Olivier Granier

Acteur, Producer

Olivier Granier is acteur en producer.
Er zijn 30 films gevonden.

Monsieur Batignole

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jules Sitruk, Jean-Paul Rouve, Michèle Garcia en Alexia Portal.

Parijs, 1942. Slager Batignole heeft een hekel aan Duitsers maar hij doet toch zaken met ze, mede dankzij zijn collaborerende schoonzoon. Als zijn joodse buren worden opgepakt, verhuist de slagersfamilie zelfs naar het ruime buurappartement. Maar Batignole's argeloosheid verandert terloops in verzet als hij besluit het ontsnapte buurjongetje te verbergen. Regisseur/scenarist/acteur Jugnot (Les choristes) is een kleine, gezette man die zijn alledaags voorkomen met chirurgische precisie inzet om een typische bonhomme neer te zetten. Monsieur Batignole heeft enkele melodramatische uitglijders richting de finale maar de film beklijft dankzij Jugnots authentieke portret van een tegen wil en dank herboren verzetsman.

Vidocq

2001 | Mysterie, Horror, Fantasy, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Mysterie van Pitof. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Canet, Inés Sastre, Edith Scob en Moussa Maaskri.

Fantasievol vermaak over een markant figuur uit de Franse geschiedenis, Eugène François Vidocq (1775-1857). Deze Vidocq bindt de strijd aan met een duivels monster. Het verhaal is niet al te boeiend, het zijn vooral de dromerige belden die indruk maken.

Meilleur espoir féminin

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Bérénice Béjo, Antoine Duléry, Sabine Haudepin en Mohamed Hicham.

Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Trafic d'influence

1999 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Aure Atika, Zinedine Soualem en Lionel Abelanski.

Op het moment dat een politicus veroordeeld wordt en naar de gevangenis wordt gereden, breekt een algemene staking uit

Toni

1999 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Italië 1999. Thriller van Philomène Esposito. Met o.a. Alessandro Gassman, Béatrice Dalle, Raf Vallone, Venantino Venantini en Elena Varzi.

De Italiaanse Toni (Gassman) komt van Calabria naar Parijs met de opdracht zijn steentje bij te dragen aan een maffiavete: hij vermoordt een aantal leden van de rivaliserende familie. Maar via de 'Oude Man' die hem begeleidt komt hij erachter dat zijn missie misschien een andere bedoeling heeft dan hij dacht. Tegelijkertijd wordt hij zelf het doelwit van wraak. Regisseur Philomène Esposito (Toxic Affair) levert een zwalkende misdaadfilm af rond een koelbloedige maffioso die ondertussen een weinig overtuigende romance beleeft met een gepijnigde journaliste - Beatrice Dalle in een ondankbare rol.

Les mômes

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Charles Aznavour, Marie-Joséphine Crenn, Anissa Stili, Pascale Robert en Philippe Faure.

De Parijse vioolbouwer Gaspard (Aznavour) baant zich een weg om in de metro zijn trein te halen. In de gang staan twee meisjes te zingen. Eensklaps verschijnt de politie, die de meisjes wegens bedelarij wil aanhouden. Het jongste meisje, de tienjarige Manon (Crenn) werpt zich in de armen van Gaspard en noemt hem haar grootvader. Het andere meisje, de veertienjarige Sarah (Stili), speelt het spelletje mee en de politie blijft achterdochtig, maar laat hen toch gaan. Op de vraag waar hun moeder is antwoordt Manon dat ze in de gevangenis zit. Al gauw gaat Gaspard zich aan de meisjes hechten en zich over hen ontfermen. Het gevoelige portret van een oudere man die zich het lot aantrekt van twee door iedereen verlaten kinderen. Een verhaal dat zich uitstekend leent tot goedkoop sentiment, maar door de ijzersterke vertolking van Aznavour en de ontwapenende (en ondeugende) onschuld van de kleine Crenn wordt het een aangrijpend, droefgeestig stukje realiteit, verteld met veel humor. Een klein juweeltje, geschreven door David Pharao en in beeld gebracht door Hans Meier.

