Georges Trillat

Acteur

Georges Trillat is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

La Tour Montparnasse infernale

2001 | Actiefilm, Komedie

Frankrijk 2001. Actiefilm van Charles Nemes. Met o.a. Éric Judor, Ramzy Bédia, Marina Foïs, Serge Riaboukine en Michel Puterflam.

De Engelstalige Canadese titel luidt DON`T DIE TOO HARD! en de bijbehorende reclamekreet is: `When Dumb And Dumber meets Die Hard`. Een goed verstaander weet dan in welke richting deze actiefilm moet gaan. Als hij dan ook nog de Amerikaanse titel THE TOWERING MONTPARNASSE INFERNO kent, dan weet hij helemaal wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij mag dan alleen nog maar op een geslaagde parodie hopen. Eric (Judor) en Ramzy (Bedia) zijn de glazenwassers van de hoogste wolkenkrabber van Parijs, de Tour de Montparnasse. Ze lapzwansen met hun werk en flirten achter het glas tegen de dames die ze zien. Eric is hoteldebotel van Marie- Jo[KA3]elle Lanceval (Fo[KA3]is), de nicht van Lanceval (Puterflam), de groot aandeelhouder van de machtige industriële groep met de gelijke naam. Die avond komen ze bij elkaar, de familie en de oom, voor een belangrijke aandeelhouders vergadering, maar Marie-Joëlle heeft het voorzien op de brandkast. Daarvoor heeft ze een legertje ongeregeld ingehuurd dat door onze onnozele glazenwassers aangezien wordt voor terroristen. Eric wil Marie-Joëlle redden en haalt zijn maat Ramzy over om hem als spierbundel te assisteren. Ramzy doet aan bodybuilding. Wie voornoemde films gezien heeft weet wat er gaat gebeuren. Wie daarbij ook nog SPEED kent, begrijpt de opmerking van Marie-Joëlle die tegen het tweetal zegt: smeer hem en laat je tempo niet zakken, want als je minder dan dertig kilometer per uur loopt, ontploffen je schoenen. Weinig eisende kijkers vinden de humor en de actie OK, al zijn sommige grappen wel heel erg Frans. Een ongelijk stel dat je aan het lachen moet brengen, is al zo oud als de weg naar Rome, maar Eric Judor en Ramzy Bedia, die in eigen land populair zijn, kunnen ermee door. De speciale effecten zijn aanvaardbaar, de homo-vijandige bakken zijn minder. Het scenario is van Eric Judor, Ramzy Bedia, Kader Aoun en Xavier Matthieu. Het camerawerk is van Étienne Faudet. In sommige versies heet Marie-Joëlle Stéphanie.

Les rives du paradis

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Robin Davis. Met o.a. Richard Bohringer, Bernard Verley, Coraly Zahonero, Diane Bellego en Elisabeth Kaza.

Tijdens een huwelijksfeest in het dorp geeft de koppige boer Raoul Peyrolle (Bohringer) burgemeester Philippe Saint-Brice (Verley) een vuistslag. Zojuist heeft Raoul vernomen dat hij het proces verloren is dat hij had ingespannen omdat het dorpsbestuur zijn boerderij wil onteigenen om er een sportcentrum te bouwen. Raoul, een weduwnaar, heeft nog drie dagen tijd om te verhuizen. Op de boerderij woont hij samen met zijn twee zonen, de advocaat Fran[KA10]cois (Boisselier) en Raouls opvolger Rick (Slagmulder) en zijn dochtertje Julie (Valette). Raoul verwijt de burgemeester ook een oogje te hebben op Agn[KA2]es (Bellego), de vrouw met wie hij wil trouwen. Rick volgt zijn vader, terwijl François tracht hem tot rede te brengen. Het was een eerlijk proces en zij hebben het verloren. De ruzie tussen vader en zoon wordt nog heviger als François opmerkt dat hij Agnès geen vrouw vindt voor zijn vader. Een familieruzie en een strijd tegen de overheid voor hun eigendom, een cocktail die een boeiende film waarborgt, temeer daar de acteurs zich uitstekend in hun rollen inleven. Erg origineel is het niet, maar het is zeker gelukt als ontspanning met een zeker niveau. Patrick Laurent en Davis schreven het scenario. Sfeervolle fotografie van Jimmy Glasberg.

