Takis Candilis

Producer

Takis Candilis is producer.
Er zijn 26 films gevonden.

Juste une question d'amour...

2000 | Romantiek, Drama

België/Frankrijk 2000. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Cyrille Thouvenin, Stephan Guérin-Tillie, Eva Darlan, Danièle Denie en Idwig Stephane.

Student vindt het moeilijk om aan zijn ouders te vertellen dat hij niet verliefd is op zijn verloofde Carole, maar op de jonge onderzoeker Cedric.

La petite absente

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Laëtitia Lacroix, Jean-Claude Adelin, Olivier Marchal, Eloïse Dogustan en Jean-Louis Foulquier.

Na tien jaar zien Aurore (Lacroix) en Daniel (Adelin) elkaar voor het eerst terug. Destijds waren ze geliefden. Ze hadden een baby, Marine. Het meisje stierf echter enkele weken na haar geboorte. Dit dreef hen uiteen en Aurore bouwde een leven op aan de zijde van Sam (Marchal). Ze hebben samen een dochtertje, Elsa (Dogustan), dat nu acht jaar oud is. Daniel bleef alleen achter in het appartement dat hij samen met Aurore deelde. De twee worden opnieuw geconfronteerd met hun verleden. Het gevoelige psychologische drama van twee mensen die zich nooit de tijd hebben gegeven om de dood van hun kind te verwerken. De sfeer zit zeer juist en de gevoelens worden menselijk uitgebeeld, zonder dat er goedkope sentimentaliteit aan te pas komt. Dit is vooral te danken aan de minder bekende, maar uitstekende hoofdacteurs. Niet direct een opwekkend gegeven, maar dat is de verwerking van een rouwproces nooit. Didier Cohen schreef het goed opgebouwde scenario. Jazz-liefhebbers kunnen bovendien nog genieten van een schitterende muzikale score, geschreven door Guy Boulanger. Gefilmd in en rond Brussel door Michel Van Laer. Stereo.

L'instit : Personne m'aime

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Véronique Tumahaï. Met o.a. Gérard Klein, Marie Riva, Henri De Lorme, Bruno Marengo en Corentin Le Floch.

Onze onvermoeibare interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) trekt voor een opdracht naar het provinciestadje Draguignan. Hier is hij getuige van de terugkeer bij zijn moeder Sandrine (Riva) van de tienjarige C[KA1]edric (Marengo), na twee jaar kostschool. Op hetzelfde moment komt nog een andere nieuwe leerling in de school, Thomas (Le Floch), die zich onmiddellijk ontpopt tot haantje-de-voorste. De introverte C[KA1]edric wordt al vlug de kop van jut voor Thomas en de andere leerlingen van zijn klas, temeer daar hij een briljant leerling blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt het teveel voor de jongen en hij tracht zelfmoord te plegen. Hij wordt op het nippertje gered door Fred (De Lorme), de vriend van zijn moeder. Cédric sluit zich op in zijn kamer. Niemand kan hem benaderen, behalve Victor, die langzaam maar zeker zijn vertrouwen wint. Een erg wrang gegeven dat spijtig genoeg maar al te veel voorkomt in de realiteit. In de plaats om het te benaderen als een soort docudrama over zelfmoord bij kinderen, kiest scenarist Pierre Pauquet voor de zeemzoeterige aanpak, zodat de film in niets verschilt t.o.v. de rest van deze reeks. Op die manier schiet hij dan ook zijn doel hopeloos voorbij. Fotografie is van Jacques Bouquin.

L'instit : Le choix de Théo

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, Mike-Andy Guillemin, Sophie Bouilloux, Antoine Reyes en William Léger.

