Christine Pignet

Acteur

Christine Pignet is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Je suis né d'une cigogne

1999 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1999. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. Romain Duris, Rona Hartner, Ouassini Embarek, Christine Pignet en Marc Nouyrigat.

Otto (Duris) verkoopt kranten in de trein om een grijpstuiver te verdienen. Daar zit het kapstertje Louna (Hartner). Hun blikken kruisen. Later zien ze elkaar terug in een protestmars. Ze zijn beiden have-nots, die vinden dat ze meer zouden moeten verdienen, maar de maatschappij laat het niet toe. Dan krijgt Otto van Ali (Embarek) een pistool. Aanvankelijk aarzelt hij om met het vuurwapen om te gaan, maar als Louna betrapt wordt op een winkeldiefstal, merkt hij hoeveel macht er vanuit gaat. Samen met Ali gaat het drietal op een rooftocht door het land... Het scenario van regisseur Gatlif, die zich sterk gemaakt heeft met verdienstelijke films over zigeuners, gaat over een drietal maatschappelijke verschoppelingen, die in feite losers zijn. Een BONNY AND CLYDE is het niet geworden. Het camerawerk is van Claude Garnier en Eric Guichard.

Heureusement qu'on s'aime

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van David Delrieux. Met o.a. Bernadette Lafont, Andréa Ferréol, Jordan Santoul, Nadine Spinoza en Marc Samuel.

Antoine (Santoul als kind; Antoine Herbez als volwassene) werd wees toen hij amper twee maanden oud was. Hij werd toen in huis opgenomen door zijn twee tantes Louise (Lafont) en Simone (Ferréol), een koppel excentrieke dames die zich zo goed en zo kwaad als mogelijk met zijn opvoedig bezit hielden. Zo'n dertig jaar later sterven beiden op dezelfde dag. Tijdens de begrafenis blikt Antoine terug op zijn leven aan de zijde van deze twee alles behalve alledaagse vrouwen. Een hartverwarmende dramatische komedie die volledig rust op het acteertalent van beide hoofdvertolksters. Zoals het met herinneringen gaat herleven vooral de hoogtepunten en wordt alles bedekt met een waas van nostalgie. Dank zij Laffont en Ferréol blijf je geboeid kijken en ga je met hen lachen en af en toe huilen. Catherine Bessonart schreef haar autobiografisch scenario samen met regisseur Delrieux. Achter de camera stond Anne Khripounnoff.

Flairs ennemis

1996 | Thriller, Komedie

Frankrijk 1996. Thriller van Robin Davis. Met o.a. Samuel Labarthe, Nadia Farès, Jean-Pierre Cassel, Yves Lambrecht en Claude Brosset.

Mathias (Labarthe), persfotograaf bij het agentschap `Ellipse`, is vooral succesvol bij zijn vrouwelijke collega`s. Hij heeft echter een groot nadeel: hij heeft een fobie voor honden. Op een dag verschijnt Karen (Far[KA2]es) op zijn kantoor, een bevallige stagiaire, die haar hond meebrengt. Hun eerste ontmoeting is dan ook geen groot succes. Karin zit in het midden van een moeilijke scheiding waarin de ruzie draait om het hoederecht over de hond. Zelfs haar vader, Jean-Charles Cuvelier (Cassel) weet geen raad meer met zijn dochter. Op vraag van een vriend (toevallig de ex van Karin, Philippe (Lambrecht)) moet Mathias op een afgelegen plaats een compromiterende foto nemen van een hooggeplaatst iemand. In plaats van die man verschijnen echter enkele moordenaars die met hun slachtoffer willen afrekenen. Mathias kan de moord verhinderen, maar verliest in de vlucht zijn papieren. Ondermaatse thriller-komedie die spannend noch plezierig is. De acteurs overacteren en de situaties worden met moeite uitgewerkt. Zeer zwak scenario van Jean-Jacques D'Alins, Michel Serf en Robin Davis. Fotografie van Bruno Privat.

Mo'

1995 | Sciencefiction, Film noir

Frankrijk 1995. Sciencefiction van Yves-Noël François. Met o.a. Jean-Marc Barr, Jean Yanne, Gunilla Karlzen, Karla Niguzen en Christine Pignet.

Barr, een privé-detective uit L.A., krijgt de opdracht van een Europese studio om een populair acteur te zoeken, die spoorloos verdwenen is. Om de een of andere reden willen ze er de politie liever niet bij betrekken. De zaak wordt bijzonder bizar wanneer niemand enige informatie kwijt wil en de acteur nog met moeite herinnerd wordt. Dan ontmoet hij een blonde stoot die zijn hoofd helemaal op hol doet slaan. Wat heeft zij met de zaak te maken? Een ironische film noir die zich afspeelt in de nabije toekomst. Alle conventies van het genre worden op een rijtje gezet, maar Barr is geen Bogart en Karlzen geen Bacall. En vooral, regisseur/scenarist François is geen Huston of Hawks en dat is aan het hele opzet duidelijk te merken. Geen opwindende vernieuwing, zelfs geen gelukte openlijke hulde aan het genre. Flauw en voorspelbaar, dat wel. Fotografie van Carlo Varini.

La vie est un long fleuve tranquille

1988 | Komedie, Drama

Frankrijk 1988. Komedie van Étienne Chatiliez. Met o.a. Benoît Magimel, Valérie Lalande, Daniel Gélin, Patrick Bouchitey en Denis Barbier.

In de (weinig talrijke) gelederen van satirische cineasten is het wegvallen van een Jacques Tati extra goed te merken terwijl Pierre Etaix erg weinig filmt sinds 1971. Deze debuutfilm verraadt een bijzonder temperament. De beschrijving van het dagelijks bestaan van twee families: een 'fatsoenlijk' burgergezin en een ander gezin waar de domheid en slechte smaak van afstraalt. Chatiliez en zijn co-scenariste Florence Quentin hebben naar hartelust zoveel mogelijk wrange, sarcastische en pikante sketches bij elkaar gezocht. Deze schets van de Fransen is niet erg vrolijk en niet bepaald vriendelijk, maar in elk geval kan er gelachen worden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christine Pignet op televisie komt.

Reageer