Michel Cordes

Acteur

Michel Cordes is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Mon père...

2001 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Misdaad van José Giovanni. Met o.a. Bruno Cremer, Vincent Lecœur, Rufus, Michelle Goddet en Nicolas Abraham.

De 78-jarige regisseur Giovanni zat tijdens WO II (1939-44) in het verzet, leerde overvallen plegen en met wapens omgaan. Na de oorlog belandde hij in de zware misdaad. Bij een hold-up liepen de zaken uit de hand, er vielen doden en hij belandde in de gevangenis. Hij werd in 1949 ter dood veroordeeld. In zijn autobiografische film, waarvoor hij het scenario met niemand minder dan Bertrand Tavernier schreef naar zijn eigen boek [KL]Il avait dans le c[KL21]ur des jardins introuvables[KLE] vertelt hij zijn belevenissen als een spannende thriller. Zijn leven heeft Giovanni te danken aan zijn vader, die in 1964 overleed en zich bijna vijf jaar tomeloos inspande om voor zijn zoon gratie te bewerkstelligen. Giovanni die van zijn vader vervreemd was, heeft hem nooit zijn dankbaarheid kunnen tonen. De film is dus een eerbetoon aan onbekende goede eigenschappen van zijn vader die hij nooit gekend had, maar die hij onder de invloed van zijn moeder (Goddet) vervloekte. Cremer is magistraal als Joe die neerstrijkt in het caf[KA1]e [KL]Mieux ici qu`en face[KLE] dat tegenover de gevangenis [KL]La Sant[KA1]e[KLE] gelegen is. Joe beweegt hemel en aarde en maakt een kruisgang om een brief te krijgen van de familie van het slachtoffer, waarin ze Manu (LeC[KL21]ur) vergeven. Intussen zien we Manu in de gevangenis als de ter dood veroordeelde; we proeven de ijzige sfeer aan de hand van bewaker Grinval (Rufus), die een redelijk mens is, hoe celgenoot Manouche (Defosse) behandeld wordt voor longklachten, terwijl ze weten dat zijn kop binnenkort onder valbijl van de guillotine zal rollen. Het spel staat op een hoog peil en de spanning is om te snijden. Aan de minzijde staan een zekere breedlopigheid en clich[KA1]es zoals het hoertje met een gouden hart en sentiment, zoals Joe die een gouden tand laat trekken voor de betaling van het honorarium van advocaat Hecquet (Abraham), die wroeging heeft dat hij zijn client indertijd niet heeft kunnen redden in de rechtszaal. Al met al een indrukwekkende film. Giovanni schreef in de gevangenis een boek over zijn mislukte uitbraakpoging, die zijn zaak er niet eenvoudiger op maakte. Dit boek, een bestseller, werd in 1960 door Jacques Becker op meesterlijke wijze verfilmd als LE TROU. Het camerawerk is van Alain Choquart, widescreen.

Le Matador

1998 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Misdaad van Michel Vianey. Met o.a. Thierry Rey, Stéphane Jobert, Jean-Marie Winling, Caroline Berg en Pascale Vignal.

Yann (Rey) is een geharde flic die door de Parijse onderwereld gevreesd wordt. Ze gaven hem de bijnaam de Matador. Op een dag wint hij de grote pot van de lotto en hij verandert onmiddellijk zijn leven: politie en Parijs laat hij achter zich liggen en vestigt zich in Arles, waar hij met zijn vrienden Eric (Jobert) en Anne (Vignal) geïnvesteerd heeft in een brasserie. Aan de Cöte d'Azur ontpopt hij zich tot een soort gigolo die rijke dames verleidt om hen telkens een klein fortuintje te ontfutselen. Dat geld gebruikt hij dan om minderbedeelden te helpen. Zwakke mengeling van Arsène Lupin en Robin Hood in de pilot van wat een nieuwe serie moest worden. Het gaat er evenmin origineel als opwindend aan toe, de film sleurt zich voort naar een weinig explosieve climax. Acteerprestaties staan in evenredigheid met de afwezige spanning. Om van deze ondermaatse productie te bekomen kan je beter nog eens TO CATCH A THIEF zien. Jacques Kirsner bedacht het personage en schreef het scenario samen met Jorge Amat. Fotografie van Tomasz Cichawa.

Chercheur d'héritiers : Hélène ou Eugénie ?

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Olivier Langlois. Met o.a. Philippe Volter, Catherine Jacob, Gaëlle Dill, Bernadette Lafont en Kathie Kriegel.

Een rijke industrieel komt om het leven bij een auto-ongeval. De erfenis lijkt een eenvoudige zaak. Er is enkel V[KA1]eronique (Jacob), de weduwe. Tijdens de begrafenis verschijnt er echter eensklaps een jongedame die beweert Eug[KA1]enie (Dill) te zijn, de dochter van de overledene. Niemand die iets van haar bestaan afwist. V[KA1]eronique schakelt Lo[KA3]ic Janvier (Volter) in, een expert in erfeniszaken. Lo[KA3]ic begint zijn onderzoek bij C[KA1]edric (Renaud), een jonge bokser, de vriend van Eugénie. Deze leerde het meisje twee jaar voordien kennen. Ze werd opgevoed door haar moeder, die ondertussen overleden is. Waar kan Loïc zich vergewissen van de echtheid van de verklaringen van het meisje? Een psychologisch drama dat de moeilijkheden toont om iemands afkomst te onderzoeken. De film geeft de kans om de technieken te leren kennen van een minder bekend beroep: de erfenisonderzoeker. Een interessant gegeven dat duchtig ontsierd wordt door een waterval aan dialogen. Daniel Riche en regisseur Langlois schreven het scenario. Achter de camera werd plaatsgenomen door Richard Andry.

