Nicole Carmet

Producer

Nicole Carmet is producer.
Er zijn 8 films gevonden.

L'instit : Personne m'aime

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Véronique Tumahaï. Met o.a. Gérard Klein, Marie Riva, Henri De Lorme, Bruno Marengo en Corentin Le Floch.

Onze onvermoeibare interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) trekt voor een opdracht naar het provinciestadje Draguignan. Hier is hij getuige van de terugkeer bij zijn moeder Sandrine (Riva) van de tienjarige C[KA1]edric (Marengo), na twee jaar kostschool. Op hetzelfde moment komt nog een andere nieuwe leerling in de school, Thomas (Le Floch), die zich onmiddellijk ontpopt tot haantje-de-voorste. De introverte C[KA1]edric wordt al vlug de kop van jut voor Thomas en de andere leerlingen van zijn klas, temeer daar hij een briljant leerling blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt het teveel voor de jongen en hij tracht zelfmoord te plegen. Hij wordt op het nippertje gered door Fred (De Lorme), de vriend van zijn moeder. Cédric sluit zich op in zijn kamer. Niemand kan hem benaderen, behalve Victor, die langzaam maar zeker zijn vertrouwen wint. Een erg wrang gegeven dat spijtig genoeg maar al te veel voorkomt in de realiteit. In de plaats om het te benaderen als een soort docudrama over zelfmoord bij kinderen, kiest scenarist Pierre Pauquet voor de zeemzoeterige aanpak, zodat de film in niets verschilt t.o.v. de rest van deze reeks. Op die manier schiet hij dan ook zijn doel hopeloos voorbij. Fotografie is van Jacques Bouquin.

L'instit : L'enfant caché

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Roger Kahane. Met o.a. Gérard Klein, Sophie Barjac, Annick Brard, Ludovic Joyet en Jonathan Reyes.

Victor Novak (Klein) heeft een opdracht in het kleine stadje Visan. Reeds de eerste dag voor de klas merkt hij de tienjarige Dorian (Joyet) op, een erg depressieve jongen. Victor maakt kennis met diens ouders Marc (Marc Chapiteau) en Agn[KA2]es (Barjac). Deze hebben hun twaalfjarige zoon Camille (Reyes) terug in huis gehaald. De jongen is autistisch en groeide op in de afzondering van een psychiatrische instelling. Dorian gaat zijn grote broer dagelijks opzoeken, maar hij slaagt er niet in om te verwerken dat deze anders is dan de andere jongens. Weerom wordt er een onbeschaamde aanslag gepleegd op de traanklieren van de kijker met deze routineuze 'ziekte van de week'-film. Een opeenstapeling van afgezaagde clichés die je ongetwijfeld een déjà vu-gevoel geven. Voor de liefhebbers van deze maar niet eindigende serie is het ongetwijfeld genieten geblazen. Wie minder opgezet is met de capriolen van de interim-leraar kan deze aflevering beter ongezien laten voorbijgaan. Regisseur Kahane en Helen Cohen bezondigden zich met het schrijven van het scenario. Fotografie is van Hughes De Haeck. Stereo.

L'instit : Juliette et Roméo

1999 | Drama

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Drama van Chantal Picault. Met o.a. Gérard Klein, Delphine Zentout, Mehdi Ortelsberg, Laurent Labasse en Gérard Sergue.

