Jean-Pierre Durand

Acteur

Jean-Pierre Durand is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Les pédiatres

1998 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Drama van Daniel Losset. Met o.a. Bernard Yerlès, Pierre Martot, Pascale Roberts, Patrick Raynal en Christine Reinhart.

Pilootaflevering van doktersserie met vier geplande afleveringen. Zieke kinderen, hun ouders en kinderartsen: dat moet waarborg staan voor melodramatische toestanden. Fr[KA1]ed[KA1]eric Jarry (Yerles) is kinderarts. Op spoedafdeling worden in eerste instantie twee kinderen binnengebracht die werden aangereden door voortvluchtige chauffeur. Hiermee begint de miserie pas want dader blijkt daderes te zijn: warempel het liefje van Dr. Jarry! Allemaal ver gezocht maar milieutekening van pediatrie-afdeling wordt goed weergegeven. Geschreven door Claire Alexandrakis.

Verdict : Le mensonge

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Alexandre Zambeaux, Frédéric van den Driessche, Annie Jouzier, Claire Barotra en Valérie Toledano.

Romain Meunier (Zambeaux) wordt beschuldigd van de verkrachting van Florence Villard (Borotra) in de kleedkamers van de ijsbaan. De jongeman beantwoord aan de beschrijving die het slachtoffer heeft gegeven. Romain ontkent echter halsstarrig. Hij weigert de hulp van een advocaat. Hij wil zichzelf verdedigen. Zijn vriendin Carine (Oubracham) is overtuigd van zijn onschuld. Bij een huiszoeking wordt de T-shirt gevonden die de dader droeg en Romain wordt gearresteerd. Tijdens de reconstructie geeft Florence tegenstrijdige verklaringen en dank zij de twijfel die ze hiermee zaait wordt Romain vrijgelaten. De verdediging gaat echter in beroep. Intrigerend rechtbankdrama dat aantoont hoe gemakkelijk iemand het slachtoffer kan worden van een gerechtelijke dwaling. Het verhaal houdt goed stand en blijft spannend tot op het einde en de (nog) onbekende jonge hoofdacteurs zetten stevige personages neer. In de klauwen van de tredmolen van de wet luistert niemand nog naar rede. Het goed gestructureerde scenario van Anne Landois en Bernard Dupont is gebaseerd op een waargebeurd feit. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz.

Histoires d'hommes

1996 | Komedie

België/Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Langlois. Met o.a. Yves Robert, Bernadette Lafont, Christian Charmetant, Julien Lannoy en Bérénice Béjo.

Sinds de scheiding van zijn ouders wordt de vijftienjarige Beno[KA4]it (Lannoy) opgevoed door zijn moeder. Wanneer deze voor een tijdje naar het buitenland moet wordt de jongen opgevangen door zijn opa Henri (Robert), een reder van plezierboten. Van een feestje wil Henri gebruik maken om zijn nieuwe vriendin Juliette (Laffont) aan de familie voor te stellen. Dan duikt eensklaps Henri`s zoon Paul (Charmetant) op, die jarenlang niets van zich heeft laten horen. Hij is seropositief en hij verwijt de familie dat ze zijn homoseksualiteit nooit hebben aanvaard. Sterk familieportret dat handelt over ouderliefde, het ouder worden, homoseksualiteit en het generatieconflict. De film wordt vooral rechtgehouden door Robert die schittert in zijn rol. Langlois, Philippe Dussau en Emmanuelle Sardou schreven het scenario dat treffend werd ingeblikt door Dominique Brenguier.

Une journée au Luxembourg

1994 | Historische film, Drama

Frankrijk 1994. Historische film van Jean Baronnet. Met o.a. François Bourcier, Jean-Guillaume Le Dantec, Jean-Pierre Durand, Christian Gonon en Bruno Balp.

