Philippe Dormoy

Acteur

Philippe Dormoy is acteur.
Er zijn 27 films gevonden.

La fidélité

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Andrzej Zulawksi en Andrzej Zulawski. Met o.a. Sophie Marceau, Guillaume Canet, Pascal Greggory, Michel Subor en Magali Noël.

Cl[KA1]elia (Marceau) is fotografe in Canada. Persbaron Rupert MacRoi (Subor), een soort Rupert Murdoch van [KL]News Corporation[KLE], vraagt haar sensatiefoto`s te maken voor zijn Parijse boulevardblad La Verit[KA1]e, waarvan Diane (Scob), de hoofdredactrice is. Cl[KA1]elia ontmoet Cl[KA2]eve (Greggory), een kleine uitgever van kinderboeken, die op het punt staat Ruperts dochter te huwen. Hij hoopt dat Rupert zijn noodlijdende uitgeverijtje zal overnemen, dat hij samen met zijn broers Julien (Tr[KA1]ejan) en Bernard (Recoing), bezit. Bernard is een bisschop. Als Cl[KA1]elia en Cl[KA2]eve elkaar zien, staan ze in vuur en vlam en bedrijven ze onmiddellijk de liefde op de bank op kantoor. Cl[KA2]eve trouwt met Cl[KA1]elia. Op haar werk ontmoet Cl[KA1]elia een collega, N[KA2]emo (Canet), die met grote minachting oordeelt over haar werk, maar o, zo graag met haar tussen de lakens wil duiken. Cl[KA1]elia moet nu tegen de verleiding vechten en proberen haar huwelijk in stand te houden. Het scenario van regisseur Zulawksi is een vrije bewerking van de roman [KL]La princesse de Cl[KA2]eves[KLE] van Madame de La Fayette uit 1678. Het boek wordt beschouwd als de eerste serieuze Franse historische roman. Zulawski leeft al zo`n jaar of vijftien samen met Marceau en zij heeft hem gestimuleerd de film te maken. Als een man zijn vrouw in de hoofdrol regisseert, is het altijd uitkijken geblazen. Hoewel het spel van Marceau en de overige rolverdeling heel goed is, duurt de film veel te lang. Het is eigenlijk een seks-soap opera. De film is te kort voor een soapachtige miniserie en bevat voor een speelfilm te veel onnodige subplots, w.o. Cl[KA1]elia`s moeder (Noël), een ex- zangeres uit het variété, die suggereert dat Rupert MacRoi weleens haar vader zou kunnen zijn. Het is overigens niet de eerste keer dat de roman van Madame de la Fayette verfilmd werd; in 1961 door de 53-jarige Jean Delannoy naar een scenario van Jean Cocteau met Marina Vlady en Jean Marais als LA PRINCESSE DE CLÈVES en in 1999 door Manoel de Oliveira als LA LETTRE met Chiara Mastroianni in de hoofdrol, de dochter van Catherine Deneuve. Het camerawerk is van Patrick Blossier. Werktitel: SEXUELLES. Dolby.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Dossier: Disparus - Madeleine

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Fred Demont. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

Twee verdwijningszaken worden door politiebrigade onderzocht: de adolescent Julien (Davan-Soulas), wiens vader een aanhanger van satanische sekte blijkt te zijn, en de oude mevrouw Madeleine Haumont (Picard), die aan diabetes lijdt...Nerveus aandoende plot, geschreven door Aaron Barzman en Olivier Gorce, gediend door een uitgelezen cast.

Dossier : Disparus - Serge et Patrick

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

De twee opsporingsflikken Corsi (Adelin) en Sobel (Roussel) hebben slechts 24 uur de tijd om vermiste Serge (Manzoni) op te sporen, de enige geschikte donor die zijn broer Patrick, getroffen door een ruggemerg-aplasie, kan helpen. Intussen gaat ook kapitein Tudal (Pain) op zoek naar de oudere heer die verdween op het moment dat hij zijn intrek moest nemen in rustoord. Eens te meer worden in deze episode, geschreven door Jean-Luc Penot, flikken getoond die als doodgewone mensen ook blootgesteld zijn aan persoonlijke en affectieve moeilijkheden.

Dossier : Disparus - Neda

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Antoine Lorenzi. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sandrine Rocher.

