William Watterlot

Cameraman

William Watterlot is cameraman.
Er zijn 9 films gevonden.

La mort d'Auguste

2015 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2015. Misdaad van Denis Malleval. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Antoine Duléry, Bruno Solo en Olivia Brunaux.

Mallevals vijfde Simenon-voor-tv is een fraai staaltje classicistisch noir-drama op de millimeter. Parijs 1965. In het quartier des Halles drijft Antoine Mature met zijn pa een drukbezochte bistro. Tot laatstgenoemde overlijdt, en Ferdinand en Bernard hun broer Antoine ervan verdenken, vaders veronderstelde spaarpot te hebben verdonkeremaand. Spel en sfeertekening rijmen hier perfect dankzij een van het impliciete uitgaande regie. Darroussin is geweldig als de zwijgzame, getergde Antoine. Ook voor deze Malleval-Simenon, kijkcijferknaller in Frankrijk, tekende scenarist Jacques Santamaria.

La boule noire

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Tom Hudson, Bernard Campan, Antoine Duléry, Virginie Lemoine en Laetitia Colombani.

Na Jusqu'à l'enfer en L'escalier de fer opnieuw een Georges Simenon-bewerking van tv-filmer Malleval en scenarist Jacques Santamaria. Waarin Vincent Ferreira uit zijn arbeidersmilieu van Portugese immigranten is opgeklommen tot supermarktdirecteur. Alleen met het lidmaatschap van de Sporting Club, de plaatselijke kakkersvereniging, wil het maar niet lukken. Campan heeft het ideale rancunegezicht voor zijn rol van Alleman in dit gure provinciedrama dat, helaas, de broodnodige Chabroleske zwarte humor ontbeert. De handeling werd verplaatst van de Amerikaanse staat Connecticut naar de Franse Charente-Maritime.

La vie en miettes

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Bruno Debrandt, Marie Denarnaud, Audrey Fleurot, Christian Rauth en Christiane Conil.

Ze cultiveren al een rammelrelatie, versgehuwden Jonathan en Lucie. Jo torst een rugzakje uit zijn jeugd, ietwat instabiele Lu knijpt er soms tussenuit. Dan wordt - dzjing! - zijn verrassende erfenis overschaduwd door - boem! - haar plotsklapse ongeluk. In het hospitaalbed treft Jonathan echter niet Lucie aan, maar Clara. Wie? Welkom in de spookselscarrousel van de legendarische noirschrijverstandem Boileau-Narcejac (onder de romanadaptaties zijn Les diaboliques en Vertigo). Psychothrillers liggen televeelfilmer Malleval wel, waarvan akte. Hoofddecor was Marseille, coproducent ter plaatse Robert Guédiguian.

Insoupçonnable

2011 | Thriller, Horror

Frankrijk 2011. Thriller van Benoît d'Aubert. Met o.a. Cristiana Réali, François Berléand, Sophie de Furst, Sara Martins en Carole Franck.

Het thema van de vrouwelijke engel der wrake die bloederig huishoudt was ooit een aan lowbudgethorror en achterafbioscoopzaaltjes voorbehouden subgenre. De verschuiving in mores doet de sensatiematerie herleven in een goed gemaakte Franse televisiefilm met solide acteurs. Valérie Jourdan (Réali) is een psychiater geliefd om haar empathie. Niemand, ook niet haar liefhebbende eega en politiecommissaris Pierre, vermoedt dat de psyche van Valérie al enige tijd geleden ferm linksaf is geslagen. Opvallend expliciet voor een France 2-productie.

Malevil

2009 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk 2009. Sciencefiction van Denis Malleval. Met o.a. Anémone, Bernard Yerlès, Slony Sow, Jean-Pierre Martins en Pierre Val.

Na een allesverwoestende nucleaire explosie tracht een aantal overlevenden van zeer divers pluimage zich in en om het Franse chateau Malevil in de bizarre nieuwe situatie te schikken. Tot falen gedoemde, liefdeloze poging om, op een uiterst bescheiden televisiebudget, de post-apocalyptische roman uit 1972 van WO II-veteraan Robert Merle nogmaals te verfilmen. Met uitzondering van Anémone, doorrimpeld, grijs geworden en vermoeid ogend, kan de cast niet in de schaduw staan van die in de vrije Christian de Chalonge-adaptatie uit 1981. Malleval draait gemiddeld twee tv-films per jaar.

Villa Marguerite

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Yolande Moreau, Luis Rego, Natacha Lindinger en Anne Plumet.

Frankrijk, 1940. Het aan goed tafelen verknochte ambtenarenechtpaar Adèle en Étienne Grandclément belandt vanwege een op 11 november (Wapenstilstandherdenking '14-'18) verorberde gans in het cachot. Aimabele Marie helpt hen uit de penarie, huurt vervolgens een kamer in hun droomhuisje, de Villa Marguerite. Ze is veel uithuizig, mooie Marie, maar zorgt frequent voor pakketjes oorlogsschaarse lekkernijen. Hm, zit er iets achter? Deze in woorden en ook anderszins sobere tv-adaptatie van Jean-Jacques Brochiers roman fileert het mensentalent voor horen-zien-zwijgen tot op het bot. Moreau excelleert in minimalisme.

Antilles-sur-Seine

2001 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2001. Komedie van Pascal Légitimus. Met o.a. Med Hondo, Chantal Lauby, Thierry Desroses, Edouard Montoute en Pierre-Olivier Mornas.