Victor Novak (Klein) krijgt een opdracht in een dorpje in de buurt van Biarritz. Hier maakt hij kennis met Juliette (Zentout), een jonge vrouw die na een mislukte jeugdliefde niets meer van mannen moet weten. Ze heeft zelfs gebroken met haar vader, R[KA1]egis Larrieu (Sergue), de burgemeester van het dorpje. Uit haar relatie is een kind geboren, de nu tienjarige S[KA1]ebastien (Ortelsberg), die ze alleen heeft opgevoed. Juliette is bibliothecaresse in de school waar Victor invaller is en S[KA1]ebastien zit natuurlijk in zijn klas. De problemen beginnen wanneer Alain Tournier (Labasse), Juliettes jeugdliefde, terugkeert en zijn zoontje ook in de school terecht komt. Traansluizen worden weer volop opengetrokken in dit vergezocht sentimenteel vehikel dat waarschijnlijk enkel nog eenzame oude dametjes kan aantrekken, die zich willen vereenzelvigen met de onwaarschijnlijke problemen van interim-onderwijzer Novak. Deze aflevering behoort ongetwijfeld bij de meest onuitstaanbaren van de reeks. Roger Kahane en Helen Cohen schreven het scenario, dat van mooie plaatjes voorzien werd door Hughes De Haeck.

L'instit: Menteur !

1998 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, Françoise Arnoul, Pierre Malet, Jim Redler en Florence Rougé.

De eerste dag dat invaller Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas staat, krijgt hij van een arrogant jongetje, Aymeric Lachesnay (Redler), te horen dat de wereld toebehoort aan de rijken en dat iedereen naar hun pijpen moet dansen. Victor, voor wie alle kinderen gelijk zijn, zet de jongen op zijn nummer. Wat Aymeric echter niet weet, is dat zijn vader Bernard (Malet) al twee jaar niet meer tot de 'rijken' behoort en dat zelfs het verhaaltje van diens hoge functie in Toulouse slechts een fabeltje is, ook al houdt Bernard dit geheim voor zijn gezin. De waarheid komt dan ook als een schok aan en dan staat Victor gelukkig klaar om vader en zoon duidelijk te maken dat wederzijdse genegenheid en begrip een groot goed is en dat de sport op de sociale ladder, waarop men staat, geen rol speelt. Zoals gebruikelijk hebben de 'edele gedachten' de overhand in deze serie en is het in de finale tijd om de zakdoek te pakken om een traantje weg te vegen of om een brok weg te slikken. Dankzij een uitstekende Arnoul heeft de film nog enig niveau. Het scenario van Pierre Pauquet en Alain Schwarzstein is gebaseerd op een verhaal van Richard Malbêqui. Het camerawerk is van Jacques Boumendil.

L'instit : À quoi ça sert d'apprendre ?

1998 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, André Thorent, Jérémie Semonin, Cécile Gabriel en Daniel Briquet.

Interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een arbeidersdorpje de oude Charles Coste (Thorent) vervangen, die met pensioen gaat. Deze is niet te spreken over de jongeren van vandaag die niet inzien waarom ze moeten leren. Victor wordt in zijn klas inderdaad geconfronteerd met studenten die zelfs de meest elementaire stof niet onder de knie hebben. Er bestaat geen ingangsexamen meer, dus kan iedereen zich in de zesde laten inschrijven om op hun zestiende de school te verlaten en de rangen analfabete werklozen te vervoegen. Victor is vastbesloten deze jonge mensen de nodige motivatie bij te brengen. Onze 'instit' heeft het niet onder de markt deze keer want hij moet niet enkel de leerlingen het belang van studie bijbrengen, maar ook hun ouders, die niet inzien waarom iemand die toch aan de lopende band in de fabriek gaat staan gestudeerd moet hebben. Een inderdaad erg realistisch probleem dat voor een keer eens zonder al te veel sentimentaliteit gebracht wordt. De strijd tussen de onderwijzer en zijn onbegrijpende omgeving is op sommige momenten zelfs boeiend. Alain Schwarzstein en Florence Aguttes schreven het scenario. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : L'une ou l'autre

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Pascale Dallet. Met o.a. Gérard Klein, Christine Citti, Alain Sachs, Aline Lebeau en Emilie Lebeau.

