Bernard Pinet

Acteur

Bernard Pinet is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Julien l'apprenti

2000 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 2000. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Francis Huster, Marianne Basler, François Morel, Benjamin Rolland en Gaspard Ulliel.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

Chez ma tante

1998 | Komedie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Daniel Ravoux en Daniël Ravoux. Met o.a. Claire Nadeau, François Dunoyer, Sophie Bouilloux, Grégori Derangère en Jacques Serres.

Jeanne Lafarge (Nadeau) werkt al vijftien jaar in een gemeentelijke bank van lening in Parijs. Met de tijd is de armoede onder de mensen sterk toegenomen en Jeanne kan de drama's die zich dagelijks voor haar ogen afspelen niet langer verwerken. De omstandigheden brengen haar ertoe, vermomd als oud vrouwtje, een bank te overvallen. Het geld gebruikt ze om de ergste nood onder de armen te leningen. Na haar eerste overval volgen er andere. De veel te doorzichtige vrijgevigheid van deze moderne, vrouwelijke Robin Hood werkt irriterend. Scenario van regisseur Ravoux en Jean-Pierre Igoux. Nadeau in titelrol is totaal ongeloofwaardig in het kat-en-muis-spel met de politie.

Qui mange qui ?

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Dominique Tabuteau. Met o.a. Catherine Jacob, Roger Mirmont, Julien Guiomar, Ludwig Stanislas Loison-Robert en Anna Gaylor.

Rose (Jacob) is controleur van de eetwareninspectie. Haar relatie is juist afgesprongen en ze gaat medogenloos te werk in haar nazicht op hygi[KA3]ene van restaurants en winkels. In het restaurant van Martial (Mirmont) gaat ze zo hatelijk te werk dat deze zijn hoop op het verkrijgen van een ster wel kan laten varen. Martials oom Ren[KA1]e (Guiomar) is een ouwe bajesklant en hij weet van aanpakken. Hij drogeert Rose en deponeert haar op een vuilnisbelt. Op slag is ze haar geloofwaardigheid kwijt. Rose is woedend. Romantische komedie waarin veel te veel getaterd wordt. De film bevat alle denkbare clich[KA1]es, bij elkaar geraapt om een niet-denkend publiek te verstrooien. Wat tederheid, wat humor, wat liefde, gekruid met een vleugje suspense en een paar tranen van ontroering. Dit alles gemixt tot een gemakkelijk drinkbare cocktail door scenaristen Natalie Carter en Dominique Roulet, naar een origineel (?) gegeven van Catherine Jacob. Fotografie is van Vincent Jeannot.

Esther et Sarah

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Ludmila Mikaël, Lisa Martino, Catherine Arditi, Dominique Guillo en Frédérique Tirmont.

Istanbul, Turkije 1945. Esther (Mika[KA3]el) is een knappe, jonge joodse vrouw van Bulgaarse afkomst, die tegen haar zin is getrouwd met Illian (Karmann). Het onfortuinlijke huwelijk loopt spaak na het dramatische overlijden van Illiana (Astrid Guilleret), een van hun drie kinderen. Esther vertrekt met haar zes-jarige dochtertje Sarah (Camille Guilleret) naar Parijs, waar hen een hoop ellende wacht. Sacha (Dupont) blijft bij zijn vader. Sarah belandt in een oerstreng katholiek internaat, de uitgeputte Esther in een kliniek. Zij kan het geld voor het internaat niet meer betalen, maar de nonnen stellen een ruil voor: Sarah mag blijven op voorwaarde dat zij katholiek wordt. Drie jaar later krijgen Esther en Sarah (dan gespeeld door Ducamp) de Franse nationaliteit. Tien jaar later worden zij opgespoord door Esthers zoon Sacha (Guillo) die in Parijs medicijnen gaat studeren. De achttien-jarige Sarah (dan gespeeld door Martino) wil terug naar Turkije en wordt er met open armen ontvangen maar spoedig blijkt dat haar vader haar wil uithuwelijken aan een rijke handelaar. Weer terug in Frankrijk, gelouterd dit keer en klaar voor de grote liefde. Superieure Franse soap avant la lettre gebaseerd op een autobiografisch verhaal van producente Nelly Kafsky in de vorm van een eerbetoon aan immigranten en de moeilijkheden die zij in hun streven naar het geluk moeten overwinnen. Gered door knappe vertolkingen. Het scenario is van Sarah Romano, Daniel Saint-Hamont en regisseur Otmezguine. Het camerawerk is van Roman Winding. Stereo. Ook bekend als LE RÊVE D'ESTHER.

