Tony Clark

Cameraman

Tony Clark is cameraman.
Er zijn 5 films gevonden.

Tempted

2001 | Thriller

Australië/Verenigde Staten/Frankrijk 2001. Thriller van Bill Bennett. Met o.a. Burt Reynolds, Saffron Burrows, Peter Facinelli, Mike Starr en George DiCenzo.

Charlie Le Blanc is een steenrijke aannemer uit New Orleans. Hij krijgt te horen dat hij ongeneeslijk ziek is. Voordat hij doodgaat, wil hij zijn veel jongere, oogverblindende blonde vrouw Lilly uittesten of ze wel de erfenis van zijn fortuin waard is. Hij laat met de hulp van zijn lijfwacht Dot Collins de specialist Byron Blades verborgen microfoons installeren en videocamera`s plaatsen zodat hij in ieder vertrek kan kijken. Vervolgens benadert hij Jimmy Mulate, die overdag in een bouwput werkt en `s avonds rechten studeert, met het volgende voorstel: een poging om Lilly te verleiden levert tienduizend dollar op, en er komt veertigduizend bij als hij met haar slaapt. Jimmy kan zijn oren niet geloven, maar als hij Lilly benadert, wijst zij hem resoluut van de hand. Dan hoort Lilly van Charlie`s opzetje en besluit zij zowel Charlie als Jimmy een `lesje` te leren. Ze glijdt met Jimmy tussen de lakens met als gevolg dat Jimmy nu verliefd op haar wordt, terwijl zij zich onbewust is dat Charlie haar kunstjes op video heeft vastgelegd. Als Lilly dit ontdekt raakt Jimmy beklemd tussen de hamer der wrake en het aambeeld van de strijdende echtelieden. Misschien is het scenario van regisseur Bennett in zijn tweede film niet helemaal origineel (Iindecent Proposal bijvoorbeeld), maar Reynolds, Burrows en Facinelli zijn heel goed en voornoemd script dat slechts gebaseerd was op een idee dat op een A4-tje gekrabbeld was, ontwikkelt zich heel bizar, angstaanjagend, erotisch en voyeuristisch. Het subplot, waarbij Jimmy een vriend helpt te ontdoen van een lijk en daardoor de politie achter zich aan krijgt, maakt het geheel net even te ongeloofwaardig, te weinig voor een zwarte komedie en te licht voor een serieuze film noir. De film had veel beter gekund, maar hij ziet er zeer goed uit en is heel sfeervol. Geld leverde deze rolprent in de zalen nauwelijks op en dat is ten onrechte, dus grijp je kans als hij op de tv wordt vertoond.

Innocence

2000 | Romantiek, Drama

Australië/België 2000. Romantiek van Paul Cox. Met o.a. Julia Blake, Charles Tingwell, Terry Norris, Robert Menzies en Marta Dusseldorp.

Sinds de jaren '60 maakte de in Australië woonachtige Nederlander Paul Cox (Venlo, 1940), films die het innerlijk blootleggen van voelende, denkende, worstelende individuen. In Innocence laat Cox drie zestigers aan het woord. Andreas (Charles Tingwell), een gepensioneerde musicus, vraagt zijn oude liefde Claire in een brief om een ontmoeting. Ze gaat akkoord en de liefde van een halve eeuw geleden blijkt nog steeds wederzijds. Ze beginnen een gepassioneerde affaire tot grote schrik van Claire's verstokte echtgenoot John (Terry Norris) die vreest zijn vrouw te moeten afstaan aan Andreas. Maar de drie gaan anders uit elkaar dan verwacht. Een levensecht drama.

Sally Marshall Is Not an Alien

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Australië/Canada 1999. Komedie van Mario Andreacchio. Met o.a. Helen Neville, Natalie Vansier, Thea Gumbert, Glenn McMillan en Danielle De Grossi.

