Georges Beller

Acteur, Scenarist

Georges Beller is acteur en scenarist.
Er zijn 16 films gevonden.

Pauvre France

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Michel Ayats. Met o.a. Annick Alane, Georges Beller, François Duval en Nadine Capri.

Vlak verfilmde bewerking van een komedie van R. Clarke en B. Bobrick, twee onbekende namen. De handeling is verplaatst naar Limoges en later Parijs. Een middenstander leidt een gelukkig leventje in eerstgenoemde stad. Hij is 55 en goed gezond, heeft een goedlopende stomerij, een elegante en voorkomende vrouw en een liefhebbende zoon, die etaleur is in Parijs. Zijn geluk stort in wanneer hij er, na een probleemloos huwelijk van 26 jaar, achter komt dat zijn vrouw hem bedriegt. Verbijsterd zoekt hij zijn toevlucht bij zijn zoon, om daar te ontdekken dat die samenwoont met een alleraardigste jongeman. Het is het onvermijdelijke, afgezaagde verhaaltje van de provinciaal die geschokt kennismaakt met het leven in de grote stad, en Lefebvre speelde al eens eerder zo'n rol. Dankzij hem is deze film aardig om naar te kijken, maar deze tamelijk pikante zedenkomedie, waarin nog een wazige karakterstudie is verwerkt, heeft op zich weinig origineels te bieden.

La pomme

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Pierre Sabbagh. Met o.a. Marc Dudicourt, Georges Beller, Daniel Prévost, Amarande en Christian Alers.

Een boulevardstuk van Louis Verneuil en Georges Belr, op alledaagse wijze verfilmd. De handeling voltrekt zich in een hotel, rond een op handen zijnde bruiloft. Zoals te verwachten valt, oefent deze lokatie een gunstige invloed op allerlei vergissingen en misverstanden, en is er een heleboel gehol over trappen en gangen. Een opgejaagde stoelendans is het gevolg, terwijl de acteurs die in de ban van de sint-vitusdans lijken te verkeren. Opvallend veel kabaal en gekrijs voor een tamelijk verouderde klucht uit de jaren dertig.

La vitesse du vent

1988 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Patrick Jamain. Met o.a. Sylvain Joubert, Anne Deleuze, Michel Constantin, Philippe Pouchain en Georges Beller.

Het bekende verhaal over terroristen, gijzelaars en een omsingeling door de politie. Redelijk gemaakt, maar vol cliché's. De acteurs maken zich er makkelijk van af.

Paulette

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Claude Confortès. Met o.a. Jeanne Marine, Catherine Leprince, Luis Rego, Gérard Desarthe en Roland Blanche.

De avonturen en tegenslagen van een 'arme miljardaire' van twintig die van iedereen wint die belust is op haar erfenis. Zeker opwindend zijn de goed gemaakte achtervolgingen. Leprince is absoluut niet goed genoeg in de hoofdrol en deze derde komedie van Claude Confortès heeft dezelfde inhoud als de andere twee: die van de zeepbel.

Liberté, Egalité, Choucroute

1985 |

Duitsland/Frankrijk/Italië 1985. Jean Yanne. Met o.a. Jean Poiret, Ursula Andress, Michel Serrault, Jean Yanne en Daniel Prévost.

Onder het mom van een historische fabel (de kalief van Bagdad en zijn vizier brengen een bezoek aan Parijs in 1789 om guillotines te kopen!) heeft Jean Yanne een scherpe satire gemaakt op het socialistische bewind van Mitterand. De socialisten, de immigranten en de buitenlanders worden allen afgekraakt, en dat nog wel door een cineast die niets meer te maken wil hebben met kortzichtigheid, die demagogisch is en zowel in het goed als in het kwade gelooft. Gezien tegen de huidige Franse achtergrond is de maker wel moedig geweest, maar het geheel is grof, niet bepaald komisch, middelmatig gefilmd en meer in de trant van cabaret.

Les rois du gag

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Michel Serrault, Gérard Jugnot, Thierry Lhermitte, Macha Méril en Mathilda May.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Vive les femmes

1984 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1984. Komedie van Claude Confortès. Met o.a. Maurice Risch, Roland Giraud, Catherine Leprince, Michèle Brousse en Pauline Lafont.

Regisseur Confort[KA2]es bewerkte het gelijknamige stripalbum van (J.M.) Reiser, terwijl deze laatste de dialogen schreef. Het satirische feminisme van deze vooral in de jaren 1975-1985 zeer populaire strips, bleek een te grote opgave en het resultaat is een onbenullige seksklucht over jongens en meisjes op de versiertoer tijdens een vakantie. Met wisselend succes weet dan wel de ene of de andere zijde te domineren. Leprince springt er nog een beetje uit als de pittige Viviane, maar in het geheel bezien schreef deze bezetting geen filmgeschiedenis. Het camerawerk is van Renato Berta.

On n'est pas sorti de l'auberge

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Max Pécas. Met o.a. Jean Lefebvre, Bernadette Lafont, Yves Massart, Olivia Dutron en Henri Guybet.

Om een eventuele koper van hun herberg te overtuigen zetten Félix en Geneviève een ganse mise-en-scène in elkaar. Onverwachte en onwelkome gasten plus Momo, het hulpje in de keuken, zorgen voor de nodige verwikkelingen.

