Vincent Corazza

Acteur

Vincent Corazza is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Heart of a Stranger

2002 | Drama

Verenigde Staten 2002. Drama van Dick Lowry. Met o.a. Jane Seymour, Maggie Lawson, Vincent Corazza, Peter MacNeill en Nigel Bennett.

Concertvioliste Jill Maddox (Seymour) krijgt na een harttransplantatie het hart van een 22-jarige jongeman. Na de operatie houdt ze plotseling van hiphop en countrymuziek, begint bier te drinken, krijgt belangstelling voor snelle motoren en kleedt zich voortaan in minirok en strakke blouses. Dat is wel even wennen voor haar bijna volwassen dochter (Lawson). Het buitengewoon ongeloofwaardige verhaal is gebaseerd op de autobiografische roman van Claire Sylvia, die hart en longen kreeg van een achttienjarige jongen. Techniek en acteerwerk zijn ambachtelijk uitgevoerd.

Zebra Lounge

2001 | Thriller, Erotiek

Canada 2001. Thriller van Kari Skogland. Met o.a. Kristy Swanson, Stephen Baldwin, Brandy Ledford, Daniel Magder en Cameron Daddo.

Rijke yuppen met twee kinderen Wendy (Ledford) en Alan Barnet (Daddo) willen de liefdessleur een beetje opvijzelen en gaan swingen met het stel Louise (Swanson) en Jack Bauer (Baldwin). Aanvankelijk is de opwinding groot - een xtc-pil die Louise met een tongkus in Wendy`s mond glipt in het zwembad, leidt tot een wilde tastpartij tussen twee naakte lichamen (van body doubles) - maar na een tijdje is de lol er toch van af. Als Alan wil ophouden, blijken Jack en Louise daar niets van te willen weten, omdat zij het op de welstand van Alan en Wendy hebben voorzien. Ze zijn zelfs bereid om over lijken te gaan en te chanteren. En dus geschiedde... totdat het met de boosdoeners verkeerd afloopt. Moraal van het verhaal: leer jezelf bedwingen voordat je gaat swingen. Ledford is een sterretje uit de softpornootjes en beweegt zich moeiteloos en zonder schaamte in d'r blootje; ze is daarom veel geloofwaardiger dan Swanson die 'het' doet in haar ondergoed. Natuurlijk lijkt het veel meer dan het is, want het gaat tenslotte om een tv-film, maar er wordt toch maar eventjes een paar keer flink gemoord! Het voorspelbare scenario met dubieuze strekking is van Claire Montgomery en Monte Montgomery. De regie is slapjes en het spel is niet geweldig, zeker niet van Baldwin. Het camerawerk is van Barry Parrel.

Haven

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Verenigde Staten/Canada 2001. Oorlogsfilm van John Gray. Met o.a. Natasha Richardson, Hal Holbrook, Martin Landau, Anne Bancroft en Bruce Greenwood.

