Christian Baltauss

Acteur

Christian Baltauss is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Petite sœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Natacha Régnier en Quentin Ogier.

Dos Santos is een twaalfjarige gymnaste die van de ene dag op de andere bekend wordt. Die plotse roem zal haar leven duchtig door elkaar schudden. Zij is de jongste dochter van Lamotte, die samen met zijn moeder Girardot een Italiaans restaurantje runt. Sinds de dood van Dos Santos' moeder is het vooral haar oudere zus Régnier, een briljante studente, die voor haar zorgt. Wanneer Dos Santos op het punt staat kampioene te worden, wordt vader Lamotte extatisch en Régnier is de enige die met beide voeten op de grond blijft, ook wanneer deurwaarders hun opwachting maken in de eettent van haar in financiële problemen zittende vader. Onderhoudende familiekroniek, met een lach en een traan, geschreven door Alain Leblanc. Jammer dat de plot te sterk als een karikatuur van het turn-sportmilieu overkomt. Gelukkig zijn er de acteurs die een en ander geloofwaardig maken. De kleine elite-turnster Dos Santos ontroert in haar eerste filmrol, Lamotte overtuigt in zijn eerste grote dramatische rol en La Girardot hoeft slechts zichzelf te zijn als de eeuwige mama en oma. Muziek van Didier Vasseur.

La dernière fête

1996 | Historische film

Duitsland/Frankrijk 1996. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Charlotte Rampling, Stéphane Freiss, Manfred Andrae, Thomas Kretschmann en Célia Granier-Deferre.

De markiezin, Madame De Prie (Rampling) was jarenlang de favoriete minnares van de Franse regent. Bij zijn aantreden laat Lodewijk XV haar echter resoluut verbannen uit het slot van Versailles. Ze is genoodzaakt zich terug te trekken op haar kasteel in Courbe-Épine. Daar smeedt ze plannen om haar machtspositie te heroveren. Een spel van macht en corruptie aan het Franse hof, terwijl het land geleidelijk afstevent op de revolutie. Ondanks de schitterende decors en dito kostuums en het zeer behoorlijke spel van de hoofdrollen blijft het geheel erg oppervlakkig. Het scenario van Madeleine Chapsal en Granier- Deferre evenaart op geen enkel punt de symboliek en dubbele bodems van de novelle van Stefan Zweig die in het Frans is verschenen onder de titel Histoire d'une échéance waarop de film gebaseerd is. Het resultaat lijkt op LIAISONS DANGEREUSES, maar met het niveau van treinlektuur. Mooie fotografie van Robert Alazraki.

Petite Sœur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Marion Larguier en Emilie Capel.

Sinds de dood van haar moeder is de vijftienjarige Regnier de belangrijkste vrouw in het gezin van Lamotte. Zij moet de studies volgen van haar jonger zusje, Dos Santos, en voor het huishouden zorgen. Dos Santos is echter meer geïnteresseerd in turnen dan in studeren en ze ontpopt zich tot een eersteklas athlete. Tijdens een ontmoeting tussen liefhebbers wordt ze opgemerkt. Ze wordt uitgenodigd op een nationale competitie. Trots stemt haar vader toe. Een hulde aan familiale eensgezindheid die echter verzinkt in goedkope melodramatiek. Enkel het spontane spel van de jonge Dos Santos redt de film van de volledige ondergang. Alain Leblanc en Julien Gadé schreven het scenario. Aan de camera werd plaatsgenomen door Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Dolby Surround.

Comment draguer tous les Mecs

1984 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1984. Komedie van Jean-Paul Feuillebois. Met o.a. Pétronille Moss, Anne Teyssèdre, Jean-Marie Vauclin, Dominique Chauby en Manuel Gélin.

Een onbenullige film over een plattelandsmeisje dat naar Parijs gaat in de hoop er een man te versieren, en alleen maar rampen veroorzaakt totdat ze de ware Jacob vindt. Ongetwijfeld geïnspireerd op de al even melige film uit 1981 COMMENT DRAGUER TOUTES LES FILLES van Michel Vocoret. Wanwege de muziek nog niet de waardering 0.

La fiancée qui venait du froid

1983 | Erotiek

Frankrijk 1983. Erotiek van Charles Nemes. Met o.a. Thierry Lhermitte, Barbara Nielsen, Gérard Jugnot, Alexandra Szpulska en Stephan Paryla.

