Eric Leblanc

Acteur

Eric Leblanc is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

La part de l'ombre

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Niels Arestrup, Marie Vernalde, Lara Guirao, Alexandre Viallet en Jean-Louis Foulquier.

Charles Oberl[KA1]e (Arestrup) is notaris in een stadje in het noorden van Frankrijk. Hij staat bekend om zijn hardvochtigheid en halsstarrigheid. Hij is gehuwd met Clarisse (Guirao), de dochter van de kleine aannemer Pierre Cassel (Foulquier). Langzaam maar zeker gaat hij zijn schoonvader ru[KA3]ineren, tot deze uiteindelijk zelfmoord pleegt. Tussen Clarisse en haar jongere zus Marie (Vernalde) heeft steeds een hechte band bestaan, maar Marie, die studente is in de rechten, begint zich te verdiepen in de dossiers die bestaan rond Charles en ze komt tot afgrijselijke ontdekkingen. Een sombere duik in de donkere kant van de menselijke ziel. Geen opwekkende film, maar wel een aangrijpend portret van mensen die uit zijn op elkaars vernietiging. De minder bekende Vernalde zet een zeer sterk personage neer en slaagt erin om staande te blijven t.o.v. het talent van een Arestrup. Regisseur Venault schreef het scenario samen met Catherine Ramberg. Fotografie is van Michel Mandero.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

Docteur Sylvestre : Lycée en crise

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van David Delrieux. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Stéphanie Pasterkamp, Sophie Bouilloux en Alexandra Winisky.

Dr. Sylvestre (Anger) werd aangesteld om het medisch onderzoek te leiden in de tweede klas van een lyceum in Noord- Frankrijk. Zo onderzoekt hij Cl[KA1]ementine (Pasterkamp) en stelt vast dat haar slankheid niet normaal is. Het meisje lijdt aan anorexia. Haar ouders weigeren dit te geloven. Met de hulp van een klasgenote, Maeva (Winisky), tracht hij Clémentine tot andere gedachten te brengen, maar dit leidt enkel tot leugens. Clémentine blijft alles uitbraken wat ze eet. Ondertussen is Maeva verkikkerd geworden op Sylvestre en tracht hem in haar bed te krijgen. Gelukkig komt de schoolverpleegster Hélène Danton hem ter hulp. De een lijdt aan magerzucht, de ander is een nymfomane. Heel wat werk aan de winkel voor Dr. Sylvestre en voor zijn fans is het weer genieten geblazen. Ons kon dit ver gezocht verhaaltje weinig boeien en lijkt het wel een gemakkelijk vluggertje in deze eindeloze reeks die steeds meer op de even oeverloze L'INSTIT gaat lijken. Uitsluitend voor de liefhebbers. Chantal Pelletier en Yann Le Nivet schreven het scenario dat in beelden werd omgezet door Anne Khripounoff.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Et si on faisait un bébé?

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Macha Méril, Patrick Chesnais, Tsilla Chelston, Marina Foïs en Quentin Ogier.

De geboorte van hun kleinkind verandert het leven van vijftigers Lucille (M[KA1]eril) en Jean-Louis (Chesnais). Daar ze zelf geen kinderen konden krijgen hebben ze er destijds een geadopteerd. Nu de wetenschap verder staat en er veel meer mogelijk is verlangt Lucille naar een eigen kind, een droom die een vrouw van vijftig amper enkele jaren geleden niet kon realiseren. Een thema dat eind jaren 1990 erg actueel was. Mocht een oudere vrouw, zelfs na de menopauze, nog een kind krijgen? Wetenschappelijke mogelijkheid, maar hoe moet je er menselijk tegenover staan? De film brengt dit vraagstuk als een sentimenteel stationsromannetje dat eerder lachwekkend dan dramatisch ondersteund is. Méril en Chesnais doen hun best, maar dit zwak scenario van regisseur Spiero gaf hen niet de minste hulp. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

D'amour et d'eau salée

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Eric Berger, Nozha Khouadra, Virgile Bayle, Alain Teulil en Sophie D'Aulan.

Zijn hele leven ligt overhoop de dag dat de onderstationschef van Tourcoing, Patrick (Berger) de Algerijnse zangeres Yasmina (Khouadra), die op een verkeerde trein stapte, helpt om op haar bestemming te geraken. Hij is ervan overtuigd dat het meisje uit zijn leven gestapt is, maar zuiver toevallig ontmoet hij haar weer in Parijs. Amper van deze schok bekomen krijgt Yasmine bericht dat ze het land moet verlaten. Een romance met hindernissen tussen een gewone Franse jongen en een Algerijns meisje van de wereld. Een lichtvoetig verteld verhaal met ernstige ondertoon. De regie van Baily is echter niet sprankelend genoeg en het scenario van Baily en Pierre Flament mist het ritme om de film echt te doen aanslaan. Blijft er een gezellige boulevard-komedie over die leuk is om zien maar weinig of geen indruk nalaat. Achter de camera nam Pierre-Laurent Chenieux plaats.