Avocat d'office : L'amour piégé

1996 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1996. Misdaad van Bernard Stora. Met o.a. Marlène Jobert, Hélène de Fougerolles, Alexandre Medvedev, Bernard Verley en Kathie Kriegel.

Met de hulp van zijn minnares tracht Anton Lopakine (Medvedev), een jonge Rus met een niet al te zuiver verleden, haar echtgenoot te doden zodat ze van diens geld kunnen genieten. Geboren manipulator kan hij de verdenking probleemloos op Nadine (Babe), zijn ex doen vallen. Ten einde geloofwaardig over te komen contacteert hij een advocaat om Nadine te verdedigen. Zo komt hij in contact met Claire Moretti (Jobert), die de zaak met tegenzin aanvaardt. Dat hij juist haar koos is ook geen toeval, want op dat ogenblik heeft hij een verhouding met Marie (De Fougerolles), Claire's dochter. Het is voor Claire een klein kunstje om Nadine van de verdenking te zuiveren, maar dan komt ze in conflict met haar dochter. Het dilemma van het gerecht. Wat is het belangrijkste: moederliefde of de waarheid? Niet al te opwindend gerechtsdrama dat ondanks de uitstekende vertolking van Jobert niet kan overtuigen. Het is allemaal zo ver gezocht. Stora schreef het scenario samen met Gabriel Aghion, Rémi Waterhouse en Guy-Patrick Sainderichin. Fotografie van Gérard De Battista.

Les Cordier, juge et flic : L'argent des passes

1994 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1994. Drama van Alain Bonnot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Antonella Lualdi en Pierre Cassignard.

De jonge Vincent (Cassignard) overvalt een pooier en steelt de opbrengst van diens `zaakjes`. Terwijl hij tracht te vluchten wordt hij in het been geschoten. Hij springt in een voorbijrijdende wagen en gijzelt een vrouw en haar dochtertje. Myriam (Valandrey), journaliste en dochter van Commissaris Cordier (Mondy) ziet hier een `hot item` en verbergt zich in het huis van de gegijzelde. Vincent en zijn slachtoffers arriveren kort na haar. Ze wordt betrapt en ook gegijzeld. De hele zaak is in handen van Commissaris Wagner (Sergue), maar wanneer de Cordiers ontdekken dat Myriam erbij betrokken is, bemoeien ze zich er toch mee. Voorspelbare routine-policier die ook aandacht besteedt aan het priv[KA1]e-leven van Commissaris Charles Cordier en zijn zoon, onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier). Lualdi, als Lucia, de vrouw van Charles, heeft deze keer wat meer te doen dan haar gewoonlijke decoratieve rol. Het scenario werd neergepend door Alain Ray en achter de camera stond Roland Bernard.

La peau du chat

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jacques Otmezguine. Met o.a. Pierre Arditi, Anne Canovas, Roger Mirmont, Bernard Pinet en Bernard Ballet.

