Alain Floret

Acteur

Alain Floret is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Erreur médicale

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van Laurent Carcelès. Met o.a. Jean-Yves Berteloot, Agathe Bergman, Pierre-Arnaud Juin, Karine Lazard en Yann Babilée.

Sophie Grainville (Marchal), moeder van de kleine Benjamin (Monfils), ondergaat een routine-operatie. Door complicaties krijgt ze een embolie en komt terecht in een diepe coma. Haar echtgenoot Olivier (Berteloot) is ervan overtuigd dat er een medische fout begaan werd en tracht de behandelende dokter Serre (Cloarec) te spreken, maar deze ontwijkt hem. De directeur van het hospitaal, Prof. Dutertre (Garr[KA1]eaud), wil Olivier doen begrijpen dat dit het noodlot is. Het kan bij elke chirurgische ingreep gebeuren em heeft zeker niets te maken met een fout van de chirurg. Wel stelt hij voor alle medische kosten op zich te nemen. Olivier laat het hier echter niet bij en neemt advocate Virginie (Bergman) om zijn zaak te bepleiten. Een medische fout brengt een heel gezin aan de rand van de afgrond. Dit is een ernstig thema, maar voor de commerciële tv-zenders is het eerder een alibi om de kijker met wat oppervlakkige sentimentaliteit aan het scherm te kluisteren, zodat ze de 'commerciële boodschappen' die tijdens de onderbrekingen getoond worden zouden zien. Gevraagd: een regisseur die dit gegeven op een diepgaande, ernstige manier zou willen verfilmen. Vincent Fournier, Matthieu Savignac, Christian Seranot en Elie-G. Abecera schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz. Stereo.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Dormez, je le veux !

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Irène Jouannet. Met o.a. Céline Milliat-Baumgartner, Jean-Louis Loca, François Berléand, Catherine Frot en Alain Floret.

Cora (Milliat-Baumgartner) is zeventien, gevoelig en zit op een middelbare school. Ze is gefascineerd van hypnose en ontdekt op die manier het verleden van haar moeder en diens ingehouden hartstocht voor haar oom Paul (Berl[KA1]eand). Ze zoekt haar oom op. Hij blijkt ziek te zijn; hij is gedeprimeerd en leeft in onmin met Cora`s vader, die hem liever dood ziet gaan. Cora zoekt toenadering tot een hypnotiseur, Katz (Atkine), en wordt zijn minnares, terwijl Katz voor haar zijn vreemde assistent P[KA1]edro (Loca) laat schieten. Ze gaat met Katz op toernee. Als Katz ontdekt dat Cora nog minderjarig is, waarschuwt hij haar ouders. Ze sturen Cora naar Engeland, waar ze bij een gezin als au pair gaat werken. Dat hypnose niet werkt, maakt de film in het begin meteen duidelijk en als het witte konijn uit de hoge hoed komt, heeft men de al te gemakkelijke oplossing bedacht, dat hypnose tot vermaak in uitgaansgelegenheden in de provincie (van Noord-Frankrijk) dient. Het scenario is van regisseuse Jouannnet en Gilles Taurand en Marie Nimier naar diens boek L'hypnotisme à la portée de tous. Het spel met de gunstige uitzondering van de hoofdrollen Berléand en Atkine, is oppervlakkig en amateuristisch. Een dolende film, want halverwege wordt het thema hypnose overboord gesmeten en gaat de rolprent uitgebreid in op de liefdesperikelen van Katz en zijn lieve leerlinge Cora, een relatie die zich zeer snel ontwikkelt om daarna op een tamelijk willekeurig moment weer afgebroken te worden - dat is toch nauwelijks geloofwaardig. Het camerawerk is van Sacha Vierny.

Paloma

1996 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1996. Drama van Marianne Lamour. Met o.a. Cathy Verney, Grégori Derangère, Claire Nadeau, Dora Doll en Roger Mirmont.

