Marie Boitel

Acteur

Marie Boitel is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

Nanou ou Gaëlle...

1997 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Christine François. Met o.a. Paulette Dubost, Yves Afonso, Magali Pillard-Godenne, Blandine Lenoir en Manuel Le Lièvre.

De zestien-jarige Nanou (Pillard-Godenne) en de negentien-jarige Ga[KA3]elle (Lenoir) wonen met hun ouders in een afgelegen boerderij in het noorden van Frankrijk. Nanou studeert nog en Ga[KA3]elle werkt in een benzinestation langs de autoroute. De twee meisjes delen dezelfde kamer en maken dikwijls ruzie. Hun leventje kabbelt rustig verder zonder veel opzienbarende gebeurtenissen. Tot op een winterochtend hun verre neef Gaston (Le Lièvre) op de boerderij arriveert. Hij zal ieders leven grondig overhoop halen. Twee schattige adolescenten die moeiteloos het hart stelen van de kijker. Dank zij hen blijf je geboeid kijken, maar ook Dubost als Mémé is hartverwarmend. Geen film die geschiedenis zal maken, maar als studie van ontluikende liefde en passie is het best onderhoudend. Dodine Herry en Christine François baseerden hun scenario op de roman Amours de jeunes filles idiotes van Herry. Fotografie is van François Kuhnel.

Familles je vous hais

1997 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Bruno Bontzolakis. Met o.a. Caroline Trousselard, Yvan Kolnik, Denis Cacheux, Olivier Brabant en Nadine Pouilly.

De zeventien-jarige Jessica (Trousselard) is liever lui dan moe. Maar hoe geniet je van je puberteit met een vader (Cacheux) die zich heeft aangesloten bij een extreem rechtse politieke groepering en een moeder (Boitel) die vreemd gaat? Leugens en onverdraagzaamheiden zijn in het gezin schering en inslag. Jessica voelt zich de vermoorde onschuld; bovendien wisselen verveling en twijfel zich in haar innerlijk af. Ze ontmoet allerlei jongens zoals Thierry (Kolnik), een kelner met een depressieve moeder (Pouilly) of R[KA1]egis (Brabant), één van haar vaders werknemers, en die is ook al zo'n rechtse rakker is. Zij houdt van de eerste, de tweede wordt uitgedaagd en tegen het slot is ze beiden kwijt... Een vernieuwer is regisseur Bontzolakis zeer beslist niet. Je krijgt achteraf zelfs sterk de indruk dat hij moeite had de 78 minuten vol te krijgen. Het scenario is van regisseur Bontzolakis. Het camerawerk is van Bruno Niveau en Miguel Sanchez-Martin.

La guerre des moutons

1996 | Komedie

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1996. Komedie van Rémy Burkel. Met o.a. Luc Thuillier, Rufus, Philippe Clay, Anne Roussel en Brigitte Bemol.

De Franse schapenfokkers, onder leiding van de vijfendertigjarige Jean Vivier (Thuillier), nemen het niet langer dat de Britten schapen invoeren die veel goedkoper op de markt aangeboden worden dan de Franse. Uiteindelijk komt het tot geweld. De boeren houden een Britse camion tegen, laten de dieren vrij en branden de wagen uit. De Britten zijn niet van plan om dit alles met lede ogen te aanzien. Op komische wijze wordt hier de internationale vrije handel op de korrel genomen in wat lijkt op een hedendaagse Franse western. Goed spel van de hoofdacteurs in een film die eigenlijk meer belooft dan aflevert. Scenario van Brian McGill, Burkel en Jean-Marc Auclair, naar een idee van David Stacey en Joseph Goding. Achter de camera nam Dominique Bouilleret plaats.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Graine de révolte

1993 | Drama

België/Frankrijk 1993. Drama van Christian Faure. Met o.a. Juliette Sane, Chad Chenouga, Saida Bekkouche, El Kebir en Florence Rouget.

De jonge Fazia (Sane), werd grootgebracht volgens de strenge islamitische tradities in een Algerijnse migrantenfamilie, met een strenge vader en een moeder die door de vele zwangerschappen haar levenslust verloren is. Haar hele jeugd moest Fazia vechten om wat vrijheid te krijgen. Nu ze zestien-en-een-half is uit ze de wens om verpleegster te worden, wat onmiddellijk op een onverbiddellijk verzet stoot van haar ouders. Een vrouw is voorbestemd om het huishouden te doen en als maagd te trouwen met de man die door de familie voor haar uitgekozen werd. Fazia komt in opstand. De bittere strijd van een jonge vrouw, opgegroeid in een vrije gemeenschap, tegen de onredelijke tradities van het geloof van haar ouders. Zolang de kinderen geen recht op vrije keuze krijgen blijft integratie een onmogelijke droom. Goed gespeeld maar praterig melodrama geschreven door Huguette Debaisieux naar een onderzoek van Anne Singer. Fotografie van Dominique Brabant. Voorgesteld in de reeks C'est mon histoire en met tijdens de epiloog een getuigenis van de echte Fazia.

Un enfant tant désiré

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Nadine Spinoza, Hervé Laudière, Yves Beneyton, Valérie Leboutte en Chantal Banlier.

Na heel wat moeilijkheden, te wijten aan de onvruchtbaarheid van haar man, is Spinoza eindelijk zwanger. Iedereen is gelukkig, tot ze enkele dagen later een berichtje krijgen van de gynaecoloog die hen vraagt dringend contact met hem op te nemen. Met angst in het hart gaan ze naar hem toe en het oordeel is inderdaad uiterst zwaar: Spinoza is seropositief en haar kind zal het waarschijnlijk ook zijn. Waargebeurd melodrama over een medische dwaling die heel wat dramatische gevolgen heeft voor de betrokkenen. Acteursprestaties zijn niet van hoogstaande kwaliteit. Er werd geopteerd voor onbekenden in de hoofdrollen, die diepgaande gevoelens niet realistisch kunnen uitbeelden. Huguette Debaisieux baseerde haar scenario op een onderzoek van Michèle Leloup. Roland Dantigny was verantwoordelijk voor de fotografie.

De père inconnu

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Marina Golovine, Jean-Pierre Bouvier, Sylvie Granotier, Vanessa Vassiliadis en Marc Adjady.

Marie-France (Golovine) wordt in 1944 kort na haar geboorte achtergelaten en als wees ingeschreven bij de burgelijke stand. Ze groeit op in verschillende tehuizen, tot ze in 1961 wordt opgezocht door een vrouw die beweert haar moeder te zijn. De vrouw zou doodziek zijn. Ze wil haar kind zien alvorens te sterven. Dan verdwijnt ze, zonder adres achter te laten. Drie jaar later ontmoet Golovine de vrouw opnieuw, toevallig in een café. Na lang aandringen verneemt ze dat haar vader een rijke industrieel is en nog leeft. Een niet bepaald een origineel gegeven en bovendien nog zeer klassiek verfilmd ook. Golovine is een ontdekking, een jonge actrice die een rol nodig heeft die haar op het lijf is geschreven, en niet de zoete koek die haar werd voorgeschoteld door Joassin, Brigitte Aymard en Sylvie Dervin, die hun scenario haalden uit de autobiografische roman van Marie-France Laganne. Mooie beelden van Roland Dantigny.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Marie Boitel op televisie komt.

Reageer