In 1935 vroeg de hoofdredactie van de [KL]New York Herald Tribune[KLE] de 24-jarige publiciste Ruth Gruber (Richardson) een serie artikelen te schrijven over het fascisme en het communisme in Europa. Gruber sprak perfect Duits en schetste een nauwkeurig beeld van nazi-Duitsland. Tijdens WO II (1941-45) werkte zij op binnenlandse zaken in Washington DC. De V.S. waren schoorvoetend in de oorlog beland door de aanval op Pearl Harbor, terwijl de Amerikaanse volksvertegenwoordiging er eigenlijk niet van wilde weten. Sedert 1936 pakten de nazi`s systematisch mensen op, regimetegenstanders, joden, zigeuners, enz.; er werden toen quota ingesteld om alleen mondjesmaat vluchtelingen Amerika binnen te laten uit vrees voor een groter wordende werkloosheid, een vijfde colonne enz. Men keek liever de andere kant uit als er berichten kwamen over de concentratiekampen, waarin mensen door de nazi`s werden vermoord. Of men zei eenvoudig dat deze berichten niet waar konden zijn. De Amerikaanse president Roosevelt stond onder druk van zijn menslievende vrouw Eleanor en zijn minister van binnenlandse zaken Harold L. Ickes (Holbrook) om toch meer mensen binnen te laten. In 1944 kwam Roosevelt op het lumineuze idee om bijna duizend vluchtelingen op te halen uit Itali[KA3]e met een troepentransportschip, en hen als gast onder te brengen in Fort Ontario, een leegstaande kazerne, nabij het stadje Oswego aan Lake Ontario. De geallieerden rukten in vlot tempo op naar het noorden van Itali[KA3]e, na hun succesvolle landing op Sicili[KA3]e. De vluchtelingen hadden geen visa nodig en zouden worden uitgewezen zodra de vijandelijkheden waren gestaakt. Gruber, inmiddels 32 jaar, leek de ideale persoon om dit transport vanuit de Italiaanse havenplaats Anzio (ten zuiden van Rome) met de ms Henry Gibbins te begeleiden. Haar moeder (Brancroft) sloeg de schrik om het hart en haar vader (Landau), die veel van haar hield, maakte zich grote zorgen. Op 3 augustus 1944 werden 982 vluchtelingen ingescheept, joden en andere gezindten, terwijl de bemanning hen met scheve ogen aankeek en hen beschouwden als klaplopers waarvoor ze hun leven gewaagd hadden. Gruber kreeg tijdelijk de rang van generaal; als ze in het strijdgewoel gepakt zou worden, moest de vijand haar behandelen volgens de conventie van Gen[KA2]eve, dat wil zeggen in leven houden. De overtocht was niet zonder gevaren vanwege de Duitse U-Boten, die de Atlantische Oceaan nog altijd onveilig maakten. Na aankomst sloeg de vluchtelingen de schrik om het hart: ze vreesden opnieuw ge[KA3]interneerd te worden in een concentratiekamp. Geleidelijk bedaarden de gemoederen en kwamen er contacten met de bevooroordeelde bevolking, die omsloegen in een vriendschap. Natuurlijk werden de vluchtelingen na afloop van de oorlog niet uitgewezen. Wel moesten ze uitreizen naar Canada (vlakbij), waar ze een asielaanvraag konden doen om weer toegelaten te worden. Een formaliteit als foefje, waarvan de meesten gebruik maakten en waardevolle Amerikaanse burgers werden, die de voortuitgang hielpen bevorderen o.a. op wetenschappelijk gebied. Dit deel uit het veelbewogen leven van Ruth Gruber werd onopwindend in beeld gebracht, en de flashbacks (in zwart-wit) over een liefdesgeschiedenis in nazi-Duitsland, veranderen daar niets aan. Sommige scènes zijn al te zeer gedramatiseerd hoewel het spel op een hoog niveau staat. In deze lange tv-film, die meestal in twee delen wordt uitgezonden, wordt de apathie duidelijk, die in Amerika heerste over het lot van de mensen, die in de concentratiekampen waren beland. Het scenario is van Suzette Couture naar de roman van Ruth Gruber. Het camerawerk is van Guy Dufaux.

Hangman

2001 | Thriller, Horror

Verenigde Staten 2001. Thriller van Ken Girotti. Met o.a. Mädchen Amick, Mark Wilson, Vincent Corazza, Robert Haley en Grant Nickalls.

Een enge seriemoordenaar doodt zijn slachtoffers volgens het spel uit de titel dat doet denken aan `galgje`. Detective Nick Roos (Phillips) wordt op de zaak gezet als het eerste slachtoffer wordt gevonden in het huis van de aantrekkelijke psychiater Dr. Grace Mitchell (Amick), die inmiddels haar vak niet meer uitoefent. Roos moet Dr. Mitchell beschermen en tegelijkertijd de dader te pakken zien te krijgen, een lastige taak. Dr. Mitchell begrijpt niet wat haar is overkomen. Ze is met de uitoefening van haar beroep opgehouden nadat ze een relatie had met een van haar patiënten. De affaire is verkeerd afgelopen en inmiddels beëindigd, maar veel mensen en patiënten uit haar omgeving hebben haar dit kwalijk genomen. Roos heeft een keur van verdachten, waaronder een voormalige assistent van Grace, haar stiefvader, die met haar in de kliniek werkte, en zijn jaloerse maîtresse die in het bestuur van de kliniek zat. Eigenlijk best een aardige wie-is-de-dader met onverwachte plotwendingen, maar een zeer teleurstellende finale. Jammer, want het spel van Amick en Phillips is heel behoorlijk. Het scenario is van Vladimir Nemirovsky. Het camerawerk is van Gerald Packer.

A Glimpse of Hell

2001 | Drama

Verenigde Staten/Canada 2001. Drama van Mikael Salomon. Met o.a. James Caan, Cherie Devanney, Daniel Roebuck, Jamie Harrold en Jeremy Akerman.

