Pierre Meyrand

Acteur

Pierre Meyrand is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Charité biz'ness

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Thierry Barthes en Pierre Jamin. Met o.a. Smaïn, Elie Semoun, Marina Tomé, Princess érica en Pierre Meyrand.

VV.

Le Horsain

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Emmanuel Salinger, Pierre Meyrand, Catherine Sola, Vincent Winterhalter en Stéphane Boucher.

Bernard Alexandre is een jonge, idealistische priester in het Frankrijk van de jaren 1950. Door zijn bisschop wordt hij naar het boerendorpje Vattetot-sous-Beaumont gezonden, zo`n dertig kilometer van Le Havre. De stugge dorpelingen zien deze vreemde eend niet graag komen. Hij is tenger en heeft een fragiele gezondheid, wat in deze gemeenschap van robuuste kerels niet bepaald aanvaard wordt. De burgemeester (Meyrand) begroet hem wel, maar zegt dat hij de hulp van God zal nodig hebben om van zijn dorpsgenoten gewillige schapen te maken. Zijn meid (Sola) heeft geen erg hoog gedacht van de dorpelingen: "Het zijn allemaal vluchtelingen en Belgen", zegt ze. Het leven van een plattelandspastoor en zijn communicatiemoeilijkheden met zijn parochianen. Het werd al meer gebruikt als onderwerp voor een film en deze heeft er niet veel aan toe te voegen. Vlot gemaakt en goed gespeeld, maar met weinig persoonlijkheid of originaliteit in elkaar gestoken. Christian Rullier beaseerde het scenario op de autobiografische roman van Bernard Alexandre. Mooie fotografie van Anne Khripounoff.

Sapho

1996 | Drama, Komedie

België/Frankrijk 1996. Drama van Serge Moati. Met o.a. Mireille Darc, Arnaud Giovaninetti, Pierre Meyrand, Mathieu Delarive en Paul Barge.

Parijs in de jaren 1920. Jean Gaussin (Giovaninetti), een student van het platteland, arriveert in Parijs waar hij de nodige adelbrieven wil verdienen om evenals zijn vader consul te worden. Hij komt terecht in het bruisende artistenleven waar de vrije liefde gepredikt wordt. Tijdens een gemaskerd bal in de ateliers van de beroemde kunstschilder Dechelette (Barge) ontmoet hij de voluptueuze Sapho (Darc), een gezocht model. Ze worden tot elkaar aangetrokken, maar voor de gewone jongen wordt het duel tussen de losse zeden van dit wereldje en zijn eigen mondaine milieu teveel. Remake van Georges Farrels film uit 1970 doet de klassieker van Alphonse Daudet veel meer eer aan. De verdorven sfeer wordt hier niet enkel getekend door een opeenvolging van bedscènes, maar zit in alle handelingen van de personages, met als gevolg dat het scenario van Pierre Dumayet een beetje afstandelijk blijft. Darc in de tweeledige rol van Sapho en Fanny is mooi en overtuigend, wat meer is dan kan gezegd worden van haar timide partner Giovaninetti. Regisseur Moati is ook even te zien als de minnaar van Fanny. Nostalgische fotografie van Dominique Brabant. Nicam Stereo.

Les trois frères

1995 | Drama, Komedie, Thriller

Frankrijk 1995. Drama van Didier Bourdon en Bernard Campan. Met o.a. Bernard Campan, Didier Bourdon, Pascal Légitimus, Antoine Du Merle en Anne Jacquemin.

Sedert 1987 nadat ze elkaar al in 1982 ontmoet hadden, vormen Bourdon, Campan en L[KA1]egitimus het komisch-satirische gezelschap Les Inconnus. Ze werden overladen met toneelprijzen en hadden in 1990 een satirisch programma met sketches op de Franse zender FRANCE 2. Nu hebben ze een film - het is overigens niet de eerste keer dat ze in een rolprent zitten: in 1984 zaten ze in LE T[KA1]EL[KA1]EPHONE SONNE TOUJOURS DEUX FOIS van Jean-Pierre Vergne. Deze film die vol sociale kritiek op de Franse maatschappij zit, is heel erg grappig voor wie die toestanden begrijpt en aanvoelt, maar ook buitenstaanders beleven er genoeg lol aan. Het verhaal is eigenlijk krankzinnig, maar tegelijkertijd onzinnig en eenvoudig. Didier Latour (Bourdon) is bewaker van een supermarkt en staat op het punt om te trouwen. Bernard Latour (Campan) is een soft-porno filmster, die inwoont bij vrienden. Pascal Latour (L[KA1]egitimus) is een head-hunter met een duur kantoor. De drie kennen elkaar niet. Ze ontvangen een oproep om bij de notaris te komen, en ontdekken dat ze halfbroers zijn en dat hun moeder hun een fortuin heeft nagelaten. Hoewel het geld nog niet op hun respectievelijke rekeningen is gestort, zetten ze de bloemetjes flink buiten en gaan ze op de pof dingen kopen. Kort erop moeten ze weer bij de notaris komen, die hen op de hoogte stelt dat de wettelijke termijn, waarin zij recht hadden op de erfenis al verstreken was en dat het vermogen naar een weeshuis gaat. Ze zitten tot over hun oren in de schuld, ze zijn zonder werk geraakt en bovendien blijkt Didier ook nog de vader te zijn van een kind, Michael (Du Merle). Ze moeten zich (met het kind) uit de Franse hoofdstad voor hun schuldeisers in veiligheid brengen en vluchten naar het Zuiden. Ze houden zich in leven met kleine vergrijpen, die variëren van het stelen van een auto tot frauderen met loterijbriefjes. Het is echt heel leuk en het wordt met verve gespeeld. Het camerawerk van Alain Choquart past heel goed bij de film. Het scenario is van regisseurs-acteurs Bourdon en Campan en Michel Lengliney. De volgende film van het trio LE PARI is veel minder geslaagd. De film werd bekroond met een César.

