Bernard Marescot

Producer

Bernard Marescot is producer.
Er zijn 8 films gevonden.

Passionnément

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Bruno Nuytten. Met o.a. Gérard Lanvin, Charlotte Gainsbourg, Eric Ruf, Liliane Rovère en Tania Da Costa.

Derde film van ex-cameraman Nuytten (LES VALSEUSES) in twaalf jaar. De rolprent begint met een grote knal: twee auto`s klappen bij het ochtendgloren op een landweg tegen elkaar. Daarna vraagt de kijker zich bijna drie kwartier lang af waarom dat was. We hebben inmiddels wel kennis gemaakt met de achttien-jarige Faustine (Bejo) en Lo[KA3]ic (Ruf), die haar vertelt wat er tien jaar geleden is gebeurd rond die fatale gebeurtenis op de veertiende juli met haar vader Bernard (Lanvin). Via flashbacks zien we de vijftien-jarige Alice (Gainsbourg) die op het eilandje Porquerolles neerstrijkt in het hotel van haar moeder en hoort dat Bernard terug is. Het blijkt dat Bernard in Brazilië was. Alice en Bernard worden verliefd op elkaar, maar weten dat het een onmogelijke liefde is. Loïc probeert aan Faustine uit te leggen dat Bernard naar een mysterieuze afspraak is gegaan op de morgen van het ongeluk. In de laatste fragmenten wordt uit de doeken gedaan hoe en waarom het ongeluk is ontstaan, en begrijpen we dat Bernard voor Alice de grote liefde is geweest. Het scenario van regisseur Nuytten en Tatiana Vialle, is wat de eerste helft van de film betreft opzettelijk ondoorzichtig en laat de toeschouwer flink puzzelen totdat die zijn aandacht verliest. Het spel van Lanvin, Gainsbourg, Ruf en Bejo is mooi, maar het maakt helaas geen boeiende film. Alleen romantische zielen dwepen met dit verhaal dat opzettelijk tragisch is gemaakt. De springerige montage maakt de film een tamelijk onrustige kijkervaring. Het camerawerk is van Eric Gautier. Ook bekend als J'AI DANSÉ AVEC L'AMOUR.

Le fils du français

2000 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Josiane Balasko, Fanny Ardant, Thierry Frémont, David-Alexandre Parquier en Luca Barbareschi.

Benjamin (Parquier) heeft geen moeder meer, zijn vader (Boucher) zoekt naar goud in de jungle van Brazili[KA3]e en hij woont daarom afwisselend een week bij de ene oma en dan weer bij de andere. Oma Anne (Ardant) is een charmante vrouw uit een goed milieu, die spraaklessen geeft, en zich gelukkig voelt te midden van haar antiek. Oma Suzanne (Balasko) is conci[KA3]erge in een volkswijk, speelt vals bij het kaarten, en pikt uit principe in winkels, omdat ze vindt dat de eigenaren toch al rijk genoeg zijn. Ze leert Benjamin enige vingervlugheid. Het ligt voor de hand dat beide oma`s elkaar niet kunnen luchten of zien. Dan komt het grote nieuws: Benjamin moet onverwijld naar Brazili[KA3]e om zich bij zijn vader te voegen en beide oma`s gaan mee. Bij aankomst is Christian (zo heet vader) er niet, maar wel zijn slinkse compagnon Jean (Fr[KA1]emont), een rauwe en onbetrouwbare vent. Voordat Benjamin en zijn oma`s het beseffen zijn ze verzeild geraakt in de hachelijkste avonturen met kidnapping, wilde stammen (het stamhoofd wil beide oma's als bruid) en roofdieren. In de finale komt alles natuurlijk weer op zijn pootjes terecht. Het eerste half uur van de film is tamelijk grappig als de twee oma's tegenover elkaar worden uitgemeten en Balasko komt er in het scenario van regisseur Lauzier het gunstigst vanaf. In het tweede en grootste gedeelte, waarin dus veel meer moet gebeuren, heeft de rolprent alle vaart verloren en zich bediend van alle bekende clichés uit het boek, terwijl het einde onbevredigend is. Een tegenhanger van de in Frankrijk redelijk succesvolle UN INDIEN DANS LA VILLE is het niet geworden. De waardering geldt voor Balasko en Ardant, al spelen zij op afgezaagde wijze rollen, die zo langzamerhand gelijk staan met het blijvende beeld dat ze van zichzelf hebben opgebouwd. Het camerawerk is van Robert Alazraki. DTS/Dolby Digital.

Chili con carne

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Antoine de Caunes, Valentina Vargas, Gilbert Melki, Jean-Yves Lafesse en Tara Romer.

