Michel Such

Regisseur, Acteur

Michel Such is regisseur en acteur.
Er zijn 21 films gevonden.

Félix et Lola

2001 | Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Patrice Leconte. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Philippe Torreton, Alain Bashung, Philippe Du Janerand en Ahmed Guedayla.

Patrice Leconte, in Nederland met name bekend van grootse kostuumdrama's als Ridicule en La veuve de St. Pierre, gooit het over een heel andere boeg met een bescheiden liefdesverhaal, dat zich vrijwel geheel afspeelt op het kleine, afgeschermde terrein van een kermis. Onder een regenboog aan lichtjes omlijst door schelle kermismuziek zit Lola (Charlotte Gainsbourg) dromerig in een botsautootje en rijdt urenlang haar rondjes. De uitbater van de kermisattractie heet Félix, een knoestige dertiger die alleen in zijn trailer woont en genoegen neemt met zijn zwervend kermisbestaan. Hij wordt verliefd op het zwijgzame, mysterieuze meisje en niet lang nadat ze hebben kennisgemaakt trekt ze bij hem in. Voor het eerst van zijn leven is Félix dolgelukkig, alleen Lola's ex dreigt de idylle te verstoren.

La kiné : Le patient 18

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Charlotte Kady, Didier Bienaimé, Marco Bisson, Firmine Richard en Pierre Malet.

Anne Belfont (Kady) is ten einde raad. De familiechalet in de vallei van Sacy komt in gevaar door een groots bouwproject van de onroerendgoed-onderneming `Somda`. De firma werkt volledig legaal, met toestemming van de burgemeester en in overeenstemming met de meeste eigenaars uit de buurt. Anne zal ongetwijfeld onteigend worden. Ze werpt zich op haar werk in de kliniek in de hoop alle beslommeringen even te kunnen vergeten. Er werd een pati[KA3]ent binnengebracht die bij een auto-ongeluk ernstig hersenletsel heeft opgelopen. Ze begeleidt de man bij zijn revalidatie, zonder te beseffen dat het om Marc Bellein (Malet) gaat, directeur-generaal van 'Somda'. Voorspelbaar medisch drama waarbij je in het begin reeds zeker bent van de goede afloop. Waarom er dan nog meer dan anderhalf uur naar zitten kijken? Iets nieuws brengt de film niet en de acteerprestaties zijn ook al niet bepaald overdonderend. Heb je een aflevering van deze reeks gezien kan je de rest beter voor bekeken houden. Jeanne Le Guillou en Thierry Lasalle schreven het weinig verrassende scenario. Fotografie is van Flore Thulliez.

Les jours heureux

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Guy Marchand, Cylia Malki, Eva Darlan, Thomas Jouannet en Chantal Banlier.

G[KA1]erard Delmas, vijftig, werkt in Bordeaux voor een Hongaarse firma. Als de directie besluit haar Franse afdeling te sluiten krijgt hij een aanzienlijke vergoeding. Samen met zijn vrouw Fran[KA10]coise (Darlan) wil hij zijn intrek nemen in een huisje op het eiland R[KA1]e, waarvan Fran[KA10]coise al zo lang droomt. G[KA1]erard wil eerst wat tot rust komen, maar Fran[KA10]coise, die haar tijd niet ijdel wil doorbrengen, besluit haar zuster te helpen bij de uitbating van haar restaurant. Laurent (Jouannet), G[KA1]erards neef, vraagt zijn oom om wat te letten op zijn vrouw Nathalie (Malki), die zich verveelt en in niets meer zin heeft. Na een tijdje begint Nathalie zich echter aangetrokken te voelen tot Gérard. Een wat melancholische romantische komedie die vooral overeind blijft dank zij de gevoelige vertolking van Marchand als de oudere werkloze die geniet van de belangstelling van een jongere vrouw. Een kleine Franse film die echter optimale ontspanning kan bieden. Claudine Vergnes en Jean-Louis Benoît schreven het luchtige scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

Trois saisons

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Marina Golovine, Guy Marchand, Frédéric Pierrot, Julie-Anne Roth en Fred Bianconi.

