Julien Cafaro

Acteur

Julien Cafaro is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Je vous trouve très beau

2005 | Romantische komedie

Frankrijk 2005. Romantische komedie van Isabelle Mergault. Met o.a. Michel Blanc, Medeea Marinescu, Wladimir Yordanoff, Eva Darlan en Elisabeth Commelin.

Agrariër Aymé (de altijd fascinerende Michel Blanc) vindt na de dood van zijn echtgenote, het leven op de boerderij maar zwaar. Hij wil een nieuwe vrouw. Luchtig boer zoekt vrouw-drama voert de wat knorrige man via een kundige bemiddelaarster naar Roemenië, waar een serie economisch wanhopige, kortgerokte dames hem opwacht. Allen hebben goed geoefend op de introductiezin 'Je vous trouve très beau', maar kaplaarzen-types zijn het niet. Dan ontmoet hij Elena (Marinescu). Actrice Meurgault kreeg een César voor haar debuut als speelfilmregisseur.

Un homme en colère : Mort d'un juge

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Laurence Katrian. Met o.a. Richard Bohringer, Annie Grégorio, Sylvain Thoirey, Corinne Marchand en Philippe Magnan.

Rechter De Coster (Br[KA1]ecourt) heeft zich sinds mensenheugnis ingezet in een strijd tegen de corruptie. Eigenlijk is dan ook niemand verbaasd wanneer de man op een dag vermoord wordt aangetroffen. Alle sporen wijzen in de richting van diens adoptiefzoon Christian (Nelet), die bovendien nog bekent ook. Onderzoeksrechter Paul Brissac (Bohringer) is er echter intu[KA3]itief van overtuigd dat de jongen onschuldig is. In de loop van zijn onderzoek ontdekt Paul dat Marine (Portal), de dochter van de rechter, een geheime relatie had met Christian en dat De Coster, die dit had opgemerkt, een gewelddadige woordenwisseling hierover had met haar. Conventionele politiefilm met bijzonder weinig verrassende momenten. Je hebt alles al zo dikwijls gezien in andere reeksen. Op de vertolking valt weinig aan te merken, maar scenaristen Robin Barataud, Jean Reynard, Christian François en Natalie Carter hadden beter voor wat originele plotwendingen kunnen zorgen. Achter de camera nam Dominique Brenguier plaats.

Marie Fransson : Positif

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimigniani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

Marie Fransson (Alonso) is in deze verpleegsters- en doktersserie een 34-jarige thuisverpleegster die in elke aflevering een of meer van haar pati[KA3]enten-met-persoonlijke- problemen helpt. Hier is dat advocaat Luc Augereau (Guillo), die seropositief is maar een behandeling weigert omdat hij de moed heeft opgegeven. Verder krijgt Marie af te rekenen met het gezin G[KA1]eraud. Meneer (Cafero) mishandelt zijn madame (Guiard). Uiteraard heeft Marie ook priv[KA1]e-problemen: is zij klaar voor een andere relatie na het vroegtijdig overlijden van haar man? En haar zoontje Thomas (Gauzy) is niet enthousiast over komst van nieuwe man in hun leven. AIDS, vrouwenmishandeling, overspel, het wordt allemaal op één hoop gesmeten, maar wel met een bepaalde pudeur behandeld. Gelukkig is er Alonso die overtuigend overkomt als verpleegster.

Un amour de cousine

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Pierre Joassin. Met o.a. Véronique Genest, Pierre Arditi, Henri Garcin, Philippe Mareuil en Christian Bujeau.

Op dezelfde dag betrapt Lucille Bernardeau (Genest) haar baas met een onwillige collega op het toilet en haar man met een andere vrouw in hun bed. Ze heeft er genoeg van en pakt haar koffers en trekt naar Parijs. Ze weet niet waar naartoe. Op een brug ontmoet ze zakenman Pierre Spontini (Arditi) die prompt over de reling springt. Ze redt de wanhopige man die zelfmoord wil plegen uit liefdesverdriet. Met deze briljante cynicus krijgt haar leven weer zin en wonder boven wonder het werkt wederzijds. Een amusante kijk op twee door het leven bedrogen mensen die in elkaar terug de nodige levenslust vinden. Het verhaaltje is alles behalve origineel en verloopt erg voorspelbaar, maar dank zij het ontspannen spel van beide hoofdacteurs wordt de film toch de moeite waard om te blijven kijken. De dialogen zijn op bepaalde momenten echt schitterend en zitten vol lekkere one-liners. Het scenario werd geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Colin- Thibert. Achter de camera nam Bruno Privat plaats. Stereo.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : La Reine m[KA2]ere (3)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Alain Doutey.

