Marc Faure

Acteur

Marc Faure is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Taxi 2

1999 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Sami Nacéri, Frédéric Diefenthal, Emma Wiklund, Bernard Farcy en Marion Cotillard.

In de categorie films met snelle voertuigen vertoont de Taxi-reeks, geschreven door cine-maïtre Luc Besson, een welkom gebrek aan zelfernst. De film start met Daniel (Naceri) die met een bevallende vrouw in zijn taxi een wedstrijdracewagen inhaalt om het ziekenhuis te bereiken. Daniels racetalenten krijgen een functie in het werk van zijn politie-vriend Emilien (Diefenthal), die ontvoering en meer narigheid van Japanse yakuza-ninja's moet oplossen. Effectief spel over de hele linie, in dit mengsel van The French Connection, Louis de Funès en James Bond.

Sade en procès

1999 | Experimenteel, Drama

Frankrijk 1999. Experimenteel van Pierre Beuchot. Met o.a. Anne De Broca, Evelyn Didi, Judith Henry, Maud Rayer en Alexia Stresi.

In 1956 wordt de rijke Franse uitgever van de werken van de Markies de Sade, Jean-Jacques Pauvert, voor de rechtbank gedaagd wegens schending van de goede zeden en publiceren van pornografie. Dit was zeker niet de eerste keer dat de Sade met het gerecht in aanraking kwam. Hij werd geboren in 1755 en reeds in 1778 werd hij veroordeeld tot een jarenlange gevangenis, die steeds weer door hemzelf verlengd werd wegens het schrijven van `schandalige` teksten. Hierdoor werd zijn leven gered na de Franse revolutie, maar al vlug kwam hij in conflict met Robespierre. In 1804 werd hij, zonder proces, terug opgesloten. Hij stierf in 1829 op 74- jarige leeftijd. Meer dan een derde van zijn leven bracht hij achter de tralies door. Een zeer literaire reconstructie van de processen rond de Sade, volledig gebaseerd op authentieke teksten van de Sade (gelezen door Andr[KA1]e Dussollier), gerechtelijke dossiers en journalistieke verslagen. Het `hedendaagse` gedeelte (1956) werd in zwart-wit gefilmd, terwijl voor het historische deel kleur gebruikt werd. Ondanks het didactische karakter toch een uiterst boeiende filmervaring. Jean-Jacques Pauvert en Pierre Beuchot baseerden het scenario op hun eigen, gelijknamig boek. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Julie Lescaut : L'école du crime

1998 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Op een ochtend wacht het kindermeisje van de Grandets een onaangename verrassing. Bij het betreden van het huis vindt ze Jean Grandet en zijn vrouw dood op de divan. Julie Lescaut (Genest) en haar team komen in actie. Vreemd genoeg is er niets gestolen en de baby ligt ongedeerd in bed. De zestienjarige zoon David (Dupuy) is spoorloos. Julie vreest dat de jongen in gevaar is. Bovendien heeft hij ook moeilijkheden op school. Dank zij Julies dochter Sarah (Lauret) komen ze hem op het spoor. De jongen leeft in angst, want hij was getuige van de koelbloedige moord, gepleegd door twee hem onbekende mannen. Zonder ook maar een ogenblik origineel of verrassend te zijn slagen de makers erin om een boeiende politiefilm af te leveren, met zoals steeds een goede vertolking van Genest als commissaris en moeder, twee functies die ze onmogelijk van elkaar gescheiden kan houden. Haar dochters krijgen trouwens steeds meer inbreng in de reeks. Goede tv-ontspanning zonder meer, geschreven door Stéphane Kaminka. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

Cité des Alouettes

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Le Coq, Philippe Clay, Richard Courcet, Mata Gabin en Vanessa Danne.

De pas uit de gevangenis ontslagen Marc Bertier (Le Coq) is vastbesloten op het rechte pad te blijven. Hij vindt een onderkomen in de Cité des Alouettes, een vervallen wooncomplex dat vooral bevolkt wordt door migranten, een mengelmoes van rassen. Hij merkt al vlug dat de meeste van deze mensen niet eens kunnen lezen of schrijven en voordat hij het goed beseft is hij hun steun en toeverlaat voor het invullen van allerlei documenten. Marc besluit lessen te organiseren zodat de mensen in staat zouden zijn voor zichzelf te zorgen. Maar dan volgen de problemen, want uit kennis vloeit bewustwording voort. Het probleem van het analfabetisme gekoppeld aan sociale achterstand. De mensen die hier ten tonele gevoerd worden zijn echt, geen vergezochte romanfiguren, maar levende personages die, dank zij de inzet van een bepaalde man, een doel krijgen in het leven. Boeiend en realistisch scenario van Béraud en Jacques Dubuisson. Guillaume Schiffman verzorgde de fotografie.