Zoals elk jaar wordt in het dorp de kermis opgebouwd. De foorkramers logeren op het terrein dat hen door de burgemeester werd toegewezen. Hun kinderen gaan in het dorp naar de school waar Victor Novak (Klein) juist als interim onderwijzer aan de slag is gegaan. De negenjarige Th[KA1]eo (Guillemin) heeft altijd met zijn kermisklant-vader Franck (Reyes) opgetrokken. Hij werd in het dorp geboren en zijn gescheiden moeder, Nathalie (Bouilloux) woont er nog steeds. Deze vindt dat nu de tijd is aangebroken om wat stabiliteit te brengen in het leven van de jongen. Als ze Théo het nieuws bekend maakt dat hij voortaan bij haar moet blijven is de jongen doodongelukkig. Aan onze onderwijzer om de plooien glad te strijken en de beste oplossing te vinden. En onze psycholoog/onderwijzer hij ploegde voort. Dezelfde sentimentele relatie-spanningen in een andere omgeving. Het is onwaarschijnlijk waar de makers van deze reeks steeds weer andere inspiratie zoeken. Novak moet nu toch stilaan gans Frankrijk doorgetrokken zijn. Speciaal voor de fervente fans schreven Sylvie Coquart en Pascal Bancou dit scenario. Hou de zakdoeken binnen handbereik. Je hebt ze nodig. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : L'enfant caché

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Roger Kahane. Met o.a. Gérard Klein, Sophie Barjac, Annick Brard, Ludovic Joyet en Jonathan Reyes.

Victor Novak (Klein) heeft een opdracht in het kleine stadje Visan. Reeds de eerste dag voor de klas merkt hij de tienjarige Dorian (Joyet) op, een erg depressieve jongen. Victor maakt kennis met diens ouders Marc (Marc Chapiteau) en Agn[KA2]es (Barjac). Deze hebben hun twaalfjarige zoon Camille (Reyes) terug in huis gehaald. De jongen is autistisch en groeide op in de afzondering van een psychiatrische instelling. Dorian gaat zijn grote broer dagelijks opzoeken, maar hij slaagt er niet in om te verwerken dat deze anders is dan de andere jongens. Weerom wordt er een onbeschaamde aanslag gepleegd op de traanklieren van de kijker met deze routineuze 'ziekte van de week'-film. Een opeenstapeling van afgezaagde clichés die je ongetwijfeld een déjà vu-gevoel geven. Voor de liefhebbers van deze maar niet eindigende serie is het ongetwijfeld genieten geblazen. Wie minder opgezet is met de capriolen van de interim-leraar kan deze aflevering beter ongezien laten voorbijgaan. Regisseur Kahane en Helen Cohen bezondigden zich met het schrijven van het scenario. Fotografie is van Hughes De Haeck. Stereo.

L'instit : Juliette et Roméo

1999 | Drama

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Drama van Chantal Picault. Met o.a. Gérard Klein, Delphine Zentout, Mehdi Ortelsberg, Laurent Labasse en Gérard Sergue.

Victor Novak (Klein) krijgt een opdracht in een dorpje in de buurt van Biarritz. Hier maakt hij kennis met Juliette (Zentout), een jonge vrouw die na een mislukte jeugdliefde niets meer van mannen moet weten. Ze heeft zelfs gebroken met haar vader, R[KA1]egis Larrieu (Sergue), de burgemeester van het dorpje. Uit haar relatie is een kind geboren, de nu tienjarige S[KA1]ebastien (Ortelsberg), die ze alleen heeft opgevoed. Juliette is bibliothecaresse in de school waar Victor invaller is en S[KA1]ebastien zit natuurlijk in zijn klas. De problemen beginnen wanneer Alain Tournier (Labasse), Juliettes jeugdliefde, terugkeert en zijn zoontje ook in de school terecht komt. Traansluizen worden weer volop opengetrokken in dit vergezocht sentimenteel vehikel dat waarschijnlijk enkel nog eenzame oude dametjes kan aantrekken, die zich willen vereenzelvigen met de onwaarschijnlijke problemen van interim-onderwijzer Novak. Deze aflevering behoort ongetwijfeld bij de meest onuitstaanbaren van de reeks. Roger Kahane en Helen Cohen schreven het scenario, dat van mooie plaatjes voorzien werd door Hughes De Haeck.

Erreur médicale

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van Laurent Carcelès. Met o.a. Jean-Yves Berteloot, Agathe Bergman, Pierre-Arnaud Juin, Karine Lazard en Yann Babilée.