Roussel speelt overtuigend eenvoudige vrouwelijke smeris Florence Sobel in korte episode van zesdelige reeks over politiebrigade, gespecialiseerd in verdwijningszaken. Sobel houdt niet van geweld, daar is zij te zacht voor. Met haar collega Corsi (Adelin) gaat zij op zoek naar jong Joegoslavisch meisje Neda (Koreicho) dat in warenhuis verdween toen haar vader Bojan (Franek) opgepakt werd voor diefstal. Nadruk van scenario van Aaron Barzman en Olivier Gorce ligt niet zozeer op de actie maar op sociale opdracht en menselijk karakter van de politie-helden en -heldinnen.

Dossier : Disparus - Cyril

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Antoine Lorenzi. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sandrine Rocher.

Onverbeterlijke gokker Cyril Orblin (Dubost), een garagehouder, verdwijnt op de dag dat hij in het huwelijk moet treden met achttien jaar oudere, 48-jarige Eliane Jost (Jamet). De in verdwijningen gespecialiseerde politiebrigade wordt verwittigd. Twee van hun mannetjes, Corsi (Adelin) en Tudal (Pain) ontdekken dat onze Cyril aardig wat problemen had met zijn garage. Solide plot raakt naar het einde buiten adem.

Dossier : Disparus - Bouboule

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Fred Demont. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Esther Delage.

Twaalfjarige Antonin (Petter) is spoorloos sinds hij een handgranaat heeft gevonden. Het zijn de twee opsporingsflikken Sobel (Roussel) en Tudal (Pain) die hem zoeken en uiteraard vinden. Anderzijds is Delphine Sandry (Fouquet), grote basketbal- hoop, verdwenen enkele dagen voor de bekerfinale. Corsi (Adelin) krijgt de opdracht haar te vinden. Bijzonder kunstmatige plot van Aaron Barzman en Olivier Gorce. Gelukkig zijn de behandeling ervan en milieuschildering van politiecommissariaat wat meer overtuigend en beter.

Dossier : Disparus - Benoît

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

Beno[KA4]it (Mailliet), een jongen die op gespannen voet leeft met zijn moeder, is verdwenen. Politiebrigade van de dienst opsporingen van vermiste personen denkt dat hij weggelopen is. Via via, te makkelijke uitleg in scenario van Aaron Barzman en Olivier Gorce, wordt vernomen dat Beno[KA4]it, te wijten aan Internet, in handen zou gevallen zijn van Alexandre Bassila (Hansen), geregistreerd als pedofiel. Ondanks een zekere suspense, te veel onwaarschijnlijkheden en karikaturen.

La nuit du destin

1997 | Thriller, Mysterie

Algerije/Frankrijk 1997. Thriller van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Philippe Volter, Gamil Ratib, Sonia Mankai, Marie-José Nat en Boris Terral.

De oude Mr. Slimani (Ratib) wordt in Parijs achtervolgd door de daders van een moord waarvan hij getuige was. Hij speelt hen kwijt door zijn toevlucht te zoeken in een nabije moskee waar juist het gezamenlijk gebed plaatsvindt. Op de plaats van de misdaad werd hij echter herkend en inspecteur Leclerc (Volter), zojuist overgeplaatst vanuit het noorden van Frankrijk, wil de verdwenen getuige vinden. Slimani, die in angst ondergedoken is, ziet maar een oplossing om het er levend vanaf te brengen: terugkeren naar zijn geboorteland dat hij dertig jaar geleden verliet. Zijn plotse beslissing wekt echter achterdocht bij zijn familie. Ondertussen heeft Leclerc de mooie, dynamische Noria (Mankai) ontmoet. Hij vraagt haar hem te helpen als Arabische tolk, maar het meisje verdwijnt. Voor Leclerc blijft er niets anders over dan de hem totaal onbekende Arabische wijk van Parijs uit te kammen op zoek naar zowel Slimani als Noria. Een bevreemdende thriller die heel wat actuele thema's aansnijdt. Racisme, culturele verschillen en religie worden belangrijke elementen in de opbouw van de spanning. De titel verwijst naar de herdenking door de moslims van de openbaring door God aan Mohammed van de Koran. Bahloul schreef het scenario samen met Pascal Bonitzer. Fotografie van Jean-Luc Rigaut. Stereo.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Cousin-Mazure.

