Antoine Herbez

Acteur

Antoine Herbez is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Nini

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Myriam Touzé. Met o.a. Laura Saglio, Diane Dassigny, Annick Blancheteau, Jacques Boudet en Paulette Dubost.

1969 in La Fert[KA1]e-Saint-Aubin. Het enige waarvoor jongens ge[KA3]interesseerd zijn in Nini (Saglio) is om haar te pesten. Met het lelijke, schele meisje wordt maar al te graag de draak gestoken. Enkel bij haar grootmoeder vindt ze troost. Op een dag gaat Nini naar Parijs om zich aan de ogen te laten opereren. Als ze terugkomt heeft ze een ware metamorfose ondergaan en is ze verloofd, althans volgens de regionale pers, met de bekende zanger Ricky Gordon (Tinivelli). In werkelijkheid heeft Nini de man enkel gekruist in de gang van de kliniek, maar ze besluit het spelletje mee te spelen. Pretentieloze tienerkomedie die de mythomanie en de massa-hysterie op de korrel neemt. Ontspannend, maar zonder veel persoonlijkheid gemaakt. Saglio is hartveroverend als het lelijke eendje dat uitgroeit tot een mooie zwaan. Touzé schreef zelf het scenario. Achter de camera stond Laurent Bares.

Heureusement qu'on s'aime

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van David Delrieux. Met o.a. Bernadette Lafont, Andréa Ferréol, Jordan Santoul, Nadine Spinoza en Marc Samuel.

Antoine (Santoul als kind; Antoine Herbez als volwassene) werd wees toen hij amper twee maanden oud was. Hij werd toen in huis opgenomen door zijn twee tantes Louise (Lafont) en Simone (Ferréol), een koppel excentrieke dames die zich zo goed en zo kwaad als mogelijk met zijn opvoedig bezit hielden. Zo'n dertig jaar later sterven beiden op dezelfde dag. Tijdens de begrafenis blikt Antoine terug op zijn leven aan de zijde van deze twee alles behalve alledaagse vrouwen. Een hartverwarmende dramatische komedie die volledig rust op het acteertalent van beide hoofdvertolksters. Zoals het met herinneringen gaat herleven vooral de hoogtepunten en wordt alles bedekt met een waas van nostalgie. Dank zij Laffont en Ferréol blijf je geboeid kijken en ga je met hen lachen en af en toe huilen. Catherine Bessonart schreef haar autobiografisch scenario samen met regisseur Delrieux. Achter de camera stond Anne Khripounnoff.

Les cinq dernières minutes : Deuil à Cognac

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nicole Courcel, François Chaumette en Philippe Morier-Genoud.

Commissaris Massard (Santini) wil eens een rustig avondje doorbrengen met een goede vriend die burgemeester van Cognac is. Zoals dat meestal gaat met politiemannen in hun vrije tijd, maakt een telefoontje een einde aan de voorgenomen rust. De eigenaar van de cognac-kelders van Vayrac is vermoord. Het is algemeen bekend dat het slachtoffer en keldermeester die zijn stiefvader opvolgde, steeds weigerde om de wijngaarden aan de bekende cognac-huizen te verkopen. Dat zou een motief kunnen zijn, maar verder staat commissaris Massard voor een raadsel. Een ontspannende policier waarin niets sensationeel gebeurt, maar die toch doorlopend blijft boeien met een interessante intrige, met de nodige onverwachte wendingen. Het scenario werd geschreven door France Bourgeois, Laurence Fructus en Pierre Pauquet. Fotografie is van Serge Palatsi. Om van te genieten bij een goed glas cognac.

Montparnasse-Pondichéry

1994 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1994. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Miou-Miou, Yves Robert, André Dussollier, Jacques Perrin en Maxime Leroux.

Aangemoedigd door een nieuwe wet laat de veertig-jarige ongehuwde moeder en behangontwerpster Miou-Miou zich inschrijven aan de universiteit, om alsnog een diploma te halen. De studie wordt een flop en na een ruzie laat ze haar vriend zitten. Ontmoedigd zwerft ze door de straten. Ze komt terecht in metrostation Montparnasse. Hier ontmoet ze de zeventig-jarige ex- musicus Robert. Samen beleven ze de crisis in hun leven, en er bloeit een romantische relatie op. Poëtische liefdesgeschiedenis verteld met een grote dosis relativerende humor. Uit elke situatie, hoe uitzichtloos ook, kan iets nieuws, iets fascinerends groeien. Uitstekend spel van Miou-Miou en regisseur Robert. De laatste schreef het scenario, samen met Frédéric Lasaygues. Robert Alazraki stond in voor het camerawerk.

Charlemagne

1994 | Historische film, Biografie

Duitsland/Italië/Frankrijk 1994. Historische film van Clive Donner en Franco Maria Salamon. Met o.a. Christian Brendel, Lino Capolicchio, Gilles Gaston-Dreyfus, Xavier Philippe Deluc en Paolo Bonacelli.

Bij de dood van Pepijn de Korte in 768 wordt zijn rijk verdeeld onder de broers Karel (Brendel) en Karolman (Tavernier). Karolman, de jongste zoon van Pepijn, krijgt het beste deel maar smeedt toch een komplot tegen zijn broer Karel. Hij zoekt een echtgenote van stand en breekt daarom met zijn jeugdliefde Richert. Onder invloed van zijn moeder, Berthe met de Grote Voet (Duperey), trouwt Karel met Ermengarde (Cavallari), de dochter van Diederik (Girone), koning van de Lombarden. In de slag bij Roncevaux verliest Karel zijn vriend Roeland (Deluc) - de legende van het Roelandslied zou van die gebeurtenis dateren - maar hij slaagt er wel in de Saksen, aangevoerd door Widukind (Griem), te onderwerpen en tot het christendom te bekeren. Aan het eind wil Karel, nu het Frankische imperium is uitgebreid, een kanaal laten graven van het noorden tot de Zwarte Zee, om zo zijn hele rijk te kunnen bevaren. Paus Leo (Capolicchio) kroont hem tot keizer en hij zal voortaan als Karel de Grote door het leven gaan. De Britse regisseur Donner, die in 1973-74 al een soortgelijk epos, gesitueerd in ongeveer dezelfde tijd opnam (ALFRED THE GREAT, met David Hemmings), was niet in staat er iets indrukwekkends van te maken. Dat komt o.a. door het slechte scenario van Marcel Jullian, Jack Russell en Vittorio Bonicelli, een oerslechte post- synchronisatie (Franse, Italiaanse en Duitse acteurs) en een gebrek aan geld. Gefilmd in Hongarije. Hoewel het persbericht gewag maakt van 3.500 figuranten, zijn er bij veldslagen hooguit twee dozijn paarden en een vijftigtal manschappen te zien. Wij wisten ook niet dat Karel en de zijnen in de 8e eeuw zwembroeken droegen bij het baden. De oplettende kijker vindt nog meer storende details. Hoofdrolspeler Brendel, afkomstig van het Franse toneel, met slechts twee films op zijn naam, is opvallend houterig. Wordt soms in drie delen uitgezonden, die resp. getiteld zijn: LE PRINCE, LE ROI en L'EMPEREUR.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Antoine Herbez op televisie komt.

Reageer