Evelyne Dandry

Acteur

Evelyne Dandry is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Une femme d'honneur : Mort clinique

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Evelyne Dandry, Franck Capillery, Pierre-Marie Escourrou en Christian Bujeau.

Nadat L[KA1]ea Perez (Gibert) een gesprek had betreffende een manifestatie tegen de sluiting van de dienst materniteit in het ziekenhuis waar ze werkt, wordt ze dood aangetroffen ten gevolge van een overdosis. Ze heeft de nacht voor haar dood doorgebracht bij politieagent St[KA1]ephane Cluzeau (Baquet). Isabelle Florent (Touzet) kan niet geloven dat haar collega bij de dood van het slachtoffer betrokken kan zijn en gaat op zoek naar materiaal om diens onschuld te bewijzen. Maar zo ontdekt ze ook minder verkwikkelijke zaken over Léa. Waarom sloop ze steeds rond in het hospitaal? Een alledaagse routine-policier die tevergeefs allerlei pogingen doet om de kijker op het verkeerde been te zetten, maar het geheel is zo voorspelbaar dat dit niet lukt. Enkel verwoede fans van dit soort uitgemolken genrefilms zullen nog enigszins kunnen genieten, maar wie intelligent vertier wil schakelt best over op een andere zender. Jean-Claude Schineizer, Olivier Thiebaut en Eric Kristy schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Sitcom

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van François Ozon. Met o.a. Evelyne Dandry, Fraçois Marthouret, Marina de Van, Adrien De Van en Stéphane Rideau.

Deze halfgare en zwarte komedie speelt zich af in een bourgeois gezin en ontwikkelt zich tot een zeer uitdagende sitcom. Het gezinshoofd, Jean (Marthouret), brengt een rat mee naar huis. De volwassen kinderen, Sophie (Marina de Van) en Nicolas (Adrien de Van), kijken hiervan op, maar de echte verrassing wacht hen nog als de nieuwe werkster Maria (Sanchez) `s avonds komt eten. Ze is in het gezelschap van haar zwarte vriend Abdu (Eyoum Deido), die tussen de lakens glijdt met Nicolas omdat die zegt homo te zijn. H[KA1]el[KA2]ene (Dandry), de moeder, besluit hierop Nicolas te ontmaagden en haalt hem in haar bed. Het hele gezin gaat naar de psychiater (Doucet), behalve Jean, die zich probeert te ontdoen van de rat. Hij komt op het lumineuze idee om het beest in de pot te stoppen en op te eten, maar hierdoor wordt hij zelf een kolossale rat, die zijn gezin wil verdelgen. Deze film is het provocerende tegenwicht van de dagelijkse sitcom, die de kijker afstompt. Hij neemt met de werkelijkeid een loopje en probeert met perverse ideeën opzettelijk te schokken. De draak steken met het abnormale gedrag van mensen is een dankbaar onderwerp tot algeheel vermaak en dat is in heel wat opzichten best gelukt, maar er zitten ook afmattende stukken in deze rolprent. Erger nog, de jonge rolverdeling speelt slecht en is niet geloofwaardig. Het idiote scenario van regisseur Ozon, die zijn naam alle eer aan doet, heeft hen natuurlijk niet alle ruimte geboden, want daar is het te bizar voor. Het camerawerk is van Yorik Le Saux. 35mm, Dolby SR.

Nini

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Myriam Touzé. Met o.a. Laura Saglio, Diane Dassigny, Annick Blancheteau, Jacques Boudet en Paulette Dubost.

