Jacques Vincey

Acteur

Jacques Vincey is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

Pasteur : Cinq années de rage

1995 | Drama, Biografie

Frankrijk 1995. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Fresson, Nadia Barentin, Bernard Verley, Philippe Clay en Claude Evrard.

Met een meerderheid van slechts [KA1]e[KA1]en stem wordt de beroemde dokter Louis Pasteur (Fresson) gekozen als lid van de prestigieuze Franse academie voor geneeskunde. Hij is nog geen zestig, maar wordt sinds zijn 56ste geplaagd door een verlamming aan [KA1]e[KA1]en kant. Hij is nog steeds een gedreven onderzoeker ondanks de tegenwerking van een afgunstig groepje dat wordt aangevoerd door professor Peter (Verley), een van de grootste chirurgen van die tijd. Een boeiend relaas over de herfsttijd van het leven van Louis Pasteur (1822-95), de man die de microbiologie vormgaf en die een vaccin ontdekte tegen hondsdolheid. Fresson zet een onvergetelijke Pasteur neer. Het scenario is van regisseur Béraud, Michel Jestin en Serge Leroy. Het mag verweten worden soms een beetje sentimenteel te zijn. De medische adviezen zijn van Patrice Debré. 16/9, Nicam Stereo.

Facteur VIII

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Nicole Garcia, Roland Bertin, Bruno Todeschini, Jean-Claude Dauphin en Victor Garrivier.

Parijs 1983. Etienne (Todeschini) is een jonge hemofiliepati[KA3]ent die dank zij het geneesmiddel Facteur VIII een redelijk normaal leven kan leiden. Hij is verloofd met Lise (Schulz), wiens moeder Dr. Martine Bressian (Garcia) werkt in een bloedverdeelcentrum. Daar wordt ontdekt dat enkele stalen van met AIDS besmet bloed door de analyse glipten en bij patiënten terecht kwamen. Zonder nutteloze franjes of ziekelijke sensatie wordt op haast documentaire wijze een waargebeurd drama gereconstrueerd. De acteurs leven zich goed in hun rol in maar Garcia kan moeiteloos de show stelen. Bruno Dega en Stéphane Giusti schreven het goed opgebouwde scenario. Jean-Claude Larrieu stond achter de camera.

La Vallée des Espoirs

1987 |

Frankrijk/Duitsland/Italië 1987. Jean-Pierre Marchand. Met o.a. Patrick Catalifo, Nicolas Navazo, Nourredine Souli, Jean-Claude Adelin en Milena Vukotic.

Lang epos over de moeilijke weg naar de top van een Italiaanse immigranten-familie. Vlak na WO II betrokken de gezinsleden de houten barakken van een krijgsgevangenkamp in de omgeving van een mijnbouwstadje in Lotharingen. De basis van dit verhaal wordt gevormd door een eindeloze reeks van verwikkelingen en voorvallen. Een film van wisselende kwaliteit. Hij duurt te lang en bevat te veel gepraat. Voorts veel Italiaanse opgewondenheid naast geslaagde scènes, gespeeld door precies de juiste acteurs.

La nuit du fingueur

1986 | Misdaad

Frankrijk 1986. Misdaad van Pierre Grimblat. Met o.a. Victor Lanoux, Véronique Genest, Jean-Marie Rivière, Patricia Millardet en Philippe Polet.

Een zorgvuldige bewerking van de roman van Pierre Siniac. De (bloederige) rivaliteit rond een koffer waar 300 kilo goud in zit. De afloop is beroerd voor de betrokkenen. Een zeer vakkundige regie afkomstig van een specialist in het genre, die weet hoe het tempo erin te houden en hoe 'suspense' te creeëren, zonder de psychologische karaktertekening van de personages te verwaarlozen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jacques Vincey op televisie komt.

Reageer