Sophie Grainville (Marchal), moeder van de kleine Benjamin (Monfils), ondergaat een routine-operatie. Door complicaties krijgt ze een embolie en komt terecht in een diepe coma. Haar echtgenoot Olivier (Berteloot) is ervan overtuigd dat er een medische fout begaan werd en tracht de behandelende dokter Serre (Cloarec) te spreken, maar deze ontwijkt hem. De directeur van het hospitaal, Prof. Dutertre (Garr[KA1]eaud), wil Olivier doen begrijpen dat dit het noodlot is. Het kan bij elke chirurgische ingreep gebeuren em heeft zeker niets te maken met een fout van de chirurg. Wel stelt hij voor alle medische kosten op zich te nemen. Olivier laat het hier echter niet bij en neemt advocate Virginie (Bergman) om zijn zaak te bepleiten. Een medische fout brengt een heel gezin aan de rand van de afgrond. Dit is een ernstig thema, maar voor de commerciële tv-zenders is het eerder een alibi om de kijker met wat oppervlakkige sentimentaliteit aan het scherm te kluisteren, zodat ze de 'commerciële boodschappen' die tijdens de onderbrekingen getoond worden zouden zien. Gevraagd: een regisseur die dit gegeven op een diepgaande, ernstige manier zou willen verfilmen. Vincent Fournier, Matthieu Savignac, Christian Seranot en Elie-G. Abecera schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz. Stereo.

Les duettistes

1998 | Misdaad

Frankrijk/België 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Julien Boisselier, Marie Fugain, Eva Darlan, Pierre-Arnaud Juin en Alicia Alonso.

De Haitaanse stripper Maggy wil uit het milieu en wordt daarom genadeloos afgemaakt. Haar lijk wordt gevonden in de koffer van de wagen van de bekende plastische chirurg Gabriel Mann. Deze laatste is verloofd met G[KA1]eraldine (Codhant), de volwassen dochter van de rijke Madame Moreau (Darlan). G[KA1]eraldine is de vrucht van een jarenlange verhouding van Madame Moreau met de minister van buitenlandse zaken en ze trouwt met Gabriel binnen vier dagen. De minister dringt erop aan bij inspecteur Palazzo (Boisselier) om de zaak zo discreet mogelijk te behandelen, want hij kan zich geen schandaal veroorloven en het slachtoffer was toch maar een hoertje. Routine-policier met veel gebabbel en weinig actie. Een opeenstapeling van alle bekende clich[KA1]ees uit het genre en met acteurs die zeker niet op het toppunt van hun talent presteren. Het is allemaal zo voorspelbaar, tot en met de commercial breaks toe (die soms boeiender zijn dan de plotontwikkeling). Het zwakke scenario werd neergepend door Philippe Setbon, Claudio Todeschini, Robin Barataud en Jean Reynard. De fotografie was in handen van Daniel Diot.

La traversée du phare

1998 | Drama, Fantasy

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Redler. Met o.a. Jim Redler, Kathy Loisel, Corinne Touzet, Thierry Redler en Luc Bernard.

Eric (Jim Redler) is een onhandelbare jongen van tien die van pleeggezin naar pleeggezin gezonden wordt, maar het nergens lang uithoudt. Nu werd hij opgenomen in het gezin Pertuis in Royan, een kleine vissershaven. Op school sluit hij vriendschap met het weesmeisje Marie (Loisel), dat opgevoed wordt door haar tante Corinne (Touzet) en haar oom Paul (Thierry Redler), de plaatselijke vuurtorenwachter. Marie kleedt en gedraagt zich als een jongen. De ontdekking van elkaar opent voor de kinderen een heel nieuwe droomwereld waarin ze zich volledig laten gaan in fantasieën die op de duur gevaarlijke vormen aannemen. Een origineel psychologisch drama dat echter op de duur verzinkt in de meligste sentimentaliteit. Spijtig van het verkwiste talent van de twee kinderen, want die zetten sterke personages neer. De volwassenen zijn echter heel wat minder geloofwaardig. Deze botsing tussen de droomwereld van twee kinderen en de zorgelijke wereld van de volwassenen had een betere behandeling verdient. Thierry Redler schreef zelf het scenario. Achter de camera nam Eric Faucherre plaats.

L'instit: Menteur !

1998 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, Françoise Arnoul, Pierre Malet, Jim Redler en Florence Rougé.