In 1989 explodeerde de geschutstoren nummer twee op het Amerikaanse slagschip Iowa, waarbij 47 zeesoldaten om het leven kwamen. De marine hield een onderzoek en concludeerde dat een homoseksuele officier, die een blauwtje gelopen had, zelfmoord had gepleegd en daarbij een deel van de bemanning had meegenomen. De commandant kapitein Fred Moosally (Caan) aanvaardt het rapport tegen beter weten in, maar luitenant-ter-zee Dan Meyer (eerst Leonard, later Gray) vindt dat het wel iets te gemakkelijk is om de blaam te leggen bij iemand die zich niet verdedigen kan. Met alle risico`s voor zijn verdere carri[KA2]ere vecht hij het rapport aan. Moosally erkent in de finale dat hij te kritiekloos is geweest. Boeiend marineverhaal naar een ware gebeurtenis in de trant van A FEW GOOD MEN (1992) van Rob Reiner en THE CAIN MUTINY (1954) van Edward Dmytryk, maar haalt nimmer het niveau van die films, hoewel veteraan Caan erg goed is. Het scenario is van David Freed naar het boek van Charles C. Thompson. Het camerawerk is van Jon Joffin. De netto spelduur op de DVD zonder extra's is 85m. Voor deskundigen van marineschepen: aan het begin wordt een slagschip getoond met het nummer 63. Dit is niet de Iowa, maar de USS Missouri, bijgenaamd, 'Mighty Mo'.

Quints

2000 | Komedie, Familiefilm

Canada/Verenigde Staten 2000. Komedie van Bill Corcoran. Met o.a. Kimberly J. Brown, Elizabeth Morehead, Daniel Roebuck, Don Knotts en Jake Epstein.

De dertien-jarie Jamie Grover (Brown) is enig kind en vindt de aandacht van haar ouders verstikkend. Haar grootste wens is een broertje of een zusje - dan kan de aandacht tenminste eerlijk verdeeld worden. Die wens wordt verhoord! En hoe: in vijfvoud als haar moeder Nancy (Morehead) een vijfling krijgt. Voor Jamie is dat weer te veel van het goede, maar nu moet ze zich aanpassen. Zelfs haar vader Jim (Roebuck) kan die verandering van een driekoppig naar een achtkoppig gezin maar nauwelijks aan, maar alles komt op zijn pootjes terecht, ook voor Jamie. Het scenario van Matthew Weisman en Gregory K. Pincus is verschrikkelijk onbenullig. De regie van Corcoran is op zijn ruggenmerg gedaan en de film is een aardige vuller voor de daluren in de morgen of de vroege namiddag. Kinderen en moeders, oma's en een paar opa's, inclusief de fans van Brown, kunnen hun hart ophalen aan dit suikerzoete gedoe. In Amerika werd de film uitgezonden door het Disney Channel.

Bonanno: A Godfather's Story

1999 | Biografie, Misdaad, Drama

Canada/Verenigde Staten 1999. Biografie van Michael Poulette. Met o.a. Martin Landau, Edward James Olmos, Costas Mandylor, Bruce Ramsay en Tony Nardi.

Deze uitgebreide miniserie met de pretenties van een GODFATHER-film is anachronistisch als genre in de tijd, waarin hij werd geproduceerd en uitkwam, omdat films als ANALYZE THIS en series als [KL]The Sopranos[KLE] het beeld van de maffia in de film en op de tv sterk be[KA3]invloed hebben. Deze mini is echter indrukwekkend vanwege het goede spel en de mooie locaties, maar soms onbedoeld grappig onder invloed van de veranderde optiek over gangsterfilms. De gebeurtenissen beginnen met de 94-jarige Joseph Bonanno (Landau, en verder gespeeld door Ramsay als jonge man en Nardi als volwassen kerel) die terugkijkt op zijn leven. Hij vertelt over zijn vader Salvatore (Mandylor) in 1904 op Sicili[KA3]e, en hoe hij zelf (Ramsay) eind jaren 1920 problemen krijgt met de fascisten van Mussolini, en uitwijkt naar Amerika. Daar is de drooglegging net begonnen en er vallen fortuinen te verdienen met het illegaal stoken van alcohol. Salvatore Maranzano (Olmos) maakt van hem de jongste peetvader in de Amerikaanse maffiageschiedenis. Hier eindigt het eerste deel. Het tweede deel, nu met Nardi in de hoofdrol, gaat over de inspanningen van de Amerikaanse maffia om de geallieerden te helpen de fascisten in Italië te bestrijden en hun invloed op de presidentsverkiezingen, eerst Franklin D. Roosevelt en later John F. Kennedy. Je krijgt de indruk dat Bonanno een zeer grote invloed had op de politiek in Amerika, maar tegelijkertijd bekruipt het gevoel je dat Bonanno zijn misdadige verleden onder het tapijt tracht te vegen. De gigantische rolverdeling, waarvan velen minder dan twee minuten in beeld zijn, maakt de film soms verwarrend. Het eerste en het tweede deel geven je het gevoel dat je naar twee verschillende films kijkt. Het scenario van Thomas Michael Donnelly naar de romans A Man of Honor: The Autobiography of Joseph Bonanno van Joseph Bonanno en Bound by Honor van Bill Bonanno, is te flatteus en maakt van een gangsterbende bijna een padvindersbeweging, waar eer en goede daden een belangrijke rol spelen. Dat gaat best wel wat ver. Het camerawerk is van Serge Ladouceur. Ook bekend als FAMILY: THE LIFE AND TIMES OF JOSPEH BONANNO en THE FAMILY.