Georges (Arditi) is een acteur die zowat alles aanneemt wat hem aangeboden wordt. Tussen de kleine jobs in en de lange periodes van werkloosheid heeft hij een pracht van een snor laten groeien. Op de vooravond van de vakanties wordt hem een rol aangeboden: deze van een kat in een provincie-theater. Ondanks het protest van zijn familie aanvaardt hij de rol en terwijl hij het masker van de kat op zet moeten zijn vrouw en kinderen zonder hem op reis. Een acteur moet kiezen tussen werk en gezin. Een alledaags probleem dat hier zonder veel enthousiasme uitgewerkt werd tot een doordeweekse dramatische komedie zonder veel diepgang. Jean-Claude Grumberg en Otmezguine baseerden het scenario op de roman La nuit tous les chats sont gris van Grumberg. Jean-Claude Aumont stond aan de camera.

Le raisin d'or

1993 | Komedie

Frankrijk/België 1993. Komedie van Joël Séria. Met o.a. Pierre Arditi, Cristiana Réali, Bernard Pinet, Jean-Manuel Florensa en Daniel Villates.

Baron Arditi heeft een grondige afkeer aan werken, maar een groot hart voor zijn vrienden. Logisch dat hij overladen is met schulden. Terwijl de naburige kloosterlingen ploeteren in hun wijngaard, luistert de baron liever naar muziek en organiseert hij regelmatig uitbundige feesten. De onverwachte dood van de opzichter van zijn wijngaarden is dan ook een ware ramp, want zonder hen is er geen oogst. De baron stevent af op een regelrechte ramp. Zwakke komedie met morele ondergrond. Het cynisme dat Seria gewoonlijk kenmerkt, is hier verdwenen en vervangen door tedere humor die echter niet kan overtuigen. Seria's scenario stelde Yves Dahan in de gelegenheid om enkele mooie beelden te schieten van de wijngaarden van de Bordelais.

Jules

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Christian Palligiano. Met o.a. Robin Renucci, Jacques Bonnaffé, Anne Alvaro, Marie-Cathérine Conti en Myriem Roussel.

Jules (Renucci) is een 38-jarige kerel die er maar niet in slaagt volwassen te worden. Zijn kamer is zijn droomwereld waar hij beelden, muziek en geschriften vanuit de hele wereld waarneemt. Ook al heeft hij contact met een aantal welwillende vrienden, toch is hij verschrikkelijk vereenzaamd. Op een dag ziet hij thuis een zelfopgenomen film waarop zijn grote liefde Juliette (Conti) paradeert. Juliette is zijn onvoltooide liefde. Haar beeld brengt zijn geordende wereldje in de war. Hij wil haar terugvinden. Vreemde tragi-komedie die zich afspeelt op de grens tussen droom en werkelijkheid. De hoofdpersonage is echter niet geïnteresseerd in de realiteit; hij creëert zijn eigen wereld, met zijn eigen wetten en waarheden. Palligiano schreef zelf het complexe, maar zeer rijke scenario waarin het kind dat zich in elke volwassene bevindt, zijn vrije loop mag gaan. Sobere fotografie van Carlo Varini.

Ces flics étranges venus d'ailleurs

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Philippe Clair. Met o.a. Michel Peyrelon, Sylvain Caruso, Philippe Clair, Allan Debarge en Daniel Derval.

Na in COMMENT SE FAIRE REFORMER en LES REFORMES SE PORTENT BIEN alle legermoppen te hebben gebundeld laat Clair nu zijn olijke helden afzwaaien en politieagenten worden, zodat dit keer de gastarbeiders, de werklozen en, jawel, de domme Belgen het moeten ontgelden. Primitief en afstotend.

Cigalon

1975 | Komedie

Frankrijk 1975. Komedie van Georges Folgoas. Met o.a. Michel Galabru, Andréa Ferréol, Roger Carel, Marco Perrin en Paulette Frantz.

Nauwkeurige herverfilming van de film van Marcel Pagnol (1935). Deze bewerking voor tv kan de vergelijking met het origineel niet doorstaan. Galabru staat evenwel zijn mannetje in de rol van Cigalon.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bernard Pinet op televisie komt.

Reageer