Jean-Claude Dumas

Acteur

Jean-Claude Dumas is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Roule routier

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Line Renaud, Bernard Fresson, Patrick Raynal, Julie Dumas en Jean-Philippe Ker.

Sinds ze gescheiden is van transportondernemer Emile Juliani is Florence (Renaud) actief als vrijwilligster in een opvangcentrum voor kinderen uit ontwrichte gezinnen. Op een dag verneemt Florence dat haar ex-man spoorloos verdwenen is. Zou Emile, die hertrouwd is met de veel jongere Nadine (Dumas) met wie hij een zoontje heeft, met de noorderzon verdwenen zijn omdat zijn bedrijf voor het bankroet staat? Florence, die nog steeds haar weg kent in het complexe wereldje van de truckers, is bereid om met Nadine samen te werken om het bedrijf te redden. Een onverbloemde hulde aan het moeilijke beroep van vrachtwagenchauffeurs, die de speelbal zijn van de onvoorspelbare natuur en gelijktijdig het slachtoffer van doorlopende stress door de timing van hun bazen. Renaud zet een vastberaden, sterk personage neer dat de kijker van begin tot einde fascineert. Het scenario, geschreven door Daniel Saint Hamont, is niet steeds even goed opgebouwd en bevat heel wat lacunes, maar Renaud weet deze uitstekend op te vangen. Een aanrader voor liefhebbers van acteurfilms. De fotografie is van Bernard Malaisy. Dolby Surround.

Ouriga

1999 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Antoine Plantevin. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Branchet, Claudine Wilde, Gérard Rinaldi en Antoine Coesens.

Franck (Branchet) is een zeventien-jarige jongeman die zijn jeugd doorbracht in Parijs. Twee jaar geleden pleegde zijn vader zelfmoord en dit heeft hij nog steeds niet helemaal verwerkt. Daarom stuurt zijn moeder hem naar de Camargue bij zijn oom Fran[KA10]cois (Russo), een rijke landeigenaar die niet graag gezien wordt in het dorp, niet enkel omdat hij het landgoed opkoopt van boeren die het minder goed voor de wind gaat, maar ook omdat hij ervan verdacht wordt een dodelijk ongeval te hebben veroorzaakt waarna hij vluchtmisdrijf pleegde. De relatie tussen Franck en zijn oom is niet erg hoopgevend, want Franck acht François verantwoordelijk voor de dood van zijn vader. Een hopeloos sentimenteel en ongeloofwaardig verhaal dat zich afspeelt in een van de prachtigste locaties van West-Europa. Op enkele fraaie paardenritten na zit de film overvol dialogen en complexe geschiedenissen die zich ooit tussen bepaalde personages hebben afgespeeld. Vergeet het scenario van Soraya Meflah en geniet van de schitterende fotografie van Anne Khripounoff.

Ça commence à bien faire !

1998 | Komedie

België/Frankrijk 1998. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Marie Pacôme, Julien Guiomar, Patrick Fierry, Zinedine Soualem en Pascal Elso.

Journalist Antoine (Fr. Pac[KA4]ome) moet op reportage naar Siberi[KA3]e, maar alvorens te vertrekken laat hij nog vlug twee foto`s ontwikkelen in het labo. De ene is van de lottowinnares, bestemd voor de eerste pagina van de krant, de andere van zijn tante Janine (M. Pacôme), de charmante uitbaatster van een gezellig café. Hoe kan het anders: er gebeurt een vergissing en de foto van Janine prijkt in de krant als winnares. Stamgasten en nieuwsgierigen zakken af naar het café en niemand gelooft haar als ze beweert helemaal niets gewonnen te hebben. Tot overmaat van ramp wordt haar neefje, een baby, gekidnapt. De ontvoerder eist de helft van de lottopot als losgeld. Voorspelbare boulevard-komedie vol flauwe grappen. De aanwezigheid van moeder en zoon Pacôme kan weinig verhelpen aan het fiasco dat de film geworden is. In plaats van te lachen gaat de kijker zich oneindig vervelen en dat is dodelijk voor een komedie. Joël Houssin en Caroline de Kergariou zijn verantwoordelijk voor het misbaksel van een scenario. Dominique Brabant stond achter de camera.

Mer calme... mort agitée

1997 | Mysterie, Drama

Frankrijk 1997. Mysterie van Charles Nemes. Met o.a. Patrick Fierry, Nadine Spinoza, Cachou, Paul Barge en Jean-Pierre Bagot.