Lama, Corsica 1943. Op de avond van zijn huwelijk met Flora (Golovine) verkiest Jeannot (Bianconi) om naar Bastia te trekken om de Amerikanen te steunen die hun invasie begonnen zijn. Een jaar later zijn de Amerikanen in Lama, maar Jeannot heeft de rangen van de partizanen vervoegd in hun strijd tegen het fascisme. Flora ontmoet Frankie (Geczy), een knappe G.I.. Ze begint met hem een relatie ondanks het feit dat ze haar hele familie tegen krijgt. Zelfs haar vriend Batti (Pierrot) kan haar niet op andere gedachten brengen en haar vader, Archange (Marchand), wil Frankie doden. Daarna volgen we haar liefdesperikelen in de jaren 1950 en ten slotte zijn we getuige van haar begrafenis in Bastia in 1996. Drie dramatische periodes uit het leven van een vrouw die steeds op zoek was naar liefde. Golovine beheerst probleemloos de hele film met een doorleefde, emotionele vertolking. De sfeer van de drie uiteenlopende periodes waarin de film zich afspeelt wordt met veel gevoel juist geschilderd. Bernard Renucci en Baily schreven het goed gestructureerde scenario. Cameraman Jean-Bernard Aurouet maakt dankbaar gebruik van het betoverende kader dat Corsica te bieden heeft.

Oranges amères

1997 | Komedie

Italië/Frankrijk/Spanje 1997. Komedie van Michel Such. Met o.a. Sabrina Ferilli, Clara Bellar, Lilah Dadi, Bruno Todeschini en Raoul Billerey.

De film speelt vlak na de bevrijding van Algerije in 1945 na afloop van WO II. Alice (Ferilli) is net bevallen van een baby, terwijl haar zuster Ang[KA2]ele hard op weg is een amoureuze relatie te ontwikkelen met de jonge bakkerskencht Sa[KA3]id (Dadi). Alice maakt zich er zeer ongerust over. Op de fabriek, waar Angèle werkt, wordt gestaakt en zij doet mee. Ook zet zij haar relatie met Saïd voort, ondanks de alom steeds groter wordende vijandigheid jegens de Algerijnen. Op een bal- champêtre flirt Angèle heel openlijk met Saïd, waarop er een vechtpartij uitbreekt, en het zoontje van Alice gedood wordt. De familie houdt Angèle verantwoordelijk voor het noodlottige voorval en verstoot haar, waarop Angèle diep in de put raakt en wanhopig naar steun zoekt. De haat is zo sterk dat Angèle met Saïd Algerije verlaat en naar Frankrijk gaat. Schrijver-regisseur Such heeft in zijn speelfilmdebuut het zwaartepunt laten vallen op de verdraagzaamheid. Helaas is deze goed bedoelde boodschap te veel van het goede geworden binnen het kader van de weinig verheffende fotografie van Michel Cenet. Het personage van Angèle verzet zich te plichtmatig tegen de vooroordelen en het lijkt net alsof zij zo uit een fotoromannetje is gekomen, terwijl het romantische stel, waarom het gaat, ongeloofwaardig is. De film is een flinke zedenpreek, die af en toe hartverwarmend overkomt.

Julie Lescaut : Les fugitives

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Julie Lescaut (Genest) en haar mensen worden naar de plaats van een moord gezonden. In een openbare tuin werd het lijk gevonden van een man. Het lichaam werd half ontmand. Het spoor leidt naar een nabijgelegen huis voor jonge ongehuwde moeders. Een van hen, Marie (Sobel), het nichtje van het slachtoffer, is spoorloos. Tijdens het onderzoek staat Julie erg onder spanning, temeer daar haar beide dochters - en vooral Sarah (Lauret), de oudste - midden in een puberteitscrisis zitten. Redelijke aflevering van deze reeks waarin, naast het politiewerk, de jongste tijd ook het privé-leven van de titelfiguur erg centraal staat. Het scenario werd geschreven door Alexis Martin, Patrick Pessis en Alexis Lacaye. Voor de fotografie tekende Roberto Venturi.

