Sonia Vollereaux

Acteur

Sonia Vollereaux is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

Je veux tout

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Guila Braoudé. Met o.a. Elsa Zylberstein, Frédéric Diefenthal, Alain Bashung, Élisabeth Vitali en Sonia Vollereaux.

De 27-jarige Eva (Zylberstein) studeert nog architectuur als ze moeder wordt, een baantje heeft en voor het huishouden moet zorgen. Ze weet alle taken met succes en een glimlach uit te voeren en slaagt daarbij ook nog eens met haar afstudeerproject. Het scenario van de regisseuse Braoudé is optimistisch en ongeloofwaardig, maar dit wordt goedgemaakt door de energieke en talentvolle Zylberstein. Al is ze een beetje veel in het beeld, zij is de moeite waard in deze humoristische feelgoodfilm. Het scenario is van regisseuse Braoudé. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als MÈRE AGITÉE.

Marceeel!!!

1998 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1998. Komedie van Agnès Delarive. Met o.a. Michel Galabru, Philippe Clay, Darry Cowl, Isabelle De Botton en Michel Lagueyrie.

Vijftig jaar al ondergaat Marcel (Galabru) het gezeur van zijn vrouw Simone. Wanneer zij plots overlijdt, beseft hij dat hem een nieuw leven wenkt. Hij kan nu ongestoord kaarten met zijn vrienden D[KA1]ed[KA1]e (Clay) en Dominique (Cowl) en hij maakt zelfs plannen om op reis te gaan. Maar een kat kruist zijn pad. Het gaat om de reïncarnatie van Simone... En alleen Marcel hoort de kat praten. Pretentieloze gedoe over reïncarnatie, geschreven door Claude Cauwet, naar een ideetje van André Naudin. Lijkt wel op de huid van Galabru, tedere mopperaar, geschreven. Hij maakt er, samen met zijn gabbers Clay en Cowl, nog iets aanvaardbaar van ondanks de vele hiaten in verhaal zonder enige inspiratie. Pour la petite histoire: Galabru's dochter Emmanuelle speelt het rolletje van de bibliothecaresse.

La façon de le dire

1998 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk/Ierland 1998. Romantiek van Sébastien Grall. Met o.a. Annie Girardot, Sonia Vollereaux, Laura Brennan, Romain Redler en Eithne Dempsey.

Nicolas (Deutsch) is een zestien-jarige, intelligente jongen die erg lijdt onder het feit dat hij verschrikkelijk stottert. Hij is niet in staat een woord in een maal uit te spreken. Sinds een achttal maanden voert hij correspondentie met de Ierse Cynthia (Brennan). Op die manier kan hij zich uitdrukken zonder tegengewerkt te worden door zijn handicap. Als zij opbelt komt zijn oudere broer Bertrand (Redler) aan het toestel. Maar nu schrijft Cynthia dat ze tijdens de vakantie naar Frankrijk wil komen en hem ontmoeten. Nicolas wil een therapie volgen om van zijn stotteren af te raken. Gevoelige, intelligent geschreven dramatische film over een jongen die zijn handicap wil overwinnen. Deutsch geeft op onvergetelijke manier gestalte aan dit personage en hij wordt uitstekend geholpen door Girardot als een vrouw die gekwetst werd door het leven en die de jongen hetzelfde lot wil besparen. Ondanks het gegeven wordt de film nergens sentimenteel. Anne Valton en Marina Ni Dhubhain schreven het opmerkelijke scenario. Mooie fotografie van Richard Andry. Stereo.

Les grandes personnes

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Caroline Tresca, Marc Duret, Bernard Crombey, Liliane Rovère en Sonia Vollereaux.

Lou (Tresca) en haar vriend Bertrand (Crombey) zijn uit elkaar. Lou denkt dat ze het nu wel alleen kan. Ze stort zich volledig in haar beroep, dat tevens haar hobby is. Ze mist slechts [KA1]e[KA1]en klein ding om echt gelukkig te zijn: een baby, maar dan voor haar alleen. Ze plaatst een advertentie in een huis-aan-huisblad voor een geschikte vader. Na heel wat interviews blijkt antiquair Antoine (Duret) de gelukkige. Hij komt een week per maand bij haar hokken als ze haar ovulatie heeft; net zo lang tot de zaak rond is. Maar dan staat Bertrand ineens voor de deur. Een komedie die het B.O.M-schap (Bewust Ongehuwde Moeder) op de korrel neemt. De grappen zijn langs de flauwe kant en de situaties voorspelbaar. Alleen Tresca slaagt erin om stralend over te komen. Olivier Dutaillis baseerde het scenario op zijn toneelstuk en schreef dat samen met Pierre Aknine. De camera werd gehanteerd door Jean-Claude Saillier.