Een cynische reclamefilmer stemt toe in een huwelijk met een Poolse dissidente om haar door de Franse nationaliteit voor represailles te beschermen. In Polen ontdekt hij dat ze al een verloofde heeft, terwijl ook de bekenden in zijn eigen omgeving het huwelijk meer gecompliceerd maken dan hij had voorzien, tot de liefde gaat meespelen. Een uitschieter in de reeks van recente op het 'café-théâtre' geïnspireerde filmkomedies die met charme en inventiviteit een toon van lichte ironie vasthoudt, zonder de ernst van de politieke situatie te negeren of te misbruiken.

Espion, lève-toi

1982 | Thriller

Frankrijk/Zwitserland 1982. Thriller van Yves Boisset en Norbert Saada. Met o.a. Lino Ventura, Michel Piccoli, Bruno Cremer, Krystyna Janda en Bernard Fresson.

Gezien de bloeitijd van het genre ietwat verlaat gearriveerde spionagethriller die opvalt door zijn structuur en sombere toon. Ventura speelt de in Zürich wonende ondernemer Grenier, die op een kwade dag wordt 'gewekt' door zijn oude werkgever, de Franse contraspionage. Vanaf dat moment hangt de zeis van Magere Hein over Greniers leven. Een zakelijke commentaarstem scheidt de dodelijke aktes van elkaar, Ennio Morricones muziek klinkt zwartgalliger dan anders. Ouderwets robuuste cinema vol kerels met granietkoppen, naar de roman Chance Awakening van de Britse thriller- en tv-auteur George Markstein (1929-1987).

La dentellière

1977 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1977. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Isabelle Huppert, Yves Beneyton, Florence Giorgetti, Monique Chaumette en Jean Obé.

Huppert speelt een gesloten kapstertje dat verliefd wordt op een verlegen student die er niet in slaagt om door haar stilte heen te breken of te herkennen hoe veelzeggend die eigenlijk is. Het romanpersonage van Pascal Lainé (die samen met regisseur Goretta voor het scenario tekende) leek geschreven voor Huppert die bij haar rolkeuze vaak opteert voor non-conformistische vrouwen. In een interview zegt ze: 'Het zijn vooral vrouwen die zich in stilte proberen los te maken. Ik zoek naar de frictie tussen vrijheid en afspraken. Het tussengebied waarin zekerheden worden losgelaten zonder dat er concreet iets nieuws voor in de plaats komt.' Subtiele film.

L'échappatoire

1977 | Drama

Frankrijk 1977. Drama van Claude Patin. Met o.a. Mylène Demongeot, Michèle Bertrand, Mova Person, Christian Baltauss en Guy Di Rigo.

Weinig originele debuutfilm. Een meer dan sombere schildering van een meisje uit de gegoede klasse die, ten gevolge van een traumatische ervaring in haar jeugd, steeds mannelijker wordt, motor gaat rijden (de tweede titel van de film is heel gek), in hevige paranoïa vervalt tot in de psychiatrische inrichting waar haar de dood wacht. Het talent van Bergman is nodig om een dergelijk verhaal te laten slagen. De acteurs zijn slecht geregisseerd en bovendien voor het merendeel debutanten; de uitwerking is vlak en monotoon. Patin had bovendien het ongeluk een van de meest middelmatige regisseurs te kiezen als technisch adviseur, Marc Simenon, de man van Demongeot.

La Femme du Gange

1974 | Experimenteel

Frankrijk 1974. Experimenteel van Marguerite Duras. Met o.a. Catherine Sellers, Gérard Depardieu, Christian Baltauss, Dionys Mascolo en Robert Bonneau.

Een man keert terug naar S. Thala waar hij met zijn verdwenen maitresse heeft geleefd. Hij deelt zijn leven met haar alsof ze er nog is. Evenals in haar romans behandelt Duras in deze film de moeilijkheden in de communicatie tussen mensen. Buitenaardse stemmen vloeien samen en scheppen zo een fascinerende en benauwende werkelijkheid in het verminkte geheugen. Een poëtische wereld met grote kundigheid gefilmd.

Le Petit matin

1971 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1971. Drama van Jean-Gabriel Albicocco. Met o.a. Catherine Jourdan, Mathieu Carrière, Madeleine Robinson, Jean Vilar en Christian Baltauss.

Een meisje dat tijdens de oorlog met haar welgestelde familie in een door de Duitsers geannexeerde villa woont, bereikt haar volwassenheid in een verliefdheid voor een jonge officier, waardoor ze afkomt van de fixatie op een homofiele neef met wie ze samen opgroeide. Het melodramatisch aangezet scenario kreeg een verfilming vol kitscherige esthetiek, die alle emoties wezenloos maakt. De meeste acteurs zijn goed - Vilar als de passieve maar begrijpende vader voorop - maar in de tegenlicht- en soft-focus-fotografie zijn ze nauwelijks te zien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Baltauss op televisie komt.

Reageer