Jean-Marie Juan

Acteur

Jean-Marie Juan is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Joséphine, ange gardien : Le combat de l'ange

2000 | Komedie

België/Frankrijk 2000. Komedie van Laurence Katrian. Met o.a. Mimie Mathy, Éva Darlan, Samuel Labarthe, Julie Durand en Philippe Bizari.

Op onverwachte, ingenieuze manier kan beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) zich opdringen bij de veertigjarige weduwe Armelle Langlois (Darlan), die het onderwerp uitmaakt van haar nieuwe opdracht. Armelle is al drie jaar lid van de sekte van goeroe Germain Dieuleveut (Labarthe), tot groot ongenoegen van haar 19-jarige zoon Simon (Bizari), student medicijnen. Haar 16- jarige dochter Chlo[KA1]e (Durand) reageert haar frustraties anders af: ze spijbelt, rookt weed en zit hele dagen in de kroeg. Joséphine heeft er geen idee van hoe ze dit verscheurde gezin terug kan herenigen. De deprogrammatie van een vrouw die al drie jaar gehersenspoeld wordt door een gemene sekteleider is geen klein bier. Zulk een vrouw is zowel naar lichaam als ziel compleet gehecht aan haar 'weldoener'. Er zijn heel wat mensen in deze situatie en die kunnen niet steeds beroep doen op een beschermengel om hen te redden. Een pijnlijk probleem dat op de gekende tragi-komische manier van de altijd genietbare dwergactrice Mathy menselijk en gevoelig benaderd wordt. Chantal Renaud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Dominique Brabant.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

La Taule

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Robak. Met o.a. Claude Brasseur, Olivier Martinez, Bernard Le Coq, Saïd Taghmaoui en Gilbert Melki.

Een gevangene (Martinez), die sedert zijn plaatsing in het huis van bewaring niet meer gesproken heeft, wordt de Stomme genoemd. Hij deelt zijn cel met een andere gevangene die op een nacht ontsnapt. Hoewel de directeur (Le Coq) zich niet afvraagt, waarom de Stomme niet is gevlucht, wil hij precies weten wat er gebeurd is. De Stomme geeft geen draad. De hoofdcipier (Brasseur), die kort voor zijn pensionering staat en minachting koestert voor zijn baas, meent dat hij dit varkentje moeiteloos kan wassen en stopt hem in een cel met andere ingeslotenen. Hieronder bevinden zich de Onschuldige (Taghmaoui), een computergenie die zegt dat hij bij vergissing in de bajes zit, de Onverschillige (Ortega), een recidivist die aan boybuilding doet, de Zigeuner (Maaskri), een engerd en de Grijze Muis (Duperial), een kruimeldief. De hoofdcipier heeft allerlei pesterijen in petto, die vari[KA3]eren van controles, alarm, collectieve straffen, isolement, enz. Ondertussen probeert een arrogante inspecteur van politie (Melki) op zijn eigen manier achter de waarheid te komen. De gevangenen laten zich niet kisten en bedenken van alles en nog wat om de directie en de politie te slim af te zijn. Een en ander culmineert tot een hoogtepunt als de gevangenis geïnpecteerd wordt door de dienst voor het gevangeniswezen, die zich op het totaal verkeerde moment had aangekondigd. Hoewel veel grappen en grollen niet direct origineel zijn, bestaat de rolbezetting uit puike karakterspelers, die de kijker toch flink aan het lachen brengen. Het scenario van Philippe Eineck en Jean-Marc Parisis met dialogen van Laurent Baffie, bevat enige zwakke punten; er wordt nooit uitgelegd waarom de ontsnapping plaatsvond en waarom de Stomme niet mee is gegaan bijvoorbeeld, maar het kat-en-muisspel tussen de gevangenen en directie werkt en de oproer is aardig gedaan. Het camerawerk is van Bernard Déchet. Gewoon pretentieloze ontspanning.

La femme de chambre du Titanic

1997 | Komedie, Romantiek

Italië/Spanje/Frankrijk 1997. Komedie van Bigas Luna. Met o.a. Olivier Martinez, Romane Bohringer, Didier Bezace, Aldo Maccione en Jean-Marie Juan.

Aan de vooravond van het vertrek van de Titanic ontmoet de Franse staalwerker Horty (Martinez) een kamermeisje (Sánchez-Gijón) dat met het gedoemde schip zal vertrekken. Ze brengen samen de nacht door waarna Horty terugkeert naar Frankrijk. Eenmaal thuis hoort hij geruchten over de ontrouw van zijn vrouw Zoe (Bohringer). Het brengt hem ertoe, in steeds dramatischer bewoordingen, op te scheppen over de passievolle nacht die mogelijk heeft plaatsgevonden. In flashback zien we hoe het verhaal reële vorm aanneemt. Horty wordt zelfs 'ontdekt', begint een theatertoer en kan uiteindelijk geen onderscheid meer maken tussen realiteit en fantasie. Deze intrigerende studie van onze elementaire behoefte aan mooie verhalen laat zien dat die steeds 'beter' worden naarmate het publiek groeit. Bigas Luna verhaalt van het machismo en wijst en passant op de annexatie van de Titanic tragedie door Hollywood. Bigas Luna maakte onder meer Jamón jamón (1992) en La teta y la luna (1994). (RdL/VPRO Gids)

Docteur Sylvestre : Programme : substition

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Didier Grousset. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Marie Vincent, Olivier Granier en Thierry Magnier.

Dr. Sylvestre (Anger) komt Thierry (Magnier), een drugsverslaafde, ter hulp daar deze besloten heeft komaf te maken met zijn toestand. Sylvestre wil de jongeman een behandeling geven met methadon waarna hij hem wil begeleiden tijdens zijn herintegratie in familie en maatschappij. Het gemeentebestuur, dat in zijn kortzichtigheid verslaafden sowieso gelijkschakeld met criminelen, heeft geen oren naar Sylvestres zienswijze. Het is niet steeds een overdosis die fataal is voor een verslaafde. Soms kan het de maatschappij zijn die deze rol overneemt. Een idealistische, maar erg naïeve, benadering van een steeds groter wordend probleem. Het is allemaal goed bedoeld, maar waarom moet het de schijn krijgen van een sentimentele soap? Het scenario werd op papier gezet door Jean-Louis Boujenah, David Crozier, Michel Guilbert, Pierre Pauquet en Christian François. Achter de camera stond Bertrand Cassan.

Fleur de Cactus

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Jacques Rosny. Met o.a. Sophie Desmarets, Jacques Rosny, Pascale Vignal, Jean-Marie Juan en Christian Bouillette.

Dit stuk van Barillet en Grédy, Parijse leveranciers van luchtige blijspelen, bevat bovenal simpele humor. Het gaat over de onmogelijke liefde tussen een kaakchirurg, een verstokt vrijgezel, en een jong meisje dat hopeloos verliefd op hem is. Dit magere en zeer klassieke thema strekt zich over meer dan twee uur uit. Langdradigheid troef dus. De kijker kan alleen genieten van het talent van de acteurs, die hun best doen om het geheel boven de onbeduidendheid uit te tillen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Marie Juan op televisie komt.

Reageer