Een dorpje aan de Middellandse Zee buiten seizoen. Laurent (Fierry) en zijn vrouw (Cachou) genieten van de zon en liggen met hun zeilboot voor de kust. Laurent gaat aan wal en wanneer hij korte tijd later terugkeert is Catherine spoorloos verdwenen. Hij vreest dat ze overboord gevallen is en verwittigt meteen de politie. Ook al is er niets dat het tegendeel bewijst toch gelooft de plaatselijke bevolking niet in een ongeval. Eens een geruchtenmolen op gang is er geen stoppen meer aan en is de betrokken persoon zelfs niet meer veilig. Dat is het wat dit drama duidelijk wil maken, alsof we dat nog niet wisten. Verder is het veel gepraat en weinig handeling, met een filmploeg die kon genieten van een lekkere betaalde vakantie in een schilderachtig decor. Een scenario zonder veel betekenis geschreven door Pierre Courrège, Bernard Rosselli en Claude- Michel Rome. Fotografie is van Etienne Fauduet.

Langevin : Le secret

1996 | Drama, Fantasy

Frankrijk 1996. Drama van Patrick Jamain. Met o.a. Jean-François Garreaud, Michel Robin, Muriel Combeau, Louis Beyler en Frédérick Meininger.

Roger Loustalot (Robin) staat bekend in de streek als de `Meester`. Zijn helende krachten worden alom geroemd. Tijdens werkzaamheden in de wijngaard wordt hij het slachtoffer van een ongeval. Hij vreest voor zijn en hij besluit het geheim van zijn kracht over te dragen aan zijn buurman, de wijnbouwer Gilles Langevin (Garreaud). De rationele Langevin reageert erg sceptisch op de verklaringen van Loustalot, maar wanneer zijn zoontje Thibault (Duclos) op een dag zware brandwonden heeft opgelopen beseft Gilles dat hij werkelijk in staat is de jongen te genezen. Pilotfilm voor een nieuwe reeks die start onder een zwak gesternte. Niet enkel is het verhaal verre van geloofwaardig, bovendien gaat de film ten onder aan een overvloed aan dialogen. De acteurs presteren met moeite middelmatig. Tito Topin schreef het scenario, dat in beelden werd omgezet door Daniel Diot.

Jeu de massacre, ou le blues des fadas

1996 | Misdaad, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1996. Misdaad van Jean-Teddy Filippe. Met o.a. David Barris, Malek Bechar, Renaud Plion, David Lafère en Françoise Griel.

Tigre (Barris), Chalouf (Bechar) en Sainte-Croix (Plion) zijn drie onafscheidelijke vrienden die opgroeien in het getto van de voorstad en les volgen in dezelfde beroepsschool in Marseille. Op een dag rekenen ze af met een oplichter die ze voor dood laten liggen. Om aan de politie te ontsnappen stelen ze een auto en slaan op de vlucht. Als wat later blijkt dat de man toch niet dood is keren ze niet terug maar zetten hun wilde tocht verder. Ze zoeken Fr[KA1]ed[KA1]eric (Lafère) op, een maat van Tigre. Puur voor hun plezier pesten ze onschuldige voorbijgangers. Het spel wordt echter vlug bloedige realiteit. Een soort Franse NATURAL BORN KILLERS, minder gewelddadig, maar zeker even vervelend. De 'rebellen zonder reden' zijn niet bepaald sympathiek, maar al even weinig interessant. Bovendien wordt er veel te veel gepraat. Patrick Zeff-Samet en regisseur Filippe baseerden hun scenario op de roman Jeu de massacre van Henri Frédéric Blanc. Achter de camera nam Roger McDonald plaats.

L'instit : L'angélus du corbeau

1995 | Drama, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1995. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Klein, Laura Favali, Raoul Billerey, Marc Betton en François Levantal.

Als invallende onderwijzer Victor Novak (Klein) in het dorpje Larsac in de C[KA1]evennes aankomt, zijn de bewoners bezig met de voorbereidingen voor het vijftigste bevrijdingsfeest (8 mei 1945). De herdenking staat in het teken van de vergeving. Duitsland maakt een groots gebaar: de schenking van een nieuwe angelus, de klok die driemaal daags oproept voor het gebed, die indertijd door de SS werd vernietigd. Frankrijk was in die oorlog verdeeld in een `vrij` deel dat collaboreerde met de nazi- bezetter en een deel dat onder militair gezag zuchtte. Er is toen veel onrecht geschied. In het dorp werd tijdens de bevrijding op genadeloze wijze afgerekend met iedereen die van medewerking met de vijand werd verdacht. Daarbij zijn grove, onherstelbare fouten gemaakt. Een schrijver van anonieme brieven (in Frankrijk is dat de beruchte 'corbeau') wil dit aan de grote klok hangen, waardoor opnieuw de gemoederen hoog zullen oplaaien en er twist en tweedracht komt. Voor Novak is dit een goede gelegenheid om de kinderen in te lichten over het verleden. Deze aflevering is een buitengewoon sterk buitenbeentje in de nogal zwakke reeks. Goed opgebouwd, gedegen vertolkt en een realistische benadering van de pijnlijke problemen van collaboratie en de daaropvolgende zuivering waarvan vijftig jaar later de gevolgen nog steeds voelbaar zijn. Het scenario is van Alain Scoff en Didier Cohen. Het camerawerk is van Dominique Brabant.

L'avocate : Délit de fuite

1995 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Mysterie van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, François Marthouret, Sylvie Granotier, Véronique Silver en Rose Thiery.