De 35-jarige Paule (Citti) heeft net een echtscheiding achter de rug en ze vestigt zich samen met haar twee dochtertjes Marie (Aline Lebeau) en Claire (Emilie Lebeau) in een dorpje in Sa[KA4]one-et-Loire. Marie en Claire zijn een erg gesloten tweeling, die zich afschermen in hun eigen leefwereld, ge[KA3]isoleerd van elke bemoeienis van buitenaf. Hun komst in het dorpsschooltje is een hele gebeurtenis. Onderwijzer Victor Novak (Klein) tracht het isolement van de meisjes te doorbreken. De innerlijke wereld van een tweeling fascineert de mensen al sinds eeuwen. Het raadsel raakt hier niet opgelost, maar wordt met de nodige suikerzoete sentimentaliteit opgedist. De liefhebbers van deze interim-onderwijzer zullen er zeker plezier aan beleven. Sylvie Simon schreef het scenario volgens de geijkte formule van de reeks en Jean-Claude Hugon schoot er mooie beelden bij.

L'instit : Méchante

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Gérard Klein, Clotilde De Bayser, Sylvie Audcœur, Bruno Léonetti en Eulalie Sgiaravello.

Victor Novak (Klein) vervangt Blanche Mouret, die met zwangersschapverlof is. Ze heeft Novak niet willen ontmoeten om haar klas over te dragen. De leerlingen behalen gemiddeld goede cijfers. Een goed cijfer is betrekkelijk. Novak is veel meer ge[KA3]interesseerd in de individuele leerlingen: bijv. Pablo (Fr[KA1]eoa), een zigeunerjongen; hij is vaak absent en is verliefd op C[KA1]ecile (Sgiaravello), een meisje dat een trieste indruk maakt en zich altijd probeert te verdedigen. Victor krijgt geen contact met haar. Het lijkt wel of zij bang voor hem is. Haar moeder vertelt dat onder juf Mouret alles goed ging. Victor tracht haar vertrouwen te winnen en komt er uiteindelijk achter dat zij misbruikt wordt door haar vader. Het thema incest moest ook in de serie aan de orde komen. Het gewaagde onderwerp wordt bekeken vanuit het standpunt van het meisje, dat getraumatiseerd raakt. Dankzij het gevoelige spel van Sgiaravello blijft de film bekijkenswaardig. Sylvie Simon schreef het niet erg diepgravende scenario dat afgestemd is op een weinig eisend, breed publiek. Het camerawerk is van Hughes De Haeck. Ook bekend als L'INSTIT : LA M[KA1]CHANTE.

L'instit : Frères de sang

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Williams Crepin en Williams Crépin. Met o.a. Gérard Klein, Axel Moine, Yoann Denaive, Valérie Leboutte en Philippe Lefebvre.

Interim-leraar Victor Novak (Klein) bevindt zich in een schooltje in Valr[KA1]eas. Vijf leerlingen hebben zich verenigd in een clubje dat ze [KL]Chiricahuas[KLE] noemen, naar het stripverhaal [KL]Fr[KA2]eres de sang[KLE]. J[KA1]er[KA4]ome (Denaive) en Roland (Moine), wiens resp. moeder en vader sinds hun eigen scheiding bij elkaar wonen, zijn echte bloedbroeders geworden. Novak merkt op dat Thomas erg in zichzelf gekeerd is en tracht hem te helpen. Hij weet echter niet dat de jongen door zijn stiefbroer gepest wordt wegens gebrek aan moed. Thomas wil zich kost wat kost bewijzen. Onze gevoelige leraar gaat zich in zijn eigen jeugd verdiepen om de gevoelens van Thomas te begrijpen en hem uit de put te helpen. Weer een zeemzoeterige aflevering van dit tranendal dat speciaal gemaakt wordt om huismoeders zonder problemen toch ongelukkig te maken. Geschreven door Sylvie Simon en Robin Lancette, naar een verhaal van Patrick Mosconi. Fotografie van Dominique Bouilleret. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicole Carmet op televisie komt.

Reageer