Brigitte Chamarande

Acteur

Brigitte Chamarande is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Joséphine, ange gardien : Une nouvelle vie

1999 | Misdaad, Komedie

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Philippe Monnier. Met o.a. Mimie Mathy, Didier Bienaimé, Valérie Stroh, Marie-Armelle Deguy en Nicolas Marais.

Pierre Castignac (Bienaim[KA1]e) heeft een auto-ongeval. Beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) arriveert te laat om dit te verhinderen. Ze stelt zich voor als dokter, maar Pierre is zijn geheugen kwijt. Jos[KA1]ephine stelt vast dat de jongeman, die zelfs zijn naam niet meer kent, aan een psychomatische amnesie lijdt. Iets uit zijn verleden wil hij verdringen en zijn onderbewustzijn heeft van de schok van het ongeluk gebruik gemaakt om de onaangename herinnering te wissen. Het enige aanwijzingspunt dat ze hebben is een zeldzaam geldstuk dat in Pierre`s zak zit. Jos[KA1]ephine staat voor de haast onmogelijke taak de oorzaak van Pierre`s kwaal te achterhalen. Stukje bij beetje ontdekt ze Pierre`s identiteit. Zoals steeds zijn de avonturen van aartsengel Mathy best leuk om te volgen, ook al is het verhaaltje aan de magere (en sentimentele) kant. De grote kleine dame bezit het geheim om de kijker te charmeren en of je nu wilt of niet je blijft kijken en raakt in haar ban. Éric Taraud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Mario Barroso. Stereo.

Deux flics : Les revenants

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Pierre Cassignard, Brigitte Chamarande, Hubert Saint-Macary en Marie Henriau.

In Parijs wordt een voetbalstadion op commando-wijze overvallen door vier gemaskerde kerels. Julien Bradier (Ceccaldi) en zijn jonge partner Antoine Achard (Cassignard) worden met het onderzoek belast. Voor Julien is het zeker geen routineklus. Twintig jaar geleden werd zijn zoon, bij een gelijkaardige overval, gedood. Hij heeft het gevoel dat dezelfde gangsters zijn teruggekeerd en opnieuw hebben toegeslagen. Een niet bijster originele policier met het typische team: de oude brombeer en zijn overmoedige jonge collega. Alleen mist de film de actie en de knipoogjes van een LETHAL WEAPON en gaat het na een tijdje vervelen. Als pilot-film voor een nieuwe Franse tv-serie gaat het er weinig genuanceerd aan toe en er zal nog veel moeten gebeuren om de volgende afleveringen aantrekkelijker te maken. De twee hoofdacteurs hebben zeker het talent om er iets van te maken, maar dan hebben ze beter materiaal nodig dan het scenario dat hen overhandigd werd door Alain Moreau (die de reeks bedacht), Jean- Claude Baillon, Christophe Flamand en Pierre Tisserand. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

Deux flics : Le quatrième homme

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Pierre Cassignard, Brigitte Chamarande, Hubert Saint-Macary en Marie Henriau.

De twee flikken Jaur[KA2]es Bradier (Ceccaldi) en Antoine Achard (Cassignard) onderzoeken vreemde zaak nadat in Parijs hotel verkoold lijk wordt gevonden. Enkele dagen later valt tweede slachtoffer, ook verbrand en in bezit van foto's van eerste dode. Er volgt nog een derde dode. Het blijken alle drie ex-militairen te zijn die enkele jaren eerder actief waren in Haïti ten tijde van de 'Tontons Macoutes'. Complexe plot, overlopend van politieke achtergronden. Wordt verteerd als goeie 'polar', vooral dank zij natuurlijke charme van Ceccaldi- Cassignard als ironiserend, ruziënd tandem.

La voie est libre

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Stéphane Clavier. Met o.a. François Cluzet, Philippine Leroy-Beaulieu, Emma de Caunes, Éric Caravaca en Jean-Paul Muel.