L'instit : Aimer par cœur

1995 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1995. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Gérard Klein, Laurence Masliah, Vincent Winterhalter, Betty Krestinsky en Marina Rodriguez-Tomé.

Onze leraar Klein die altijd invalt voor een ander, wordt ditmaal naar Hyères gezonden. Ze zijn daar drukdoende de een middeleeuwse feest voor te bereiden. Hij logeert bij Winterhalter en Masliah. Wanneer hun zoontje met tranen in de ogen aan Klein vraagt of het waar is dat zijn vader gaat sterven, is hij erg onthutst. Zijn vader blijkt inderdaad AIDS te hebben. Natuurlijk mag deze eigentijdse aandoening niet ontbreken in deze supersentimentele reeks. Je mag echter niet verwachten dat het als een echt probleem behandeld wordt. Het belangrijkste is de reactie van het kind op de ziekte van zijn vader en dat is dan weer voldoende voor enkele natte zakdoeken. Lary schreef het scenario samen met Pierre Pauquet, Christophe Martet en Didier Cohen. Bernard Noisette stond achter de camera.

L'avocate : Le prix d'une vie

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Irène Tassembedo, Patrick Chauvel, Richard Guedj en Jacques Hansen.

Op een grote bouwwerf wordt koortsachtig gewerkt en de veiligheidsvoorschriften worden niet steeds stipt opgevolgd. Tot het drama toeslaat. Een arbeider wordt gedood wanneer een voertuig kapseist. De firma Gotam, verantwoordelijk voor de bouwwerken, stuurt vlug een vertegenwoordiger naar Tassembedo, de weduwe van het slachtoffer. Het is hun bedoeling om deze vrouw van Malinese origine een brief te laten tekenen waarin ze verklaart van elke gerechtelijke vervolging af te zien, in ruil voor een luttele schadevergoeding. Wanneer advocate Dacla hiervan hoort komt ze in actie. Een actueel thema dat op boeiende wijze verwerkt werd met de nadruk op het gebrek aan kennis van de rechten door het gemiddelde publiek en de uitbuiting van arbeiders. Lijkenpikkers als de firma Gotam uit de film zijn van alle tijden en zonder nationaliteit. Het scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre is echter uiterst conventioneel en zit vol clichés. Fotografie van Gérard Vigneron.

Un alibi en or

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Michele Ferrand. Met o.a. Charles Aznavour, Micheline Presle, Didier Flamand, Steve Kalfa en Marc Duret.

Met de hulp van de advocaat van kwaaie zaken Ma[KA4]itre Castang (Flamand), en omdat zijn vrouw Colette (Presle) hem een valse alibi verschaft, kan zij haar man Basien Navarre (Aznavour) vrijkrijgen die wegens een mislukte kraak van een bank in voorlopige hechtenis gevangen zit. Inspecteur Castellani (Kalfa) moet Navarre tandenknarsend laten gaan, maar zet hem een val. Met de hulp van zijn zogenaamde maîtresse weet hij vlak voordat Navarre in het vliegtuig naar Zürich wil stappen hem te arresteren. Redelijke politiefilm die in Lyon en omgeving speelt. Bij Aznavour beginnen de dagen wel te tellen, al blijft zijn stemgeluid fenomenaal - maar in deze tv-film hoeft hij niet te zingen. Scenario van Guy-Patrick Sanderichin, Natalie David-Weill en Mathieu Fabiani.

La cavalière

1992 | Drama

Italië/Frankrijk 1992. Drama van Philippe Monnier. Met o.a. Ilaria Borrelli, Jean-Pierre Bouvier, Daniela Poggi, Bruno Dvoldère en Simone Valère.

In de Zuidfranse Camargue is de jonge Borrelli al een tijdje verliefd op Bouvier, de eigenaar van een landgoed waar wijn wordt verbouwd en stieren worden gefokt. Bouvier is getrouwd met Poggi, maar sinds hun enige kind is gestorven, heeft hun relatie niet veel betekenis meer. Poggi, die voor de geldzaken van het bedrijf zorgt, houdt er een minnaar op na. Bouvier komt dat te weten, en Poggi besluit elders te gaan wonen. Het duurt niet lang voor haar plaats op het landgoed en in het bed wordt ingenomen door Borrelli. Die blaast het bedrijfje, dat zieltoogde, nieuw leven in. Maar het noodlot slaat weer toe: Bouvier wordt door een stier aangevallen en sterft. Zijn echtgenote Poggi erft alles, komt terug en verjaagt Borrelli. Borrelli dwaalt van de ene miezerige klus naar de andere, tot ze in bescherming wordt genomen door renpaardenfokker Giraud, die van haar niet alleen een top-jockey maakt maar ook zijn minnares. Intussen loopt er veel mis op het landgoed van Poggi, dat ten slotte zal worden opgekocht door, jawel, Borrelli. Of: de wraak van de lekkere amazone. Onvoorstelbaar voorspelbare melodramatische toestanden. Een dure produktie, professioneel gemaakt maar inhoudelijk een dieptepunt: gebakken lucht met een mooi strikje eromheen. Scenario van Robert Mazoyer.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Cordes op televisie komt.

Reageer