L'instit: Le crime de Valentin

1994 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1994. Komedie van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, André Julien, Michèle Moretti, Jean-Claude Frissung en Jean-François Dérec.

Voor de lessen biologie trekt instit Klein met een aantal kinderen uit de buitenwijken erop uit naar het hartje van Auvergne, waar ze hartelijk ontvangen worden op de boerderij van Michaud. Haar vader (Julien) leeft van de opbrengst van het landgoed sinds hij vijf jaar ervoor uit de gevangenis werd ontslagen, waar hij vijftien jaar moeten brommen voor een misdaad die hij niet gepleegd had. Enkele dagen na de aankomst van de klas wordt een lijk gevonden. Deze wandaad die op een of andere manier met de vroegere verbonden is, geeft Klein de kans om zijn leerlingen te wijzen fouten die door de justitie gemaakt worden. Een iets beter scenario dan we in deze reeks gewoon zijn, geschreven door Didier Cohen en Eric Kristy. Ook al wordt goedkoop sentiment niet helemaal vermeden, al kwam het op de tweede plaats. Mooie fotografie van Dominique Brabant.

Les cinq dernières minutes : Meurtre à ciel ouvert

1993 | Misdaad

Frankrijk 1993. Misdaad van Bernard Dumont. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Cathérine Aymerie, Cathérine Bidaud en François Dyrek.

Er heerst een explosieve stemming in een zuidelijk mijnstadje. De belangen van milieu-activisten en mijnwerkers zijn tegengesteld. De activisten verwijten de mijndirectie dat ze het milieu onherstelbare schade toebrengen, maar de arbeiders zijn bang zonder werk te raken. Op een avond wordt een aanslag gepleegd op de mijn, Aymerie roept de hulp in van commissaris Santini, omdat ze bang is dat haar man Rizoud de schuld krijgt. De politieman is amper gearriveerd of Rizoud's lichaam wordt in de mijn gevonden. Goed gemaakte policier, die van het begin tot het einde boeit en die bovendien een interessant onderwerp heeft. Het scenario is van Muriel Arnault en Laurence Fructus, van dialogen voorzien door Patrick Pesnot. Het geeft de gespannen sfeer goed weer. Het camerawerk is van Serge Palatsi en is knap gedaan. Aflevering nummer 73 van totaal 81. Mono.

Interdit aux moins de 13 ans

1982 | Misdaad, Thriller, Film noir

Frankrijk 1982. Misdaad van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Patrick Depeyrat, Sandra Montaigu, Akim Oumaouche, Maryline Even en André Chaumeau.

Teneinde aan zijn troosteloze bestaan als wasserij-bezorger te ontkomen, pleegt Louis een overval die slecht afloopt: hij doodt twee personen. Verraden door zijn vrouw wordt hij gearresteerd, net als hij een nieuwe relatie is begonnen. Na met L'IMPRÉCATEUR, waarvoor een groot budget was uitgetrokken, een strop te hebben gehad, kwam de regisseur terug met een goedkopere misdaadfilm en weinig bekende acteurs. Het onheilspellende, grijze en kille decor van de buitenwijken is het belangrijkste element in deze pakkende film: het bepaalt het gedrag van de bewoners. Het doet ook het intrieste, banale karakter van deze heel eigentijdse geschiedenis vergeten.

L'araignée d'eau

1968 | Romantiek, Fantasy

Frankrijk 1968. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Elizabeth Wiener, Marc Eyraud, Marie-Anne Duthiel, André Julien en Pierre Meyrand.

Een eenzame, onsuccesvolle schrijver van middelbare leeftijd vindt een waterspin, die verandert in een aantrekkelijke vrouw. Fantasie of werkelijkheid? Dit potentieel interessante verhaal beweegt zich op twee niveaus (een sprookje of de zinsbegoocheling van een eenzaam individu), maar is te langdradig om te blijven boeien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Meyrand op televisie komt.

Reageer