`De Franse spoorwegen - ja, dat kan`; of: hoe kom je aan vijftig miljoen Franse Francs als je werkloos bent. Jules (Cluzet in een prima rol) is op de keien gezet door de Franse spoorwegen. Hij neemt de passagiers in gijzeling van een trein die een Parijze voorstad verbindt met het centrum, omdat hij response wil van de Minister van Verkeer, die zeventien brieven van hem onbeantwoord liet. In de lange nacht die de gijzeling duurt, ontstaan er banden van medeplichtigheid en amoureuze betrekkingen tussen inzittenden van de treinwagon en het eindigt met een onverwachte ontknoping in de finale. Het regiedebuut van Clavier, de broer van de andere, is een aardige en levendig gemonteerde komedie, die adequaat ondersteund wordt door de muziek van Michel Hardy. Enkele zwakheden in de film worden ruimschoots goed gemaakt door het enthouisiasme van de rolverdeling, in bijzonder de frisse en verleidelijke De Caunes.

Le dernier tour

1995 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1995. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Henri Virlogeux, Laure Duthilleul, Brigitte Chamarande en Elisabeth Erchow.

Het hele jaar door gaat het leven van Baptiste Pi[KA1]erard (Darroussin) in een dorpje in het zuiden van Frankrijk zijn gewone gangetje. Doch in juli gaat hij ieder jaar eventjes uit de bol. Dan neemt de Tour de France zijn leven over en doet Baptiste op zijn manier mee met het grote wielercircus. Inmiddels is hij 37 jaar en hij beseft dat dit jaar zijn laatste 'ronde' is. Bijna iedere jongen zou met de tour willen meedoen. Baptiste laat zijn droom in vervulling gaan, maar dan wel op een hele speciale manier om zijn sportieve prestatie te leveren. Een film zonder sensatie of spektakel, maar met dagdagelijkse situaties met gewone mensen en gebracht met een lach en een traan. Het scenario is van Patrick Cauvin, Jean-Claude Charnay en regisseur Chabert. Het camerawerk is van Michel Amathieu.

Ce que savait Maisie

1995 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1995. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Evelyne Bouix, Stéphane Freiss, Catherine Samie, Matthias Habich en Sophie Duez.

Begin twintigste eeuw. De twaalfjarige Martel ziet met lede ogen aan hoe haar ouders, baron Freiss en zijn vrouw Bouix, besluiten uit elkaar te gaan. Hun scheiding gebeurt in alle vriendelijkheid, zonder dat er diepe wonden ontstaan. Het meisje houdt haar ouders nauwlettend in de gaten, volgt hun nieuwe romantische escapades in hun hoop een nieuw gezinsleven te starten. Martel besluit haar lot in eigen handen te nemen en hen allebei aan iemand te koppelen. De huwelijkscrisis van volwassen mensen bekeken door de ogen van een klein meisje, een delicaat onderwerp dat door regisseur/scenarist Molinaro met veel gevoel behandeld werd, ook al mist hij de typisch verfijnde Britse humor uit de roman van Henry James. De kleine Martel is een revelatie in de rol van Maisie. Michael Epp zette het allemaal op film. Formaat 16/9.

Le fou de la tour

1994 | Thriller

Frankrijk 1994. Thriller van Luc Béraud. Met o.a. Marc Citti, Christine Citti, Stanislas Crevillen, Denis Podalydès en Brigitte Chamarande.

Gus (Marc Citti) zit opgesloten in de psychiatrische instelling van Toulouse. Hij wordt beschouwd als een gevaarlijk element. Met de hulp van zijn zuster Sonia (Christine Citti) kan hij ontsnappen. Samen vluchten ze naar Parijs. Het is augustus en de stad is verlaten. Ze nemen hun intrek in een appartement van haar baas op de negentiende verdieping van een torengebouw. Doordeweekse thriller rond een jonge onvoorspelbare, psychisch gestoorde kerel. Je hebt het allemaal al zo dikwijls - en meestal beter - gezien in Amerikaanse weekend films. Dominique Roulet baseerde het scenario op de roman La tour d'angoisse van Jean-Pierre Bastid en Michel Martens. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Formaat 16/9.

La corruptrice

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Catherine Heigel, Samuel Labarthe, Laura Morante, Blanchette Brunoy en Brigitte Chamarande.