Le coup du lapin

1999 | Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Didier Grousset. Met o.a. Danièle Lebrun, Bruno Slagmulder, Jean-Pierre Cassel, Julie Debazac en Annick Blancheteau.

In de ontvangsthal van een klein gemeentehuis, ergens in de buurt van Parijs, wachten ouders en genodigden op de komst van Jean Manoli (Slagmulder) en Sophie de la H[KA1]enerie (Lebrun), twee advocaten, die om tien uur hun ja-woord zouden geven. Tot ieders verbazing zijn geen van beiden op de afspraak. De avond voordien waren ze echter nog steeds volop bezig met de voorbereiding van hun huwelijk. Samen met een vriend verhuisde Jean zijn spulletjes naar het nieuwe appartement, maar toen reeds sprak hij zijn angst uit voor zijn aangegane verplichting. Sophie van haar kant luisterde geduldig naar de richtlijnen van haar moeder. Wat is er in die tussentijd eigenlijk gebeurd? Onder het mom van een komedie worden de angsten voor de verantwoordelijkheden van een huwelijk naar voor gebracht. De luchtige toon van de film staat in contrast met het gegeven. De acteurs leveren prima prestaties, met vooral een schitterende Cassel als de vader van de bruid. Uitstekende ontspanning met een dubbele bodem. Cécile en Martin Guyot schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Cassan. Stereo.

Anne Le Guen : Un poids lourd sur la conscience

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Maxime Mansion, Nathalie Krebs en Paul Allio.

Na verkeersongeval waarbij scholier het leven laat wordt stadsbestuur van Mareuil-en-Artois verweten niets ondernomen te hebben om verkeersveiligheid in stadscentrum te bevorderen. Moeilijke momenten voor gemeenteraadslid Le Guen (Cottençon) die door oppositie wordt aangevallen omdat zij een half jaar eerder belast werd verkeer van zware vrachtwagens in stadscentrum te reglmenteren. Karikaturale voorstelling van de feiten. Léa Drucker, die rolletje speelt van meisje Louise, is niet de dochter maar het nichtje van tv-superster Michel Drucker...

Une grosse bouchée d'amour

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Christine Citti, Jean-Michel Dupuis, Pascale Arbillot, Gilles Gaston-Dreyfus en Chantal Ladesou.

Sophie (Citti) en haar man Alain (Dupuis) baten het klasserestaurant 'Le Manoir' uit. Zij fungeert als chef-kok en hij is sommelier. Zojuist werd hen de felbegeerde prijs 'Le Fourchette d'Or' toegekend en Sophie is de eerste vrouwelijke kok die hem in ontvangst mocht nemen. Sophie geniet van het leven en voor haar is koken een kunst. Haar mollige figuur is daar de stille getuige van, maar daarover maakte Sophie zich nooit zorgen. Tot op de dag dat ze Alain betrapt in de armen van een superslanke decoratrice. Ze is ervan overtuigd dat deze ontrouw de schuld is van haar overgewicht en ook al verzekert Alain dat dit niet het geval is, toch is ze vastbesloten af te slanken. Een voorspelbare culinaire tragi-komedie. De film zit vol met leuke momenten, maar het geheel slaagt er niet in de kijker geboeid vast te houden. Dat is zeker niet de schuld van de hoofdacteurs, maar van scenaristen Watteaux en Catherine Moinot, die de mozaïek van het verhaal niet tot een homogeen geheel wisten te smeden. Achter de camera nam Mario Barroso plaats.