De eerste dag dat invaller Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas staat, krijgt hij van een arrogant jongetje, Aymeric Lachesnay (Redler), te horen dat de wereld toebehoort aan de rijken en dat iedereen naar hun pijpen moet dansen. Victor, voor wie alle kinderen gelijk zijn, zet de jongen op zijn nummer. Wat Aymeric echter niet weet, is dat zijn vader Bernard (Malet) al twee jaar niet meer tot de 'rijken' behoort en dat zelfs het verhaaltje van diens hoge functie in Toulouse slechts een fabeltje is, ook al houdt Bernard dit geheim voor zijn gezin. De waarheid komt dan ook als een schok aan en dan staat Victor gelukkig klaar om vader en zoon duidelijk te maken dat wederzijdse genegenheid en begrip een groot goed is en dat de sport op de sociale ladder, waarop men staat, geen rol speelt. Zoals gebruikelijk hebben de 'edele gedachten' de overhand in deze serie en is het in de finale tijd om de zakdoek te pakken om een traantje weg te vegen of om een brok weg te slikken. Dankzij een uitstekende Arnoul heeft de film nog enig niveau. Het scenario van Pierre Pauquet en Alain Schwarzstein is gebaseerd op een verhaal van Richard Malbêqui. Het camerawerk is van Jacques Boumendil.

L'instit : À quoi ça sert d'apprendre ?

1998 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, André Thorent, Jérémie Semonin, Cécile Gabriel en Daniel Briquet.

Interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een arbeidersdorpje de oude Charles Coste (Thorent) vervangen, die met pensioen gaat. Deze is niet te spreken over de jongeren van vandaag die niet inzien waarom ze moeten leren. Victor wordt in zijn klas inderdaad geconfronteerd met studenten die zelfs de meest elementaire stof niet onder de knie hebben. Er bestaat geen ingangsexamen meer, dus kan iedereen zich in de zesde laten inschrijven om op hun zestiende de school te verlaten en de rangen analfabete werklozen te vervoegen. Victor is vastbesloten deze jonge mensen de nodige motivatie bij te brengen. Onze 'instit' heeft het niet onder de markt deze keer want hij moet niet enkel de leerlingen het belang van studie bijbrengen, maar ook hun ouders, die niet inzien waarom iemand die toch aan de lopende band in de fabriek gaat staan gestudeerd moet hebben. Een inderdaad erg realistisch probleem dat voor een keer eens zonder al te veel sentimentaliteit gebracht wordt. De strijd tussen de onderwijzer en zijn onbegrijpende omgeving is op sommige momenten zelfs boeiend. Alain Schwarzstein en Florence Aguttes schreven het scenario. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : Le trésor de l'anse du bout

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Gérard Klein, Mélisse Germé, Nina Gibert, Vanille Atier en Jean-Michel Ensfelder.

Voor zijn nieuwe opdracht moet interim-leraar Victor Novak (Klein) naar de Antillen. Hier ontmoet hij Laetitia Leonce (Germ[KA1]e), een twaalfjarig halfbloed meisje dat net haar moeder verloren is. Ze wordt goed opgevangen door haar stiefbroer Michel (Ensfelder) en -zuster Carole (Atier), terwijl ze vertroeteld wordt door haar grootmoeder Man Leonce (Gibert). Ze is apetrots als Victor haar verhaaltje heeft uitgekozen om als toneelstuk op school op te voeren. Maar Michel, die ijvert voor de onafhankelijkheid van de Franse Antillen en een haat koestert voor alle blanken, weigert haar de toelating om aan de voorstelling mee te werken. Het meisje is zo ontgoocheld dat ze zelfmoord wil plegen, om bij haar moeder te zijn. Weer heeft instit Novak heel wat werk om het leven in deze kleine gemeenschap weer in goede banen te leiden, maar we weten al uit vorige afleveringen dat hij een uitstekende diplomaat is voor wie geen enkele moeilijkheid onoverkomelijk is. Haal de zakdoeken maar al boven. Pierre Pauquet schreef het scenario dat in beelden omgezet werd door Jacky Mahrer. Voor de liefhebbers.

Fugue en Ré

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Christian Faure. Met o.a. Guy Marchand, France Zobda, Stéphanie Pasterkamp, Ambroise Michel en Fermine Richard.