Het minste dat gezegd kan worden is dat Charlotte (Leris) niet warm verwelkomd wordt in het stille dorpje Saint-Michel, waar ze samen met haar tienjarig zoontje Fred (Goffette) haar intrek neemt. Charlotte heeft juist een gevangenisstraf van twee jaar achter de rug. Fred is de erfgenaam van de boerderij van zijn opa, samen met zijn neef J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). De twee hebben elkaar nooit ontmoet, maar hun beider moeders haten elkaar vurig. Interim-leraar Victor Novak (Klein) heeft het niet eenvoudig om een jaren oude familievete op te lossen. Het bekende stramien, met de nodige dramatiek en wat tranerig sentiment, tekent ook deze aflevering van de populaire Franse serie. Wie geen vernieuwing verwacht en zich laat lijmen door de routine-elementen zal zeker niet bedrogen uitkomen. Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez schreven het scenario. Achter de camera nam Jacky Mahrer plaats.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

Docteur Sylvestre : Entre 4 murs

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Christian François. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Thibault de Montalembert, Nathalie Villeneuve en Tiphanie Lemaire.

Dr. Sylvestre (Anger) krijgt de opdracht Dr. Clauzet te vervangen in diens gevangenis consultatie. Reeds bij zijn aankomst kan Sylvestre ondervinden dat het er ruw aan toe gaat binnen deze vier muren. In de gevangenis maakt hij kennis met Simon (De Montalembert), die slechts een lichte straf uitzit. De jongeman wordt gebrutaliseerd door zijn celgenoot en Sylvestre wil er iets tegen ondernemen, echter zonder dat hijzelf het slachtoffer zal worden. Het leven in de gevangenis zoals we het kennen uit zoveel andere films wordt hier nogmaals geromantiseerd gezien vanuit het standpunt van een dokter. Zijn gevecht tegen de administratie is boeiend, maar dat is nog lang niet spannend. Laurence Condroyer, Yann De Nivet en Christian François baseerden het scenario op een verhaal van Isabelle Thomas. Bernard Cassan stond achter de camera. Niet slecht, maar je hoeft er echt niet voor thuis te blijven.

Méfie-toi de l'eau qui dort

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jacques Deschamps. Met o.a. Robin Renucci, Maruschka Detmers, Jean Benguigui, Frankye Pain en Philippe Dormoy.

Drie op zichzelf staande episoden rondom een rivier en z.g. dezelfde hoofdpersoon op drie verschillende leeftijden, als kind, als jongeman en als oudere man. Het eerste schuifje is tevens de proloog, waarin een jongetje niet begrijpt waarom de vader van zijn buurmeisje haar zo wreed behandelt. Het tweede deel met Renucci als Jean, waarop de aantrekkelijke Fran[KA10]coise (Detmers) verliefd is zonder dat hij het weet; het wordt niks. Het laatste deel gaat over de oudere Jean (Ratib), die op platonische wijze de liefde verovert van de vrouw waarvan hij houdt (Golovine). In het scenario van Olivier Lorelle en regisseur Deschamps zijn de personages onvoldoende uitgediept en niet echt met elkaar verbonden. Dat is jammer, want daardoor valt de film uiteen. De hoofdrollen geven mooi spel weg, maar dat is te weinig voor een boeiend geheel. Avondvullend speelfilmdebuut van tv-regisseur Deschamps. Camerawerk van Eric Guichard. Bekroond met de aanmoedigingsprijs voor eerstelingen op het filmfestival van Venetië. Dolby.

Les années lycée: Sa vie à elle

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Romain Goupil en Romain Goupil. Met o.a. Sabrina Houicha, Sephora Haymann, Nathalie Juvet, Elisabeth Commelin en Younesse Boudache.

Houicha, de zestien-jarige dochter van Algerijnse ouders in Frankrijk, groeit probleemloos op en haalt op school uitstekende cijfers. Tot zij beslist de hoofddoek te dragen, het symbool van de islam. Haar omgeving reageert onthutst. Niemand begrijpt waarom het meisje ineens de integratie afwijst. Moet men de hoofddoek verbieden of tolereren? In Frankrijk en België werd dit een ware strijd, zoals geïllustreerd in deze film. De zwaarwichtige dialogen vereisen van de kijker geduld en concentratie. Bovendien wordt het probleem nogal eenzijdig benaderd in dit scenario van Goupil, Zaïda Ghorab-Volta en Jean-François Goyet. De soundtrack bestaat uit hits van begin jaren 1990. Fotografie van William Lubtchansky. Formaat 16/9.