Stijve Fransman Claude (De Caunes) werkt voor een Amerikaanse multinational. Hij is een saaie vent, die niet alleen zijn werk tot in de puntjes geregeld heeft, maar ook zijn priv[KA1]eleven, inclusief zijn beleggingen. In[KA2]es (Vargas), afkomstig uit Chili, is 35 jaar, driemaal getrouwd geweest, met resp. Pierre (Lafesse), Yannick (Romer) en Gabriel (Melki). Ze heeft van ieder een kind en zorgt ook nog voor haar grootmoeder. Twee persoonlijkheden die absoluut elkaars tegenpolen zijn. Hun paden kruisen... In het scenario van Florence Gilardo en regisseur Gilou zit een happy end, maar deze comedy bevat flauwe grappen. Gilou die de bioscoopganger op aardige films zoals BLACK MIC MAC en LA VERIT[KA1]E SI JE MENS (1 en 2) heeft getracteerd gaat teveel op herhaling en mist zijn doel - het kan niet altijd raak zijn. Hoofdrollen De Caunes en Vargas (THE NAME OF THE ROSE) zijn eigenlijk te goed voor deze flauwe bedoening. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu. Dolby Digital/Dolby SR.

Voleur de vie

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Emmanuelle Béart, Sandrine Bonnaire, André Dussollier, Vahina Giocante en Eric Ruf.

In een verlaten, oud klooster nabij de zee wonen drie jonge vrouwen. Het zijn de oppervlakkige Alda (B[KA1]eart), die voortdurend seksavonturen beleeft en uitsluitend in haar lichaam is ge[KA3]interesseerd, haar oudere zus Olga (Bonnaire), een contactarme, in zichzelf gekeerde vrouw die het huishouden doet, en Olga`s dochter Sigga (Giocante), een tiener die op zoek is naar haar eigen identiteit. Beide zusters delen een geheim waarover ze nooit praten. Woorden schieten tekort om de bitterheid te uiten, die ze opgekropt hebben. Een heel pretentieus psychologisch drama vol symboliek die ongewild doet denken aan de films van Ingmar Bergman. Alle dramatische elementen zijn trouwens verwant aan Bergman: de psychologische kloof die tussen de twee vrouwen bestaat, het sluimeren van de dood door bijna ieder beeld, de kracht van de natuur en de sombere sfeer. Regisseur Angelo is echter geen Bergman en hij schiet dan ook veel tekort in het overbrengen van zijn boodschap. Dat de film toch blijft boeien is uitsluitend te danken aan Béart en Bonnaire die hun personages oersterke karakters meegeven. Angelo en Nancy Huston baseerden het scenario op de roman van Steinunn Sigurdardottir. Prachtige fotografie van Pierre Lhomme. Op kleine festivals meervoudig bekroond. Dolby Stereo.

Droit dans le mur

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Véronique Genest, Caroline Silhol, Daniel Russo en Daniel Prévost.

Het snel gewonnen geld tijdens de carri[KA2]ere van gevierde acteur Romain (Richard) is even snel geronnen. Het gaat inmiddels bergafwaarts met zijn artistieke loopbaan. Romain moet de tot woning verbouwde molen verkopen om achterstallige belastingen te betalen. Zijn vrouw Elisa (Sihol) is er vandoor met hun woonboot op de Seine, zijn kinderen en zijn ma[KA4]itresse B[KA1]eatrice (Candelier) schreeuwen om aandacht, terwijl zijn schoonvader een priv[KA1]edetective (Russo) achter hem heeft aangestuurd om Romains ontrouw met compromitterende foto`s te bewijzen. Romain probeert in het theatertje van zijn zus Myriam (Genest) zijn comeback voor te bereiden als Cyrano de Bergerac in het gelijknamige stuk. De productie is gedoemd te mislukken, koren op de molen van Elisa en haar vader. Ze willen de première, waarbij Romain met zijn kop tegen de muur zal vliegen, voor geen goud ter wereld missen. Een chaotische, oubollige klucht naar een scenario van Olivier Dazat en regisseur-hoofdrol Richard. De rolverdeling is niet van talent verstoken, maar kan van dit materiaal, dat zwaar uit de tijd is, niet veel maken. Jammer, want Richard is best een kundige vent als scenarioschrijver en als komiek, maar Louis de Funès is hij beslist niet.

Le nouveau monde

1995 | Muziek, Familiefilm

Frankrijk 1995. Muziek van Alain Corneau. Met o.a. Nicolas Chatel, Sarah Grappin, James Gandolfini, Alicia Silverstone en Guy Marchand.