Louis Roche (Marchand), een knorrige Fransman, en Coralie Hoareau (Zobda), een levenslustige jonge vrouw uit La R[KA1]eunion, zijn buren, maar kunnen elkaar niet luchten. Doorlopend worden er racistische uitroepen tussen hen uitgewisseld. Op een dag echter ontdekken ze dat Ana[KA3]is (Pasterkamp), de zeventien-jarige dochter van Louis, en Julien (Michel), de zoon van Coralie van elkaar houden. Nu is het hek van de dam. De twee jonge mensen krijgen huisarrest en mogen elkaar niet meer zien. Anaïs en Julien weigeren echter de dupe te worden van de kleinzielige haat van hun respectievelijke ouders en besluiten samen weg te lopen, net voordat de eindexamens beginnen. Het ernstige thema van onverdraagzaamheid wordt hier luchtig en op bepaalde momenten zelfs zeer plezierig weergegeven. Marchand is duidelijk in topvorm als de brombeer die het licht niet gunt in de ogen van zijn donkerhuidige buurvrouw. Spijtig genoeg wordt er in het scenario van Didier Cohen wat teveel gepraat om het een pamflet ten gunste van interraciale verdraagzaamheid te kunnen noemen. Toch loont het de moeite om hem te bekijken. Fotografie is van Patrice Payen. Stereo.

En quête d'identité

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Eric Woreth. Met o.a. Pascale Arbillot, Frédéric Pellegeay, Arno Chevrier, Vinciane Millereau en Thomas Chabrol.

De jonge professor criminologie aan de universiteit Jeanne Denicourt (Arbillot) wordt door de rechter aangesteld als psychiatrische experte in een delicate misdaadaffaire. Karine Meyer, beroepsmodel, werd dood aangetroffen in haar bed, badend in het bloed. Antoine Calverro (Chevrier), modefotograaf, werd aangehouden als hoofdverdachte. De man bracht de nacht met Karine door en hij hield een mes in de hand toen het slachtoffer gevonden werd. Na een bloedproef blijkt dat de man gedronken had. Tijdens Jeanne's eerste ontmoeting met Antoine merkt ze al vlug dat het een kerel zonder gevoel is met een fascinatie voor de dood. Een Franse variante op het thema van SILENCE OF THE LAMBS, maar Chevrier is zeker geen Anthony Hopkins. Hij zet een ijskoud personage neer dat niet sarcastisch genoeg uit de hoek komt en dat te gevoelloos is om er een dreiging van te laten uitgaan. De film zit wel spannend in elkaar en zal door de liefhebbers van het genre ongetwijfeld gesmaakt worden. Anne Holmes en Matthieu Savignac schreven het scenario. De fotografie is van Jérôme Israël. De titel wordt meermaals verkeerdelijk gespeld als ENQUÊTE D'IDENTITÉ. Stereo.

Quai N[KA15]o. 1 : Le tueur de la pleine lune

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Pierre Malet.

Het is weer een drukke nacht op Quai nummer 1. Commissaris Marie Saint-George (Duez) ontvangt het bericht dat haar vriendin Edith op haar wacht in de brasserie van het station. Als ze daar aankomt is de vrouw verdwenen. Marie vindt haar op het toilet waar ze aangevallen werd door een blinde (Malet). Edith is zwaargewond en Marie beseft dat de moordenaar van de volle maan weer heeft toegeslagen. Ze is er ook van overtuigd dat de maniak haar gezien heeft en is bereid als lokaas te dienen om hem eindelijk buiten strijd te stellen. Het vooral in Amerika erg populaire thema van de seriemoordenaar deed hiermee ook zijn intrede in de Franse tv-film. De makers trachtten, buiten een spannend verhaal te vertellen, ook binnen te dringen in de psyche van de psychopaat en de kijker met hem te laten meevoelen. Ondanks het uitstekende spel van Malet als de moordenaar is dit niet helemaal gelukt. Didier Cohen schreef het scenario dat door Daniel Diot in beelden werd omgezet. Stereo.