Weep No More My Lady

1994 | Thriller

Duitsland/Frankrijk 1994. Thriller van Michel Andrieu. Met o.a. Daniel J. Travanti, Kristin Scott Thomas, Shelley Winters, Francesca Annis en Robin Renucci.

Actrice Annis staat onder grote druk. Sinds korte tijd krijgt ze allerlei dreigtelefoontjes waarin iemand haar zegt dat ze te oud is voor de rol die ze moet spelen. Ook beweert de anonieme beller dat haar zuster Scott Thomas een verhouding heeft met haar producer en minnaar Travanti. De hele crew is ervan overtuigd dat ze een zenuwinzinking nabij is totdat ze op een dag spoorloos verdwijnt. Intrigerende suspensefilm die naar het einde toe teveel in clichés verzandt. Over het algemeen goede vertolking, met vooral een schitterende Winters als een wijze Miss Marple. Robert Levine en Andrieu baseerden hun Agatha Christie-achtige scenario op de roman van Mary Higgins Clark die op zijn beurt bewerkt werd door Leila Basen. Sombere fotografie van Renan Polles. Origineel opgenomen met Engelse dialogen.

Les derniers jours de la victime

1994 | Thriller, Drama

Frankrijk/Cuba 1994. Thriller van Bruno Gantillon. Met o.a. Niels Arestrup, Assumpta Serna, Paul Crauchet, Philippe Dormoy en Sally Ramos.

Een huurmoordenaar (Arestrup) geniet een sterke reputatie. Zijn beroep is voor hem een kunstwerk en hij doodt zonder problemen rechters, zakenlieden en politici. Hij krijgt een opdracht die anders dan anders is: hij moet een kleine gangsterbaas liquideren. Zoals gebruikelijk huurt hij een gemeubileerde kamer tegenover het appartement van zijn doelwit (lekker gemakkelijk dat zo'n kamer 'altijd' beschikbaar is). Binnen de kortste tijd kent hij diens gewoontes. Hij aarzelt echter om dit contract uit te voeren. Waarom moet hij zo'n onbelangrijk persoon doden? Zit er een geheim achter deze opdracht? Interessant portret van een huurmoordenaar die aan zijn werk gaat twijfelen. De uitwerking duurt wat lang en de motieven zijn niet steeds even goed te volgen, maar het einde is toch verrassend. Het scenario is van regisseur Gantillon, Patrice Dard en Gérard Jourd'hui naar de roman van José-Paulo Feinmann. Het camerawerk is van Angel Alderete.

Docks des anges

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Bruno Gentillon. Met o.a. Sonia Codhant, Véronique Octon, Yann Trégouët, Christophe Bernard en Gérard Darrieu.

De achttien-jarige Codhant vindt bij haar vader, een weduwnaar die zijn verdriet verdrinkt in de fles, niet de warmte en geborgenheid waarop ze recht meent te hebben. Ze verlaat het ouderlijk huis en sluit zich aan bij de bende van de Docks, een groep jonge misdadigers. Ze wordt verliefd op de leider, Tregouet. Als vuurdoop moet ze een auto stelen. Welgemeend portret van een zekere, losgeslagen jeugd, die zich bezighoudt met kruimeldiefstallen. Maar zelfs voor hen is er redding, als we tenminste het scenario van Eric Bats en Francis Ryck mogen geloven. Goed vertolkt door een groep jonge, nog onbekende acteurs, vol idealisme, maar dat is niet voldoende om de REBEL WITHOUT A CAUSE van de jaren 1990-2000 te maken.

Mort à l'étage

1993 | Drama

Servië en Montenegro/Frankrijk 1993. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Didier Bezace, Anne Roussel, Philippe Dormoy, Marie Pillet en Christophe Odent.

