Michel Feder

Acteur

Michel Feder is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

Les mômes

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Charles Aznavour, Marie-Joséphine Crenn, Anissa Stili, Pascale Robert en Philippe Faure.

De Parijse vioolbouwer Gaspard (Aznavour) baant zich een weg om in de metro zijn trein te halen. In de gang staan twee meisjes te zingen. Eensklaps verschijnt de politie, die de meisjes wegens bedelarij wil aanhouden. Het jongste meisje, de tienjarige Manon (Crenn) werpt zich in de armen van Gaspard en noemt hem haar grootvader. Het andere meisje, de veertienjarige Sarah (Stili), speelt het spelletje mee en de politie blijft achterdochtig, maar laat hen toch gaan. Op de vraag waar hun moeder is antwoordt Manon dat ze in de gevangenis zit. Al gauw gaat Gaspard zich aan de meisjes hechten en zich over hen ontfermen. Het gevoelige portret van een oudere man die zich het lot aantrekt van twee door iedereen verlaten kinderen. Een verhaal dat zich uitstekend leent tot goedkoop sentiment, maar door de ijzersterke vertolking van Aznavour en de ontwapenende (en ondeugende) onschuld van de kleine Crenn wordt het een aangrijpend, droefgeestig stukje realiteit, verteld met veel humor. Een klein juweeltje, geschreven door David Pharao en in beeld gebracht door Hans Meier.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Julie Lescaut : Police des viols

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Caroline Huppert. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Alexis Desseaux.

De verkrachter-met-het-zwarte-masker slaat voor de vierde maal toe. Deze keer is het slachtoffer een collega van Julie Lescaut (Genest). De vrouwelijke commissaris bijt zich in het onderzoek vast, hoewel haar baas Leturc (Amstutz) haar de zaak wil ontnemen omdat ze er emotioneel teveel bij betrokken zou zijn. De keuze valt op een jonge inspectrice, Isabelle (Denicourt), een arrogante jonge vrouw die flater na flater slaat. Tussen haar en Lescaut botert het helemaal niet. Verder ondekt Lescaut dat zij een spion van de IGPN is die door Pergaud (Babilee) gestuurd is om een oogje in het zeil te houden op de mannelijke leden van het corps. Doordeweekse politiefilm met wat spanning, maar met een voorspelbaar plot, geschreven door Alexis Lecaye. Zoals steeds heeft Lescaut het moeilijk om zichzelf te blijven naast haar mannelijke collega's. Fotografie van Charlie Gaëta.

The Phantom of the Opera

1990 | Horror, Romantiek, Musical

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Italië 1990. Horror van Tony Richardson. Met o.a. Burt Lancaster, Charles Dance, Teri Polo, Ian Richardson en Adam Storke.

De zesde, wat overbodige, remake van de klassieker van Gaston Leroux, met Dance als een romantisch spook, dat er alles voor over heeft om zangeres Ferreol, echtgenote van de nieuwe directeur van de Parijse opera, te saboteren ten gunste van de mooie Polo die over een goddelijke stem beschikt. Lancaster is de ex-directeur die een uitstekende band had met het spook en Storke is de jonge graaf die verliefd is op Polo. Uiterst protserig in beeld gebrachte Europese co-productie die echter weinig spanning brengt. Bovendien wordt het gezicht van het spook nooit getoond. Acteerprestaties zijn aan de tamme kant. Arthur Kopit baseerde zijn scenario op zijn eigen toneelbewerking van de roman. Steve Yaconelli zorgde voor schitterende plaatjes. De zangstemmen zijn voortreffelijk ingedubd door gerenommeerde operasterren: Michèle LaGrange, Gerard Garino en Helia T'hezan met doeltreffende muzikale arrangementen van John Addison. Er bestaat ook een tv-versie van 180m.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Feder op televisie komt.

Reageer