Jean-Luc Abel

Acteur

Jean-Luc Abel is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Sur quel pied danser ?

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Dominique Blanc, Jimmy Noufel, Pierre Lacan, Anne Le Ny en Gérard Croce.

De 35-jarige Jeanne (Blanc) is een alleenstaande bibliothecaresse. Op een dag wordt ze in haar auto aangeklampt door de 15-jarige zwerver Julien (Nouffel). Aanvankelijk wil ze hem afwimpelen, maar uiteindelijk voelt ze toch medelijden met de jongen en nodigt hem uit op haar flatje. Julien is ervan overtuigd dat ze uit is op een erotisch avontuurtje, maar Jeanne geeft hem alles, behalve seks. Ze laat hem slapen op de sofa. Als ze de volgende dag van haar werk thuiskomt is Julien verdwenen en is haar woning leeggeroofd. Ze gaat achter hem aan en vindt hem, maar ze raakt volledig in de ban van de charmante misdadiger. Ze begeleidt hem op zijn nachtelijke rooftochten, tot ze uiteindelijk door de politie gesnapt wordt. Goed geacteerd beeld van het leven in de marge in het hedendaagse Parijs. De film is niet steeds even overtuigend of boeiend, maar baadt in een authentieke sfeer, waardoor hij weinig opwekkend is. Regisseur Fansten schreef het scenario. Fotografie is van Bertrand Mouly.

Julie Lescaut : L'ex de Julie

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Joséphine Serré.

Het is voor commissaris Julie Lescaut (Genest) een hele verrassing als blijkt dat Boissier (Corraface) aangesteld werd als nieuwe directeur van de P.J.J., het tehuis voor jonge delinquenten. Boissier is namelijk haar ex-vriend en ze hebben heel wat gezamenlijke herinneringen op te halen. Daar krijgen ze echter niet de tijd toe want de buurtbewoners zijn niet te spreken over het tehuis, wat leidt tot geregelde incidenten. Op een ochtend wordt een van de burgers vermoord aangetroffen. De man had de avond voordien een meisje van het tehuis een flinke bolwassing gegeven. Boissier wil echter niet geloven dat de moordenaar een van zijn kinderen is. Aan Julie om het uit te zoeken. Voorspelbare policier die het opneemt voor kansarme jongeren. Ondanks hun verleden mag je hen niet op voorhand veroordelen. We leren tevens enkele elementen uit het vroegere leven van Julie, wiens oudste dochter (Jennifer Lauret) er voor een keer niet bij is daar ze op reis is. Routineus scenario van Charlotte Oubitza. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Extension Du Domaine De La Lutte

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Harel. Met o.a. Philippe Harel, José Garcia, Catherine Mouchet, Cécile Reigher en Marie-Charlotte Leclaire.

Literaire zwarte komedie, gebaseerd op het gelijknamige boek van romancier Michel Houellebecq ('Elementaire deeltjes') die het draaiboek schreef met regisseur/scenarist Philippe Harel. Rijk gevuld met filosofische teksten over oa de aanschaf van een bed, de ontoegankelijkheid van vrouwen, vreemde luchtjes in huis en de weemoed van feestdagen: de moderne maatschappij in een notendop. Philippe Harel speelt zelf de hoofdpersoon, steevast door de verteller aangeduid als 'Onze Held'. Onze Held is een kettingrokende misantropische IT-er die, zoals hij zelf Maupassant aanhaalt, 'los staat van de wereld' maar zichzelf normaal acht 'tot zo'n 80%'. Hij is alleen, verdient 25x minimumloon, maakt georganiseerde groepsreisjes en heeft al twee jaar geen seks. Collega Tisserand (José Garcia) is zo mogelijk nog alleenstaander. Het toeval wil dat de twee door het bureau worden gekoppeld om softwarecursussen te geven in de provincie. Alwaar Onze Held pas goed op stoom komt. 'Je bent verweesd door de tienerliefdes die je nooit hebt gekend. Net als de vrije markt creëert vrije seks een klasse van paupers.' Verlossing uitgesloten. Extension du domaine de la lutte (in de context te vertalen als 'verlenging van het strijdperk') grossiert in treffende teksten en subtiele plotwisselingen.

