Jean-Marie Bigard

Acteur

Jean-Marie Bigard is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

And Now... Ladies and Gentlemen

2002 | Mysterie, Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2002. Mysterie van Claude Lelouch. Met o.a. Jeremy Irons, Patricia Kaas, Thierry Lhermitte, Alessandra Martines en Jean-Marie Bigard.

Valentin Valentin (Irons) is een internationale juwelendief, die met de hulp van zijn vaste partner en vrouw Fran[KA10]coise (Martines) in de afgelopen zeven jaar een klein fortuin heeft vergaard. Valentin wil er een punt achter zetten en koopt een jacht om de de wereld rond te varen. Fran[KA10]coise gaat niet mee. Tegelijkertijd merkt de internationaal bekende jazz-zangeres Jane Lester (Kaas) dat het tussen haar en de trompettist (Labarthe), die haar minnaar is, niet langer meer botert. Ook haar carri[KA2]ere lijkt te stagneren. Ze wil wel iets anders en laat zich overhalen om in Marokko te gaan zingen. Ze logeert in een hotel in Fez. Valentin is daar ook toevallig `voor zaken`. Ze bezorgt Valentin na een flirtpartij een alibi als de politie (Amidou) hem probeert te pakken voor een diamantdiefstal. Jane heeft last van black-outs en wacht op de uitslag van een hersenonderzoek. Tussen haar en Valentin is inmiddels de hartstocht hoog opgelaaid. Helaas is het scenario van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven verschrikkelijk mager, ondanks het feit dat hij de plotgaten heeft getracht op te vullen met nevenintriges en uitstekende zangnummers. Kaas in haar speelfilmdebuut heeft beslist talent voor het grote witte doek, maar heeft toch iets beters verdiend. Irons doet zijn best, maar zit verzeild in een te stereotiepe rol. Lhermitte, hoog op de begintitel, heeft een te verwaarlozen rolletje als een would-be lover en hij werd waarschijnlijk gevraagd om zijn aantrekkingskracht als filmster in eigen land uit te oefenen. Daar liet de bioscoopbezoeker het tegen verwachting in flink afweten en in Amerika kwam de film niet verder dan driekwart miljoen dollar, hetgeen weinig is. Het camerawerk van Pierre- William Glenn is prachtig en hij heeft van de locaties, vooral in Marokko, zeer goed gebruik gemaakt. Fujicolor, widescreen, Dolby Digital/DTS Digital.

La boîte

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Quentin Baillot, Jean-Marie Bigard, Jean-Christophe Bouvet, Alexandre Caumartin en Gérald Dahan.

De 67-jarige koning der kluchten heeft weer toegeslagen met een lamme komedie over zeven onafscheidelijke kameraden, die met elkaar bevriend zijn sedert de kleuterschool. Het zijn o.a. vuilnisman William (Kinganga), magazijnknecht Nassim (Iazouguen), snackbarhouder Rom[KA1]eo (Escala), lokettist Didier, ambulancechauffeur Mr. Propre (Dahan), automonteur St[KA1]ephane en zijn broer Patrick. Op zaterdagavond gaan zij altijd uit naar de enige disco in het stadje, La Makumba. De eigenaar van La Makumba, Roger (Bigard), wil de garage van de gepensioneerde vader van St[KA1]ephane en Patrick kopen om daarin nog een club onder te brengen, maar hun vader denkt er niet aan. Als zij `s avonds weer eens in La Makumba zitten, ontstaat er bij het verlaten van de zaak onenigheid met Roger, dat eindigt in een knokpartijtje, waaraan de politie te pas komt. Het resulteert erin dat onze vrienden een jaar lang geen disco`s meer mogen bezoeken in de wijde omtrek. Een ramp. Dan beginnen de jongens hun eigen disco in de garage, want er is geen verbod op het ondernemen. Een doorn in het oog van Roger, die er alles aan doet om zijn concurrent met de hulp van inspecteur van politie Bloret (Bouvet), dwars te zitten. In het voorspelbare scenario met clichépersonages van regisseur Zidi en Simon Mickael met dialogen van Didier Kaminka, is ook nog een liefdesgeschiedenis verwerkt. De rollen doen precies wat men van hen mag verwachten. In het geheel niets nieuws onder de zon, beschamend stereotiep en buitengewoon flauw. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Arlette

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Josiane Balasko, Ennio Fantastichini, Jean-Marie Bigard, Martin Lamotte en Armelle.

