Bernhard Leute

Acteur

Bernhard Leute is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Fiesta der Leidenschaft

2005 | Drama

Duitsland/Spanje 2005. Drama van Peter Welz. Met o.a. Katja Studt, Max Tidorf, Hannelore Hoger, Jochen Regelin en Bernhard Leute.

Johanna Schwartz (Hoger) vraagt journaliste Karla (Studt) om haar neef Fehrer (Tidorf) in Pamplona in Spanje op te sporen en hem te `interviewen`. Karla arriveert er te midden van de feestelijkheden, compleet in een Ernest Hemmingway sfeertje (The Sun Also Rises, 1927) en de hitte. Tussen Karla en Fehrer klikt het en het blijkt een wassen neus om hem uit te horen. Fehrer werd in zijn jeugd door Johanna misbruikt en toen hij eenmaal volwassen was en begon te rebelleren, werd ze jaloers op zijn jeugd. Fehrer nam daarop de benen. Nu is het Karla's beurt om op de biechtstoel te gaan zitten. Het sentimentele, matig boeiende scenario van Renate Fräßdorf naar de roman Die letzte Fiesta van Claudia Rosenkranz wordt gered door het uitmuntende spel van de drie hoofrollen Hoger, Studt en Tidorf. Het camerawerk is van Uwe Mann.

Vaya con Dios

2002 | Komedie, Romantiek

Duitsland 2002. Komedie van Zoltan Spirandelli. Met o.a. Michael Gwisdek, Daniel Brühl, Matthias Brenner, Chiara Schoras en Traugott Buhre.

De kloosterorde der Cantorianen werd in de zeventiende eeuw ge[KA3]excommuniceerd omdat zij zich niet volledig aan het gezag van de kerk van Rome wilden onderwerpen. Sedertdien loeren de jezu[KA3]ieten op hen om ze te `bekeren`. De Cantorianen die de dagen doorbrengen met bidden en zingen, zijn straatarm. Ze houden zich strikt aan hun regels, die opgetekend staan in de Regula Cantorianorum. De laatste orde der Cantorianen in Duitsland bevindt zich in de voormalige DDR. Behalve abt Stephan (Buhre), bestaat hij uit de broeders Benno (Gwisdeck), Arbo (Br[KA3]uhl), Tassilo (Brenner) en hun geit Hildegard. De eigenaresse van het gebouw, waarin hun klooster is gevestigd, een wessi, wil hen niet langer op de pof laten huren en komt met een deurwaarder en een ontruimingsbevel. Abt Stephan krijgt een fatale hartaanval. De overige drie hebben geen keuze dan het gebouw te ontruimen, maar ze hebben een doel. In Toscane bevindt zich een Cantorianenklooster dat ze willen bereiken. Gewapend met een kaart die nog dateert van voor het Duitse keizerrijk, begeven ze zich op weg. Hildegard is het eerste slachtoffer van de moderne maatschappij, die een harde dobber blijkt te zijn voor het wereldvreemde drietal. Ze worden opgemerkt door fotoverslaggeefster Chiara (Schoras) uit Stuttgart, die op weg was om een de illegale giflozing in een steengroeve op de gevoelige plaat vast te leggen. De anachronistische monniken zijn veel leuker. Ze geeft hen een lift, verschaft ze onderkomen voor een nacht en dat ontwaakt bij de jongste, Arbo, gevoelens die hij nog niet kende. Chiara zorgt voor zijn comfort... In Karlsruhe komt broeder Benno een medestudent van het seminarium tegen, pater Claudius (Trixner), die tot de orde der jezu[KA3]ieten is toegetreden. Claudius wil hem uit de circulatie halen, terwijl er voor de goedgelovige Tassilo een weerzien met zijn moeder (Peters) is. Zullen zij nog wel in Itali[KA3]e terechtkomen? Met gods hulp misschien wel... Het scenario van de 47-jarige regisseur Spirandelli over liefde en verleiding is niet origineel, maar wel verschrikkelijk leuk. Daarbij is het spel van de hoofdrollen zeer plezierig, waardoor deze ironische, romantische road-movie erg onderhoudend is geworden. Hij bevat goede vondsten en vooral het samenspel tussen Br[KA3]uhl en Schoras is heel geloofwaardig. Sleepte de nodige bekroningen in de wacht en mis hem niet als hij op de tv komt. Het camerawerk is van Dieter Deventer, die filmde in Brandenburg (klooster Chorin), Saksen, Thüringen, Baden-Württemberg en Toscane. Ook bekend als VAYA CON DIOS - UND FŸHRE UNS NICHT IN VERSUCHUNG.