What Happened to Bobby Earl

1997 | Misdaad, Thriller, Drama

Verenigde Staten 1997. Misdaad van Bradley Wigor. Met o.a. Kate Jackson, Drew Ebersole, Kristian Alfonso, Matthew Settle en Gary Basaraba.

Televisiedrama rond een jonge student die dood wordt aangetroffen. Zijn moeder probeert te achterhalen wat er is gebeurd. Ook bekend onder de titel Murder in a college town. Kristian Alfonso kennen liefhebbers uit televisieseries als Days of our lives en Melrose Place. (RdL/VPRO Gids)

Love and Death on Long Island

1997 | Komedie, Drama

Verenigd Koninkrijk/Canada 1997. Komedie van Richard Kwietniowski. Met o.a. John Hurt, Jason Priestley, Fiona Loewi, Sheila Hancock en Elisabeth Quinn.

Subtiele variant op Visconti´s Death in Venice. De archaïsche Britse schrijver Giles De´Ath ziet bij toeval de film Hotpants College(!) met daarin de jonge Amerikaanse B-acteur Ronnie Bostock en raakt volslagen geobsedeerd door hem. Uiteindelijk kan De´Ath de verleiding niet weerstaan en zoekt de acteur op. De ontvankelijke Ronnie, geheel ontdaan van enige bekwaamheid tot denken en oordelen, ontgaat de bedoeling van de scribent. De vermeende homoseksualiteit van De´Ath geeft de film een extra intense ondertoon. Hurt speelt met overgave de rol van de wereldvreemde schrijver.

Flood: A River's Rampage

1997 | Drama

Canada/Verenigde Staten 1997. Drama van Bruce Pittman. Met o.a. Richard Thomas, Kate Vernon, Jan Ruběs, Nigel Bennett en Mairon Bennett.

Door hevige regen treedt de Mississippi buiten haar oevers. Ook het plaatsje Belfield wordt met overstroming bedreigd, evacuatie lijkt de enige manier om het hoofd boven water te houden. Maar de inwoners van Belfield proberen zich, onder leiding van boer Herb Dellenbach en ingenieur Pat Malloy, tegen het wassende water te weren. (VM/VPRO Gids)

Devil's Food

1996 | Fantasy, Komedie, Horror

Canada/Verenigde Staten 1996. Fantasy van George Kaczender. Met o.a. Suzanne Somers, William Katt, Dabney Coleman, Charles Frank en Shannon Lawson.

Sally McCormick is een ambitieuze anchorwoman met een gewichtsprobleem. In de studio krijgt ze te weinig aandacht, terwijl de weervrouw, een voormalige go-go danseres met een figuurtje om van te dromen, door het mannelijk personeel in de watten wordt gelegd. De afgezant van de duivel, een charmante heer in donker maatkostuum, komt dan ook als geroepen. Wat heeft ze over voor een gewicht van pakweg 115 pond. Haar ziel misschien? De film begint als een middeleeuwse moraliteit met een proloog in een zijgewest van de hel. De duivel heeft een gigantische video-verzameling en pakt een tape uit de kast met op het etiket de ondertitel van Kaczenders film: The life and death of Sally McCormick. Een aardige vondst als opmaat van een verzorgd tv-drama.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Vincent Corazza op televisie komt.

Reageer