Uitgerekend op de dag van zijn huwelijk ontmoet Raph[KA3]el (D[KA1]erang[KA2]ere) de lieftallige, maar minderjarige Paloma (Verney). Ze worden verliefd en Rapha[KA3]el wil zijn echtgenote op een scheiding voorbereiden door een tijdje in het buitenland te werken. Kort na zijn vertrek ontdekt Paloma dat ze zwanger is. Rapha[KA3]els moeder, R[KA1]ejane (Nadeau) neemt het meisje op in afwachting van haar bevalling, zodat de buitenwereld niets over haar toestand te weten komt. Maar er rijpt een duivels plan in het hoofd van R[KA1]ejane. Ze overtuigt haar dochter Diane (Gabriel) ervan een zwangerschap voor te wenden. Een jonge vrouw moet vechten om haar kind te kunnen behouden. Deze op ware feiten gebaseerde film is pakkend en soms zelfs beklemmend in beeld gebracht en dank zij de schitterende vertolking van Verney blijf je als kijker geboeid kijken tot het voorspelbare slot. Goed opgebouwd scenario van Françoise Gallo en Sylvie Dervin. Fotografie is van Laurent Machuel.

Paloma

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Marianne Lamour. Met o.a. Cathy Verney, Grégori Derangère, Claire Nadeau, Dora Doll en Roger Mirmont.

Op de dag van zijn huwelijk met R[KA1]ejane (Nadeau) ontmoet Rapha[KA3]el (Derang[KA2]ere) de mooie Paloma (Verney). Beide jonge mensen worden op elkaar verliefd en Rapha[KA3]el besluit uiteindelijk de scheiding aan te vragen. Om het nodige geld hiervoor bijeen te krijgen neemt Rapha[KA3]el een baan aan in het buitenland. Ondertussen laat hij Paloma, die inmiddels zwanger is, achter onder de hoede van zijn moeder (Doll). Deze laatste zet, in een wanhopige poging het huwelijk te redden, Réjeane aan om een zwangerschap te simuleren. Vergezocht melodrama dat alles behalve overtuigend verteld wordt. De personages komen geen ogenblik echt tot leven en de emoties lijken er met de haren bijgesleurd. Lamour, die haar sporen verdiende in de documentaire film, was duidelijk nog niet rijp voor een speelfilm met hoogoplopende emoties, waarbij ook nog kinderdiefstal te rekenen valt. Françoise Gallo bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Sylvie Dervin. Fotograaf van dienst was Laurent Machuel.

Le neuvième jour

1996 | Thriller, Drama

Frankrijk 1996. Thriller van David Delrieux. Met o.a. Michel Voïta, Jean-Paul Comart, Anne Jacquemin, Anne Coesens en Jean-Pierre Cassel.

Door het broeikasteffect beginnen de poolkappen te smelten. Zo komt het schip terug aan de oppervlakte dat tijdens een poolexpeditie in 1918 verdween. Het Europees Centrum voor Virologie, dat geleid wordt door Voïta en Comart, wil de lichamen van de bemanningsleden, die bijna tachtig jaar in het ijs goed bewaard bleven, onderzoeken. Ze ontdekken dat deze overleden zijn aan de beruchte Spaanse griep. Dit is voor hen de gelegenheid om een vaccin te ontwikkelen tegen deze ziekte. Een variatie op een populair thema, dat van virale epidemies. Het werd afstandelijk en koel behandeld waardoor de kijker er weinig voeling mee heeft. Het scenario van Philippe Madral is gebaseerd op een roman van Hervé Bazin. Erg klinisch in beeld gebracht door Jean-Claude Saillier. Formaat 16/9.

Les cinq dernières minutes : Deuil à Cognac

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nicole Courcel, François Chaumette en Philippe Morier-Genoud.