Les cinq dernières minutes : L'assassin fait du cinéma

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Gérard Vergez. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nelly Borgeaud, Marie Bariller en Mario Luraschi.

Nabij het bos van Senlis wordt een misdaadfilm opgenomen. Commissaris Massard (Santini) en zijn trouwe partner (Hoden) zijn als experts in de criminilogie uitgenodigd om op te treden als adviseurs. Iedereen siddert voor de ster van de film Marika (Bariller), en niemand durft in te gaan tegen haar besluit een gevaarlijke stunt op een paard zelf uit te voeren. De stunt mislukt en de ster maakt een dodelijke val. Iedereen is ervan overtuigd dat het een ongeval was, behalve Massard, die aan moord denkt. Goed gemaakte routine-detective op basis van een weinig geïnspireerd scenario van Vergez zelf. Op de vertolking is, zoals steeds in deze serie, weinig aan te merken. Vergez speelt zelf de regisseur van de film in de film. Goed camerawerk van Jean-Claude Saillier.

Bab el Oued city

1994 | Drama

Algerije/Frankrijk 1994. Drama van Merzak Allouache. Met o.a. Nadia Kaci, Mohamed Ourdache, Hassan Abdou, Mabrouk Aity-Amara en Messaoud Hattau.

Een verhaal rond de spanningen in een wijk in Algiers. Bakkersknecht Boualem (Abdou) werkt 's nachts en slaapt overdag. Op een dakterras dicht bij zijn slaapkamer hebben fundamentalisten een luidspreker geplaatst, die het goede woord verkondigt en hem uit zijn slaap houdt. Op een ochtend houdt Boualem het niet meer uit en vernielt hij de installatie, wat grote beroering veroorzaakt.

Mammy Mamours

1993 | Komedie

Senegal/Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Annie Cordy, Sekkou Sall, Isseu Niang, Valdy Thiam en Mariama Barry.

Sall, een twaalf-jarige jongen van Senegalese afkomst, werd kort na zijn geboorte geadopteerd door de nu zestig-jarige Cordy. Ze leiden een rustig leventje in een dorpje ergens in Midden- Frankrijk. Cordy heeft hem steeds beloofd dat ze een bezoek zullen brengen aan zijn vaderland wanneer hij twaalf wordt en nu is dat moment aangebroken. Voor Cordy, die amper uit haar dorp geweest is, wordt de reis een hele expeditie. In Dakar wordt ze ziek. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis en in de tussentijd moet Sall naar een religieus instituut. Hij voelt zich weer wees en hij besluit te ontsnappen. Een bitterzoete komedie over twee culturen die er maar niet in slagen nader tot elkaar te komen. Het zwakke scenario van Niang en Claude Gutman wordt gered door de schitterende prestatie van Cordy en de hartveroverende aanwezigheid van de kleine Sall. Mooie fotografie van Georges Barsky.

La soif de l'or

1993 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1993. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Christian Clavier, Tsilla Chelton, Catherine Jacob, Philippe Khorsand en Marine Delterme.

Clavier is een ongelooflijke vrek. Met zijn onderneming heeft hij een fortuin verduisterd dat hij omzet in goud. Samen met zijn geldzieke oma beraamt hij een plannetje om het edele metaal naar Zwitserland te brengen. Zijn vrouw en zijn chauffeur hebben in de gaten wat er aan de hand is en zijn van plan er een stokje voor te steken om zelf om de buit een luxe leventje te gaan leiden. Verschrikkelijk flauwe komedie waarbij niet te lachen valt. Clavier werkt hooguit op de zenuwen. De ellenlange openingsscène waarin hij een wegwaaiend briefje van vijfhonderd franc achternazit is gewoonweg idioot en de rest van de film blijft op dat niveau. Oury - van wie we beter gewend zijn - schreef het scenario samen met Clavier en Muriel Jullian. Fotografie van Tonino Delli Colli. Dolby Stereo. Panavision.

Des années déchirées

1993 | Drama

Tunesië/Frankrijk 1993. Drama van Rachid Bouchareb. Met o.a. Hammou Graia, Jean-Claude Adelin, Luc Florian, Jean-Pierre Lorit en Cécile Garcia-Fogel.

