Carmen Chaplin

Acteur

Carmen Chaplin is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

All About the Benjamins

2002 | Actiefilm, Komedie, Misdaad

Verenigde Staten/Duitsland 2002. Actiefilm van Kevin Bray. Met o.a. Ice Cube, Mike Epps, Eva Mendes, Tommy Flanagan en Carmen Chaplin.

Een premiejager is op het spoor van een op de vlucht geslagen oplichter. In een verlaten opslagplaats zijn beiden getuige van een diamantzwendel. Vanaf dat moment hebben ze een gemeenschappelijke prooi, maar het is de vraag of ze daardoor ooit echt vrienden zullen worden.

Regarde-moi

1999 | Drama

België 1999. Drama van Frédéric Sojcher. Met o.a. Mathieu Carrière, Claire Nebout, Carmen Chaplin, Jean-Paul Comart en Claudio Bigagli.

Een jonge aankomende toneelspeler en een dito actrice repeteren een toneelstuk dat door hun regisseur werd geschreven. Het gaat over een onbereikbare liefde. Ligt het aan hem of aan haar? Gefilmd toneel met een minimaal budget dat het nodige vergt van het voorstellingsvermogen van de kijker. Het scenario is van regisseur Sojcher en Jean-Luc Goossens. Het camerawerk is van Michel Baudour en Paul Vercheval.

Pourquoi pas moi ?

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Stéphane Giusti. Met o.a. Amira Casar, Julie Gayet, Bruno Putzulu, Johnny Hallyday en Alexandra London.

Camille (Casar), Eva (Gayet), Nicolas (Putzulu) en Ariane (London) in het zuiden van Frankrijk hebben vier dingen met elkaar gemeen: ze zijn allen dertig, werken vol overgave voor het uitgeverijtje dat ze zelf hebben opgericht, luisteren op dagen dat ze gedeprimeerd zijn naar [KL]I Will Survive[KLE] van Gloria Gaynor en ze zijn homo. Hun secretaresse Lili (Chaplin) is hetero en heeft daar nooit aan getwijfeld, maar nu ze kennis maakt met dit homowereldje gaat ze zich toch afvragen waarom zij anders is. Maar het viertal, dat nooit een geheim van hun seksuele voorkeur maakt, durft tegenover hun ouders eigenlijk niet uit de kast te komen. De film is erg voorspelbaar; de dialogen en toestanden zijn alles behalve gedurfd of uitdagend. De acteurs kan je niets verwijten, zij doen hun best, vooral van Hallyday als Eva's vader José, maar het scenario van regisseur Giusti is een luchtbel die uit elkaar spat nog voor de film op de helft is. Het camerawerk is van Antoine Roch. Een tamelijk overbodige zedenkomedie over de reactie van ouders, die ontdekken dat hun volwassen kinderen homo zijn. Dolby Stereo.

Ciel d'orage

1998 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1998. Romantiek van Paolo Barzman. Met o.a. Nils Tavernier, Carmen Chaplin, Michel Albertini, Jean Barney en Jean-Pierre Malignon.

Val[KA1]erie (Chaplin) is persattachee van een groot, welvarend uitgeversbedrijf. Sinds kort is ze gehuwd met Arnaud (Tavernier). Wanneer schrijver Martin Vilefaux (Albertini) een tournee maakt door Frankrijk en het buitenland om zijn nieuw boek te promoten, moet Valérie mee. Ze grijpt deze unieke kans met beide handen aan, maar het is niet naar de zin van haar echtgenoot, een oude vriend van Martin, die maar al te zeer diens invloed op vrouwen kent. Voor de eerste keer maakt Valérie kennis met de jaloerse kant van Arnauds karakter en ze vraagt zich af of ze de rest van haar leven wel met hem wil delen. Een drama van jaloezie binnen het huwelijk. Als het vertrouwen in elkaar stuk is, kan een huwelijk dan nog blijven bestaan? Een weinig origineel verhaal dat echter met veel zin voor dramatiek in beeld gebracht werd, gesteund door twee schitterende hoofdacteurs, die voordien reeds samen te zien waren in POST- COÏTUM, ANIMAL TRISTE. Regisseur Barzman schreef het scenario samen met Jacques Labib, die het verhaal bedacht. Achter de camera nam Elso Roque plaats.

