Olivier Claverie

Acteur

Olivier Claverie is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

L'affaire Sacha Guitry

2007 | Biografie, Drama

Frankrijk 2007. Biografie van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jean-François Balmer, Gérard Lartigau, Marie Desgranges, Bernard Alane en Olivier Claverie.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Voyance et manigance

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Fourniols. Met o.a. Emmanuelle Béart, Dieudonné, Anémone, Zinedine Soualem en Serge Hazanavicius.

Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hazanavicius) is toneelspeler en hij heeft tijdelijk geen engagement. In Frankrijk is dat geen bijzonderheid: drie maanden werken en de overige tijd van het jaar een aanvaardbare uitkering boven het minimumloon. De cultuur bestaat dankzij de belastingbetaler. Zijn vriendin geeft hem de bons, waarop hij besluit naar zijn halfbroer Alban (Dieudonn[KA1]e) in Montauban in de Midi te gaan. Alban verdient de kost als helderziende. Chantal Bardet (B[KA1]eart), een leuke, na[KA3]ieve meid uit Castelsarassin, heeft een onbenullig baantje op de sous-pr[KA1]efecture. Ze zit op de afdeling rijbewijzen, waar ze ruimschoots de tijd heeft om met haar toffe collega Jacqueline (An[KA1]emone) over van alles en nog wat te kletsen. Als Chantals man Roland (Soualem) zijn werk kwijtraakt, belandt Chantal in de put. Jacqueline raadt Chantal aan om naar Alban te gaan, zodat ze op zijn minst weet wat de diepere oorzaak van de ellende was en wat ze mag verwachten van de toekomst. Chantal heeft zo haar eigen ideetjes over haar ellende en denkt dat haar beste vriendin en buurvrouw Agn[KA2]es (Bonneton) erachter zit. Als ze naar Alban gaat, heeft hij onmiddellijk door dat Chantal een gemakkelijke prooi is. Het moet daarom met de hulp van Frédéric, die een aardig nummertje drama kan weggeven, niet bij één sessie te blijven. Door goed op te letten zegt Alban de juiste dingen, die Chantal horen wil en is ze volledig verkocht. Roland vindt ondertussen dat Chantal wel veel weg is en zoekt omdat hij niks te doen heeft, troost bij... Agnès, terwijl Frédéric steeds meer in Chantal gaat zien. Zo komen de eenvoudigste toekomstverwachtingen uit. Hoewel Fourniols, die ook het onderhoudende scenario schreef, de boodschap over de nep in de waarzeggerij er met de voorhamer inramt, is deze klucht zonder pretenties best aardig en om flink te lachen. De rolverdeling is goed gecast; een ieder geeft op plezierige wijze het nummertje weg dat van hem of haar verwacht wordt. Fijntjes wordt opgemerkt dat ex-First Lady Nancy Reagan en wijlen president François Mitterand regelmatig in de koffiedik lieten kijken. Staatszaken zijn blijkbaar voorspelbaar. Het camerawerk is van Gérard de Battista. Ook bekend als VOYANT LUMINEUX.

Rends-moi mon nom

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Patrice Martineau. Met o.a. Steve Tran, XuJian Huang, Heling Li, Dai Sijie en Lianxa Li.

