Blanche Raynal

Acteur

Blanche Raynal is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

Une femme d'honneur : La femme battue

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Nathalie Cerda, Roger Mirmont, Romaric Perche en Pierre-Marie Escourrou.

Een oude wijnbouwer wordt er anoniem van beschuldigd met zijn wijn te hebben geknoeid. In zijn wanhoop gijzelt hij een belastingsinspecteur. Omringd door politie pleegt hij uiteindelijk zelfmoord. Deze tragische gebeurtenis brengt oude geschillen in de wijnbouwerswereld van Chancy weer naar de oppervlakte. Inspectrice Isabelle Florent (Touzet) wil uitzoeken of het slachtoffer al of niet schuldig is. In het kader van haar onderzoek heeft ze een gesprek met Colette (Cerda), een jonge vrouw die lijdt onder het gewelddadige gedrag van haar echtgenoot. Wat later wordt de man dood aangetroffen naast het bewusteloze lichaam van zijn vrouw. Weinig opwindende policier met meer gepraat dan actie. De personages laten de kijker ijskoud, voor zover deze niet afhaakt voordat de film halfweg is. Ondanks het interessante uitgangspunt brengen de makers er niets van terecht. Gilbert Caranhac en Eric Kristy schreven het zwakke scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Les frères Sœur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Frédéric Jardin. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Jackie Berroyer, Edouard Baer en Alexandra London.

De gebroeders Jacques (Podalyd[KA2]es) en Charlie (Garcia) hebben al een zekere leeftijd bereikt zonder al te veel succes. Jacques heeft nu een heel dik scenario (ruim 450 pagina`s) geschreven. Het is de bedoeling dat Charlie de film gaat regisseren, maar de producenten die ze benaderen, willen er niet aan beginnen. Op een party, waarvoor zij niet werden uitgenodigd, krijgen ze de kans om producent Francis France (Berroyer) op de videoband vast te leggen als hij zijn vrouw Marion (Nanty) bedriegt. Jacques en Charlie chanteren Francis om de film te produceren, maar Francis stuurt Darius (St[KA1]evenin) op het stel af om de band in te pikken. Darius is echter een grote klungel. Ondertussen hebben de twee broers Blaise (Baer), de vaste scenarioschrijver van Francis ontvoerd, en dwingen hem het draaiboek van Jacques bij te punten. Blaise is echter aan de heroïne verslaafd en dat stelt hen weer voor andere problemen. Het scenario is van regisseur Jardin, Adouard Baer en Fabrice Roger-Lacan, en ze hebben er aardig de vaart in gehouden. Hoewel de spelprestaties heel aanvaardbaar zijn, is de film oer- Frans en buiten zijn grenzen nauwelijks relevant. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Une femme d'honneur : Mort clinique

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Corinne Touzet, Evelyne Dandry, Franck Capillery, Pierre-Marie Escourrou en Christian Bujeau.

Nadat L[KA1]ea Perez (Gibert) een gesprek had betreffende een manifestatie tegen de sluiting van de dienst materniteit in het ziekenhuis waar ze werkt, wordt ze dood aangetroffen ten gevolge van een overdosis. Ze heeft de nacht voor haar dood doorgebracht bij politieagent St[KA1]ephane Cluzeau (Baquet). Isabelle Florent (Touzet) kan niet geloven dat haar collega bij de dood van het slachtoffer betrokken kan zijn en gaat op zoek naar materiaal om diens onschuld te bewijzen. Maar zo ontdekt ze ook minder verkwikkelijke zaken over Léa. Waarom sloop ze steeds rond in het hospitaal? Een alledaagse routine-policier die tevergeefs allerlei pogingen doet om de kijker op het verkeerde been te zetten, maar het geheel is zo voorspelbaar dat dit niet lukt. Enkel verwoede fans van dit soort uitgemolken genrefilms zullen nog enigszins kunnen genieten, maar wie intelligent vertier wil schakelt best over op een andere zender. Jean-Claude Schineizer, Olivier Thiebaut en Eric Kristy schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Pierre Aliphat.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Une femme d'honneur : Brûlé vif

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Romaric Perche, Delphine Rich, Olivia Brunaux en Yves Beneyton.

Mysterieuze branden in de streek zaaien paniek onder de bevolking. Volgens commissaris Isabelle Florent (Touzet) is dit het werk van een pyromaan. Van Sandra (Rich), kapitein van de brandweereenheid, krijgt ze de melding dat een van haar manschappen de dood vond in een brand van zijn eigen huis. Volgens de buren leidt het geen twijfel dat dit het werk is van de pyromaan. Een autopsie toont echter aan dat het slachtoffer met een kogel gedood werd alvorens iemand hem verkoolde. Als Isabelle de vermeende pyromaan kan arresteren blijft deze ontkennen iets met de moord te maken te hebben. Weinig originele policier met de sympathieke Isabelle Florent. De goed gemaakte actiescènes vijzelen het versleten scenario van Francis Nief, Fabien Suarez en Eric Kristy wat omhoog, maar het blijft consumptiemateriaal dat vlugger vergeten dan gezien is. Jean- Pierre Aliphat stond in voor de fotografie.

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Une femme d'honneur : La grotte

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Marion Sarraut. Met o.a. Corinne Touzet, Yves Beneyton, Romaric Perche, Pierre-Marie Escourrou en Franck Capillery.