Horace Sainte Rose (Hondo) is burgemeester van Marie Galante, het hoofdstadje van het gelijknamige, nietige eilandje dat tot de Franse Antillen behoort. Hij is getrouwd met Lucia (Moutoussamy) en heeft twee zoons; Manuel (Desroses) is dokter en Freddy (Montoute) is kunstenaar. Lucia vertrekt naar Parijs, waar ze prompt gekidnapt wordt door Cic[KA1]eron (Jacques Martial) en Tib[KA2]ere (Jean-Michel Martial). Na twee dagen krijgt Horace de boodschap: zijn vrouw in ruil voor een goed gelegen terrein, waarop een appartementen- en hotelcomplex gebouwd zal worden. Horace vertrekt met zijn zoons naar Parijs en neemt contact op met Gertrude Boisec (Mathieu) van de RG (de algemene inlichtingendienst). Het spoor leidt naar de Antilliaanse gemeenschap in Parijs. Onverwachte hulp komt van een blanke smeris Herman (Lauby) en uiteindelijk blijken de boosdoeners een blanke vrouw, Elizabeth Sauveur (Vincent) met haar zoon Mathias (Maurel) te zijn. Een komisch en bont portret van een overzeese bevolkingsgroep in de Franse hoofdstad, aardig gespeeld en regisseur L[KA1]egitimus, die tevens het scenario schreef, speelt vier rolletjes, w.o. twee vrouwen (Madame Dorval en een vrouwelijke postbode) en twee mannen (een opa en een taxichauffeur). Hondo zorgt voor de voice-over en hij doet dat heel goed. Het camerawerk is van William Watterlot.

(G)r[KA2]eve party

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Fabien Onteniente. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Elbaz, Bruno Solo, Micheline Presle en Nini Crépon.

Monsieur Jean (Russo) heeft zijn boekhandel in het Quartier Latin van de Franse hoofdstad heel ge[KA3]engageerd L`Armurerie (De Wapensmid) genoemd. Monsieur Jean is zelf een `oudstrijder` van de Mei (19)68-beweging, de studentenoproer die gesteund door de vakbonden, het Franse openbare leven platlegde en Parijs barricadeerde in naam van sociale misstanden. Hij wil - twintig jaar later - als een dag in de meimaand benut wordt als historische mijlpaal om een algemene staking uit te roepen, zijn steentje bijdragen: geen boeken uitstallen en per telefoon oproepen tot een staking van de verspreiding van de dagbladen. Deze gelegenheid wordt in de film te baat genomen om allerlei figuren van bonte pluimage met elkaar oeverloos te laten babbelen en commentaar te geven op de pro`s en contra`s van de toestand, inclusief het niet hebben van een mening: Dan (Elbaz), de humorloze schrijver van sitcoms zonder inspiratie; Ange (Solo), een gestresste hoekman, die de schok van zijn leven krijgt als hij ontdekt dat zijn vriendin naakt poseert voor een herenblad en de eigenaar van de bistro op de hoek en de mooie meid van de straat (Japy). Zo`n typische Franse film over de mei 1968- nostalgie, die een buitenstaander algauw behoorlijk vervelend vindt. Het langdradige scenario is van regisseur Onteniente, medehoofdrol Solo, Manu Booz, Oulage Abour en Thomas Gilou. Het camerawerk is van William Watterlot. De titel is een soort woordspeling: een staking is [KA1]e[KA1]en groot feest (behalve voor de gedupeerden, lijkt het ons).

Le déménagement

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Olivier Doran. Met o.a. Danyboon, Emmanuelle Devos, François Cluzet, Sami Bouajila en Marine Delterme.

Alain (Dabyboon) werkt als redacteur op een uitgeverij. Hij krijgt de kans om sitcoms voor de tv te gaan schrijven en gaat veel meer verdienen. Nu kan hij met zijn vrouw Tina (Devos), die in verwachting is, chiquer gaan wonen. Hij besluit te verhuizen. Hij bestelt een stel illegaal in het land verblijvende Roemenen, die het klusje zwart en tegen contant geld zullen klaren, maar ze komen niet alleen een halve dag te vroeg, ze raken ook nog eens betrokken bij een knokpartijtje, waardoor ze de verhuiswagen die dubbel geparkeerd staat, laten staan als ze zich uit de voeten maken. Er zit voor Alain niets anders op dat zijn vrienden op te trommelen. Er komt een bont gezelschap: Jean (Bouajila), een advocaat, die graag een poets bakt; Franck (Hazanavicius) een documentairemaker, die van de coke snoept; L[KA1]ea (Delterme) een sexy verschijning, waarin alle kerels wel zin hebben; de sombere Sam (Dieudonn[KA1]e) en zijn van hem vervreemde vrouw Claire (Jouai). Van verhuizen komt natuurlijk niks en Alain wordt ondertussen bij zijn nieuwe baas geroepen voor een gewichtige bespreking. Evenwel eind goed, al goed. Een enthousiast gespeelde film, die een half uur korter had mogen zijn en dan zouden de grappen en grollen niet zijn opgevallen door hun cursorische karakter, maar gewoon leuk geweest zijn. Het voorspelbare scenario is van Pierre Amzallag, Didier Sidbon en de regisseur Doran. Het camerawerk is van William Watterlot. Dit niemendalletje is het regiedebuut van regisseur Doran.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer William Watterlot op televisie komt.

Reageer