Sans mentir

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Joyce Buñuel. Met o.a. Robin Renucci, Maria de Medeiros, Xavier Rothmann, Eric Prat en Cécile Auclert.

Philippe is een charmante zakenman. Alles wat hij begint lijkt te lukken. Hij heeft echter een groot gebrek: hij is verschrikkelijk gierig. Dit brengt hem ertoe een doortrapte leugen te vertellen aan de makelaarster, de knappe Brigitte (De Medeiros), om het appartement dat hij absoluut wil huren - maar aan een lagere prijs - te bemachtigen. Hij zegt haar dat zijn zoontje aan de overkant gehospitaliseerd is. Brigitte raakt in zijn ban en verlaagt de huurprijs. Maar ze komt hem nog bezoeken. Een klein niemendalletje dat echter een leuke ontspanningsfilm wordt door de spontane vertolkingen van de hoofdrollen. Het wordt een onweerstaanbare liefdestango met het duo Renucci/De Medeiros. Emmanuelle Bernheim, Serge Bramly en Bruno Dega baseerden hun scenario op een origineel verhaal van Bernheim en Isabelle Mergault. Fotografie van Charlie Gaëta.

Les Cordier, juge et flic : Refaire sa vie

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Bruno Herbulot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, François Berléand en Frédéric Pellegeay.

Myriam Cordier (Valandrey) woont huwelijksfeest van jeugdvriendin Sophie Becker (Zahonero) bij. Deze heeft vijf jaar in buitenland gewoond waar zij haar echtgenoot leerde kennen: Michel (Pellegeay), een discrete, wat geheimzinnige man. Myriam`s vader, smeris Cordier (Mondy), meent die Michel te herkennen, houdt hem in de gaten en slaagt erin hem te ontmaskerten. Het betreft een ouwe bekende, een crimineel die vijftien jaar moest brommen na uit de hand gelopen hold-up. In scenario van Alain Robillard zitten te veel protagonisten die het verloop van het verhaal onnodig in de weg lopen, en ondanks een te voorspelbare ontknoping. Het enige positieve is de sympathie die de drie Cordier's oproepen, hoe ze ook geplaagd worden door familiale tribulaties en conflicten op het werk, in dit geval een hervorming van de politie.

La voisine

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Line Renaud, Fanny Cottençon, Henri Garcin, Hubert Saint-Macary en Louise Laure Mariani.

Simone Castres (Renaud) is een vrouw die verscheurd wordt door een beslissing die ze lang geleden genomen heeft. Toen haar dochtertje Isabelle drie was heeft ze het gezin verlaten en nooit meer contact gezocht met haar man of dochter. De pijn van de wonde die dit geslagen heeft kon ze verzachten door een keiharde zakenvrouw te worden. Maar nu staat ze op de vooravond van haar pensioen en ze wil niets liever dan de band met haar dochter te vernieuwen. Ze wil Isabelle (Cotten[KA10]con) echter niet meteen met de waarheid confronteren. Ze kiest voor een subtielere benadering: ze neemt haar intrek in het appartement naast dat waar Isabelle woont met haar man Christian (Saint-Macary) en opgroeiende dochter Camille (Moriani). Het aangrijpende portret van drie generaties vrouwen wiens leven sterk beïnvloed werd door de beslissing van de oudste. Soms gaat het iets over de rand van de sentimentaliteit, maar het uitstekende spel van de twee hoofdactrices kan dit gunstig opvangen. Renaud zet een onvergetelijk personage neer: de harde bolster die langzaam maar zeker afgebroken wordt. Het goed opgebouwde scenario van Sandra Joxe en regisseur Béraud is gebaseerd op een origineel verhaal van Renaud en Marie-Thérèse Cuny. Voor de fotografie tekende Bernard Malaisy.

Compagnons secrets

1996 | Drama, Oorlogsfilm, Mysterie

Bulgarije/Frankrijk 1996. Drama van Pierre Beuchot. Met o.a. Philippe Bizari, Bernard Verley, André Wilms, Nathalie Boutefeu en Stephanie Braunschweig.

Tijdens WO II sluit de zestien-jarige Arcole (Bizari) zich aan bij het verzet. Twee jaar later is hij onderluitenant bij het Franse leger. Hij werkt samen met de mysterieuze sergeant Crabe (Wilms). Kort voor het einde van de oorlog sneuvelt Crabe. Arcole neemt nota van de laatste wens van Crabe: hij moet diens vrouw en kind opzoeken en hen een fotoboek overhandigen. Er verlopen vele jaren alvorens de dan vijftig-jarige Arcole (nu gespeeld door Verley) hen kan vinden in een dorpje in de Limousin. Een erg literair uitgewerkte film die wel wat inzet vraagt van de kijker om te blijven volgen. Een deel van de film is voorzien van off- screen gesproken, poëtische, kommentaar. Een traag, maar indrukwekkend relaas van een zoektocht die meer weg heeft van een initiatie. Beuchot en Jérôme Prieur baseerden hun scenario op de roman Le compagnon secret van Daniel Anselme. Grotendeels opgenomen in Bulgarije door Stefan Ivanov en Maurice Perrimond.

