Michel Cassagne

Acteur

Michel Cassagne is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

L'adversaire

2002 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2002. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Daniel Auteuil, Géraldine Pailhas, François Cluzet, Emmanuelle Devos en Bernard Fresson.

Het is een ongelofelijk verhaal. Na zo'n twintig jaar zijn ouders, vrouw en kinderen te hebben voorgelogen besluit een man een einde te maken aan zijn bedrog door... zijn naasten dood te schieten. Actrice-regisseuse Garcia, die een paar jaar eerder een mooie rol creëerde voor Catherine Deneuve in Place Vendôme, betoont zich opnieuw een begaafd acteursregisseur met dit zware, sombere drama. Voor een César genomineerde Auteuil speelt de man met een omineus ingehouden woede die tot niets anders dan ellende kan leiden. Het gelijknamige, op ware gebeurtenissen gebaseerde boek van Emmanuel Carrère werd eerder verfilmd als L'emploi du temps.

Trois Huit

2001 | Thriller, Drama

Frankrijk 2001. Thriller van Philippe Le Guay. Met o.a. Gérald Laroche, Marc Barbé, Bernard Ballet, Alexandre Carrière en Jean-François Lapalus.

Pierre (Laroche) werkt in een glasfabriek. Hij gaat van de dagploeg naar de nachtploeg omdat het beter betaalt. Hij hoopt het bestaan van zijn vrouw Carole (Mouchel), die boekhoudster is, en hun twaalf-jarige zoontje Victor (Le Roy) te verbeteren. Onder zijn nieuwe collega`s bij de nachtdienst zit een zekere Fred (Barbé), een imposante kerel met een grote waffel, die amateurbokser is. Door zijn onbehouwen optreden heeft Fred, die een goede arbeider is, een promotie gemist en is teleurgesteld. Hij doet joviaal tegen Pierre, maar maakt hem algauw het leven zuur door zijn frustraties op Pierre te botvieren. Hij beschadigt de auto van Pierre, vernedert hem in het bijzijn van hun collega's, en intimideert hem voortdurend. De situatie wordt onhoudbaar als hij zich aan Victor dreigt te vergrijpen, hoewel Pierre zijn best doet om niet uit zijn slof te schieten. Gelukkig kan hij met de overige collega's goed overweg en als een betonnen vloer gestort moet worden in het huis dat Pierre bouwt, is ook Fred van de partij. Niemand van de collega's durft het echter op te nemen tegen de gemakkelijk ontvlambare Fred, maar door het geduld van Pierre lukt het de agressieve man te matigen, hoewel zijn huwelijk eronder begint te lijden. Pierre lijkt een slappe vent, maar is in wezen een flinke kerel en een doorzetter. Het spel van de twee hoofdrollen is realistisch en zeer geloofwaardig. Barbé is zo echt dat je af en toe blij bent als kijker, dat hij in sommige scènes eventjes afwezig is. Het uitstekende scenario is van Régis Franc, Olivier Dazat, en regisseur Le Guay, die het tempo erin houdt. Het is gebaseerd op een waargebeurd voorval in 1990. Het camerawerk van Jean-Marc Favre geeft de troosteloze sfeer van industrieel Noord-Frankrijk haarfijn weer. Een film die vergelijkbaar is met RESSOURCES HUMAINES van Laurent Cantet uit 1999, maar zonder de politiek van die film.

Petits nuages d'été

1998 | Romantiek

België/Hongarije/Frankrijk 1998. Romantiek van Olivier Langlois. Met o.a. Marie Matheron, Odette Laure, Yves Robert, Jean-Paul Roussillon en Giulia Demont.

Walter (Benedict) en Maria Mueller (Matheron) arriveren met hun elfjarig dochtertje Christina (Demont) in hun riante vakantiewoning in M[KA3]unchen. Ze hopen hier te redden wat nog rest van hun huwelijk. Maria is een fanatieke eco-militante en tijdens haar kruistochten voor een beter leefmilieu heeft ze haar gezin verwaarloosd. Hierdoor heeft ze Walter in de armen van andere vrouwen gedreven. Hun rust is echter van korte duur, want Maria verneemt dat er zich een kartonfabriek in de buurt zal komen vestigen en die zal ongetwijfeld de omgeving vervuilen. Walter op zijn beurt valt voor de charmes van de mooie Marl[KA2]ene (Arnold), secretaresse van het gemeentehuis. Onder het mom van een milieufilm wordt hier een stationsrommannetje opgeklopt tot een militant pamflet. De jonge Demont als Christina levert nog de beste prestatie van de hele cast: ze is natuurlijk en spontaan en steelt het hart van de kijkers. De rest komt, ondanks alle goede bedoelingen, geforçeerd en vooral gemanipuleerd over. Claude d'Anna en Laure Bonin baseerden het scenario op een verhaal van Jean-Louis Magnon. Gefilmd in Hongarije door Bruno Privat.

L' Ogre de Barbarie

1981 | Drama, Oorlogsfilm

Zwitserland 1981. Drama van Pierre Matteuzzi. Met o.a. Anna Prucnal, Bernard Fresson, Marina Vlady, Vlasta Hodjis en Erik Desfosses.

Een tienjarig Zwitsers dorpsmeisje raakt anno 1942 per ongeluk betrokken bij het lot van een oorlogsvluchteling die onderduikt bij haar onderwijzer. De directeur van een bejaardentehuis die voedsel aan hen onttrekt voor de zwarte handel, gaat vrijuit omdat hij de onderwijzer dreigt aan te geven: een wankel evenwicht van belangen. Het perspectief van het niet begrijpende kind maakt de al te toevallig gecompliceerde intrige acceptabel in deze film, die de nodige ironische kanttekeningen plaatst bij de Zwitserse oorlogsneutraliteit. Goed spel.

Les Arpenteurs

1972 | Komedie

Zwitserland 1972. Komedie van Michel Soutter. Met o.a. Marie Dubois, Jean-Luc Bideau, Jacques Denis, Jacqueline Moore en Michel Cassagne.

Een landopmeter neemt het aanbod van een verliefde man aan om een boodschap te bezorgen bij diens aanbedene. Maar hij treft in haar huis een andere vrouw aan die hij versiert. Als de persoonsverwisseling ontdekt wordt wil hij per se de bedoelde vrouw ook treffen, maar de twee vrouwen krijgen hem door en spannen tegen hem samen. Een poëtische en ironische verkenning van de geometrie van de liefde door de ten onrechte minst bekende Zwitserse filmvernieuwer, die voor de tv Harold Pinters werk regisseerde en diens onthullende en mysterieuze gebruik van quasi-banale dialogen heeft overgenomen binnen een authentiek-eigen stijl. Opmerkelijke spelprestaties en fraaie zwart-witfotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Cassagne op televisie komt.

Reageer