Manu (Sitruk) en Violette (Darel) ontmoeten elkaar na al die jaren uiteraard opnieuw en zijn beiden van streek. Violette verneemt dat haar vader destijds verantwoordelijk was voor valstrik waardoor Manu in Afrika gearresteerd werd voor alcohol- smokkel. Ook in conflict met vissers laat de conservenfabriek- baas zich van zijn minst fraaie kant zien: hij tracht staking te breken door tonijn uit het Noorden via de weg over te brengen. Manu en Violette willen er samen vandoor gaan. Manu had intussen ook een nieuw liefje, Gracienne (Roth) en wanneer die verneemt dat haar 'rivale' Violette zwanger is, maakt zij Manu wijs dat ook zij van hem zwanger is. Manu trouwt met haar, maar laat haar meteen in de steek wanneer hij verneemt dat zij hem in de maling heeft genomen. Sombere derde episode met melodramatische ondertoon is alles behalve overtuigend. Jammer, want de acteurs doen ontzettend hun best.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : L`Africain (2)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Manu (Sitruk) werd gesnapt met smokkel-alcohol en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in Afrika. Na vier jaar kan hij ontsnappen. Terug in Frankrijk verneemt hij dat zijn ouwe vlam Violette (Darel) op punt staat te trouwen met zijn broer Nico (Guillo) die werkt voor de baas van conservenfabriek. Manu besluit zijn geluk te beproeven in Afrikaanse diamantmijn. Na twee jaar hard labeur vindt hij twee enorme diamanten. Met de opbrengst er-van koopt hij nieuwe boot, de Violette II, en vaart ermee naar Saint-Jean-de-Luz waar niemand echt onder de indruk is van zijn terugkeer. Violette (Darel), die dacht dat haar geliefde Manu dood was, trouwde intussen met Nicolas (Guillo). Tweede deel tekent raak mentaliteits-verandering van vissers in de jaren 1960 en legt raak nadruk op antagonismen tussen de twee broers Manu en Nicolas.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Deuxi[KA2]eme Baptiste (4)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Le Refuge : La Finette

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Christian François. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Anne Canovas en Gérard Hernandez.

Terwijl hij `La Finette` verzorgt, de prijskoe van boer Vergeron (Hernandez), sterft het dier onverwacht onder de handen van dierenarts Paul (Leroux). Paul wil een autopsie om de doodsoorzaak uit te maken, maar daar wil Vergeron niets van weten. Hij heeft geen vertrouwen meer in Paul en bazuint dit dan ook rond. Als dan nog een tweede koe ziek wordt doet Vergeron beroep op Andr[KA1]e (Cafaro), een `genezer`. Paul vreest een epidemie en slaagt erin toelating te krijgen voor een lijkschouwing. Hij ontdekt een gevaarlijk griepvirus. Ondertussen heeft zijn vriendin V[KA1]eronique (Dessez) enkele kleine kostgangers in huis genomen en wordt ook haar moeder Henriette (Doll) ernstig ziek. Voorspelbaar doktersdrama dat meermaals beroep doet op de traanklieren van de kijker. Paul moet het opnemen tegen vastgeroest dorpsbijgeloof en stelt vast dat deze mensen helemaal niet gevoelig zijn voor de wetenschap van de twintigste eeuw. Het is allemaal nogal vergezocht en weinig geloofwaardig. Jean-Paul Demure, Françoise Pasquini en regisseur François baseerden het scenario op een verhaal van Elisabeth Arnac. Fotografie is van Anne Khripounoff.

Bonnes vacances

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Badel. Met o.a. Rosy Varte, Gérard Hernandez, Valérie Vogt, Alexia Portal en Patrick Raynal.

Voor Blanche Dumont-Farel (Varte) kan er geen sprake van zijn om de jaarlijkse zomervakantie te annuleren. Zelfs niet nu het haar gezin financieel minder goed gaat. Blanche wil geen gezichtsverlies lijden tegenover haar buren. Dus besluit zij met het hele gezin gedurende de hele maand juli hun intrek te nemen in hun kelder. Door scenaristen Chantal Rémy en regisseur Badel geïnspireerd op een waar gebeurd Luxemburgs fait divers. Hoewel in de vorm van een tragi-komedie met financiële en sociale achtergronden primeren de gekke kelderverdieping-toestanden en de slagvaardigheid van Varte.

Au bénéfice du doute

1998 | Thriller

Frankrijk 1998. Thriller van Williams Crépin. Met o.a. Robin Renucci, Cécile Pallas, Lola Zidi-Renier, Michèle Bernier en Laetitia Lacroix.