1969 in La Fert[KA1]e-Saint-Aubin. Het enige waarvoor jongens ge[KA3]interesseerd zijn in Nini (Saglio) is om haar te pesten. Met het lelijke, schele meisje wordt maar al te graag de draak gestoken. Enkel bij haar grootmoeder vindt ze troost. Op een dag gaat Nini naar Parijs om zich aan de ogen te laten opereren. Als ze terugkomt heeft ze een ware metamorfose ondergaan en is ze verloofd, althans volgens de regionale pers, met de bekende zanger Ricky Gordon (Tinivelli). In werkelijkheid heeft Nini de man enkel gekruist in de gang van de kliniek, maar ze besluit het spelletje mee te spelen. Pretentieloze tienerkomedie die de mythomanie en de massa-hysterie op de korrel neemt. Ontspannend, maar zonder veel persoonlijkheid gemaakt. Saglio is hartveroverend als het lelijke eendje dat uitgroeit tot een mooie zwaan. Touzé schreef zelf het scenario. Achter de camera stond Laurent Bares.

La paranthèse

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Louis Benoît. Met o.a. Philippe Volter, Natacha Lindinger, Emmanuelle Bach, Nils Tavernier en François Berléand.

De dertig-jarige Thierry de Saint-Elme, een product van de provinciale adel, heeft zijn hele erfenis erdoor gejaagd. Het enige dat hij kan doen om niet geru[KA3]ineerd te geraken is een huwelijk-voor-het-geld aan te gaan met de gefortuneerde C[KA1]ecile (Bach). Maar dan wordt hij smoorverliefd op B[KA1]eatrice (Lindinger), een actrice bij een toneelgezelschap. Marc (Tavernier), de broer van Cécile, meent echter in Béatrice een prostituée te herkennen. Vergezocht melodrama waarin alles draait rond liefde, geld en vooroordelen. Erg overtuigend is het allemaal niet. Regisseur Benoit schreef het scenario samen met Paul Berthier. Fotografie van Bruno Privat.

La milliardaire

1991 |

Frankrijk 1991. Jacques Ertaud. Met o.a. Nicole Courcel, Judith Magre, Bernard Fresson, Klaus Grundberg en Philippe Rouleau.

Men zou deze produktie als `zakenfilm` kunnen betitelen. De film verhaalt over de talrijke verwikkelingen rond het personage van de miljardaire Ir[KA2]ene Aubrac (Courcel) en heeft als hoofdthema Geld met een grote G: race om een industrieel imperium, redding van een bedreigde holding, duistere financiële operaties, tussenkomst van een 'Zuid-Amerikaanse' dictator, vertrouwde raadsmannen op de achtergrond, verloren contracten, etc.. Deze hele santekraam werd geregisseerd door een ex-cineast die een zeer invloedrijke tv-maker is geworden: men heeft hem dus de nodige middelen gegeven, maar het is niets meer dan een handige fabrikatie. Zeker, miljardairs bestaan, maar in een tijd dat het openbare bod voor overname van bedrijven in de mode is, zal deze film een groot, niet erg ontwikkeld publiek trekken. Degenen die daarentegen verstand hebben van zaken doen, lopen een grote kans in lachen uit te barsten, zo is alles in deze miniserie teruggebracht naar stereotiepen. Wij hebben het sterke vermoeden dat de Franse socialistische regering achter de politieke afstandsbediening van deze produktie zit. De acteurs zijn goed, dus laten we barmhartig zijn en zeggen dat de film bijna GEMIDDELD is.

Par la bande

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van François Dupont-Midy. Met o.a. Jacques Morel, Jacques Serres, Evelyne Dandry, Jean-Pierre Darras en Jacques François.

Een gevangene, die zich op het dak van de landelijke strafgevangenis bevindt, maakt luidkeels zijn onschuld kenbaar en dreigt zelfmoord te plegen als zijn dossier niet opnieuw geopend wordt. Dat is het uitgangspunt van het onderzoek dat Julien Fontanes (Morel) moet gaan uitvoeren. Een langzaam voorthobbelende en weinig soepel gemonteerde film, die een langdradig verhaal vertelt, dat toch een zekere humor bevat. Het resultaat is een televisiefilm met twee kanten, gemaakt door een (middelmatig getalenteerde) afvallige van het witte doek.