Franck (Lambert) doet een act met zwaardwalvissen in Las Vegas. Hij heeft torenhoge gokschulden, hetgeen Wise (Allan) goed uitkomt. Assler (Fresco) bezit samen met Wise een hele keten van casino`s. Assler ligt op sterven, en diens aandeel dreigt in handen te geraken van zijn unieke erfgename in Frankrijk, die het gevolg van een avontuurtje was toen Assler voor Uncle Sam moest opkomen en in Ch[KA4]ateauroux moest dienen. Als Franck nu eens die erfgename opzoekt, haar versiert en met haar trouwt, dan kan Franck het nieuw verworven bezit van zijn vrouw als echtgenoot inruilen tegen zijn schulden. Die erfgename is Arlette (Balasko), een plompe, lelijke, vuil gebekte serveerster in een wegrestaurant in de buurt van Clermont-Ferrand. Franck wordt op haar afgestuurd. Ze gaan naar het Zuiden, naar Monaco, waar ze besluiten samen het gespuis te bestrijden, dat Franck gestuurd heeft. Deze klucht is uiterst vervelend, plat en traag en eigenlijk zou de film gewaardeerd moeten worden met een nul, maar vanwege het redelijke begin, het behoorlijke camerawerk van Jean- Jacques Tarbes en de hoofdrollen, die oprecht hun best doen er iets van te maken, toch nog gewaardeerd met één ster. Het basismateriaal zou zich wellicht lenen voor een beter uitgewerkte lachfilm. Het scenario is van regisseur Zidi en Balasko, die vooral voor een heel potig dialoog zorgde. 22ste film van Zidi. Widescreen. Dolby.

Oui !

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Alexandre Jardin. Met o.a. Miguel Bosé, Chiara Caselli, Pierre Palmade, Jean-Marie Bigard en Catherine Jacob.

Tijdens de hete zomerdagen in de vakantie maken negen vrienden de balans op van hun seksuele ervaringen. Er wordt het nodige gepocht, maar ze besluiten allemaal zichzelf helemaal te geven in een relatie en er uitsluitend voor te zorgen dat ze hun partner volledig bevredigen. Er is veel zon in deze komedie die in de handen van een regisseur als Eric Rohmer een geslaagde zedenschets van de generatie van de jaren 1990 had kunnen worden. Regisseur-scenarioschrijver Jardin is het niet gelukt om een film te maken die meer op jongeren gericht is, gekruid is met opvallend doorzichtige dialogen, zodat het lijkt alsof het geheel uit de brievenrubriek van een meisjesblad komt. Gelukkig is het geen onderbroekenlol, maar de beoogde verfijning heeft men evenmin bereikt. Negen mensen op zoek naar een goed uitgewerkt scenario. Achter de camera nam Manu Téran plaats.

Les secrets professionels du Dr. Apfelglück

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Hervé Palud, Alessandro Capone, Mathias Ledoux, Stéphane Clavier en Thierry Lhermitte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Christian Clavier, Josiane Balasko, Gérard Jugnot en Michel Blanc.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Les cravates léopard

1991 | Komedie

Canada/Frankrijk 1991. Komedie van Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Raymond Aquilon, Jean-Marie Bigard, Michel Cremades, Pierre Curzi en Jacques François.

Monsieur Bergaux-Latour(François) is de directeur van een afvalverwerkend bedrijf in Parijs. Hij is van oordeel dat zijn personeel te weinig strijdvaardigheid aan de dag legt en besluit, ten einde hen te motiveren, voor zijn mensen een overlevingsweekend te organiseren. In deze tijd van crisis mag het echter allemaal niet teveel kosten, dus stelt de aangeworven coach voor om de verre jungle in te ruilen voor het maquis op Corsica, waar toch ook dieren huizen, ook al zijn deze tam. Infantiele komedie die ontdaan is van elke vorm van humor. De acteurs hebben blijkbaar een onderlinge wedstrijd afgesloten om te zien wie het slechtste kan acteren. Hopeloos tijdverlies dat zelfs niet goed gemaakt wordt door de kritiek op het gebrek aan contact tussen directie en arbeiders. Lullig scenario van Christian Dob en Trotignon. Fotografie van Jacques Audrain.

Deux locataires pour l'Elysée

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Eric Le Hung. Met o.a. Anny Romand, Michel Roux, Kareen Bourjade, Stéphane Rodin en Lucien Barjon.

De ambtsperiode van de eerste Franse presidente zit er bijna op. Ze heeft haar man beloofd zich niet meer kandidaat te stellen, maar aangezien hij haar bedriegt en de opiniepeilingen gunstig zijn, bedenkt ze zich. Haar woedende echtgenoot geeft een persconferentie en kondigt aan dat hij zich ook kandidaat stelt voor het presidentschap. Het begin van de film is al niet boeiend, maar de rest is nog erger: een reeks cliches, een nostalgisch gebruik van de tijdgeest , nietszeggende dialogen en stereotype personages. Daarbij is het geheel zo slap mogelijk in beeld gebracht, maar dat zijn we van deze regisseur gewend. De satirisch bedoelde momenten gaan absoluut de mist in. Bepaalde gedeelten zijn er op goed geluk aan toegevoegd, zoals het bezoek van de Minister-president van Thailand.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Marie Bigard op televisie komt.

Reageer