Un indien dans la ville

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Hervé Palud. Met o.a. Thierry Lhermitte, Patrick Timsit, Ludwig Briand, Miou-Miou en Arielle Dombasle.

Ondanks zijn scheiding is Lhermitte vrolijk gestemd terwijl hij naar Caracas vliegt. Hij is specialist in Aziatische markten en zijn toekomst ziet er rooskleurig uit. Binnen enkele weken hoopt hij opnieuw te trouwen met een oosterse schoonheid. Bovendien gaat hij zijn zoon Briand ophalen, die opgegroeid is bij de Indianen in het Amazonegebied. Hij is van plan de jongen voor te stellen in Parijs. Nogal voorspelbare komedie met weinig actie en vooral verbale humor. Lhermitte vertolkt zijn ludiek personage zeer levendig en de jonge Briand dient hem uitstekend van repliek. Aan het scenario werkten Palud, Lhermitte, Igor Aptekman en Philippe Bruneau mee. Voor de fotografie stond Fabio Conversi in. Dolby Stereo.

Une femme sous tension

1993 | Drama

Frankrijk/België 1993. Drama van Agnès Delarive. Met o.a. Sonia Vollereaux, Yves Pignon, Isabelle Sadoyan, Thierry Redler en Carim Messalti.

Annie Chavagnac (Vollereaux) heeft sinds twee jaar de leiding over een gemeentelijk trefcentrum in een plaatsje van Ile-de- France. Op een ochtend begeeft ze zich, zoals gewoonlijk, naar haar rechtstreekse overste (Pignon) die haar onverwacht een oneerbaar voorstel doet. Verrast en vernederd staat ze op en verlaat het kantoor. Vanaf dat ogenblik is Annie, die sinds kort getrouwd is, het middelpunt van pesterijen en ongewenste intimiteiten die gaandeweg erger worden. Het dramatisch relaas van een jonge vrouw die niet gediend is met de seksuele toenaderingspogingen van haar oversten. De meesten durven er niet over praten, maar dit is het verhaal van iemand die de uitdaging wel aangaat. De echte Annie getuigt op het einde van de film. Het scenario van Huguette Debaisieux is gebaseerd op een onderzoek van Michèle Leloup. Fotografie van Jean-Paul Schwartz. Uitgezonden in de reeks C'est mon histoire.

Génial, mes parents divorcent!

1991 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1991. Familiefilm van Patrick Braoudé. Met o.a. Clémentine Célarié, Patrick Braoudé, Jean-Paul Lilienfeld, François Berléand en Adrien Dirand.

Op de basisschool wedijveren twee bendes met elkaar, die van de kinderen met gescheiden ouders en die van de anderen. De gescheidenen zijn het minst in aantal en stellen alles in het werk verdeeldheid te zaaien in zoveel mogelijk families, zodat hun groep groter wordt. Een iel thema, en het is de vraag of het gepast is zoiets vanuit komische hoek te benaderen, en daarbij alles wat minder grappig is te verdoezelen. Een onbeholpen en slordige regie. Het gaat dan ook om een low budget-film, en bovendien een debuut. De jonge acteurs doen het beter dan de weinig doorwrochte vertelling.

Paparoff se dédouble

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Michel Constantin, Michel Duchaussoy, Pascale Petit, André Pousse en Sonia Vollereaux.

Paparoff raakt in conflict met een meedogenloze, bloeddorstige en racistische ex-dictator uit Centraal Amerika in ballingschap, die bezig is zijn hoofdkwartier in Seine-et-Marne te vestigen. Kuifje in een jaren negentig jasje. Een knappe regie van een oude rot in het vak die eveneens scenario en dialogen verzorgde, hetgeen nu juist iets te veel van het goede is. Oudgedienden die hebben afgegaan op het witte doek trachten dit stripverhaal een schijn van geloofwaardigheid mee te geven.

Constance et Vichy

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Marie-Josée Nat, Sonia Vollereaux, Jean Barney, Stéphane Bouy en Jean-François Garreaud.

Een serie, die vanwege de lengte nauwelijks is na te vertellen, waarin sprake is van een Amerikaanse die aan een ongeneeslijke ziekte lijdt. Ze is naar Frankrijk teruggegaan om haar twee dochters die zij na hun geboorte heeft afgestaan, te zoeken. De rest is van hetzelfde laken een pak, oftewel een indianenverhaal uit de 20e eeuw. Doorspekt met wat mysterie en misdaad en mooi verpakt. Een oersaaie serie, waarin het grote talent van Nat niet thuishoort.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sonia Vollereaux op televisie komt.

Reageer