Commissaris Massard (Santini) wil eens een rustig avondje doorbrengen met een goede vriend die burgemeester van Cognac is. Zoals dat meestal gaat met politiemannen in hun vrije tijd, maakt een telefoontje een einde aan de voorgenomen rust. De eigenaar van de cognac-kelders van Vayrac is vermoord. Het is algemeen bekend dat het slachtoffer en keldermeester die zijn stiefvader opvolgde, steeds weigerde om de wijngaarden aan de bekende cognac-huizen te verkopen. Dat zou een motief kunnen zijn, maar verder staat commissaris Massard voor een raadsel. Een ontspannende policier waarin niets sensationeel gebeurt, maar die toch doorlopend blijft boeien met een interessante intrige, met de nodige onverwachte wendingen. Het scenario werd geschreven door France Bourgeois, Laurence Fructus en Pierre Pauquet. Fotografie is van Serge Palatsi. Om van te genieten bij een goed glas cognac.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Un crime de guerre

1994 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1994. Oorlogsfilm van Michel Wyn. Met o.a. Guy Tréjean, Sylvain Joubert, Gérard Lartigau, Mathias Jung en Alain Floret.

Voor de militaire rechtbank van Bordeaux begint op 12 januari 1953 het proces 'Oradour-sur-Glane'. Rechter Tréjean herinnert bij de aanvang aan de gruwelijke taferelen die zich in dat dorpje afspeelden op 10 juni 1944. De 'S.S. Panzerdivision Das Reich' slachtte toen 642 mensen af, waaronder bijna vijfhonderd vrouwen en kinderen. De rechter betreurt het dat niet de hoofdschuldigen in de beklaagdenbank zitten. Hij moet zich tevreden stellen met de berechting van ondergeschikten, acht Duitsers en twaalf Elzassers. Een aangrijpende reconstructie van een oorlogsmisdaad, die om vergelding vraagt. Daarbij is het een wrange gedachte dat de hoofdschuldigen, zoals in de meeste gevallen, de dans ontspringen. Een sterk scenario geschreven door Sylvain Joubert, die zelf de rol van advocaat van een van de beschuldigden speelt. Sober in beeld gebracht door André Neaud.

Julie Lescaut : Police des viols

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

De verkrachter-met-het-zwarte-masker slaat voor de vierde maal toe. Deze keer is het slachtoffer een collega van Julie Lescaut (Genest). De vrouwelijke commissaris bijt zich in het onderzoek vast, hoewel haar baas Leturc (Amstutz) haar de zaak wil ontnemen omdat ze er emotioneel teveel bij betrokken zou zijn. De keuze valt op een jonge inspectrice, Isabelle (Denicourt), een arrogante jonge vrouw die flater na flater slaat. Tussen haar en Lescaut botert het helemaal niet. Verder ondekt Lescaut dat zij een spion van de IGPN is die door Pergaud (Babilee) gestuurd is om een oogje in het zeil te houden op de mannelijke leden van het corps. Doordeweekse politiefilm met wat spanning, maar met een voorspelbaar plot, geschreven door Alexis Lecaye. Zoals steeds heeft Lescaut het moeilijk om zichzelf te blijven naast haar mannelijke collega's. Fotografie van Charlie Gaëta.

Au plaisir de Dieu : Les frères ennemis

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Robert Mazoyer. Met o.a. Jacques Dumesnil, France Lambiotte, Fernand Kindt, Edgar Givry en Lucien Barjon.

Vierde aflevering naar een succesvolle roman van Jean d`Ormesson over het leven van een dynastie van landjonkers in de eerste helft van de 20e eeuw, met als centrale figuur Sosth[KA2]ene. Deze keer komt Sosth[KA2]ene (Dumesnil) in botsing met zijn zoon Claude (Givry), die van het priesterschap afziet, en hij lijdt eronder dat zijn kleinkinderen hoe langer hoe minder op het kasteel komen. Een familiegeschiedenis met de gebruikelijke verwikkelingen. Aardige decors en kostuums. Nostalgische, soms bittere toon, en een generatie en milieu die allang door de gebeurtenissen en veranderde zeden en gewoonten zijn ingehaald. Futloze regie: eerder reconstructie dan herschepping. Goede acteurs.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alain Floret op televisie komt.

Reageer