April 1945. Adelin en Graia, twee soldaten die terugkeren van de oorlog, leren elkaar kennen op de bus. Ze raken niet uitgepraat over 'hun' overwinning op de Duitsers. Graia installeert zich als fotograaf. Per toeval neemt hij enkele foto's van FLN-militanten die voor de onafhankelijkheid van Algerije ijveren. De politie vindt de foto's en de jongen wordt aangehouden als medeplichtige van de nationalisten. De vriendschap tussen een moslim en een Fransman staat centraal in dit drama dat zich afspeelt tegen de achtergrond van de onafhankelijkheidsstrijd van het gekolonialiseerde Algerije. Het is allemaal nogal naïef verteld en de symboliek ligt er vingerdik bovenop. Jean-Claude Heberle en Vassilis Vassilikos schreven het scenario, dat in beeld gebracht werd door Jacques Guérin.

Pognon sur rue

1991 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Daniel Prévost, Franck Lapersonne, Marie Lenoir, Georges Staquet en Muse Dalbray.

Prévost is een gehaaide makelaar in onroerende goederen. Steeds weer slaagt hij erin om zelfs de meest koppige huurder uit een pand te verdrijven wanneer dit voor afbraak bestemd is. Momenteel gaan de zaken achteruit, maar Prévost is ervan overtuigd dat het maar tijdelijk is. Dan verschijnt inderdaad Lapersonne, een meedogenloze zakenman die voor het Coge-2000- bureau werkt. Zij willen een heel pand in het oude Parijs platleggen om er nieuwbouw op te zetten. De lage kantjes van makelaars worden op pijnlijke wijze blootgelegd in deze satire, die eerder bitter doet lachen. De acteurs presteren op niveau en het scenario van Christian Biegalsky, Eric Kristy en Bertucelli tracht taboes te doorbreken, maar gaan net niet ver genoeg. Fotografie van Paul Bonis.

La grande dune

1990 | Film noir

Frankrijk 1990. Film noir van Bernard Stora. Met o.a. Danièle Delorme, Bulle Ogier, Niels Arestrup, André Marcon en Mila Parély.

Gezusters Delorme en Ogier bewonen het familiehuis dat gebouwd werd naast een dominerende duin, die het huis bedreigt. Het heeft betere dagen gekend, maar ze wonen er rustig. Op een avond wordt er gebeld. Het is Ogiers ex-echtgenoot die dringend geld nodig heeft. Ook al zijn ze gescheiden, haar naam staat nog steeds genoteerd als mede-eigenaar van zijn firma en als ze hem geld weigert zal hij ervoor zorgen dat ze de gevangenis in gaat wegens frauduleuze handelingen. Delorme, die vreest dat haar zuster gevaar loopt, schiet de man neer. Knap in elkaar gestoken série noire-film die de toeschouwer op handige wijze manipuleert. Prachtig spel van beide hoofdactrices. Het scenario van Berroyer en Stora is gebaseerd op een thriller van Madeleine Coudray. Goede fotografie van Jacques Guerin en een macabere score van Jean-Claude Petit.

Réveillon chez Bob

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Jean Rochefort, Guy Bedos, Agnès Soral, Michel Galabru en Mireille Darc.

Gescheiden tekenaar Louis Alban (Rochefort) krijgt een brief van zijn zoon Jérémie die klaagt over het gewelddadig gedrag van zijn stiefvader. Alban en enkele vrienden zwerven rond in de buitenwijken van Parijs alwaar zij van feest naar feest trekken en soms de weg kwijtraken na kennismakingen met 'schilderachtige' karaktertypes uit allerlei landen. Het blijkt ook Kerstavond te zijn en de zoon had het hele verhaal verzonnen alleen om zijn vader te kunnen zien bij die gelegenheid! Het scenario is onsamenhangend en vele opnames doen niets goeds aan het verhaal. Verre van het gebruikelijke niveau van Pierre Granier-Deferre, maar wel aardig en het fotografische werk van Alain Derobe is bijzonder goed.

Le jeune marié

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Richard Berry, Brigitte Fossey, Zoé Chauveau, Richard Anconina en Daniel Russo.