The Serpent's Kiss

1997 | Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Verenigd Koninkrijk 1997. Historische film van Philippe Rousselot. Met o.a. Ewan McGregor, Greta Scacchi, Pete Postlethwaite, Richard E. Grant en Carmen Chaplin.

Pruikenfilm met multitalent Ewan McGregor als de jonge Nederlandse tuinarchitect meneer Chrome die door de rijke Britse industrieel Smithers (Pete Postlethwaite) wordt ingehuurd om een extravagante tuin aan te leggen. Ondertussen probeert Smithers' rivaal (Grant) de kosten op te drijven om zo de echtgenote (Scacchi) te schaken en wordt onze tuinman belaagd door de vreemde dochter (Carmen Chaplin). Het tamelijk geflopte regiedebuut van de succesvolle cinematograaf Rousselot (Big Fish, La reine Margot) zou oorspronkelijk in het Un Certain Regard programma van Cannes meedraaien, maar ging uiteindelijk gewoon roemloos ten onder in de festivalcompetitie.

Post coïtum, animal triste

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Brigitte Roüan. Met o.a. Brigitte Roüan, Patrick Chesnais, Borris Terral, Nils Tavernier en Françoise Arnoul.

Diane Clovier (Ro[KA3]uan) houdt zielsveel van haar man (Chesnais), haar kinderen en haar werk bij een kleine uitgeverij. Ze kan haar leven geslaagd noemen. Haar pad kruist toevallig dat van Emilio (Terral) een jonge idealist die voor een humanitaire organisatie werkt. Diane laat al haar zekerheden vallen voor een hartstochtelijke liefdesaffaire. Zo beleeft ze met Emilio een tweede jeugd. Hij krijgt echter genoeg van Diane en ze blijft alleen achter in de puinhopen van de zevende hemel. Weinig interessant romantisch drama dat ten onder gaat aan de goede bedoelingen en stijf staat van de dialogen. Het lot van Diane laat de kijker tamelijk koud, laat staan boeien. Dit komt door de zwakke dramatische opbouw. Roüan heeft heel duidelijk capaciteiten, maar met deze film heeft ze teveel hooi op de vork genomen. Ze regisseerde, speelde de hoofdrol en schreef bovendien nog het scenario, samen met Santiago Amigorena, Jean-Louis Richard, Guy Zilberstein en Philippe Le Guay. Fotografie is van Pierre Dupouey, Arnaud Leguy en Bruno Mistretta.

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

Honorin et l'enfant prodigue

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jean Chapot. Met o.a. Michel Galabru, Yolande Folliot, Roger Carel, Franck Dubosc en Rosine Cadoret.

Het dorpje Sainte-Apolline in de Provence, begin jaren 1930. Borotra, een jong meisje dat even gewiekst is als mooi, komt naar het dorpje toe, en staat erop burgemeester Galabru te spreken. Onomwonden deelt ze hem mee dat het zeer wel mogelijk is dat hij haar vader is. Ongeveer twee weken geleden ontdekte ze dat de man bij wie ze opgroeide niet haar natuurlijke vader was. Na onderzoek kwam ze tot de conclusie dat haar moeder, ten tijde van haar conceptie, een relatie had met Galabru. Een lach en een traan liggen, zoals het spreekwoord zegt, niet ver uit elkaar. Dat wisten scenaristen Chapot en Nelly Kaplan maar al te goed en ze bouwden daar omheen een verhaal dat alle garanties biedt voor het losweken van beide emoties en daarbij gingen ze geen enkele cliché uit de weg. Alledaagse soap van de goedkoopste soort in nostalgisch-wazige beelden gehuld door Michel Carré.

Ma saison préférée

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Marthe Villalonga, Jean-Pierre Bouvier en Chiara Mastroianni.

De afzonderlijke acteurs in Ma saison préférée zijn (zoals vaker bij Téchiné) interessanter om naar te kijken dan hun verknipte en onsympathieke personages. Auteuil en Deneuve spelen een van elkaar vervreemde broer en zus die ter gelegenheid van een kerstdiner met hun alleenwonende moeder (Villalonga) na jaren weer bij elkaar komen. Een feestelijk samenzijn levert dat niet op, wel het omwoelen van het verleden. Aldus krijgen de mooie fotografie van Thierry Arbogast en traditionele mineurtonen van componist Philippe Sarde iets van een vals vernisje. Chiara Mastroianni, de liefdesbaby van Deneuve en Marcello Mastroianni, debuteert in een bijrol.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Carmen Chaplin op televisie komt.

Reageer