Richard Malbequi

Acteur, Producer

Richard Malbequi is acteur en producer.
Er zijn 4 films gevonden.

Claude Sautet, ou la magie invisible

2003 | Documentaire, Biografie

Frankrijk/Duitsland 2003. Documentaire van N.T. Binh. Met o.a. Bertrand Tavernier, Philippe Sarde, Jean-Paul Rappenau, José Giovanni en Jean-Louis Livi.

Geslaagd portret van de in 1924 geboren en in 2000 overleden Franse regisseur Sautet, die zijn carri[KA2]ere begon als assistent van Georges Franju en Jacques Becker. Hij bewerkte zonder daarvoor op de aftiteling terecht te komen heel wat scenario`s. In 1959 kwam zijn kans om bekend te worden met een actiefilm, overigens zijn tweede, toen hij Maurice Labro moest vervangen als regisseur van CLASSE TOUS RISQUES met Jean-Paul Belmondo en Lino Ventura. Zijn pech was dat deze Hollywoodachtige B-film overstemd werd door de nouvelle vague. Met LES CHOSES DE LA VIE (1969) sloeg Sautet een geheel eigen richting in; jaren later werd van deze film in Amerika een remake gedraaid, getiteld INTERSECTION (1994), die lang zo sterk niet was. Sautet werd ondere andere ook bekend door films als MAX ET LES FERRAILLEURS (1970), de klassieker C[KA1]ESAR ET ROSALIE (1972) en NELLY ET M. ARNAUD (1995). Binh's film is gebaseerd op interviews, die hij kort voor het overlijden van Sautet had opgenomen, gesprekken met diens vrouw, en commentaren van Sautet's medewerkers. Bovendien heeft Binh heel veel fragmenten van het werk van Sautet in zijn boeiende documentaire verwerkt. Deze film wekt het verlangen op om Sautet's films te willen bekijken. Jammer is alleen dat er maar één Sautet-acteur aan het woord komt, Jean-Pierre Marielle. Binh bereidde de interviews voor met Dominique Raboursin. Het camerawerk is van Jean-Paul Meurisse. Voor filmstudenten en cinefielen een must.

Un jeu d'enfants

2001 | Horror, Fantasy

Frankrijk 2001. Horror van Laurent Tuel. Met o.a. Karin Viard, Charles Berling, Ludivine Sagnier, Camille Vatel en Alexandre Bongibault.

Marianne (Viard) en Jacques (Berling) wonen met hun kinderen, Aude (Vatel) en Julien (Bongibault) in een ruim, oud appartement in het dertiende arrondissement (in de buurt van Montparnasse), dat Marianne van haar ouders ge[KA3]erfd heeft. Ze hebben ook nog een huis aan zee. Jacques heeft een goede baan en onlangs promotie gemaakt. Marianne maakt vertalingen en Daphn[KA1]ee (Sagnier) zorgt voor de kinderen als Marianne werkt. Op een avond wordt er gebeld, net als de kinderen in bad zijn, en een bejaard stel staat voor de deur. Het zijn meneer (Julien) en mevrouw Worms (Gourary), die vertellen dat ze broer en zus zijn en ooit hun prille jeugd in het appartement hebben doorgebracht. Ze wonen buiten Parijs en willen van de gelegenheid profiteren om de woning nog eens te zien. Marianne leidt ze rond, maar tijdens de visite gaat de telefoon. Daarna zijn ze verdwenen. Vervolgens gebeuren er hele vreemde beangstigende dingen: Daphnée hangt zich op, Jacques ontsteekt in woede op kantoor, wordt geschorst en later ontslagen. De kinderen gedragen zich bizar en Marianne voelt zich door hen bedreigd. Volgens de politie is het onmogelijk dat broer en zus Worms langs zijn gekomen, want ze zijn al jaren dood. Jacques zit thuis en moet eigenlijk behandeld worden in een speciale kliniek, maar Marianne wil nog maar één ding: weg uit de stad en naar het huis aan zee. Deze sfeervolle, enge B-film heeft een open einde, zodat de deur wijd open staat voor een vervolg. Het spel van de hoofdrollen is goed, al heb je in het begin al heel gauw door dat er iets niet pluis is met broer en zus Worms. De muziek van Krishna Levy verhoogt de spanning. Het onderhoudende scenario van regisseur Tuel en Constance Verluca zit vol onverwachte gebeurtenissen. De film werd geproduceerd voor ruim één miljoen euro en kwam in Frankrijk door het bioscoopbezoek min of meer uit de kosten. Het camerawerk is van Denis Rouden.

Le Secret

2000 | Romantiek, Drama

Frankrijk 2000. Romantiek van Virginie Wagon. Met o.a. Anne Coesens, Michel Bompoil, Tony Todd, Quentin Rossi en Jacqueline Jehanneuf.

Dertiger Marie (Anne Coesens) is gelukkig getrouwd met François (Michel Bompoil). Ze hebben een leuk kindje, een leuk huis en allebei een leuke baan. Schone schijn want Marie gaat steeds meer gruwen van alle voorspelbaarheid. François is zich van geen kwaad bewust en stuurt aan op een tweede kind. Dat is de druppel voor Marie die haar leven niet in 'een definitieve plooi wil leggen'. Ze zoekt een uitweg die zich voordoet in de persoon van zwarte Amerikaan Bill West (Tony Todd) die ze tegen het lijf loopt tijdens haar encyclopedieëncolportage. Bill past op een huis van een vriend. Hij doet de hele dag niets en Marie zoekt een man die haar niets te bieden heeft. Ze laat haar echtgenoot in het ongewisse maar de uitbundige buitenechtelijke seks laat sporen na die François niet over het hoofd kan zien. Een platgetreden verhaal dat in handen van Virginie Wagon zeer goed uit de verf komt.

Le visiteur

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Robert Rimbaud, Thierry Fortineau, Josiane Stoleru en Joël Barbouth.

Aan de vooravond van WO II (1939-45) woont de oude Professor Freud (Rimbaud) nog met zijn dochter Anna (Stoleru) in Wenen waar hij zich als jood steeds meer bedreigd voelt door het sterk vertegenwoordigde nazisme. Op een avond krijgen ze bezoek van een SS-officier (Barbouth), die schaamteloos op zoek gaat naar anti- nazistische geschriften. Anna verzet zich en wordt meegenomen. De radeloze man is tot alles bereid om zijn dochter te redden. Dan verschijnt er eensklaps vanuit het niets een onbekende (Fortineau). Wie is hij? Een Goddelijke boodschapper? Een gezant van de duivel? Of enkel een gedreven mythomaan? Voor de atheïst Freud is het moeilijk uit te maken. Ondanks het feit dat de hele film zich in één kamer afspeelt ontpoppen de dialogen tussen Freud en zijn bezoeker zich tot boeiende psychologische gesprekken waarin heel wat zware thema's aan bod komen. De regisseur deed weinig moeite om de theater-oorsprong van het stuk te verdoezelen, maar hij kon rekenen op vier uiterst sterke acteurs, die de rollen die ze op de planken creëerden herhaalden. Eric-Emmanuel Schmitt bewerkte zelf zijn meermaals bekroond toneelstuk. Geen gemakkelijke ontspanning maar zeker de moeite waard voor toneelliefhebbers. Voor de fotografie tekende André Diot.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Richard Malbequi op televisie komt.

Reageer