Navarro : Regrettable incident

1997 | Misdaad, Familiefilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Een bankier, zijn vrouw en hun dochtertje worden in hun appartement gegijzeld door drie misdadigers. In een ogenblik van onoplettendheid kan de vrouw de politie verwittigen. In paniek doden de misdadigers de bankier alvorens op de vlucht te slaan. Navarro (Hanin) kan al vlug de identiteit van de daders achterhalen: Sandra (Papadodima) en Richard (Renaud), een koppel zonder gerechterlijk verleden, die in de gijzeling meegesleept werden door Richards broer Franck (Lavandier), een regelmatige bajesklant. Net nu krijgt Navarro een stagiaire toegewezen, Vanessa Ducroc (Beulque), die in haar ongeduld om aan de slag te gaan een fout maakt die Navarro nog lang zal heugen. Een ontspannende politiethriller met enkele spannende momenten en een lichtvoetige psychologische ondergrond. Erg origineel is het niet, maar het blijft geschikt consumptiemateriaal voor een avondje spanning. Noël Sisinni en Tito Topin, die het personage van Navarro bedacht, schreven het scenario dat door Daniel Diot gefotografeerd werd. Stereo.

La belle vie !

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Jean Yanne, Danielle Evenou, Paulette Dubost, Christian Rauth en Vanessa Devraine.

Julius (Yanne) en zijn bonte familie leeft vredig aan het strand in de Camargue, ver weg van deurwaarders, belastingscontroleurs en andere parasieten van de samenleving. Aan hun onbekommerd, clandestien bestaan dreigt een einde te komen als Denise Gazan (Liotard), een verpauperde kasteelvrouw, en haar sluwe bankier van het verdwijnen van een bouwtoelating willen profiteren om een jachthaven aan te leggen, waardoor de strandhutjes tegen de vlakte moeten. Een idiote boulevard-komedie die zelfs niet gered kan worden door het aanstekelige spel van Yanne. De dialogen zijn ondermaats en de situaties voorhistorisch. Bestaat uit twee delen: LE JOUR OÙ TOUT EST ARRIVÉ, waarin de perikelen uit de doeken gedaan worden met Denise Gazan en LA VIE DE CHÂTEAU waarin Julius rijk geworden is, zijn intrek neemt in het kasteel van Gazan en ontdekt dat geld niet gelukkig maakt. Voor wie het nog niet wist. Ontgoochelend scenario van Tito Topin. Gefilmd in Portugal door Michel Mandero. Zo heeft de filmploeg toch nog een leuke vakantie gehad.

L'instit: Le rêve du tigre

1997 | Drama

België/Frankrijk 1997. Drama van José Pinheiro, JoséPinheiro en Vincent Deveux. Met o.a. Gérard Klein, Désiré Zinga, Thibault Hercod, Tommy Onraedt en Jessica Ghysels.

Julien (Hercod) en Moussa (Zinga) uit Afrika, twee leerlingen uit de klas van invaller Novak (Klein), hebben hetzelfde verdriet, al komen ze uit totaal verschillende milieus. Moussa zag hoe zijn moeder voor zijn ogen gedood werd, terwijl de moeder van Julien die in Noord-Frankrijk geboren werd, in een diep coma ligt, waaruit ze nooit meer zal ontwaken. Moussa wil Juliens vriendje worden, maar Juliens vader Gontrand (Deschamps) is tegen de omgang van blank met zwart. Hij vindt het ongepast dat zijn zoontje de schoolbanken moet delen met zwarte kinderen, die het niveau van de klas omlaag halen. Meester Novak is echter een andere mening toegedaan en tracht de kinderen zoveel mogelijk verdraagzaamheid bij te brengen. Het klassieke zeemzoeterige verhaaltje werd voor de gelegenheid nog doorspekt met een gezonde portie anti-racisme. De romantische noot werd al evenmin vergeten, dus het is huilen met de pet op, zoals meestal in deze reeks. Het scenario werd gerecycled uit vorige afleveringen door Pierre Pauquet. Het camerawerk is van Michel Van Laer.

L'instit : Touche pas à mon école

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van David Delrieux. Met o.a. Gérard Klein, Julien Gutierrez, Romain Legrand, Sophie De la Rochefoucauld en Elisabeth Commelin.