Julie Lescaut : L'école du crime

1998 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Op een ochtend wacht het kindermeisje van de Grandets een onaangename verrassing. Bij het betreden van het huis vindt ze Jean Grandet en zijn vrouw dood op de divan. Julie Lescaut (Genest) en haar team komen in actie. Vreemd genoeg is er niets gestolen en de baby ligt ongedeerd in bed. De zestienjarige zoon David (Dupuy) is spoorloos. Julie vreest dat de jongen in gevaar is. Bovendien heeft hij ook moeilijkheden op school. Dank zij Julies dochter Sarah (Lauret) komen ze hem op het spoor. De jongen leeft in angst, want hij was getuige van de koelbloedige moord, gepleegd door twee hem onbekende mannen. Zonder ook maar een ogenblik origineel of verrassend te zijn slagen de makers erin om een boeiende politiefilm af te leveren, met zoals steeds een goede vertolking van Genest als commissaris en moeder, twee functies die ze onmogelijk van elkaar gescheiden kan houden. Haar dochters krijgen trouwens steeds meer inbreng in de reeks. Goede tv-ontspanning zonder meer, geschreven door Stéphane Kaminka. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Anne Le Guen : Le mystère de la crypte

1998 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1998. Mysterie van Alain Wermus. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Véronique Silver, Claude Aufaure en Hugues Biucher.

Tijdens bouw van kindercr[KA2]eche in Mareuil-en-Artois worden overblijfselen van crypte uit twaalfde eeuw blootgelegd. Bij nader onderzoek van de crypte wordt er een lijk gevonden dat volgens de wetsdokter dateert uit 1943. Dit alles leidt tot aardig wat gehakketak tussen plaatselijke politici met Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), voorstander van op te richten kindercr[KA2]eche, en opposanten. Met enige charme schuiven een aantal verhalen in elkaar over verleden en heden, liefde en zaken, en een zekere tederheid tussen de burgemeester, Charles (Raynal), en Anne Le Guen.

Paparazzi

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Alain Berbérian. Met o.a. Patrick Timsit, Vincent Lindon, Catherine Frot, Nathalie Baye en Isabelle Gélinas.

Michel Verdier (Lindon) is een bikkelharde paparazzo, die zijn job uitvoert met de precisie van een huurmoordenaar. Zonder acht te slaan op de gevolgen tracht hij bekende mensen vast te leggen op het moment dat ze zich in een compromitterende situatie bevinden. Zo neemt hij een slachtoffer tijdens een voetbalwedstrijd op de korrel. Op het moment dat hij de foto maakt, wordt er gescoord. De dag daarop staat in de krant niet enkel de persoon in kwestie, maar ook een juichende supporter, Franck Bordoni (Timsit), een bekrompen beveiligingsmedewerker. Gevolg: Franck wordt ontslagen, want op dat ogenblik had hij op zijn werk moeten zijn. Franck wil zich beklagen op de redactie en vraagt wie de fotograaf D.R. wel is, niet beseffend dat dit Droits R[KA1]eserv[KA1]es (Alle Rechten Voorbehouden) betekent. Michel die hem ontvangt, legt hem dit niet uit, maar neemt hem in dienst als assistent. Zo krijgt Franck een spoedcursus als paparazzo. De film werd geen vlijmscherpe satire op dit soort aasgieren, maar een dynamische komedie over de gedeelde verantwoordelijkheid van de paparazzi, de media, de prominente figuren en het lage publiek dat zich aan sensatie laaft. Enkele Franse beroemdheden zoals Johnny Hallyday, Isabelle Adjani en Patrick Bruel, spelen even zichzelf in de film. Niet helemaal in zijn opzet geslaagd, maar toch een leuke kijk achter de schermen van de genadeloze sensatiefotografen, die na de dood van Prinses Diana door bijna iedereen verguisd werden. Berberian schreef het scenario samen met acteurs Lindon en Timsit en Danièle Thompson, Jean-François Halin en Simon Michael. Fotografie van Vincenzo Marano. Dolby Stereo.

Docteur Sylvestre : Programme : substition

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Didier Grousset. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Marie Vincent, Olivier Granier en Thierry Magnier.

