Tito Puente

Acteur

Tito Puente is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Calle 54

2000 | Documentaire, Muziek

Frankrijk/Italië/Spanje 2000. Documentaire van Fernando Trueba. Met o.a. Paquito D'Rivera, Eliane Elias, Chano Domínguez, Jerry González and the Fort Apache Band en Michel Camillo.

De Spaanse regisseur Trueba (BELLE [KA1]EPOQUE, TWO MUCH) heeft een zwak voor Latijns-Amerikaanse jazz. Hij heeft een aantal grote, nog in leven zijnde artiesten bij elkaar gebracht en hen laten spelen onder ideale omstandigheden in de Sony Musical Studios in New York. Het merendeel van de grootmeesters leeft in The Big Apple, maar pianist Crucho Vald[KA1]es woont in Havana en concerteert met zijn bejaarde vader Bebo, die eveneens pianist is en al 37 jaar in exil in Stockholm leeft, op twee piano`s. Trueba laat hen allemaal improviseren en spelen, nadat hij ze voor de camera heeft voorgesteld en zij iets over zichzelf verteld hebben. De eerste die opkomt, is saxofonist Paquito D`Rivera, oorspronkelijk afkomstig uit Havana; dan komt Eliane Elias uit Brazili[KA3]e die blootsvoets `Samba Triste` op de piano speelt; daarna Michel Camilo, een pianist uit de Dominicaanse Republiek, gevolgd door trompettist Jerry Gonz[KA1]alez met zijn Fort Apache Band, die `Earth Dance` laten horen; dan voornoemde Vald[KA1]es met zijn vader, gevolgd door de grote Tito Puente (die kort na de filmopnames overleed), daarna componist-dirigent Chico O`Farrill uit Cuba die een groepje van Puntilla R[KA1]ios de `Afro-Cuban Jazz Suite` laat spelen, de Argentijnse tenorsaxofonist Gato Barbieri (die de score schreef voor ULTIMO TANGO A PARIGI uit 1972 van Bernardo Bertolucci) met 'Introduction Llamerito y Tango Bolivia' en tenslotte de Spaanse pianist Chano Domínguez die Flamenco en jazz samensmelt. De film, die een uniek stukje muziek laat zien, horen en voelen, is met zijn één uur en drie kwartier voor de ware liefhebber geen minuutje te lang. Het roept natuurlijk vergelijkingen op met BUENA VISTA SOCIAL CLUB van Wim Wenders en Ry Cooder, maar die film gaat veel dieper in op de menselijke aspecten en hun achtergronden dan deze film, die bijna puur muziek is. Hij laat zich eerder vergelijken met THE LAST WALTZ van Martin Scorcese uit 1978. Het scenario is van regisseur Trueba. Het camerawerk van José Luis López-Linares is in één woord prachtig. In het najaar van 2002 organiseerde UCLA Performing Arts het gelijknamige concert met een deel van de artiesten uit de film in Royce Hall in UCLA, maar Chucho Valdés kreeg van de Cubaanse autoriteiten geen uitreisvisum, waarschijnlijk omdat hij met zijn vader in de film had gespeeld. Het concert was door gebrekkige technische omstandigheden lang zo goed niet als de film - en die is gebleven. Dolby digital, DTS.

Crossroads

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Thorsten Schütte. Met o.a. DeeDee Bridgewater, Lonnie Pitchford, Jerry Ricks, B.B. King en Olu Dara.

De geschiedenis van de jazz sinds het ontstaan in Afrika in de 18de eeuw. De slaven introduceerden de muziek in Amerika. Met hun blues drukten ze pijn en bitterheid uit. Een nieuwe vorm ontstond in New Orleans: de traditional jazz, die vooral met koperinstrumenten gespeeld werd. Jazz onderging veel invloeden uit Latijns-Amerika, o.a. de rumba, de samba, de bossa-nova, chachacha, mambo en salsa. Deze muziek veroverde de wereld en onderging overal de plaatselijke invloeden. De film bestaat uit twee delen: in het eerste deel wordt de Amerikaanse evolutie geschetst, in het tweede deel de Europese en Afrikaanse evolutie. Het geheel wordt opgefleurd met historische opnamen van o.a. Louis Armstrong, Billie Holliday en Django Reinhardt. Een hele reeks uitvoerders praten over hun benadering van deze sound. Boeiend materiaal voor jazz-liefhebbers en muziekstudenten. DeeDee Bridgewater fungeert als gids doorheen het labyrinth. Schütte schreef het scenario. Manfred Edel was verantwoordelijk voor de montage en Michael Gööck en Hans-Peter Eckhardt bedienden de camera. Stereo. Wordt uitgezonden in twee delen.

The Mambo Kings

1992 | Muziek, Biografie, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1992. Muziek van Arne Glimcher. Met o.a. Armand Assante, Antonio Banderas, Cathy Moriarty, Maruschka Detmers en Celia Cruz.

Aanstekelijk regie-debuut van Glimcher, in de vorm van een ambitieuze, ouderwets aandoende muzikale Hollywoodfilm over twee Cubaanse broers: Assante is zanger-rokkenjager en Banderas is introvert trompetspeler, die wortel schieten met hun mambo in New York in 1952. Zij worden 'ontdekt' en gaan een dubbel leven leiden: overdag werken zij als slager, 's nachts treden zij op in een danspaleis.

Salsa

1988 | Drama

Verenigde Staten 1988. Drama van Boaz Davidson. Met o.a. Robby Rosa, Rodney Harvey, Magali Alvarado, Miranda Garrison en Moon Orona.

Rico is de hartenbreker van de dansvloer. Voor hem is dansen een eerste levensbehoefte. Wanneer er een danswedstrijd wordt georganiseerd in de club La Luna, waarbij het predikaat Koning van de Salsa te behalen valt, is Rico er als de kippen bij. Hij is er zo op gebrand om die titel te behalen, dat hij zich van zijn beste vriend Ken, zijn vriendin Vicky en zijn zus Rita vervreemdt. Rico vormt een danspaar met een oudere vrouw, Luna, de eigenares van La Luna en tevens regerend Koningin van de Salsa. Het is echter niet gemakkelijk om tot een choreografie te komen waarbij Rico leidt en Luna zich laat leiden, aangezien beiden egocentrisch zijn ingesteld

Radio Days

1987 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1987. Komedie van Woody Allen. Met o.a. Mia Farrow, Seth Green, Julia Kavner, Josh Mostel en Michael Tucker.

New York aan de vooravond van WO II. De familie van de kleine Green, een doorsneefamilie, is verslingerd aan het nieuwe medium radio. Voor iedereen worden nieuwe werelden geopend, hero[KA3]isch, romantisch of economisch van aard. Dagdromen versmelten met illusies die door een of ander programma zijn gewekt. Realistische gruwel (een meisje vastgeklemd in een put) staat tegenover gefantaseerde horror (paniek veroorzaakt door hoorspel van Orson Welles). Lichtvoetige nostalgische beschouwingen van Allen over de plaats die de radio innam in zijn jeugdjaren. Zelf verschijnt hij niet in beeld, maar door zijn commentaar is hij alomtegenwoordig. Voor de muzikale achtergrond compileerde Dick Hyman zo'n veertig populaire nummers uit die periode. Een film als een droom, geschreven door Allen zelf en in beeld gebracht door Carlo Di Palma. Een optimistisch portret van een deprimerende tijd, vol typisch joodse humor van Allen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Tito Puente op televisie komt.

Reageer