De jonge metselaar Billy (Berry) trouwt in de Provence met Nina (Chauveau), maar wordt terstond verliefd op Viviane (Fossey), een buurvrouw die door haar man in de steek gelaten is, en die hij naar Parijs volgt. Uiteindelijk gaat hij toch weer naar huis. De film gaat over het dagelijkse leven en begint uitstekend. Jammer genoeg is de eindeloze tocht van Billy door Parijs saai, gaat de humor verloren en vervagen de personages. Scenario van regisseur Stora. Ondanks de langdradigheden mooie fotografie van Aronovich.

Interdit aux moins de 13 ans

1982 | Misdaad, Thriller, Film noir

Frankrijk 1982. Misdaad van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Patrick Depeyrat, Sandra Montaigu, Akim Oumaouche, Maryline Even en André Chaumeau.

Teneinde aan zijn troosteloze bestaan als wasserij-bezorger te ontkomen, pleegt Louis een overval die slecht afloopt: hij doodt twee personen. Verraden door zijn vrouw wordt hij gearresteerd, net als hij een nieuwe relatie is begonnen. Na met L'IMPRÉCATEUR, waarvoor een groot budget was uitgetrokken, een strop te hebben gehad, kwam de regisseur terug met een goedkopere misdaadfilm en weinig bekende acteurs. Het onheilspellende, grijze en kille decor van de buitenwijken is het belangrijkste element in deze pakkende film: het bepaalt het gedrag van de bewoners. Het doet ook het intrieste, banale karakter van deze heel eigentijdse geschiedenis vergeten.

Pourquoi pas nous?

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Michel Berny. Met o.a. Aldo Maccione, Dominique Lavanant, Florence Giorgetti, Henri Guybet en Maurice Biraud.

Een vanwege loensheid schichtige boekverkoopster - wier zuster haar vergeefs aan de man probeert te brengen - komt letterlijk in botsing met een simpele beroepsworstelaar die verliefd op haar wordt. Ondanks ontwikkelings- en mentaliteitsverschillen en conflicten wint de liefde. Deze bijna poëtische, volkse komedie over kneusjes, die óók aanspraak op liefde en geluk maken, mist de bevlogenheid van haar beroemde vooroorlogse voorbeelden van dit genre, maar de innemende aanpak geeft de in middelmatige kluchtigheid getypeerde acteurs verrassende menselijkheid en humor. Naar de roman van Patrick Cauvin.

L' Amour trop fort

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Daniel Duval. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean Carmet, Daniel Duval, Hubert Deschamps en Christian Delanger.

De vriendschap tussen een jonge regisseur en een oude, weinig succesvolle bijrolspeler wordt verstoord doordat de filmer op een antiquaire verliefd wordt, terwijl de door zijn vrouw verlaten acteur juist meer en meer zijn gezelschap zoekt. Deze kennelijk autobiografische film van acteur-regisseur Duval over vertraagde volwassenheid, met alle positieve en negatieve ervaringen van dien, vervangt een psychologische uitdieping door een pittoreske en quasi-poëtische aanpak, waardoor het simpele gegeven alleen weet te boeien door goed en innemend acteren, maar nooit méér dan oppervlakkige belangstelling wekt.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

La meilleure façon de marcher

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Claude Miller. Met o.a. Patrick Dewaere, Patrick Bouchitey, Christine Pascal, Claude Piéplu en Marc Chapiteau.

Elegante debuutfilm van Claude Miller, de Nouvelle Vague-cineast die op vier april 2012 op zeventigjarige leeftijd overleed. In zijn 'De beste manier om te lopen' verkent de voormalig assistent van François Truffaut mannelijke seksualiteit aan de hand van twee begeleiders van een zomerkamp voor jongens. Bouchitey speelt de aanvankelijke timide figuur, Dewaere (1947-1982) is de doorsnee macho die de hartstocht van Bouchitey omhelst en tegelijkertijd veracht. Miller vertelt een sterk verhaal maar weet vanwege gebrek aan verdieping van de personages en hardhandige regie niet echt te boeien.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Such op televisie komt.

Reageer