Dr. Sylvestre (Anger) komt Thierry (Magnier), een drugsverslaafde, ter hulp daar deze besloten heeft komaf te maken met zijn toestand. Sylvestre wil de jongeman een behandeling geven met methadon waarna hij hem wil begeleiden tijdens zijn herintegratie in familie en maatschappij. Het gemeentebestuur, dat in zijn kortzichtigheid verslaafden sowieso gelijkschakeld met criminelen, heeft geen oren naar Sylvestres zienswijze. Het is niet steeds een overdosis die fataal is voor een verslaafde. Soms kan het de maatschappij zijn die deze rol overneemt. Een idealistische, maar erg naïeve, benadering van een steeds groter wordend probleem. Het is allemaal goed bedoeld, maar waarom moet het de schijn krijgen van een sentimentele soap? Het scenario werd op papier gezet door Jean-Louis Boujenah, David Crozier, Michel Guilbert, Pierre Pauquet en Christian François. Achter de camera stond Bertrand Cassan.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

L'appartement

1996 | Romantiek, Drama

Frankrijk/Spanje 1996. Romantiek van Gilles Mimouni. Met o.a. Vincent Cassel, Monica Bellucci, Romane Bohringer, Jean-Philippe Écoffey en Sandrine Kiberlain.

Meeslepend suspensedrama waarin een man (Cassel) vlak voor zijn bruiloft de stem hoort van zijn verloren gewaande geliefde, waarna hij als een bezetene naar haar op zoek gaat. Debuterend filmmaker/scenarist Mimouni ontvouwt de puzzel vanuit het perspectief van verschillende betrokkenen, steeds vanaf hetzelfde beginpunt. Het beeld dat tergend langzaam - maar o zo bevredigend - verschijnt is een opeenstapeling van misverstanden, van zoekende personages die in het voorbijgaan net de verkeerde kant opkijken. Een film die prettig kijkt en nog prettiger naijlt. De chemie tussen de prachtig spelende en dito ogende acteurs Cassel en Bellucci resulteerde in een huwelijk.

Delphine 1, Yvan 0

1996 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat en Dominique Farrugia.

Meeslepend suspensedrama waarin een man (Cassel) vlak voor zijn bruiloft de stem hoort van zijn verloren gewaande geliefde, waarna hij als een bezetene naar haar op zoek gaat. Debuterend filmmaker/scenarist Mimouni ontvouwt de puzzel vanuit het perspectief van verschillende betrokkenen, steeds vanaf hetzelfde beginpunt. Het beeld dat tergend langzaam - maar o zo bevredigend - verschijnt is een opeenstapeling van misverstanden, van zoekende personages die in het voorbijgaan net de verkeerde kant opkijken. Een film die prettig kijkt en nog prettiger naijlt. De chemie tussen de prachtig spelende en dito ogende acteurs Cassel en Bellucci resulteerde in een huwelijk.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Nestor Burma : Les eaux troubles de Javel

1995 | Thriller, Misdaad, Mysterie

Frankrijk/Zwitserland 1995. Thriller van Alain Bloch. Met o.a. Guy Marchand, Nelly Alard, Sophie Artur, Jean-Pierre Muel en Karin Swenson.

Suzanne (Artur), een wanhopige vrouw, wendt zich tot detective Nestor Burma (Marchand). Ze is zwanger en smeekt hem haar vriend op te sporen, de al enkele dagen verdwenen slotenmaker Fred Demessy (Tollemer). Burma is ervan overtuigd dat Fred vreemdgaat tot zijn lijk vlakbij de Quai de Javel uit de Seine wordt gevist. Burma komt erachter dat hij een dubbel leven leidde. Artur, ooit de bruisende Caro in de Franse successerie Maguy, moet in het grijsgroene Parijs van Burma en het sombere, op het gelijknamige boek van Léo Malet gebaseerde verhaal alle registers opentrekken en een andere 'toonhoogte zingen'. Het scenario is van Pascal Bancou en Sylvie Coquart, die ook de dialogen schreven. Het camerawerk is van Francis Junek. Aflevering 16 van het eerste seizoen, nummer 16 van 40.

Mecanicas Celestes

1995 | Romantiek, Muziek, Komedie

Venezuela/Portugal/Frankrijk/Spanje/België 1995. Romantiek van Fina Torres. Met o.a. Ariadna Gil, Arielle Dombasle, Evelyne Didi, Frederic Longbois en Lluís Homar.