Dr. Fabert (Marthouret), een bekend chirurg uit Marseille, wordt ervan beschuldigd een voetganger te hebben doodgereden, en zou na het ongeval zijn doorgereden. Hoewel de bewijzen tegen hem spreken en zijn auto zonder twijfel bij een aanrijding betrokken was, zegt Fabert onschuldig te zijn. Zijn advocate Laura Morelli (Dacla) gaat hem verdedigen. Ze ontdekt dat haar cliënt iemand beschermt. Redelijk boeiende kijk achter de schermen van de Franse rechtbank, waarbij echter geen enkel cliché werd gemeden. Hierdoor beperkt deze reeks, waarvan er nog acht episodes volgden, zich tot genreliefhebbers. Het scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en regisseur Lefèbvre bevat meer dialogen dan actie. Het camerawerk is van Gérard Vigneron. Aflevering 1 van het eerste seizoen, nummer 1 van 8. 16/9.

Un drôle de cadeau

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Roger Souza, Charlotte Maury, Brigitte Buc, Myriam Boyer en Michel Fortin.

Parijs 1949. In een vervallen, stoffig lokaal in een volksbuurt van het veertiende arrondissement komt wekelijks een groepje communistische militanten samen. Ze hebben zeer verschillende achtergronden en vormen samen de communistische cel van Elisa Verlet. De activiteiten staan op een laag pitje. Binnenkort is er voor hen een belangrijke gebeurtenis: de zeventigste verjaardag van Josef Stalin. Ze besluiten hem een geschenk te geven. Een met veel gevoel getekend portret van enkele zondagscommunisten in het na-oorlogse Parijs. De personages worden met een gezonde dosis humor benaderd, zonder dat ze karikaturen worden. Een nostalgische film naar het toneelstuk van Jean Bouchaud, die tevens het scenario met diep menselijk gevoel schreef. De overwegend geel-bruine fotografie van Gérard Vigneron geeft de juiste sfeer aan de film. Formaat 16/9.

Daisy et Mona

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Claude D'Anna. Met o.a. Marina Golovine, Dyna Gauzy, Lilah Dadi, Philippe Seurin en Jacques Le Carpentier.

Daisy (Golovine) is een jonge vrouw van twintig. Ze is opstandig, onverschillig en chaotisch; ze leeft in de marge en had een ongelukkige jeugd, waarin ze seksueel misbruikt werd. Toen ze net veertien was kreeg ze een baby, Mona (Gauzy), die door haar vader is grootgebracht. Hij heeft een verkeersongeval veroorzaakt, waardoor hij voor enkele maanden de bajes indraait. Zo krijgt Daisy ineens de verantwoordelijkheid over een meisje van zeven dat eigenlijk een vreemde voor haar is. Hun kennismaking verloopt bepaald niet van een leien dakje. Ze raken echter verwikkeld bij een toevallige moord en moeten hem smeren. Onderweg loert voortdurend gevaar, maar langzaam maar zeker leren moeder en kind elkaar kennen. Een Franse road-movie rond twee personages die elk op zoek zijn naar hun identiteit en hunkeren naar liefde. Soms te filosofisch (waardoor het nogal op een hoop gelul gaat lijken) en dan weer behoorlijk sentimenteel. De kleine meid is best levenswijs, schattig, eigenzinnig en speelt heel goed, maar de onevenwichtigheid van de moeder komt niet al te sterk over en lijkt daardoor nogal ongeloofwaardig ondanks het feit dat Golovine heel erg haar best doet. D'Anna schreef zijn eigen scenario. De fotografie is van Denys Clerval. Technisch is het allemaal best in orde. Ging in november 1994 in première op het filmfestival van Sarasota in Florida, dat door de Fransen als springplank naar het grote Amerikaanse publiek wordt gebruikt en werd door de critici welwillend ontvangen.

La rose noire

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Elisa Servier, Gérard Klein, Alain Doutey, Rémy Roubakha en Gérard Lebrun.

Lily Lagarde (Servier) heeft zich diep in de schulden gestoken om de zwarte roos, geteeld door haar inmiddels overleden vader, te perfectioneren. Nu wordt ze belaagd door schuldeisers en door haar notaris die haar ertoe wil aanzetten de roos te verkopen. Paul (Doutey), een bankier van twijfelachtig allooi, tracht haar ook te overtuigen om het kleinood van de hand te doen. Dan maakt Lily kennis met Arthur (Klein), een geniale computertechnicus. Zwak melodrama met veel dialogen en weinig actie. De geforceerde verhaaltrant roept slechts een emotie op: verveling. Het amper gestructureerde scenario werd geschreven door Jean-Bernard Pouy, Christian Biegalski, Claire Alexandrakis en Jean-Jacques Gaffie, gebaseerd op een verhaal van Jean-Michel Nakache. Achter de camera nam Yves Dahan plaats.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Dumas op televisie komt.

Reageer