Na D-Day in 1944 zijn de Amerikanen nog lang in Frankrijk gebleven, omdat ze vreesden dat het land dat door WO II verdeeld was geraakt, door de communisten omvergeworpen zou worden en in de schoot van Stalin zou belanden. Pas rond 1960 verdwenen hun bases uit het landschap. Regisseur Corneau groeide op in Orleans, zo`n 125 km ten Zuiden van Parijs, waar 14.000 GI`s gestationeerd waren. De film is een min of meer autobiografisch verhaal (waarvoor Corneau samen met Pascal Quignard het scenario schreef naar diens roman [KL]L`occupation am[KA1]ericaine[KLE]) dat in 1952 begint. De Amerikanen met hun Coca-Cola cultuur maken indruk op de jonge Patrick Carrion en zijn vriendinnetje Marie-Jos[KA1]e Vire; ze zijn beiden rond de tien en beginnen te dromen van de V.S. Vooral de muziek raakt hen sterk, door de glitter en glans van de rijke soldaten. Tegen 1960 zijn Marie-Jos[KA1]e en Patrick op weg naar de volwassenheid: Patrick interesseert zich te weinig voor zijn studie op school en valt voor een blonde Amerikaanse stoot, Trudy Wadd (Silverstone). Hij sluit vriendschap met een sergeant Will Caberra (Gandolfini) van de US Army, die hem de liefde voor de jazz bijbrengt. Marie-Jos[KA1]e duikt uiteindelijk met Will tussen de lakens. Het camerawerk van Williams Lubtchansky is uiterst doeltreffend: hij werkte met drie camera`s; de muziek is heel goed - gouwe ouwe uit die tijd van Buddy Holly, Bill Haley, Paul Anka, Neil Sedaka, Jimmy Reeves, Bill Monroe, Brenda Lee en Miles Davis zijn op de geluidsband te horen, terwijl er live-optredens te horen (en te zien zijn) van Trotignon, Benny Golson, Thelonius Monk, Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Bobby Timons en James Henckis. De rekwisieten die voor de sfeer en het tijdsbeeld moeten zorgen inclusief kostuums, haarstijlen en classic cars, zijn dik voor mekaar. Wie een muzikale jazz-show op het witte doek wil zien krijgt waar voor zijn geld en neemt het soms buiten Frankrijk moeilijk te bevatten verhaaltje, dat stijf staat van de clichés op de koop toe. De cast laat te wensen over en dat komt omdat ze meer ervaring hebben met het spelen op muziekinstrumenten dan het afleveren van drama voor de camera. De 52-jarige regisseur Corneau, die een behoorlijk oeuvre op zijn naam heeft staan, heeft sterkere films afgeleverd.

L'amour conjugal

1995 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk 1995. Romantiek van Benoît Barbier. Met o.a. Sami Frey, Caroline Silhol, Pierre Richard, Mathieu Carrière en François Marthouret.

In 1629 raakt ridder Nathan Le Cerf (Frey) vrouw en kinderen kwijt door de builenpest. In de buurt van Toulouse sluit hij zich aan bij graaf Anchire (Carri[KA2]ere) om aan diens zijde tegen Italiaanse rijkjes en steden te vechten. Anchire is verslingerd aan het kaartspel, maar een slechte verliezer. Als hij een geringe som kwijtraakt, geeft hij Nathan opdracht zijn overwinnaar uit te dagen voor een duel en hem te doden, terwijl hij donders goed weet dat de Franse koning Lodewijk de Dertiende duelleren verboden heeft en wie er zich schuldig aan maakt, laat onthoofden. Nathan doet zijn werk (maar laat zijn slachtoffer met een verwonding echter lopen) en de verraderlijke edelman Anchire geeft hem aan, maar Nathan ontsnapt. Op zijn omzwervingen verbergt hij zich eerst bij een jeugdvriend (Richard) en leert daarna de op zwart zaad zittende jonkvrouwe Marthe De Lairac (Sihol) kennen. Tussen hen beiden ontwikkelt zich een hartstochtelijke liefdesrelatie. Nathan trouwt haar en bereidt zich voor op een zoete wraak (die hij ook neemt) op de adderachtige Anchire. Het regiedebuut van ex-cameraman en setfotograaf Barbier is geslaagd dankzij het uitstekend spel van de hoofdrollen (inclusief een verrassende Richard, die nu niet eens de nar uithangt), de fraaie opnamen van Eduardo Serra en de passende muziek van Sonia Wieder Atherton, waardoor je het trage tempo van de film op de koop toe neemt. Het scenario is van Pascal Quignard, die zijn eigen novelle Tous les matins du monde bewerkte. Gefilmd in Aveyron en Parijs.

Trop belle pour toi

1989 | Romantisch drama

Frankrijk 1989. Romantisch drama van Bertrand Blier. Met o.a. Gérard Depardieu, Carole Bouquet, Josiane Balasko, François Cluzet en Roland Blanche.

Onconventioneel relatiedrama waarin Gérard Depardieu een succesvolle man speelt met een beeldschone vrouw (Bouquet) en twee kinderen. Dan wandelt de alledaags ogende uitzendkracht Colette (Balasko) zijn kantoor binnen. De twee worden verliefd, maar de echtgenote is niet van plan zich te laten verdrijven. Regisseur Blier weet het verhaal prachtig op de rails te houden met uitgediepte personages en levensechte dialogen. Bijzonder fraaie beelden van cinematograaf Philippe Rousselot (L'ours, Dangerous Liaisons). Césars voor beste film, voor Depardieu en voor Bouquet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bernard Marescot op televisie komt.

Reageer