De vader van Wang Min (Tran-Quan) uit de Chinezenwijk Choisy in Parijs verliest bij het gokken al zijn geld en verspeelt de paspoorten en de verblijfsvergunning van zijn gezin. Bij gevolg moeten ze onderduiken en verder leven zoals zoveel illegale immigranten in de Lichtstad. Voor Wan Min betekent het nog meer: hij moet gaan helpen met werken, in plaats van naar school te gaan en zijn kansen op het skateboardkampioenschap kan hij wel op zijn buik schrijven. Door een toeval ontdekt Wang Min, wie hun papieren heeft; het is een Chinese familie, die op een buurtmarktje groente en fruit verkoopt. De jongen die Wang Mins papieren heeft, blijkt een allerliefst meisje met kort haar te zijn, Lili. De tieners worden verliefd en Lili komt kijken naar de skateboardkampioenschappen. Als Wang Min haar van school wil halen, waar ze doorgaat voor een jongetje, trekken jonge maghrebijnen haar in het jongenstoilet de broek omlaag. Dan is het uit met het verblijf van de familie en ze worden uitgewezen en op het vliegtuig gezet. De wanhopige Wang Min, die niet weet wat er aan de hand is en een speurtocht naar zijn vriendinnetje was begonnen, krijgt van een oude buurvrouw haar rugzak die ze voor hem had achtergelaten. Als hij te laat op het vliegveld arriveert, vallen zijn papieren en die van zijn familie uit de tas. Dai Siji en Nadine Perront die het scenario schreven, hebben op een lichte, maar geslaagde manier een tipje van de sluier opgelicht van de verborgen wereld van de illegale immigranten in Frankrijk aan de hand van een aandoenlijke kalverliefdesgeschiedenis (waar de Fransen overigens heel sterk in zijn) van twee prille tieners. De film zit hecht in elkaar en XuJian Huang is echt een schatje.

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

Deux mamans pour Noël

1998 | Drama, Familiefilm

Italië/Frankrijk 1998. Drama van Paul Gueu. Met o.a. Antoine Duléry, Julie Jézéquel, Hubert Saint-Macary, Marie-José Nat en Ottavia Piccolo.

De familie Maubert zit rond de kerstboom. De drie kinderen geven hun vader Eric (Dul[KA1]ery) een cd cadeau. Wanneer hij de muziek hoort denkt hij met pijn in het hart aan zijn kindertijd. Zijn moeder liet hem in de steek. Onder impuls van zijn vrouw V[KA1]eronique (Jézéquel) en kinderen besluit Eric zijn moeder op te sporen. Na lange zoektocht houdt hij twee vrouwen over die overeenstemmen met gegevens waarover hij beschikt... Eenvoudige, frisse debuutfilm van Gueu, die ook het scenario schreef met Valérie Bonnier. De melodramatische emoties worden te vaak gesmoord door ritmeloos verloop.

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

Pardaillan

1996 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie

Frankrijk 1996. Avonturenfilm van Edouard Niermans. Met o.a. Jean-Luc Bideau, Guillaume Canet, Garance Clavel, François Berléand en Marcel Bozonnet.

De adellijke Pardaillan (Bideau) en zijn avontuurlijke zoon Jean (Canet) leven onder armoedige omstandigheden in Parijs rond 1750. Het is een tijd, waarin corruptie en misdaad hoogtij vieren. Jean staat steeds paraat om het onrecht te bestrijden. Zijn hoofd slaat op hol als hij de mooie Lo[KA3]ise (Clavel) ontmoet, maar zijn geluk is van korte duur, want zij verdwijnt zonder een spoor achter te laten. Tot zijn grote verbazing ontdekt hij dat zijn vader achter deze verdwijning zit en hij laat niets onverlet om haar terug te vinden. Een wanhopige poging om de ontspannende Franse mantel-en-degen-films uit de jaren 1950 te doen herleven, maar het resultaat is slechts een flauw afkooksel. Bideau wordt nooit een personage dat je aanspreekt en van wie je houdt, terwijl Canet is in de verste verte niet lijkt op Jean Marais, de grote Franse ster van dit genre. Het scenario van Michel Leviant, Sarah Leviant, Niermans en Michel Zevaco sleept zich bovendien voort met de snelheid van een gewond schildpad. Het was de bedoeling een tv-serie te maken rond het personage van Pardaillan, maar het bleef bij deze eenmalige productie. Opgenomen in Tsjechië door cameraman Guillaume Schiffman.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Olivier Claverie op televisie komt.

Reageer