Venezuela. Op een stralende dag vlucht de knappe bruid Ana (Gil) tijdens de huwelijksceremonie de kerk uit. Ze gaat naar huis, pikt haar beauty-case en een poster van haar idool Maria Callas op en pakt het vliegtuig naar de Franse hoofdstad om haar wensdroom in vervulling te laten gaan: operazangeres worden.

Anne Le Guen : Urgences

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Olivier Granier.

Eerste deel van vierdelige reeks over Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), charmante raadgeefster van burgemeester Charles Dubois (Raynal) in Frans provinciestadje. Samen proberen ze een oplossing te vinden voor een aantal problemen. Weduwnaar Dubois heeft bovendien zijn lodderoog laten vallen op zijn bevallige assistente. Hier dient afgerekend met ontevreden lui die uit hun huizen werden gedreven voor de aanleg van een stuk autostrade en met dreigende sluiting van afdeling spoedgevallen. Anne ontdekt dat complot gesmeed wordt tegen de burgemeester. Scenario van Frédérique Krivine naar een idee van Jean- Pierre Guérin. Veel gescheer maar weinig wol.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Une famille formidable : Nicolas s'en va-t-en guerre

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

De Beaumonts trekken in hun nieuwe woonst in en treffen, tot hun groot genoegen Reine (Agenin, die de rol van Spaak overneemt) terug, die herstellende is van een zwaar auto-ongeval. Ze is een relatie begonnen met een advocaat, de vader van Audrey (Caillaud). Nicolas (Sarfati) verwaarloost zijn vrouw. Hij verdwijnt heel der nachten om zich aan het pokerspel over te geven. Met deze zevende aflevering verzinkt deze Franse soap helemaal in het onbenullige. Wat begon als een charmant familieportret is een derderangs stationsrommanetje geworden. Het scenario is van Santoni en Corinne Atlas. Voor de fotografie tekende Claude Robin. Nicam Stereo. Formaat 16/9.

Une famille formidable : Dure, dure, la rentrée

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

Na haar terugkeer uit Portigal valt Catherine in een grote leegte. De hele familie is het huis uit en Jacques is meestal bezig met zijn werk, verplaatsingen naar het buitenland, zakendiners, enz. Reine (Spaak) leidt het geheel met vaste hand. De in de liefde ontgoochelde Nicolas verhuist naar een loft boven het appartement van Alexis (Montes) en Marc. Deze laatste zit in de moeilijkheden. Zijn homosexualiteit werd ontdekt door een van zijn leerlingen en nu loopt zijn aanstelling als leraar gevaar. Het verhaaltje van de familie Beaumont kabbelt rustig verder, maar de hele crew werkt zuiver op routine. Nu we de personages kennen zijn hun belevenissen minder leuk. Het scenario voor deze zesde aflevering werd geschreven door Corinne Atlas, Alain Layrac en David Pharao. Claude Robin stond achter de camera.

Une famille formidable : Bonnes et mauvaises surprises

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Philippe Khorsand.

Na de geboorte van een tweeling heeft de familie Beaumont het drukke stadsleven vaarwel gezegd om te genieten van de rust van het platteland. Het huiselijk geluk duurt echter niet lang. Eerst verliest Khorsand, de vriend van Le Coq, zijn baan. Wat later verneemt Le Coq zelf dat zijn guide overgenomen werd door een financiële groep en dat ook hij voor zijn diensten bedankt wordt. Dan besluiten Le Coq en Khorsand om een boerenbedrijf op te starten. Ruzie in het gezin en werkloosheid staan centraal in deze vierde aflevering van de reeks, waarvan de titel de lading helemaal dekt. Erg interessant is het allemaal niet. Een avond in je eigen gezin is minstens even boeiend. Geschreven door Corinne Atlas en Alain Layrac en in beeld gezet door Claude Robin.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : Action Rouge

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Nathalie Roussel, Bernard Freyd en Alain Rimoux.