Isabelle Florent (Touzet), onderofficier bij de rijkswacht, zit zwaar in de problemen. Haar zoontje Nicholas zit, samen met een vriendje, klem in een galerij van een geklasseerde grot. De uitgang werd versperd door een misdadige bomaanslag. Er rest de jongens nog maar weinig zuurstof, dus dient er vlug gehandeld te worden. Enkele speologen van de rijkswacht helpen haar, evenals een vuurwerkexpert die gaat trachten de versperring op te blazen. Ondertussen moet Isabelle ook nog zien uit te vinden wie verantwoordelijk was voor de explosie. Routine-politie-thriller, goed gemaakt zonder opvallend te zijn. De acteurs leveren goede prestaties zonder meer. Francis Nief en Fabien Suarez schreven het scenario dat door Jean-Pierre Aliphat in beelden werd vertaald.

Petite sœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Natacha Régnier en Quentin Ogier.

Dos Santos is een twaalfjarige gymnaste die van de ene dag op de andere bekend wordt. Die plotse roem zal haar leven duchtig door elkaar schudden. Zij is de jongste dochter van Lamotte, die samen met zijn moeder Girardot een Italiaans restaurantje runt. Sinds de dood van Dos Santos' moeder is het vooral haar oudere zus Régnier, een briljante studente, die voor haar zorgt. Wanneer Dos Santos op het punt staat kampioene te worden, wordt vader Lamotte extatisch en Régnier is de enige die met beide voeten op de grond blijft, ook wanneer deurwaarders hun opwachting maken in de eettent van haar in financiële problemen zittende vader. Onderhoudende familiekroniek, met een lach en een traan, geschreven door Alain Leblanc. Jammer dat de plot te sterk als een karikatuur van het turn-sportmilieu overkomt. Gelukkig zijn er de acteurs die een en ander geloofwaardig maken. De kleine elite-turnster Dos Santos ontroert in haar eerste filmrol, Lamotte overtuigt in zijn eerste grote dramatische rol en La Girardot hoeft slechts zichzelf te zijn als de eeuwige mama en oma. Muziek van Didier Vasseur.

Les Cordiers, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Borris Terral.

Onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier) vertrouwt zijn vader (Mondy) de zaak toe van een netwerk van clandestiene arbeiders uit het voormalige Oostblok. Hij ontdekt al vlug dat een van de misdadigers, die dood werd aangetroffen, een ex- medewerker was van de politie, afgedankt om disciplinaire redenen. Myriam Cordier (Valandrey) ziet hier een uitstekende reportage in zitten, maar wordt betrapt door Vozzek (Brucher), een van de bendeleiders, bij het nemen van foto's. Ze wordt uit de nood geholpen door een jonge Roemeense schilder, die echter weigert haar te helpen bij haar artikel. De volgende ochtend ontdekt de politie drugs in haar auto en ze wordt gearresteerd. Er is weer heibel bij de familie Cordier. Genoeg om een aflevering van de reeks te vullen met soms spannende, soms plezierige plotwendingen. Toch komt het scenario van Claude Girard, Claude-Michel Rome en Alain Robillard niet boven de middelmaat. Vlot gemaakt seriewerk om een avondje commercièle tv mee te vullen. Fotografie van Roland Bernard. Stereo.

Petite Sœur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Marion Larguier en Emilie Capel.

Sinds de dood van haar moeder is de vijftienjarige Regnier de belangrijkste vrouw in het gezin van Lamotte. Zij moet de studies volgen van haar jonger zusje, Dos Santos, en voor het huishouden zorgen. Dos Santos is echter meer geïnteresseerd in turnen dan in studeren en ze ontpopt zich tot een eersteklas athlete. Tijdens een ontmoeting tussen liefhebbers wordt ze opgemerkt. Ze wordt uitgenodigd op een nationale competitie. Trots stemt haar vader toe. Een hulde aan familiale eensgezindheid die echter verzinkt in goedkope melodramatiek. Enkel het spontane spel van de jonge Dos Santos redt de film van de volledige ondergang. Alain Leblanc en Julien Gadé schreven het scenario. Aan de camera werd plaatsgenomen door Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Dolby Surround.

La femme de l'amant

1991 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1991. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Florence Pernel, Didier Flamand en Christine Pascal.

Garcia, veertig en nog steeds aantrekkelijk, is assistente van een bekende tv-presentator. Ondanks haar drukke bezigheden besteedt ze zoveel mogelijk aandacht aan haar twintig-jarige dochter Pernel, zodat tussen beiden een hechte band bestaat. Tot op de dag dat dochterlief haar moeder bekent dat ze verliefd is op haar baas. Die is 43 en bovendien gehuwd. Een tedere liefdesfilm, die alle stellen zouden moeten zien. In zijn visuele stijl vertelt Frank, die deze keer het scenario-schrijven overliet aan Danièle Thompson, het verhaal van passie en jaloezie. Je kijkt ernaar en laat je moeiteloos meeslepen. Schitterend spel. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Maigret et le voleur paresseux

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Jean-Marie Coldefy. Met o.a. Jean Richard, Madeleine Barbulée, Rufus, Pascale Barqui en Anne Bertin.

Een zaak van inspecteur Maigret, naar het boek van Georges Simenon. Goede acteerprestaties, met name van Richard in de rol van Maigret en Rufus als inspecteur Fumel. Dankzij de verzorgde decors en een goede sfeertekening vermaak van redelijk niveau.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Blanche Raynal op televisie komt.

Reageer