Georg-Martin Bode

Acteur

Georg-Martin Bode is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

In alter Freundschaft

1998 | Misdaad

Duitsland 1998. Misdaad van Dennis Satin. Met o.a. Leonard Lansink, Barbara Rudnik, Heinrich Schafmeister, Frank Trunz en Thorsten Nindel.

Priv[KA1]edetective en boekhandelaar Georg Wilsberg (Lansink) uit M[KA3]unster (niet ver van de Nederlandse grens) raakt via Tanja (Zielcke), die vanwege de drugs naar Amsterdam is gegaan, betrokken bij een vies politiek spelletje. Macht, geld, corruptie en grondspeculatie voeren de boventoon. Een moord en een dubbele moord zorgen ervoor dat de priv[KA1]e-snuffelaar die al door grote schulden in de nodige moeilijkheden zat, nog verder afglijdt, vooral als de schijn tegen hem is. Tegenspelers zijn zijn oude-vlam-van-vroeger Ines (Rudnik) die plotseling opduikt en een oude schoolkameraad, nu geslaagd advocaat van kwade zaken, Detlef Hinz (Schücke), die onder één hoedje spelen. Onverwacht krijgt hij echter hulp van tiener Tanja, die op de vlucht is voor de jeugdrechter. Hoewel het allemaal best onderhoudend is, Zielcke een levensechte meid is die je zo van het scherm zou plukken en Lansink een soort Groot-Germaanse versie is van Mike Hammer, zie je alles al mijlen van te voren aankomen. Hieraan is vooral het scenario van Bernd Schadewald schuldig, die het matige, gelijknamige boek van Jürgen Kehrer, nogal vrij bewerkte. Het camerawerk is van Klaus Liebertz.

Une clinique au soleil

1997 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1997. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Rüdiger Vogler, Evelyne Bouix, Pierre Arditi, Julie Depardieu en Catherine Wilkening.

De Duitse chirurg Werner Bergh (Vogler) heeft een medicijn ontwikkeld dat de bestraling van kankerpati[KA3]enten overbodig maakt. Hij leeft echter al een tijdje in onmin met de directie van het ziekenhuis waar hij werkt. Bovendien wordt hij tegengewerkt door de farmaceutische industrie. Op dat ogenblik wordt hij benaderd door Marie (Bouix), een ex-geliefde, die samen met haar man Bernard Letechin (Arditi) een hospitaal leidt in de buurt van Marseilles. Werner aanvaardt hun aanbod, maar beseft niet dat hij in een wespennest terecht komt, want de kliniek wordt gefinancierd door de meedogenloze zakenman Albert Morin (Verley) en diens plannen zijn alles behalve zuiver. Medische ethiek t.o.v. winstbejag. Het klinkt heel idealistisch, maar het was niet de bedoeling van de makers om een aanklacht te maken, maar een sensationeel beeld te scheppen van de minder mooie kanten van de medische wereld. Het verhaaltje gaat erin als zoete koek, maar het klinkt allemaal zo onecht en vals. Christian Rullier en Viviane Zingg baseerden het scenario op de roman La passion du Docteur Berg van Heinz G. Konsalik. De fotografie is van Jean-Jacques Bouhon. Stereo.

14 Tage Lebenslänglich

1997 | Drama, Thriller

Duitsland 1997. Drama van Roland Suso Richter. Met o.a. Kai Wiesinger, Michael Mendl, Katharina Meinecke, Sylvia Leifheit en Marek Wlodarczyk.