On n'est pas des anges...elles non plus

1980 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1980. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Sabine Azéma, Pierre Vernier, Georges Beller, Henri Courseaux en Marie-Catherine Conti.

Een melige, langdradige romantische komedie waarin drie vrienden onbezorgd op vrouwenjacht gaan tot ze ontdekken dat het meisje op wie ze alledrie in stilte verliefd zijn op het verlanglijstje staat van een Italiaanse playboy. Voor zover er aan deze intrige al lol te beleven valt, wordt dat grondig ondergraven door het zeurderige moraliserende ondertoontje van het hypocriete geheel. Scenario van Michel Lang.

Je te tiens, tu me tiens par la barbichette

1978 | Musical, Drama

Frankrijk 1978. Musical van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Mimi Coutelier, Micheline Presle, Jean-Pierre Cassel en Michel Duchaussoy.

Een inspecteur en zijn vrouwelijke collega worden aangewezen om de ontvoering van een populaire tv-presentator op te lossen. De tv organiseert een speciaal programma om losgeld van de kijkers te krijgen, maar de opbrengst verdwijnt in de zak van de omroepdirecteur, want de ontvoering was een stunt om de kijkcijfers op te vijzelen. Ondertussen wordt de agente ontdekt als disco-ster. Deze satire op de omroepwereld is best amusant, maar Yanne haalt zoveel overhoop - gastoptredens van David Carradine, Village People en Richie Family - dat hij zelf zijn doelen uit het oog verliest.

Trop, c'est trop!

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Georges Beller, Didier Kaminka, Claudia Wells, Pierre Richard en Jean Carmet.

Vier personen (drie jongens, één meisje) worden op dezelfde dag in dezelfde plaats geboren. De jongens willen het meisje opvrijen, maar hun droom wordt pas werkelijkheid in het hiernamaals. Onsamenhangend, cynisch, soms vulgair, maar grappig.

Le grand bazar

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Les Charlots, Michel Galabru, Michel Serrault, Roger Carel en Jacques Seiler.

Een viertal dat door ongedisciplineerd gedrag werkloos is geworden, besluit zich nuttig te maken door een nieuwe supermarkt te saboteren die een bevriende kruidenier met faillissement bedreigt. De goedmoedige komedie moet gedragen worden door een komisch-muzikaal kwartet waarvan de (kortstondige) populariteit achteraf onvoorstelbaar is. De regie houdt het tempo erin wat de flauwe grappen overigens niet leuker maakt, alleen vermoeiender. Scenario van Georges Beller, Michel Fabre en regisseur Zidi.

Je sais rien mais je dirai tout

1973 |

Frankrijk 1973. Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Bernard Blier, Danièle Minazzoli, Nicole Jamet en Luis Rego.

Een telg uit een familie van wapenindustriëlen, militairen en prelaten is uit verzet sociaal werker geworden. De groep delinquenten die aan hem is toevertrouwd, blijkt de onderneming van zijn vader te willen beroven. Het intelligente en spottende scenario van Didier Kaminka, waaraan Richard meeschreef, bleef in Richards regie beneden het haalbare, maar is toch een van zijn betere films. Een prima vaderrol van Blier. Richards personage als wereldvreemde stuntel begint te vervelen. Camerawerk van Pierre Lhomme.

Les Pétroleuses

1971 | Western

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Spanje 1971. Western van Christian-Jaque. Met o.a. Michael J. Pollard, Micheline Presle, Patty Sheppard, Emma Cohen en France Dougnac.

Een bende van vijf zusters en een bende van vier broers met hun zuster aan het hoofd bestrijden elkaar in New Mexico om een olie-concessie. Het idee van een western-parodie met mooie actrices in de hoofdrollen strandt op de amechtige regie. Cardinale overtuigt in haar kordate dynamiek veel meer dan Bardot. Scenario van Guy Casaril, Clément Bidole en Daniel Boulanger naar een verhaal van Marie-Ange Anies en Jean Nemours.

Nous n'irons plus au bois

1970 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1970. Drama van Georges Dumoulin. Met o.a. Marie-France Pisier, Siegfried Rauch, Richard Leduc, Jacques Higelin en Sylvain Joubert.

Een verzetsgroep van Franse jongeren neemt vier Duitse soldaten gevangen die uit het leger gedeserteerd blijken. In hun schuilplaats in de bossen groeit de verbroedering tussen de leeftijdsgenoten totdat een meisje uit groep en een Duitser verliefd op elkaar worden. Jaloezie leidt tot een beschuldiging van verraad. Deze debuutfilm over de invloed van de oorlog op vriendschap overtuigt niet volledig qua strekking, maar de inzet en frisheid van de jonge acteurs (die sindsdien aanzienlijk bekender werden) houden de interesse voor de personages vast.

Fantasia chez les ploucs

1970 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1970. Komedie van Gérard Pirès. Met o.a. Lino Ventura, Mireille Darc, Jean Yanne, Jacques Dufilho en Nanni Loy.

Bij clandestiene drankstoker duiken een bookmaker met eigenwijs zoontje, een godsdienstwaanzinnige, een juwelendief met zijn vriendin en een gangsterbende op. De verwikkelingen en slachtoffers stapelen zich op. Burleske misdaadkomedie - naar roman van Charles Williams - kreeg rumoerige vormgeving in hoog tempo, waaraan de acteurs zich met aanstekelijk plezier overgeven.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Georges Beller op televisie komt.

Reageer