En attendant la neige

1999 | Actiefilm, Fantasy

Frankrijk 1999. Actiefilm van Antonio Olivares en Killy Olivares. Met o.a. Jalil Naciri, Driss El Haddaoui, Emmanuelle Bach, Marc Andréoni en Jean-Luc Abel.

'Het is een film van humor, excessen en twijfel, die geweld parodieert.' Zeggen regisseurs Antonio en Killy Olivares gebroederlijk over hun En attendant la neige. Vooral de geweldparodie valt op. In een verhaal dat parallellen vertoont met Jean-Claude Van Damme's vechtfilms, spelen Naciri en El Haddaoui de rivaliserende vrienden Paco en Dédé. In een karatetoernooi weigert Paco tegen Dédé te vechten. Dédé wint zo op weinig eervolle wijze de hoofdprijs. Drie jaar later, wanneer Dédé beschuldigd wordt van diefstal, blijkt zijn frustratie nog niet verwerkt en sleept hij Paco mee in een vlucht door Parijs. Leuk, maar net niet genoeg parodie voor de lach en net te weinig inhoud voor intellectualisatie van Van Damme's genre. Originele versie met Duitse ondertitels. (IdH/VPRO Gids)

Nés quelque part

1997 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1997. Komedie van Malik Chibane. Met o.a. Sami Bouajila, Thomas Pitiot, Nozha Khouadra, Barbara Schulz en Adama Yatinga.

Door een technische panne aan de TGV zit Thomas (Pitiot), een manager uit de muziekindustrie, twee uur vast in Sarcelles, een voorstadje van Parijs dat vooral bevolkt wordt door migranten. Hij besluit wat rond te wandelen en ontmoet toevallig Driss (Bouajila), een hip-hop muzikant en Soukheina (Khouadra), een knap gehandicapt meisje dat aan haar rolstoel vastgekluisterd is. Thomas komt op het idee om met Driss en Soukheina een rap-groepje te starten, de 'Rap-Handicap'. Hierdoor leren de twee jonge migranten het wereldje van de jonge Parijzenaars kennen en dat is totaal tegengesteld aan hun eigen omgeving in Sarcelles. De botsing tussen twee culturen, gebracht als een bijtende satire, die niet steeds even goed gelukt is, maar die voldoende vreemde personages tot leven brengt om het leuk en boeiend te houden. Liefhebbers van de specifieke muziek komen volop aan hun trekken met songs van o.a. Cheikh Malawid, ook bekend als Fawzi. Malik Chibane en Judi Cahen schreven het scenario dat door George Lechaptois in beelden werd omgezet.

8ème district : Père et fils

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Klaus Biederman. Met o.a. Jean-François Stévenin, Anthony Delon, Nathalie Roussel, Alexis Derlon en Emmanuelle Meyssignac.

Politieman Valence (Delon) heeft voor de eerste maal op een mens geschoten. Ook al was het zelfverdediging toch kan Valence niet overweg met zijn emoties, zeker niet nadat hij te weten komt dat het slachtoffer vader was van een gehandicapt kind. Tot uiteindelijk blijkt dat het niet zijn kogel was die de man doodde, maar het beademingsapparaat van het hospitaal waar hij verzorgd werd blijkt gesaboteerd. De zaak verandert in moord met voorbedachtheid en Valence wil tot op het bot gaan, samen met zijn partners Molina (St[KA1]evenin) en Betty (Roussel). Doordeweekse politiefilm met de nodige spanning en mysterieuze personages. De eerste film van een nieuwe reeks met stereotiepe rollen die naar behoren ingevuld worden door vooral Stévenin. Zoon Delon heeft het talent van papa niet geërfd. Eric Kristy schreef het routine-scenario. Fotografie van Mark Lennard. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Luc Abel op televisie komt.

Reageer