Marie Berto

Acteur

Marie Berto is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

L'instit : Personne m'aime

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Véronique Tumahaï. Met o.a. Gérard Klein, Marie Riva, Henri De Lorme, Bruno Marengo en Corentin Le Floch.

Onze onvermoeibare interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) trekt voor een opdracht naar het provinciestadje Draguignan. Hier is hij getuige van de terugkeer bij zijn moeder Sandrine (Riva) van de tienjarige C[KA1]edric (Marengo), na twee jaar kostschool. Op hetzelfde moment komt nog een andere nieuwe leerling in de school, Thomas (Le Floch), die zich onmiddellijk ontpopt tot haantje-de-voorste. De introverte C[KA1]edric wordt al vlug de kop van jut voor Thomas en de andere leerlingen van zijn klas, temeer daar hij een briljant leerling blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt het teveel voor de jongen en hij tracht zelfmoord te plegen. Hij wordt op het nippertje gered door Fred (De Lorme), de vriend van zijn moeder. Cédric sluit zich op in zijn kamer. Niemand kan hem benaderen, behalve Victor, die langzaam maar zeker zijn vertrouwen wint. Een erg wrang gegeven dat spijtig genoeg maar al te veel voorkomt in de realiteit. In de plaats om het te benaderen als een soort docudrama over zelfmoord bij kinderen, kiest scenarist Pierre Pauquet voor de zeemzoeterige aanpak, zodat de film in niets verschilt t.o.v. de rest van deze reeks. Op die manier schiet hij dan ook zijn doel hopeloos voorbij. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Je suis vivante et je vous aime

1998 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm, Drama

België/Frankrijk 1998. Komedie van Roger Kahane. Met o.a. Agnès Soral, Dorian Lambert, Alain Cauchi, Yvette Merlin en Olivier Gourmet.

Het verhaal van de film speelt enkele dagen voor de invasie van 1944 in Normandi[KA3]e. Julien (Deschamps), een Franse spoorwegarbeider, vindt in een treinwagon een stuk papier, waarop gekrabbeld staat: `Ik leef nog en hou van jullie. Sarah` en er staat een adres op. Julien begrijpt dat deze boodschap afkomstig moet zijn van iemand die weggehaald is en op transport gesteld is naar een vernietigingskamp. Hij besluit het briefje af te leveren en ontmoet op die manier de ouders van Sarah. Het zijn oudere mensen die voor hun kleinzoon van vier, Thibault (Lambert), zorgen. Ze zijn oorspronkelijk afkomstig uit Hongarije. Na zijn bezoek gaat Julien naar zijn moeder in zijn geboortedorp. Enige tijd later keert Julien terug naar Sarah`s ouders, maar tot zijn ontzetting zijn ze ook weggehaald. In de kelder vindt hij de kleine Thibault en het dagboek van zijn moeder. Hij leest het en neemt het jongetje onder zijn hoede, zodat het kind niet in handen valt van de gehate Duitse bezetters. Sarah (Ameyrie) overleeft de verschrikkingen van het kamp en keert na de onvoorwaardelijke capitulatie van de nazi`s terug. Julien zorgt dat Thibault weer bij zijn moeder komt. Als Julien vertrokken is, spoort Thibault hem op een perron van het station op. Het scenario van regisseur Kahane en Roger Vrigny valt op door de afwezigheid van de vader en de tamelijk pathetische poging van de personage Julien om ersatzvader te worden. Helaas lijkt het spel van de hoofdrol nergens naar en dat doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van deze ongebruikelijke liefdesgeschiedenis, die in WO II (1939-44) speelt. Niettemin is deze poging tot het maken van een romance via een dagboek zeer lovenswaardig en wordt de nodige kracht bijgezet door het fraaie camerawerk van János Kende.

Fugue en Ré

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Guy Marchand, France Zobda, Stéphanie Pasterkamp, Ambroise Michel en Fermine Richard.

Louis Roche (Marchand), een knorrige Fransman, en Coralie Hoareau (Zobda), een levenslustige jonge vrouw uit La R[KA1]eunion, zijn buren, maar kunnen elkaar niet luchten. Doorlopend worden er racistische uitroepen tussen hen uitgewisseld. Op een dag echter ontdekken ze dat Ana[KA3]is (Pasterkamp), de zeventien-jarige dochter van Louis, en Julien (Michel), de zoon van Coralie van elkaar houden. Nu is het hek van de dam. De twee jonge mensen krijgen huisarrest en mogen elkaar niet meer zien. Anaïs en Julien weigeren echter de dupe te worden van de kleinzielige haat van hun respectievelijke ouders en besluiten samen weg te lopen, net voordat de eindexamens beginnen. Het ernstige thema van onverdraagzaamheid wordt hier luchtig en op bepaalde momenten zelfs zeer plezierig weergegeven. Marchand is duidelijk in topvorm als de brombeer die het licht niet gunt in de ogen van zijn donkerhuidige buurvrouw. Spijtig genoeg wordt er in het scenario van Didier Cohen wat teveel gepraat om het een pamflet ten gunste van interraciale verdraagzaamheid te kunnen noemen. Toch loont het de moeite om hem te bekijken. Fotografie is van Patrice Payen. Stereo.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie Berto op televisie komt.

Reageer