Op het ogenblik dat hij naar de wagen gaat waarin zijn vrouw Martha zit wordt Christian Lenoir (Renucci) door een gemaskerde man weggeduwd. Deze schiet de vrouw dood en duwt het wapen in de hand van de verbaasde Christian. Hij wordt gearresteerd maar, ondanks de zware verdenkingen, vrijgesproken wegens gebrek aan bewijzen. Eens terug buiten de gevangenis wordt hij benaderd door inspecteur J[KA1]erominos, die hem arresteerde en die hem nu zijn hulp aanbiedt. Tijdens het gesprek valt J[KA1]erominos dood neer, geveld door een hartaanval. Christian ziet hier de gelegenheid om van identiteit te verwisselen. Als inspecteur J[KA1]erominos gaat hij op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw en komt daarbij nog op het spoor van een serie-moordenaar die het op het leven gemund heeft van de mooie Val[KA1]erie Coty (Pallas). Deze heeft echter niets te maken met de dood van Martha. Onderhoudende maar weinig geloofwaardige thriller waarin de onverwachte wendingen erg kunstmatig overkomen. De uitstekende prestatie van Renucci, ditmaal eens niet in een komische rol, kan de film van de ondergang redden, maar het scenario van Tito en Frédérique Topin wordt er niet logischer door. Martial Barrault tekende voor de fotografie. Oorspronkelijk vertoond in twee delen.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Un homme en colère

1997 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1997. Misdaad van Dominique Tabuteau. Met o.a. Richard Bohringer, Nathalie Nell, Sylvain Thoirey, François Bourcier en Julien Cafaro.

Paul Brissac (Bohringer) is gerechtelijk journalist bij L`Objectif. Enkele jaren geleden werd hij ten onrechte veroordeeld voor de moord op zijn vrouw. Na vier jaar werd hij van alle blaam gezuiverd en vrijgelaten. Deze ervaring heeft echter diepe wonden nagelaten. In de processen die hij verslaat tracht hij steeds een gerechterlijke dwaling te voorkomen. Bij zijn onderzoek laat hij zich door niemand tegenhouden, zelfs niet door zijn hoofdredactrice Florence (Nell) of zijn zoon Cyril (Thoirey), die nog steeds aan zijn vader twijfelt. Hij mag ook rekenen op de medewerking van commissaris Mitzi Goldberg, die nochtans destijds verantwoordelijk was voor zijn arrestatie. Vergezocht drama over een journalist die overijverig snelle veroordelingen wil verhinderen. Een goedbedoelde aanklacht tegen sommige krantenpraktijken, maar met een scenario dat in zijn voegen kraakt. Het werd geschreven door Mireille Lantéri, Bernard Marié en Sophie Deschamps. Een goede Bohringer, die zich uitstekend verpersoonlijkt met zijn personage, kan de film niet helemaal redden. Stereo.

Mira la magnifique

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Agnès Delarive. Met o.a. Jean-Claude Dreyfus, Johanna Coco, Philippe Korsand, Sotigui Kouyaté en Félicité Wouassi.

Mira (Coco), een tienjarig Antilliaans meisje, woont met haar moeder in een voorstad van Parijs. Op een dag, terwijl ze rolschaatst met haar vriendin, valt ze. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis. Wanneer ze ontwaakt blijkt ze over een helderziende gave te beschikken. Als ze iemand aanraakt weet ze alles over die persoon. Ze geeft met veel succes consultaties, zeer tot ongenoegen van haar buur N`Golok (Kouyate), een valse waarzegger. Mira trekt de aandacht van de speciale politiediensten, in de persoon van kolonel Grumeau (Khorsand), die in het meisje een nieuwe Mata Hari ziet. Maar ook de minder eerlijke Victor Zaoul (Dreyfus) wil haar gebruiken voor zijn illegale zaakjes en ontvoert het meisje. Ontspannend avontuur over een meisje met paranormale gaven en de personen die er misbruik van willen maken. Het wat gerokken verhaal wordt leuk gemaakt door de enthousiaste vertolking van de kleine Coco. Geschikt tijdverdrijf voor de ganse familie zonder veel pretenties gemaakt. Jean-Pierre Pozzi en Joshua Saoh baseerden het scenario op een verhaal van Pozzi en Cilvy Aupin.

Les filles du maître de chai

1997 | Familiefilm, Romantiek, Historische film

Frankrijk/België 1997. Familiefilm van François Luciani. Met o.a. Sophie De la Roche Foucauld, Olivia Bonamy, Frédéric Deban, Henri Marteau en Jacques Spiesser.