Parijs, mei 1871. De Commune is verslagen. Het leger van Versailles heeft de macht weer in handen. Maxime Vuillaume (Bourcier), hoofdredacteur van de anarchistische krant Le Père Duchesne, wordt toevallig op straat aangehouden en naar de Jardin du Luxembourg gebracht. Daar worden honderden mannen, vrouwen en kinderen na een schijnproces gefusilleerd. Indien zijn ware identiteit wordt ontdekt, heeft hij helemaal kans het er levend af te brengen. Boeiende reconstructie van een van de bloedigste bladzijden uit de geschiedenis van het Parijs van na de Revolutie. Dit docudrama begint met een fotoreportage, die een summier overzicht geeft van de gebeurtenissen, met begeleidend commentaar van Valérie Bourcier. Geen ontspannende verpozing maar wel indrukwekkend in beeld gebracht. Scenario van regisseur Baronnet en fotografie van Pierre Dupoucy.

Pépita

1993 | Komedie, Familiefilm

Italië/Frankrijk/Servië en Montenegro 1993. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Dominique Lavanant, Mélodie Gonthier, Anna Miasedova, Pier Paolo Capponi en Christian Rauth.

P[KA1]epita (Gonthier) is een opgewekte, pittige maar vrijgevochten meid van tien. Ze is dikwijls alleen, omdat haar moeder er nogal een geheimzinnige levenswandel op nahoudt. Gelukkig zijn er Elvire (Attie), haar Afrikaanse oppas, en Plume Bouline (Lavanant), een vrouw met een bloemenwinkeltje en diens hond Redford. Toch voelt Pépita zich alleen en ze gaat op zoek naar haar oom die ergens in Tsjechië boswachter moet zijn. De goedige Plume gaat haar achterna en spoort haar op in de trein. Samen bereiken ze de uitgestrekte bossen van Bohemen. Een kind dat naar geluk en geborgenheid hunkert in een vreemde, soms wrede wereld, waarin ze ook hartelijke mensen tegenkomt. De film balanceert gevaarlijk op de grens tussen serieus drama en goedkoop sentiment, maar Gonthier speelt zo vertederend en ontwapenend dat je ongemerkt blijft kijken. Regisseur Baron schreef het scenario, dat door Georges Barsky op de gevoelige laag werd vastgelegd. Gefilmd in 1991.

La soif de l'or

1993 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1993. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Christian Clavier, Tsilla Chelton, Catherine Jacob, Philippe Khorsand en Marine Delterme.

Clavier is een ongelooflijke vrek. Met zijn onderneming heeft hij een fortuin verduisterd dat hij omzet in goud. Samen met zijn geldzieke oma beraamt hij een plannetje om het edele metaal naar Zwitserland te brengen. Zijn vrouw en zijn chauffeur hebben in de gaten wat er aan de hand is en zijn van plan er een stokje voor te steken om zelf om de buit een luxe leventje te gaan leiden. Verschrikkelijk flauwe komedie waarbij niet te lachen valt. Clavier werkt hooguit op de zenuwen. De ellenlange openingsscène waarin hij een wegwaaiend briefje van vijfhonderd franc achternazit is gewoonweg idioot en de rest van de film blijft op dat niveau. Oury - van wie we beter gewend zijn - schreef het scenario samen met Clavier en Muriel Jullian. Fotografie van Tonino Delli Colli. Dolby Stereo. Panavision.

La Vénus à Lulu

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Caroline Laurence, Paul Crauchet, Alain Mottet, Maxime Boidron en Charles-Henri Lorieux.

Een Fin die met zijn caravan op vakantie is in Frankrijk stopt aan de kant van de weg om een wiel te verwisselen. Ondertussen slaapwandelt zijn vrouw door de achterdeur naar buiten om in haar blootje door het platteland te zwerven. Haar man heeft niets gezien en vertrekt weer. Een jongetje ontdekt Lulu-Venus (Laurence), die niets van de situatie begrijpt. De rest van de film wordt moeizaam opgevuld met zeer Franse humor (helaas!). Je kunt nu eenmaal geen film opbouwen rond een enkel ideetje, hoe origineel ook. Banale en moeizame regie, terwijl Crauchet slecht gekozen is voor de rol van een boer uit de diepe binnenlanden van Frankrijk. Ongeloofwaardig dus. Het scenario is van regisseur Losset. Het camerawerk van Dominique Brabant bevat mooie beelden (en dat slaat niet alleen op hoofdrol Laurence).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Pierre Durand op televisie komt.

Reageer