14 Tage Lebenslänglich

1997 | Drama, Thriller

Duitsland 1997. Drama van Roland Suso Richter. Met o.a. Kai Wiesinger, Michael Mendl, Katharina Meinecke, Sylvia Leifheit en Marek Wlodarczyk.

Arrogante yuppie-advocaat Konrad von Seidlitz (Wiesinger) heeft twee jaar lang zijn parkeerboetes niet betaald. Nu is hij veroordeeld tot veertien dagen achter de tralies. Om munt uit het geval te slaan en publiciteit te maken voor zijn advocatenkantoor geeft hij een groot feest, waarop hij aankondigt zich te verloven met Cornelia (Leifheit), de knappe, sexy dochter van de minister van justitie van de deelstaat en dat hij om het parkeerprobleem aan de kaak te stellen, gaat zitten. In een optocht en met veel fanfare en bombarie trekt een stoet van feestende lieden naar de poorten van het gevang. Konrad is van plan zijn zaken van achter de tralies voort te zetten met zijn meegenomen gsm-telefoon. Hij behandelt de bewakers en zijn medegevangenen als oud vuil en maakt zich bij niemand geliefd. Op de laatste dag wordt zijn cel bestormd door de bewakers en de politie. Men vindt tweehonderd gram coca[KA3]ine. Konrad krijgt twee jaar zonder een kans op voorwaardelijke in vrijheidsstelling. Wegens plaatsgebrek moet hij blijven zitten in de gevangenis, waar hij was en ontdekt dat hij voor de bewakers niets meer en niets minder is dan het gespuis wat er zit. Hij krijgt mot met zijn medegevangenen. King- pin Czernetzky (Mendl) zorgt ervoor dat Konrad flink wordt afgetuigd en in de douche kan Konrad maar net het vege lijf redden bij een poging tot aanranding. Zware misdadiger Ramon (Wlodarczyk) laat zich de gevangenis insluizen aangezien hij nog een appeltje te schillen heeft met Czernetzky over een vette buit, die als sneeuw voor de zon was verdwenen. Dan vinden Konrad en Czernetzky elkaar en bovendien krijgt Konrad hulp van de sympathieke gevangenispsychologe Annika Hofer (Meinecke) en kan hij zijn onschuld bewijzen. De kool was hem gestoofd door zijn verraderlijke partner H[KA3]aring (Pape), die niet alleen het kantoor wilde inpikken, maar ook de ontrouwe Cornelia van hem aftroggelde. Eenmaal op vrije voeten valt er nog een rekening te vereffenen met Ramon. De film is tamelijk straightforward, maar drijft op het uitstekende spel van Wiesinger, Mendl en Meinecke. Het onderhoudende scenario is van Holger Karsten Schmidt, dat helaas ontsierd wordt door het overdreven einde. De regie is vlot en het camerawerk van Martin Langer is zeer doelmatig en werkt sfeer verhogend. Door het Duitse bioscoopppubliek ten onrechte in de steek gelaten, is deze film beslist een thuisbuisaanrader.

Hotel Interim

1994 | Thriller

Duitsland 1994. Thriller van Christoph Doering. Met o.a. Bernhard Leute, Ingeborg Nass, Isabella Parkinson, Dieter Wien en Isa Jank.

Wat is er aan de hand met kamer 7 van het obscure hotelletje Interim? Mannen die er verblijven worden gewoonlijk de volgende ochtend dood aangetroffen, opgehangen met een gordijnkoord. Wanneer er een generaal aan zijn einde komt, wordt politie- inspecteur Leute erheen gestuurd om de zaak te onderzoeken. Bevreemdende thriller, die in een zeer persoonlijke stijl wordt verteld. Mysterieus en fascinerend, al is niet steeds even duidelijk wat er nu eigenlijk gebeurt. Goed gespeeld door voornamelijk onbekende acteurs. Een experiment dat best gezien mag worden. Auteurs zijn Doering, Georg Marioth en Harmut Fittkau. Achter de camera stond Janusz Reichenbach.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bernhard Leute op televisie komt.

Reageer