Dr. Denys Fortier (Labarthe) heeft, in 1950, de praktijk van zijn vader overgenomen in een klein provinciestadje. Hij huurt de diensten in van verpleegster Marcelle Davois (Hiegel), een geestelijke die uit Parijs overkomt. In haar uniform ziet Marcelle eruit als een streng wezen zonder leeftijd of sekse en ze stoot dan ook op de vijandigheid van veel patiënten die Fortiers zachtmoedigheid gewoon zijn. Maar Marcelle maakt zich al spoedig onmisbaar. Ze reorganiseert het dokterskabinet, schept orde in de administratie en zet Fortier aan tot het aankopen van een röntgenapparaat. Dan stelt hij op een dag kanker vast bij Marcelle. Een visueel erg stijlvol doktersdrama met een driestuiversverhaaltje dat erg oubollig overkomt. De acteurs doen hun best om alles geloofwaardig te maken, maar het zwaar op de hand liggende scenario van Stora, naar de roman van Guy des Cars, kan onmogelijk overtuigen. Fraaie fotografie van Romain Winding.

La Contre-Allée

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Isabel Sebastien. Met o.a. Jennifer Covillault, Caroline Cellier, Jacqueline Maillan, Jacques Perrin en Massimo Ghini.

De twaalf-jarige Marie (Covillault) voelt zich niet thuis in het enorme appartement aan de Avenue Foch, dat haar ouders zojuist hebben betrokken. Gelukkig dat een vriendin van haar leeftijd en een vriend van haar vader haar met het wereldje van de buurt laten kennismaken. Eigenlijk geen wereldje, want de Avenue Foch is het symbool zelve van de negen grote avenues die naar de Arc-de-Triomphe leiden. Het gaat dus om de duurste vierkante meters van Parijs; de woonomgeving van de miljardairs. Geen zedenstudie maar een reeks clich[KA1]e`s en wat inhoudsloos gebabbel. Het acteerwerk varieert van boeiend (Covillault) tot hinderlijk (Maillan), via de rol die de kijker totaal onverschillig laat (Perrin). Kortom, veel chique gedoe zonder inhoud.

Seconde, La

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Anny Duperey, Jean Rochefort, Caroline Silhol, Sébastien Frank en Françoise Seigner.

Een bewerking van de roman van Colette door de regisseur zelf. Een toegewijde, zorgvuldige maar onvoldoende afgewogen regie, zoals altijd bij Frank. De evenwichtige Fanny Farou (Duperey) is getrouwd met schrijver Farou (Rochefort). Ze brengt de vakantie door op het land in gezelschap van Jane (Sihol) die in werkelijkheid de ma[KA4]itresse van haar man is. Verder is er nog de jonge Farou (S[KA1]bastien Frank) die tot over zijn oren verliefd is op Jane, maar hij maakt uiteraard geen schijn van kans. Als de relatie tussen Jane en Fanny's man uitkomt, raakt Fanny van haar stuk. Ze bedenkt echter een intelligente oplossing zonder zich al te zeer op haar echtgenoot te wreken. In de film volgen op werkelijk emotionele momenten lege stukken. Een sterke, creatieve persoonlijkheid wordt node gemist. Niettemin maakt de opmerkelijke acteerprestatie van de drie hoofdpersonen Duperey, Sihol en Rochefort een heleboel goed.

L'étudiante

1988 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Italië 1988. Romantiek van Claude Pinoteau. Met o.a. Sophie Marceau, Vincent Lindon, Elisabeth Vitali, Jean-Claude Leguay en Elena Pompei.

Een studente geeft cursussen op twee instellingen buiten de stad om te kunnen rondkomen. Zij is systematisch, nauwgezet en pietluttig en 'kan haar tijd niet verdoen'. Een chaotische en spontane student met een ongeregelde levenswijze wordt verliefd op haar. Deze bekwaam gemaakte, ontspannende maar oppervlakkige film ligt geheel in de lijn van de voorgaande films van Pinoteau zoals LA BOUM. Een aardige cadeauverpakking plus één origineel idee: de moderne toepassing van tekst van Molière. Scenario van regisseur Pinoteau en Danièle Thompson.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Brigitte Chamarande op televisie komt.

Reageer