Soif d'en sortir

1995 | Drama

Frankrijk/België 1995. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Coraly Zahonero, Serge Martel, Vincent Cassel en Eric Leblanc.

De zeventien-jarige Zahonero is in het huwelijk getreden met de vijf jaar oudere macho Cassel. Ze denkt in het paradijs beland te zijn. Vijf jaar later echter heeft ze twee kinderen en ze hebben ze een huis gekocht op 75 km afstand van Parijs. In afwachting het te kunnen betrekken wonen ze in bij zijn ouders. Zij is monddood gemaakt. Manlief en schoonmama beslissen over alles. De sfeer wordt verstikkend en Zahonero grijpt naar de fles. Langzamerhand raakt ze verslaafd. Pijnlijk portret van een jong getrouwd stel dat nog niet rijp is voor het leven. Het scenario van Huguette Debaisieux naar het verslag van Michèle Leloup, gebaseerd een waar gebeurd verhaal, waarschuwt tegen drank als oplossing van problemen. De film geeft tevens een schrijnend beeld van het afkicken. Gefotografeerd door Gérald Thiaville.

Anne Le Guen : Urgences

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Olivier Granier.

Eerste deel van vierdelige reeks over Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), charmante raadgeefster van burgemeester Charles Dubois (Raynal) in Frans provinciestadje. Samen proberen ze een oplossing te vinden voor een aantal problemen. Weduwnaar Dubois heeft bovendien zijn lodderoog laten vallen op zijn bevallige assistente. Hier dient afgerekend met ontevreden lui die uit hun huizen werden gedreven voor de aanleg van een stuk autostrade en met dreigende sluiting van afdeling spoedgevallen. Anne ontdekt dat complot gesmeed wordt tegen de burgemeester. Scenario van Frédérique Krivine naar een idee van Jean- Pierre Guérin. Veel gescheer maar weinig wol.

Un cercueil pour deux

1993 | Film noir

Frankrijk 1993. Film noir van Jean-Louis Fournier. Met o.a. Marc de Jonge, Cathérine Amérie, Jean-Pol Dubois, Jacques Gamblin en Michel Alban.

Een stadje in Noord-Frankrijk. Aymérie is gehuwd met de oudere, welvarende begrafenisondernemer De Jonge. Ze is niet geïnteresseerd in zijn werk en droomt van een andere toekomst. Wanneer de jonge Gamblin zich voor haar wagen gooit, kan ze hem juist ontwijken. Ze neemt hem mee naar huis en in haar groeit een plan om een nieuw leven te beginnen. Typisch Franse série-noire, goed verteld en goed gespeeld, maar erg voorspelbaar. De personages worden nogal tweedimensionaal getekend, wat het door de regisseur geschreven verhaal natuurlijk niet ten goede komt. Alledaags tv-voer, gezien en vergeten. Fotografie van Houschang Baharlou.

Les Grenadines

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Patrick Jamain. Met o.a. Elizabeth Vitali, Didier Kaminka, Jean-Marie Richiez en Eric Leblanc.

Geen intrige, maar een film die gebaseerd is op het zeer hedendaagse thema van de dolende en falende mens, waarmee je natuurlijk heel wat kanten uit kunt, zoals blijkt uit PIERROT LE FOU van Jean-Luc Godard (1965), een Frans model voor dit genre. Hiermee houdt de vergelijking echter op. De fanatiek onafhankelijke avonturierster Jode (Vitali) is altijd op weg, liftend, en ze leeft van diefstalletjes. Ze ontmoet een al wat oudere man, Nicolo (Kaminka), met wie ze een los-vaste relatie begint. De regisseur weet hoe hij natuurlijke decors moet gebruiken en hoe hij zijn personages moet leiden, maar het geheel maakt toch een warrige en willekeurige indruk.

Internement arbitraire

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Bernard Choquet. Met o.a. Françoise Christophe, Nathalie Becue, Marie-Catherine Conti, Thomas Chabrol en Michel Alban.

Een componist overlijdt na zes jaar juridische strijd om een plagiaatkwestie. De muziek van een populaire Amerikaanse film lijkt voor honderd procent op een compositie van hem. Zijn weduwe (Christophe) blijkt geen recht te hebben op auteursrechten en financieel raakt ze aan de grond. Maar ze vecht voor haar rechten zodat een politiecommissaris haar laat opnemen in een psychiatrische inrichting. Hier ondergaat ze niet alleen een totale vernedering, maar ze is tevens afgesloten van de buitenwereld. Aangrijpend drama over een vrouw die bewust monddood gemaakt wordt. Christophe speelt de rol van de gekwelde weduwe met ongekende bravoure. Ze draagt de hele film blijkbaar moeiteloos. Het waargebeurde scenario is gebaseerd op een onderzoek van Michèle Leloup en werd geschreven door Huguette Debaisieux. Roland Dantigny was verantwoordelijk voor de fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Eric Leblanc op televisie komt.

Reageer