La petite maman

1997 | Komedie, Sportfilm, Familiefilm

België/Frankrijk 1997. Komedie van Patrice Martineau. Met o.a. Clothilde De Bayser, Simon Abkarian, Salomé Stévenin, Maria Riva en Eva Ionesco.

De twaalf-jarige Mathilde (Stévenin) is de oudste van een gezin met zes kinderen. Met de jaren is zij als het ware een tweede moeder geworden binnen het gezin. Op een dag wordt het meisje in het zwembad aangesproken door de trainer. Hij heeft gemerkt dat zij duidelijk talent heeft en zou haar graag in zijn ploeg opnemen. Mathilde staat voor een verscheurend dilemma. Ze wil dolgraag meezwemmen, maar beseft dat de zware last die haar thuis wordt opgelegd teveel van haar energie opslorpt. Vertwijfeld besluit ze in het geheim toch te gaan trainen. Een geslaagde jeugdfilm die bewijst dat kinderen, mits ze over een dosis doorzettingsvermogen beschikken, kunnen bereiken wat ze willen, ook al lijkt het een volwassene veel te zwaar wat ze op hun schouders genomen hebben. De jonge Stévenin zet een hartveroverend personage neer. Valérie Bonnier, Paul Gueu en Carole Giaccobi schreven het scenario dat door Dominique Gentil in beelden werd omgezet.

Le premier qui dit non

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Lyès Salem en Fatiha Chériguene. Met o.a. Mohamed Damraoui, Nouria Moussaoui, Karen Oubraham, Georges Trillat en Tara Romer.

Na afloop van een wedstrijd hoort Momo (Salem), een beloftevolle jonge voetbalspeler, dat een van zijn jongere broers overleden is. Bij zijn aankomst in zijn geboortestad, die hij jaren geleden verliet, blijkt dat zijn broer gestorven is aan een overdosis drugs. Tot zijn grote ontsteltenis merkt hij dat de buurt waarin hij opgroeide drastisch veranderd is: een angstwekkend groot aantal jongeren is aan de drugs en niemand durft acties te ondernemen tegen de dealers. Hij gebruikt zijn populariteit als sportvedette om de jongeren op een goed spoor te zetten, maar de dealers slaan terug en ze gebruiken zijn jeugdvriendin Marion (Oubraham) om een valstrik te spannen. Goedbedoeld, maar erg naïef pamflet tegen het gebruik van drugs. Door de sport voor te stellen als het gezonde leven en drugs als een zekere dood, zonder dieper op het probleem in te gaan, schiet de film zijn doel voorbij. Het oppervlakkige scenario is van Didier Daeninckx en Failevic. Fotografie van Charlie Gaëta. Stereo.

Le Jardinier

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Jean-Pierre Sentier. Met o.a. Maurice Bénichou, Jean Bolo, Pierre Bolo, Michèle Marquais en Claude Faraldo.

Een werk van een zeer originele auteur, niet na te vertellen. Het gaat over een fabriek, waterdieven, een excentrieke tuinman die ook een wreker is. Verteld als een satirische fabel (een satire op onze maatschappij), poëtisch, humoristisch, ontgoochelend en bitter. Om een dergelijk werk te vinden moeten we terug naar DROLE DE DRAME, van Marcel Carné, of naar het werk van Boris Vian. Absurd, ongewoon, soms haast surrealistisch, maar aan zijn eigen logica als aan een toekomstdroom vasthoudend. LE JARDINIER is een miskend meesterwerk; de regisseur heeft helaas tot op heden niet meer gemaakt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Georges Trillat op televisie komt.

Reageer