We zijn in de jaren 1920 in de M[KA1]edoc-streek. Als kind reeds hebben Jean Burton (Deban), zoon van de kasteelheer van Saint-Esp[KA1]erit, en Maddy Vernay (De la Roche Foucauld), dochter van de wijnhuismeester, elkaar eeuwige trouw gezworen. Nadat Maddy`s vader L[KA1]eon (Marteau) zijn dochter met Jean betrapt heeft in de schuur wordt de jongen naar Engeland gezonden. Zes jaar later keert hij terug. Hij valt voor de charme van Maddy`s zuster Juliette (Bonamy), maar liever dan Maddy te verraden emigreert hij naar Australië. Maddy blijft bij haar familie en wil in de voetsporen volgen van haar vader. Dan blijkt Juliette zwanger te zijn van Jean en Léon jaagt haar het huis uit. De kroniek van de families Burton en Vernay van 1923 tot 1949, ingedeeld in drie episodes. Na de jaren 1920 in deel een, komen we in deel twee terecht in 1931 op het ogenblik dat Jean terugkeert met vrouw en kind, terwijl deel drie de oorlog en de naweeën ervan brengt. Een boeiend verhaal dat een gedetailleerd beeld schetst van de evolutie van de wijnstreek in deze belangrijke dertig jaar. De acteurs leven zich goed in hun personages in, maar het scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët, naar een verhaal van Cauët, is niet vrij te pleiten van langdradigheden. Achter de camera werd plaatsgenomen door André Néaud. Oorspronkelijk uitgezonden in drie delen. Stereo.

Les filles du maître de chai

1996 | Romantiek, Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1996. Romantiek van François Luciani. Met o.a. Sophie de La Rochefoucauld, Olivia Bonamy, Frederic Deban, Henri Marteau en Geneviève Mnich.

Driedelige Belgisch-Franse tv-film, gesitueerd in de wijngaarden rond Bordeaux. De amoureuze en lichtjes avontuurlijke lotgevallen van Jean (Deban), zoon van kasteelheer, en Maddy (de La Rochefoucauld), dochter van wijnhuismeester, tussen 1929 en 1949. Gescheiden door maatschappelijke en sociale barrières, slachtoffers van W.O.II, maar herenigd door hun passie voor wijngaarden, zullen Maddy en Jean erin slagen hun liefde te doen triomferen. Scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët legt, naast de vertrouwde melodramatische elementen, de nadruk op wijncultuur en moeilijkheden van vrouwen om evenveel rechten als mannen op te eisen. Verzorgde miniserie.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Golden Boy

1996 | Drama, Komedie

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Jacques Villeret, Anne Roumanoff, Virginie Lemoine, Martin Lamotte en Isabelle Petit Jacques.

Antoine (Villeret) en zijn vrouw Sandrine (Roumanoff) winnen in de Franse lotto een miljoenenbedrag. Sandrine is uiteraard in de wolken, maar Antoine besluit twaalf miljoen Francs (bijna twee miljoen euro) te steken in het noodlijdende poppenfabriekje, waar hij werkt. Nu is hij groot aandeelhouder en kan hij de bank die de lening weigerde, afblaffen; hij mag de cheques invullen (waarbij hij weleens een nulletje vergeet) en tekenen. De bedrijfsbezetting kan opgeheven worden. Scherpe sociale, zij het zeer Franse, satire die eigenlijk heel grappig is, maar door het grote publiek geboycot werd, waardoor de film maar kort in roulatie was. Scenario van niemand minder dan Jean-Claude Carrière en verder Armand Jammot, Anne Roumanoff en regisseur Vergne. De fotografie was in handen van de bekwame Claude Agostini.

Cœur de père

1993 | Drama

Frankrijk/België 1993. Drama van Agnès Delarive. Met o.a. Jean-Paul Comart, Anne Le Ny, Antoine Cousin, Aurélien Vigie en Didier Bourguignon.

Yves (Comart) en Annette (Le Ny) hebben twee kleine kinderen, Jean-Marie (Cousin) en Arthur (Vigie). Ze leven nog wel samen, maar het klikt allang niet meer tussen beiden. Uiteindelijk verlaat Annette het echtelijke dak en neemt de kinderen mee. Yves, die erg aan zijn kinderen gehecht is, aanvaardt de voorwaarden van de echtscheiding niet, waarbij hij de kinderen een weekend op twee bij zich mag hebben. Hij wil hen zien wanneer hij er zin in heeft en hij brengt de zaak voor de rechtbank. Het is het begin van een vuile strijd om het hoederecht. Hoe ver kunnen gescheiden ouders gaan om hun rechten te doen gelden op de kinderen? En worden de kinderen er dan uiteindelijk niet het slachtoffer van? Dit is het aangrijpende relaas van een gevecht dat te ver ging. Uitstekende acteerprestaties. Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en Delarive baseerden het scenario op een enquête van Anne Senger. Fotografie van Jean-Paul Schwartz. Uitgezonden in de reeks C'est mon histoire en voorzien van een nawoord door de betrokken personen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Julien Cafaro op televisie komt.

Reageer