Arrogante yuppie-advocaat Konrad von Seidlitz (Wiesinger) heeft twee jaar lang zijn parkeerboetes niet betaald. Nu is hij veroordeeld tot veertien dagen achter de tralies. Om munt uit het geval te slaan en publiciteit te maken voor zijn advocatenkantoor geeft hij een groot feest, waarop hij aankondigt zich te verloven met Cornelia (Leifheit), de knappe, sexy dochter van de minister van justitie van de deelstaat en dat hij om het parkeerprobleem aan de kaak te stellen, gaat zitten. In een optocht en met veel fanfare en bombarie trekt een stoet van feestende lieden naar de poorten van het gevang. Konrad is van plan zijn zaken van achter de tralies voort te zetten met zijn meegenomen gsm-telefoon. Hij behandelt de bewakers en zijn medegevangenen als oud vuil en maakt zich bij niemand geliefd. Op de laatste dag wordt zijn cel bestormd door de bewakers en de politie. Men vindt tweehonderd gram coca[KA3]ine. Konrad krijgt twee jaar zonder een kans op voorwaardelijke in vrijheidsstelling. Wegens plaatsgebrek moet hij blijven zitten in de gevangenis, waar hij was en ontdekt dat hij voor de bewakers niets meer en niets minder is dan het gespuis wat er zit. Hij krijgt mot met zijn medegevangenen. King- pin Czernetzky (Mendl) zorgt ervoor dat Konrad flink wordt afgetuigd en in de douche kan Konrad maar net het vege lijf redden bij een poging tot aanranding. Zware misdadiger Ramon (Wlodarczyk) laat zich de gevangenis insluizen aangezien hij nog een appeltje te schillen heeft met Czernetzky over een vette buit, die als sneeuw voor de zon was verdwenen. Dan vinden Konrad en Czernetzky elkaar en bovendien krijgt Konrad hulp van de sympathieke gevangenispsychologe Annika Hofer (Meinecke) en kan hij zijn onschuld bewijzen. De kool was hem gestoofd door zijn verraderlijke partner H[KA3]aring (Pape), die niet alleen het kantoor wilde inpikken, maar ook de ontrouwe Cornelia van hem aftroggelde. Eenmaal op vrije voeten valt er nog een rekening te vereffenen met Ramon. De film is tamelijk straightforward, maar drijft op het uitstekende spel van Wiesinger, Mendl en Meinecke. Het onderhoudende scenario is van Holger Karsten Schmidt, dat helaas ontsierd wordt door het overdreven einde. De regie is vlot en het camerawerk van Martin Langer is zeer doelmatig en werkt sfeer verhogend. Door het Duitse bioscoopppubliek ten onrechte in de steek gelaten, is deze film beslist een thuisbuisaanrader.

Der Stechlin

1975 |

Duitsland 1975. Rolf Hädrich. Met o.a. Arno Assmann, Georg-Martin Bode, Franziska Bronnen, Diana Körner en Volkert Kraeft.

Naar het gelijknamige boek van Theodor Fontane, die leefde van 1819-1898 en wellicht het bekendst is geworden door zijn werk [KL]Effi Briest[KLE] uit 1895. Centraal staat Dubslav von Stechlin (Assmann), een weduwnaar en majoor b.d. uit Brandenburg. Hij beweegt zich in een kring van intieme vrienden en adellijke familieleden. De film is opgedeeld in drie episoden. De eerste gaat over de vooravond van de verkiezingen, waaraan Dubslav deelneemt voor de conservatieve partij. De oude Stechlin wordt vereerd met een bezoekje door Woldemar von Stechlin (Bode) in gezelschap van zijn vrienden Czako (Kraeft) en Rex (Von Dobsch[KA3]utz). In de tweede episode weten we dat Dubslav de verkiezingen verloren heeft en dat Woldemar gaat trouwen met gravin Armgard (Körner). Het jonge paar is van plan Dubslav met de kerst te bezoeken. In de derde episode zijn Woldemar en Armgard getrouwd en gaan na de kerst op huwelijksreis naar het Zuiden, maar als ze daarvan terugkeren is de oude Stechlin overleden en een nieuwe generatie zwaait de scepter over het familiebezit. De commentaarstemmen in het eerste en laatste deel zijn van scenarioschrijver Dieter Meichsner en regisseur Hädrich. De vertelstem in het tweede deel is van niemand minder dan Wolfgang Borchert, die in 1955 het beroemde toneelstuk dat - naar zijn zeggen niemand zien wilde - Draussen vor der Tür schreef. Hij liet het stuk uit wanhoop opnemen in een verhalenbundeltje van 128 pagina's en in zes jaar tijd werden bijna vierhonderdduizend exemplaren verkocht. Het camerawerk is van Wolfgang Peter Hassenstein. Voor liefhebbers van Duitse literatuur is deze onvergankelijke tv-film een must.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Georg-Martin Bode op televisie komt.

Reageer