Tijdens de obscure oorlog tussen Iran en Irak wordt het embargo tegen Irak meerdere malen geschonden, wat de gemoederen in Iran hoog doet oplopen. In Beiroet wordt een aanslag gepleegd tegen zowel Amerikaanse mariniers als Franse parachutisten. Onderzoeksrechter Antoine Rives (Weber) moet uitzoeken of er een rechtstreeks verband bestaat tussen Iran en de Duitse RAF (Rote Armee Fraktion). Goede politieke thriller die net als de andere films in de ANTOINE RIVES-reeks aantoont dat internationale spionage niet altijd even spectaculair hoeft te zijn als de James Bond-verhalen. Weber speelt de rol van de hoge ambtenaar die niet voor een kleintje vervaard is. Daardoor worden realistische actiescènes afgewisseld met meer persoonlijke momenten van een onderzoeksrechter op zijn kantoor of thuis. Het scenario van Norbert Saada, Yves Ellena en Béhat is uitstekend gedocumenteerd en is weer gebaseerd op een authentiek onderzoek. Het camerawerk is van Roland Bernard. Aflevering 4 van het eerste seizoen, nummer 4 van 6.

Le manteau de saint Martin

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Jean-Claude Dauphin, Corinne Dacla, Robert Dhéry, Colette Brosset en Christian Rauth.

Een bewerking van de roman van Joseph Bialot, verschenen in de bekende misdaadreeks 'série noire' van Gallimard. De handeling speelt zich af in de straatarme en ongure Parijse voorstad Saint-Martin. Deze geschiedenis waarin terroristen centraal staan, moest Gilles Béhat wel liggen. Of het nu om film of televisie gaat, altijd weer geeft hij blijk van zijn bezetenheid van enerzijds racisme en geweld en anderzijds romantische en anarchistische personages. Zo'n stokpaardje kan soms op den duur in een automatisme veranderen. Intelligent spel.

Hôtel de police : Quand la bête fait la belle

1990 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1990. Misdaad van Marion Sarrault. Met o.a. Maria Blanco, Olivier Granier, Pierre Hatet, Raymond Aquilon en Françoise Michaud.

Gevaarlijke crimineel is zojuist uit de Santé-gevangenis ontsnapt. Onmiddellijk komt het hele politie-apparaat in beweging, maar de hoofdcommissaris bemoeit zich ermee en geeft formele orders. Zo mogen alleen de agenten van de OCRB zich met deze zaak bemoeien. Commissaris Borelli is zijn vijand, vandaar deze op z'n minst twijfelachtige maatregel. Aan de jacht op de traditionele wetsovertreder wordt zo een geschiedenis over rivaliteit binnen de politie zelf toegevoegd. Niet al te spannend, want er wordt minstens evenveel gepraat als gehandeld.

L' Oeil du maître

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Patrick Chesnais, Olivier Granier, Dominique Laffin, Marina Vlady en Michel Aumont.

Reporters bij een lokaal tv-station lopen stuk op de politieke censuur. Een streber weet een baan in Parijs te krijgen en trekt een ex-collega als medewerker aan. Om zijn carrière niet in gevaar te brengen stemt hij erin toe coupures aan te brengen in een reportage over de Mobiele Eenheid, die achter zijn rug door de idealistische collega weer ongedaan worden gemaakt. De uitzending zelf wordt echter onderbroken door een zg. 'storing'. Dit boeiend kijkje in de keuken van de omroep weegt op tegen de vlakke regie van de debutant, terwijl goed spel de schetsmatige roltegenstellingen nuanceert.

Je parle d'amour

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Madeleine Hartmann-Clausset. Met o.a. Marie Dubois, Olivier Granier, François Berthe en Renée Cassegrain.

Een praatziek psychologisch drama waarin een 40-jarige vrouw aan haar psychiater vertelt wat haar is overkomen sinds haar scheiding. Ze heeft korte, maar intense relaties gehad met twee mannen, allebei jonger dan zij, en die relaties hebben haar persoonlijkheid dieper beïnvloed dan ze wil toegeven. Oorspronkelijk gemaakt in opdracht van de Franse televisie en nadien ook in de bioscopen uitgebracht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Olivier Granier op televisie komt.

Reageer