Op kerstavond dwaalt Bezace door de buurt waar hij opgroeide. Hij dringt binnen in zijn geboortehuis dat sinds de dood van zijn moeder verlaten is. Hij maakt de balans op van zijn leven en van zijn herinneringen. De bitterste hiervan is de moord op zijn vrouw, waaraan hij wordt herinnerd door een kranteknipsel. Hij gaat dineren in een bistro. Aan een tafel dicht bij hem zit een eenzame vrouw, Roussel. Enkele verholen glimlachjes, een enkele banale opmerking en ze stellen zich aan elkaar voor. Deze bevreemdende film wordt nog mysterieuzer door de Praagse decors, die doen denken aan het Duitse expressionisme. Het scenario dat Venault baseerde op de roman Le monte charge van Frédéric Dart is zeer Kafkaïaans. De minder bekende acteurs vullen hun rol uitstekend in. Prachtige fotografie van Anne-Claire Khripounoff, die gebruik maakt van elke schaduw.

Les cinq dernières minutes : Au nom du coq

1993 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1993. Mysterie van Philippe Defrance. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Elie Pennont, Loulou Boislaville en Annie Millon.

Antoine Barrier (Hoden), de adjunct van commissaris Mossard (Santini), brengt zijn vakantie door op Martinique in de Franse Antillen, waar hij logeert bij zijn knappe vriendin Laetitia (Millon). Een politieman wordt zoals de traditie het wil, ook tijdens zijn vakantie gestoord voor moord. Omdat kennelijk niemand dit kan oplossen, gaat hij uitzoeken waarom het slachtoffer, dat hanen fokte voor de populaire, maar wrede hanengevechten, werd koudgemaakt. Het is een gesloten wereldje, waarin de concurrentie dodelijk is, omdat de inzetten bij de illegale weddenschappen hoog zijn. Het decor is exotisch met schilderachtige folklore en mooie meiden. Het scenario van Patrick Chamoiseau is mager en met deze fraaie toeristische plaatjes is getracht de film een beetje op te vijzelen. Op enkele spannende momenten na lukt dit niet helemaal. Het camerawerk is van Francis Junek. Aflevering nummer 64 van totaal 82. Mono.

Août

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Henri Herré. Met o.a. Dominique Pinon, Anouk Grinberg, Patrick Pineau, Jean-Claude Brialy en Hélène Lapiower.

Tijdens een zeer warme augustusmaand in Parijs vormen zich nieuwe stelletjes en gaan stelletjes weer uit elkaar. Levens kruisen elkaar, het bestaan van personages raakt met elkaar verweven. Het begint ermee dat Caroline naar buiten gaat om een ijsje te kopen, om even verlost te zijn van het slechte humeur van haar partner, Antoine. Ze ontmoet een laboratoriumassistent, die 's nachts over de muizen in het Institut Pasteur waakt. Terwijl Herré deze twee personages gloedvol, en met een vleugje poëzie neerzet, streelt ook de bijbehorende muziek de oren. Jammer dat hij enkele andere personages, die verder geen belangrijke bijdrage aan het verhaal leveren, te veel aandacht heeft geschonken. Het scenario, waarop hij geen volledige greep kon krijgen, weet desondanks op een zeldzame manier te betoveren, en dat verdient de aandacht. De film dankt veel aan het spel van twee verrassende acteurs, Grinberg en Pinon.

Le gang des tractions : La Java bleue

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Josée Dayan en François Rossini. Met o.a. Roger Souza en Philippe Dormoy.

Een futloos Frankrijk likt direct na de oorlog zijn wonden en krijgt weer zin in het leven. Op dat moment ontsnapt een psychopatische moordenaar uit een zenuwinrichting. Weldra is hij staatsvijand nummer één, terecht overigens! Een nerveuze serie, waarbij we ons afvragen of de beroemde auto niet de hoofdrolspeler is, omdat het scenario zo afgezaagd is. De behoorlijke spanning redt deze tv-film van een stille dood, die vanwege het vele geweld alleen 's nachts op de tv vertoond werd! Dat verklaart de samenstelling van het publiek ...

Rhapsodie en jaune

1990 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1990. Misdaad van Gérard Marx. Met o.a. Patrick Depeyrrat, Nadja N'Guyen, Ei-Ichi Kikuya, Jim Adhi Limas en Thomas Pollard.