La double inconstance

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Claude Brasseur, Jean-Pierre Cassel, Evelyne Dandry, Danielle Lebrun en Judith Magre.

Verfilming van het voor toneel geschreven meesterwerk van Marivaux (1723). Bij het knippen en monteren van deze film is de ruimte uitstekend benut. De regisseur is een oude rot in het vak, die als het ware in het theater is geboren. Verpletterend acteerwerk, dat zeer goed de gekunstelde stijl van Marivaux' werk weergeeft.

L'ère de la calomnie

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Victor Vicas. Met o.a. Jean-Claude Bouillon, Jean-Paul Tribout, Pierre Maguelon, François Maistre en Evelyne Dandry.

Het is oorlog tussen de `Republiek der kameraden` en de pers maar beide partijen komen nader tot elkaar in weer zo`n vreselijke flutfilm. Alleen een jonge afgevaardigde stelt zich `keihard` op, naar het voorbeeld van Robespierre (?). Het plaatsen van deze vluchtige, meer naar de gemakkelijke satire dan naar iets anders neigende film in het Parijs van 1914 was een verkeerd idee. Bovendien lijkt de van oorsprong Russische niet meer zo jonge routinier Victor Vicas (geboren in 1918) al net zo`n middelmatige carri[KA2]ere als televisiemaker op te gaan bouwen als hij al als cosmopolitisch filmmaker (1953-1961) heeft gedaan, met uitzondering van THE WAYWARD BUS. Het goede humeur van de vertolkers en de huppelmuziek redden deze film nog net van de algehele ondergang.

L'amour en douce

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Auteuil, Jean-Pierre Marielle, Emmanuelle Béart, Sophie Barjac en Daniel Ceccaldi.

In deze klassieke komedie passeren tal van amoureuze perikelen in een keurige samenleving de revue. Een meesterwerk van de oude rot Edouard Molinaro, die er altijd in slaagt een succes van dit soort films te maken zonder te vervallen in vulgariteit. Met uitzondering van Mathieu Carrière zijn alle acteurs voortreffelijk. Dit scherpzinnige portret van de Franse jan-modaal mag misschien oppervlakkig lijken, maar een goede komedie in deze tijd van sombere films, is nooit weg. Scenario van Jean Sagols en Christine Watton.

Tendres cousines

1980 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1980. Drama van David Hamilton. Met o.a. Thierry Tevini, Anja Shüte, Elise Cervier, Jean-Yves Chatelais en Macha Méril.

Een vijftienjarige puber brengt in 1939 de zomervakantie buiten door zonder zich van de economische crisis en politieke beroeringen bewust te zijn. Hij is verliefd op een nichtje dat echter de verkering van een oudere zus verkiest, maar hij mag zich toch niet beklagen over gebrek aan aandacht van andere meisjes en jonge vrouwen. De prentbriefkaarten-aanpak van Hamilton met jonge meisjes in verschillende staten van ontkleding in dit `artistiek` wazige beelden, kreeg de steun van een iets minder wezenloos scenario (van LA DENTELLIERE-auteur Pascal Lainé) en redelijk spel van de oudere generatie, maar dat blijft bijzaak in het decoratieve prentenboek.

D'où viens-tu Johnny?

1963 | Drama

Frankrijk 1963. Drama van Noël Howard. Met o.a. Johnny Hallyday, Evelyne Dandry, Sylvie Vartan, Pierre Barouh en Daniel Cauchy.

Van dit dramatische, vijfstuiverroman-achtige niemendalletje is zonder scenario en acteursbegeleiding weinig terechtgekomen. Daar de regie eveneens niets voorstelt, blijven alleen de twee idolen van toen nog over. In de tijd dat deze film uitkwam, was zo'n strenge beoordeling minder op zijn plaats, want er werd veel meer gewerkt met vrienden onder elkaar. Vandaag de dag is het niet meer om aan te zien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Evelyne Dandry op televisie komt.

Reageer