Lionel Goldstein

Acteur

Lionel Goldstein is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Avant que j'oublie

2007 |

2007. Jacques Nolot. Met o.a. Jacques Nolot, Marc Rioufol en Lionel Goldstein.

Vendredi soir

2002 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 2002. Drama van Claire Denis. Met o.a. Valérie Lemercier, Vincent Lindon, Hélène Fillières, Florence Loiret Caille en Grégoire Colin.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Trouble Every Day

2001 | Horror, Experimenteel, Fantasy

Japan/Duitsland/Frankrijk 2001. Horror van Claire Denis. Met o.a. Vincent Gallo, Tricia Vassey, Béatrice Dalle, Alex Descas en Florence Loiret Caille.

Als de film begint zien we hoe de lonkende Cor[KA1]e (Dalle) een trucker aanhoudt langs de weg en met hem voor een vluggertje de bosjes induikt. We zijn er getuige van hoe zij haar slachtoffer openscheurt en opeet tijdens het bedrijven van de liefde. Als het kwaad geschied is en Cor[KA1]e onder het bloed zit, komt haar man L[KA1]eo op de motor. Hij neemt haar mee en sluit haar op in hun huis in de voorstad van Parijs. Tegelijkertijd zien we hoe Shane (Gallo), een medewerker van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf, met zijn vrouw June (Vessey), op huwelijksreis gaat naar Parijs. Ondertussen wordt er bij Coré ingebroken door twee jonge mannen, die door haar te grazen worden genomen. Shane blijkt op zoek te zijn naar Léo, maar als hij in het laboratorium komt waar hij zou moeten werken, begrijpt Shane dat Léo is ontslagen wegens ongeoorloofd experimenteren. We weten inmiddels dat Léo thuis zijn werk voortzet. Het wordt duidelijk dat Léo indertijd geëxperimenteerd heeft met het opwekken van de libido en daarbij de hersenen beschadigd heeft van zijn proefkonijnen, Coré en Shane. Nu wil Shane de notities van Léo te pakken krijgen om van zijn kwaal te genezen. June weet van niets en in het chique hotel, waar zij verblijven, loopt niet alleen zij gevaar, maar ook het kamermeisje. Een soort pretentieuze vampierenfilm, die graaf Dracula verlegen zou maken, want het bloed vloeit rijkelijk. Het scenario van regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau bevat eigenlijk weinig verhaal en het was de bedoeling van Denis om een soort sequel van haar lichaamsverheerlijkende film BEAU REGARD over seks te brengen, maar het bloederige kannibalisme, de onerotische seksscènes en de afwezigheid van dialoog verstommen deze doelstelling, onbegrepen door gewone kijkers. Het camerawerk van Agnès Godard is indrukwekkend. De rolprent zorgde voor schandaal op het filmfestival van Cannes, waar hij in première ging. Vooral voor kijkers met een sterke maag, die dit inhoudsloze geprovoceer zeer goed kunnen verteren. Geen genrefilm in de ware zin des woords.

Les grandes personnes

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Caroline Tresca, Marc Duret, Bernard Crombey, Liliane Rovère en Sonia Vollereaux.

Lou (Tresca) en haar vriend Bertrand (Crombey) zijn uit elkaar. Lou denkt dat ze het nu wel alleen kan. Ze stort zich volledig in haar beroep, dat tevens haar hobby is. Ze mist slechts [KA1]e[KA1]en klein ding om echt gelukkig te zijn: een baby, maar dan voor haar alleen. Ze plaatst een advertentie in een huis-aan-huisblad voor een geschikte vader. Na heel wat interviews blijkt antiquair Antoine (Duret) de gelukkige. Hij komt een week per maand bij haar hokken als ze haar ovulatie heeft; net zo lang tot de zaak rond is. Maar dan staat Bertrand ineens voor de deur. Een komedie die het B.O.M-schap (Bewust Ongehuwde Moeder) op de korrel neemt. De grappen zijn langs de flauwe kant en de situaties voorspelbaar. Alleen Tresca slaagt erin om stralend over te komen. Olivier Dutaillis baseerde het scenario op zijn toneelstuk en schreef dat samen met Pierre Aknine. De camera werd gehanteerd door Jean-Claude Saillier.

U.S. Go Home

1994 | Familiefilm, Komedie, Drama

Frankrijk 1994. Familiefilm van Claire Denis. Met o.a. Alice Houri, Jessica Tharaud, Grégoire Colin, Vincent Gallo en Claire Laroche.

Het is 1965. De vijftien-jarige Tharaud en de veertien- jarige Houri zijn vriendinnen, die beiden in een nieuwe wijk van Parijs wonen. Tharaud heeft reeds sexuele ervaringen, Houri niet en dat beïnvloedt hun vriendschap. Houri spiegelt zich graag aan haar vriendin en dus is ze erop uit om met een jongen het bed te delen. Op een avond, na het bezoek aan een surprise-party, stoppen ze voor een lifter, een G.I. van een nabijgelegen Amerikaanse basis. Het seksuele ontwaken van twee sympathieke meisjes in hun puberteit, de een al wat rijper dan de ander. Een luchtig scenario, van Denis en Anne Wiazemski, met toch een dramatische ondertoon. De soundtrack bestaat uit succesnummers uit die periode. Achter de camera stond Agnès Godard.

Imogène contre-espionne

1991 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1991. Avonturenfilm van Paul Vecchiali. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Louba Guertchikoff en Françoise Thuries.

In een ultrageheime Franse dienst waar nieuwe wapens ontwikkeld worden, Top Secret Interarmes, werden enkele moorden gepleegd, terwijl enkele mensen tevens spoorloos verdwenen. Bovendien werden de plannen gestolen van nieuwe wapens. Imog[KA2]ene (Lavanant) krijgt van haar overste de opdracht in deze dienst te infiltreren als spionne om zo de zaak te onderzoeken. Ze merken niet dat een bizar personage, dat een beetje van hen verwijderd staat, hun gesprek volgt met een gevoelige microfoon. Als kolonel komt Imogène aan het hoofd van deze belangrijke dienst. Een voorspelbaar komisch spionage- avontuur met een humor die op het peil staat van een derderangs stripverhaal voor kinderen van rond de vijf jaar. Lavanant overacteert op genante manier en de haar omringende acteurs trachten duidelijk om ter slechtst te spelen. Waardeloze rommel waaraan de kijker zich enkel kan ergeren. Een laagtepunt in deze al niet bepaald hoog scorende reeks. Geschreven door Daniel Goldenberg. Fotografie van Georges Strouve.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Lionel Goldstein op televisie komt.

Reageer