Interim-leraar Victor Novak (Klein) arriveert in een dorpje in het departement D[KA4]ole. Hij komt er terecht in een ware rel. Het lagere schooltje van het dorp heeft te weinig leerlingen en daarom zal het op het einde van het schooljaar de deuren sluiten om samen te smelten met de school van een naburig dorp. Maar wat is een dorp zonder school? Het dorp wordt in twee kampen verdeeld, die elk met verhitte emoties hun standpunt verdedigen, maar niemand vraagt de reactie van de kinderen. Victor merkt ook dat er spanningen zijn tussen de broertjes Olivier (Gutierrez) en Damien (Legrand), die elkaar niet kunnen uitstaan. Een aflevering met een actueel thema: het verdwijnen van faciliteiten op het platteland, die wegvallen door de bezuinigingsdrang van de regering. De zeemzoeterigheid die deze reeks tekent werd ditmaal tot een minimum beperkt, mede dank zij de sterke vertolking van Commelin als Agnès, de moeder van de twee ruziemakende jongens. Het scenario werd geschreven door Alain Schwarzstein naar een verhaal van Valérie Guignabodet. Fotografie van Dominique Branguier.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

L'instit : L'une ou l'autre

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Pascale Dallet. Met o.a. Gérard Klein, Christine Citti, Alain Sachs, Aline Lebeau en Emilie Lebeau.

De 35-jarige Paule (Citti) heeft net een echtscheiding achter de rug en ze vestigt zich samen met haar twee dochtertjes Marie (Aline Lebeau) en Claire (Emilie Lebeau) in een dorpje in Sa[KA4]one-et-Loire. Marie en Claire zijn een erg gesloten tweeling, die zich afschermen in hun eigen leefwereld, ge[KA3]isoleerd van elke bemoeienis van buitenaf. Hun komst in het dorpsschooltje is een hele gebeurtenis. Onderwijzer Victor Novak (Klein) tracht het isolement van de meisjes te doorbreken. De innerlijke wereld van een tweeling fascineert de mensen al sinds eeuwen. Het raadsel raakt hier niet opgelost, maar wordt met de nodige suikerzoete sentimentaliteit opgedist. De liefhebbers van deze interim-onderwijzer zullen er zeker plezier aan beleven. Sylvie Simon schreef het scenario volgens de geijkte formule van de reeks en Jean-Claude Hugon schoot er mooie beelden bij.

La passe montagne

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Marie Seban. Met o.a. Danièle Evenou, Jean-Jacques Moreau, Ludwig-Stanislas Loison-Robert, Daniel Kenigsberg en Terence Leroy-Beaulieu.

Mimi Servoz (Evenou) woont met haar zoontje C[KA1]edric (Loison-Robert) in een bergdorp. Ze wil haar landgoed La passe montagne ombouwen tot een toeristische verblijfplaats, maar een immobiliënmaatschappij wil er betonnen woningen neerpoten. Gesteund door de dorpelingen verzet Mimi zich met alle middelen tegen die plannen. Ze ijvert voor het behoud van de berg en het dorpje. De strijd van een vrouw tegen een machtige onderneming om haar idealen te behouden. Veel gepraat en af en toe spectaculaire beelden van een bergbeklimming moeten de kijker anderhalf uur lang boeien. Na een half uur ben je er al wel op uitgekeken. Seban werkt met een scenario dat aan elkaar hangt van de de clichés en de 'mooie plaatjes', want de fotografie van Daniel Guinand is het enige pluspunt van deze film.

L'enfant des Appalaches

1996 | Drama, Familiefilm

Canada/Frankrijk/Zwitserland 1996. Drama van Jean-Philippe Duval. Met o.a. Christine Boisson, Anne Dorval, Mirianne Brulé, Marc Messier en Catherine Bégin.

Op weg naar het ge[KA3]isoleerd gehucht Missisquoi, provincie Qu[KA1]ebec, in het Appalache-gebergte heeft de nieuwe dokter Claire Lacoste (Boisson) autopech. Ze zet haar tocht te voet verder en ontmoet onderweg het meisje Sara (Brul[KA1]e). Ze ontdekt al vlug dat het meisje aan een zeldzame ziekte lijdt en wil haar helpen, maar haar moeder Ma[KA3]ina (Dorval) leeft erg teruggetrokken en weigert contact met de rest van het dorp. Als Claire verneemt dat Sara postkaarten met bergzichten verzamelt lanceert ze een oproep via Internet. Dit initiatief heeft verregaande gevolgen voor het leven in het dorpje. Een positieve jeugdfilm die toont dat je met de nodige wilskracht de moeilijkste obstakels kunt overwinnen. De hele film is niet steeds even overtuigend en er wordt wat te veel gepraat, maar staat toch wel op een peil dat opgroeiende jongeren naar waarde zullen schatten. Het scenario is van Pierre Billon. Mooie fotografie van Pierre Mignot.