De twaalf-jarige Pip Lawson (Neville) wordt door haar klasgenootjes beschouwd als een buitenstaander: ze staart liever door haar telescoop in de hoop een nieuwe komeet te ontdekken dan dat ze meedoet met kattenkwaad uithalen onder aanvoering van Rhonnie Bronston (Gumbert), het meisje met de grootste bek. Pip krijgt nieuwe buurtjes, de evenoude Sally Marshall (Vansier) en haar grotere broer Wayne (Poletto). Het zijn eigenaardige vogels: Sally draagt altijd een zonnebril en Wayne heeft een donkere helm op, die hij nooit afzet. Bovendien hangt Sally altijd aan haar benen met haar kop naar beneden. Volgens Rhonnie zijn de Marshalls buitenaardsen, en als Pip opmerkt dat dit klinkklare onzin is, daagt Rhonnie haar uit het te bewijzen. Het wordt een weddenschap met de kostbare telescoop van Pip als inzet. Nu voelt Pip zich gedwongen om tegen haar wil in te spioneren op de Marshalls. Het eindigt ermee dat Sally en Pip goede vriendinnen worden, maar kort daarna gaan de Marshalls weer verhuizen. Regisseur Andreacchio heeft een ouderwetse, moralistische jeugdfilm gedraaid over de thema`s individualisme, vooroordeel, vriendschap en groepsgedrag en ramt zijn boodschap over verdraagzaamheid er luid en duidelijk in. Zozeer zelfs dat dit een beetje ten koste gaat van het spel, waarbij Gumbert evenwel heel sterk uit de bus komt, terwijl de volwassenen meer karikaturen van zichzelf zijn. Vansier is een jong talent uit Canada. Andreacchio heeft bijvoorbeeld niet het niveau van zijn (toch wel betere) THE REAL MACAW (1998) gehaald en het verhaal over het mysterieuze gezin Marshall is niet echt spannend. Het scenario is van Robert Geoffrion en Amanda McKay naar de roman van McKay. Het camerawerk is van Tony Clark, die filmde in Andreacchio's woonplaats Aidelaide in Zuid-Australië. Cinevex color, Dolby Digital.

Dance Me To My Song

1998 | Drama

Australië 1998. Drama van Rolf de Heer. Met o.a. Heather Rose, Joey Kennedy, John Brumpton, Rena Owen en Phil Macpherson.

Julia (Rose) is lichamelijk gehandicapt. Ze kan slechts spreken met behulp van een apparaatje dat ze tegen haar keel houdt. Iedere morgen zet verpleegster Madelaine (Kennedy) haar in een rolstoel, geeft haar `s middags te eten en komt pas `s avonds terug om haar in bed te leggen. We begrijpen al heel snel dat Madelaine niet erg aardig is en te veel aan zichzelf denkt. Als Eddie (Brumton) hun leven binnentreedt, ontstaat er het gevoel van rivaliteit, maar tegelijkertijd ook een verbazingwekkende driekhoeksverhouding. Eddie begint zich te verdiepen in de uitzonderlijke persoonlijkheid van Julia; als hij haar met liefde behandelt, wordt Madelaine jaloers en voelt ze de woede in zich opkroppen. De Heer ontleedt op koele wijze, gelijk professor Tulp op het schilderij van Rembrandt, de menselijke ziel. Hij laat ons gedurende één dag zien wat er allemaal gebeurt met de gehandicapte mens, die de wil heeft om te leven zoals normale mensen. De Heer heeft getracht te voorkomen dat de verveling bij de kijker zou toeslaan en hij heeft daarom de film opgesierd, maar het universum van Julia wordt ontsierd door allerlei lelijke voorwerpen en deprimerende achtergronden. Bovendien is de onderlinge rivaliteit te gekunsteld en onverteerbaar. De analyse van de drijfveren der zielen wordt trouwens heel gauw loodzwaar. Dit is eigenlijk heel betreurenswaardig want Rose, die samen met regisseur De Heer en Fred Stahl het scenario schreef, geeft met haar ijzeren wil een bepaalde schoonheid aan deze ongebruikelijke film. De geslaagde liefdesscène die de betrokkenen naakt laat zien, is gebaseerd op de voorstelling van Maria met het dode lichaam van Jezus en daarmee voorkomt De Heer het ergste. Het camerawerk is van Tony Clark.

The Quiet Room

1996 | Drama

Italië/Australië 1996. Drama van Rolf de Heer. Met o.a. Celine O'Leary, Paul Blackwell, Chloe Ferguson, Phoebe Ferguson en Kate Greetham.

Fascinerende, semi-experimentele film over een gestrand gezinsleven. Een zevenjarig meisje heeft besloten niet meer te praten, als verzet tegen de ruzies van haar ouders en hun dreigende scheiding. Praten veroorzaakt alleen maar problemen, denkt ze. Haar wereld bestaat uit haar goudvissen, haar barbiepoppen en de herinneringen aan vroeger. The quiet room is de derde speelfilm van de Australische, in Nederland geboren, regisseur Rolf de Heer, die in Bad Boy Buddy (1993) al blijk gaf van een onorthodox filmtalent en een voorkeur voor buitenbeentjes. Bijna alle scènes spelen zich af in de kamer van het (naamloze) kind of die van haar ouders.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Tony Clark op televisie komt.

Reageer