Avocat d'office : Marchands de rêves

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Marlène Jobert, Agathe De la Boulaye, Françoise Bette, Marie Ravel en Dolorès Chaplin.

Claire (Jobert) en Adrien Moretti (Verley) hebben de zorg op zich genomen van Agathe (De la Boulaye), terwijl haar moeder in Canada een architectencursus volgt. Het meisje studeert medicijnen in Parijs. Het is niet de eerste maal dat de Moretti's moeten zorgen voor het dochtertje van Claire's zuster. Ditmaal heeft Agathe hen echter meer nodig dan ooit, want haar beste vriendin, Inès, is zojuist omgekomen in een verkeersongeluk. Agathe is ervan overtuigd dat het niet om een ongeval ging. Volgens haar pleegde het meisje zelfmoord en ze verwijt zichzelf het feit dat ze niet merkte dat er iets met haar mis was. Claire onderzoekt de zaak en stoot op een sekte die haast onmerkbaar haar leden recruteert. Jobert slaagt erin om met haar spontane menselijke vertolking een onwaarschijnlijke gebeurtenis logisch te maken. De regie is uiterst zwak en het verhaal weinig opmerkelijk, maar toch kan Jobert de kijker boeien. Odile Barsky schreef het scenario en Elisabeth Prouvost stond achter de camera. Stereo.

Samson le magnifique

1995 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Charlotte Rampling, Roger Hanin, Eléonore Hirt, André Valardy en Corinne Touzet.

Zakelijk is de zestig-jarige Hanin een kei, die zich door hard werken een aanzienlijk fortuin heeft weten te verwerven. Op het amoureuze gebied heeft hij minder succes. Behalve enkele oppervlakkige relaties, genoeg om zijn ego te strelen, is hij alleen. Tot hij op een dag toevallig de aantrekkelijke Rampling ontmoet, een meisje van goeden huize, die zich bezighoudt met humanitaire hulpverlening. Zij zal zijn leven grondig veranderen. Een drama dat heel wat thema's vluchtig behandelt, van de macht van het geld, over de confrontaties van sociale klassen tot de triomf van alles overheersende liefde. Vrij letterlijk bewerkt door Bertrand Poirot-Delpech naar het toneelstuk Samson van Henry Bernstein. De film vervalt nogal vaak in het theatrale acteren. Mooi in beeld gebracht door Martial Thury.

Les chiens ne font pas les chats

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Ariel Zeitoun. Met o.a. Christian Charmetant, Natacha Amal, Sophie Desmarets, Romain Legrand en Claire Maurier.

Paul Lejeune (Charmetant) is journalist in de krantengroep die uitgegeven wordt door zijn moeder Charlotte (Desmarets). Zijn leventje als vrijgezel wordt echter eensklaps verstoord wanneer Judith (Amal) bij hem aanklopt. Ze heeft een zoontje, Samuel (Legrand). Deze is tien en werd geboren na een vluchtige relatie van Judith met Paul. Voorspelbare tragi-komedie die goed gespeeld wordt, maar die inhoudelijk weinig te bieden heeft. De personages worden nauwelijks uitgewerkt en hun motivatie is onbestaande. Louise Cochard baseerde haar scenario zeer vrij op de roman Lorsque l'enfant parait van Françoise Dolto en de fotografie was in handen van Philippe Pavans de Ceccatty.

Baldipata

1994 | Komedie

Hongarije/Frankrijk 1994. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Gottfried John, Yves Jacques en Eszter Nagy-Kalory.

De duidelijk uit betere kringen afkomstige Colette (Cordy) is regelmatig te vinden tussen de daklozen van Parijs, waar ze zoekt naar een man. Vruchteloos - tot ze op een keer de haveloze Baldipata (Aznavour) tegen het lijf loopt. Colette is sinds kort haar despotische echtgenoot kwijt, die niet kon verkroppen dat zijn zoon in de gevangenis zit wegens bizarre smokkelpraktijken. Nu heeft Colette een brief ontvangen die bestemd is voor haar man. Geestige en bewogen ontmoeting van twee 'monstres sacrés' van de Franse film. Het scenario van Claude d'Anna en Laure Bonin is op zich niets speciaals, maar de spontaniteit en het enthousiasme waarmee Aznavour en Cordy hun personages in de verf zetten zorgen voor pure cinematografische ontspanning. Miklós Biró stond in voor de fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marc Faure op televisie komt.

Reageer