Le gardien du feu

1994 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1994. Romantiek van Michelle Porte. Met o.a. André Marcon, Nathalie Boutefeu, Jean-Pierre Germain, Solenn Jarniou en Michel Baumann.

Pointe du Finist[KA2]ere, Bretagne, 1928. Vuurtorenwachter Goulven D[KA1]en[KA2]es (Marcon) heeft zich in zijn toren opgesloten en weigert alle communicatie met de buitenwereld. Wat is er gebeurd? Hij schrijft het neer in zijn dagboek. Hoe hij Ad[KA2]ele L[KA1]ezurec (Boutefeu) voor de eerste keer zag en onmiddellijk op haar verliefd werd. Hoe ze trouwden en hij de baan aannam van vuurtorenwachter. Het ging allemaal uitstekend tot hij het vermoeden kreeg dat Ad[KA1]ele hem bedroog met zijn assistent Herv[KA1]e Louarn (Germain). Hij werd zo razend van jaloezie dat hij de twee vermeende minnaars in een klein kamertje opsloot, zonder eten of drinken, beneden in de vuurtoren. Nacht na nacht is hij getuige van hun doodstrijd die dertien dagen duurt. Een beklemmende afdaling in de afgrond van de menselijke geest. Als kijker voel je de steeds wanhopiger wordende strijd om te overleven van de twee jonge mensen, terwijl boven Goulven genadeloos toehoort. Het einde komt haast als een verademing. Porte baseerde het scenario op de roman van Anatole Le Braz. Fotografie is van Daniel Leterrier.

Navarro : La colère de Navarro

1992 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1992. Misdaad van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Navarro (Hanin) staat op het punt om een belangrijke drugsbende op te rollen. Hij kan hen op heterdaad betrappen, maar dan moet hij vlug handelen. Hij weigert echter om drie stagaires in zijn team op te nemen. Hij moet mensen hebben die hun koelbloedigheid reeds bewezen hebben. Maar vermits er een tekort is aan ervaren manschappen is Navarro wel verplicht de drie, w.o. een jonge vrouw, in te schakelen. Alles verloopt volgens plan tot een voortvluchtige tracht te ontkomen per brommer. Een van de stagaires schiet de man neer en raakt zelf ook gewond. Formulefilmpje om een avondje te vullen met wat weinig originele spanning, aangedikt met wat gewetensbezwaren van een ervaren inspecteur. Het is allemaal zo voorspelbaar, maar vervelen doe je je toch ook niet. Het routinescenario van Anita Rees en Tito Topin is gebaseerd op een verhaal van Frédérique Topin. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jacques Boumendil.

L'argent fait le bonheur

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin, Pierre Banderet, Danièle Lebrun en Roger Souza.

Een stadswijk van Marseille, gelijk een Augiasstal, waar het dweilen is met de kraan open, is bevolkt met mensen, die afkomstig zijn van alle oevers van de Middellandse Zee. Er bevinden zich volgens de wakkere pastoor (Darroussin) 953 inwoners, waarvan 456 werklozen, 302 alcolisten, 251 dieven, 220 fascisten, 220 islamisten, 192 drugsveslaafden, 59 mensen die seropositief zijn en last-but-not-least drie communisten. Er dreigt een schisma in zijn gemeenschap door twee rivaliserende jeugdbendes, ondanks zijn tomeloze inspanningen, waarbij de herder vrijelijk condooms en gesteriliseerde wegwerpinjectienaalden ronddeelt (terwijl zijn opperste baas, de paus, verkondigt dat AIDS en verslaving niet bestaan). Dan krijgt de priester onverwacht `hulp` van de moeders, die het criminele terrein overnemen en hun kinderen ertoe aanzetten van de rijken te stelen (en dit onder de armen te verdelen). Bitterzoet, soms boosaardig en dan weer speels drama over het failliet van de wijken met woonkazernes zonder uitzicht (op verbetering) wat gedragen wordt door sterke spelprestaties van de rolverdeling, met name Darroussin en Ascaride als Simona. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavalie. In zijn soort

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Takis Candilis op televisie komt.

Reageer