Een verfilming van de roman van Didier Cohen, uitgekomen in de `S[KA1]erie Noire` van Gallimard. De handeling voltrekt zich in (het Parijse) Chinatown tegen een achtergrond van allerlei vergeldingsacties als gevolg van de Vietnam-oorlog. De romanschrijver verzorgde zelf de bewerking. Marx heeft de sfeer in deze wijk heel goed weten te benutten, terwijl hij het verhaal in een gejaagd tempo vertelt. Voor het overige een macabere en gewelddadige film.

Fatale obsession

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Catherine Corsini. Met o.a. Simon de La Brosse, Anne Roussel, Philippe Morier-Genoud, Catherine Frot en Isabelle Renauld.

De jonge journalist Antoine (De La Brosse) arriveert in Lyon, waar hij een nieuwe werkgever heeft gevonden. Per ongeluk rijdt hij er de vrouw van de vooraanstaande chirurg Reicher (Morier- Genoud) aan. Reicher besluit zich te wreken op Antoine`s partner Katherine (Roussel). Ondermaatse melodramatische toestanden verpakt in een pseudo misdaadverhaaltje.

One, Two, Flic...

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Patrick Le Gall. Met o.a. Roger Mirmont, Yann Debray, Olivier Lusse en Philippe Dormoy.

Jimmy, een jongen van dertien jaar, ondervindt grote problemen in de wijk waar hij woont, vanwege het feit dat zijn vader politieman is. De bendeleider Axel geeft hem eerst de bijnaam 'Fliquette' en valt hem dan lastig omdat hij Jimmy verantwoordelijk houdt voor het grote aantal politie-invallen in de wijk. Vanaf dat moment hoopt Jimmy dat zijn vader doodgaat. Verrassend door de naar het leven getekende personages en situeringen en het harde, compromisloze karakter van de film. Debray is opvallend goed als Jimmy.

Monsieur Hire

1989 | Thriller, Drama, Misdaad

Frankrijk 1989. Thriller van Patrice Leconte. Met o.a. Michel Blanc, Sandrine Bonnaire, Luc Thuillier, André Wilms en Eric Bérenger.

Monsieur Hire (Blanc) is een in zichzelf gekeerde kleermaker die ’s nachts de buren bespiedt. Zijn zonderlinge gedrag maakt hem hoofdverdachte van de moord op een buurvrouw, een zaak die zijn tedere relatie met een andere buurvrouw ernstig bemoeilijkt. Sfeermeester Patrice Leconte (La veuve de Saint Pierre) verfilmde het gelijknamige boek van de Waalse detectiveschrijver Georges Simenon, en maakte er een benauwend werk van, met de camera dicht op de huid. Een ontkleurde film noir, waarin de kijker gluurt naar de voyeur en waarin thema (voyeurisme, eenzaamheid) samenvalt met de verteltrant (visueel, onbestemd).

Les jupons de la révolution - Madame Tallien

1988 | Biografie, Historische film, Erotiek

Frankrijk 1988. Biografie van Didier Grousset. Met o.a. Catherine Wilkening, Jean-Claude Adelin, Philippe Dormoy, Redjep Mitrovitsa en Domique Pinon.

Tijdens het Schrikbewind stuurt Robespierre (Dormoy) Tallien (Adelin) naar Bordeaux, waar deze valt voor de schone adellijke Theresa (Wilkening). Hun liefde wordt verboden door de tirannieke Robespierre en hij beveelt de opsluiting van de lieftallige Theresa, maar Tallien laat geen gelegenheid ongemoeid waarin hij probeert haar te bevrijden.

Le crépuscule des loups - Le Cheval de Troie

1987 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1987. Oorlogsfilm van Jean Chapot. Met o.a. Jean Sorel, Thibaut Claudel, Patrick Préjean, André Oumansky en Didier Sauvegrain.

Deel I: Parijs 1942 tijdens WO II. Erik heeft talent voor muziek. Hij slaagt na enkele pogingen erin de aandacht te trekken van Werner Schellendorf, een Duitse SS-officier. Hij neemt de jongen op in zijn huis, waar Erik alle mogelijkheden krijgt om zijn muzikale talenten te ontplooien. Bovendien krijgt hij een opvoeding in de idealen van het Derde Rijk. Erik grijpt iedere gelegenheid aan om in zijn nieuwe thuis, waar ook Franse verzetsstrijders worden vastgehouden, rond te neuzen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Dormoy op televisie komt.

Reageer