Emilie Delaunay

Acteur

Emilie Delaunay is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Il n'y a pas d'amour sans histoires

1998 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Clémentine Célarié, Jordan Santoul, Claudine Wilde, Xavier Rothmann en Emilie Delaunay.

In havenstad van Normandi[KA3]e gaat nieuwe vrouwelijke taxichauffeur Monique (C[KA1]elari[KA1]e) er prat op dat zij haar elf-jarig zoontje Olivier (Santoul) alleen heeft opgevoed en dat ze zijn vader niet meer heeft gezien sedert zijn geboorte. Olivier heeft het er zijn nieuwe school moeilijk mee en verzint allerlei verhalen over zijn moeder en vader: zijn vader zou een Britse spion zijn en V[KA1]era (Wilde), een plaatselijke mannequin, zijn moeder... Door Natalie Carter met veel tederheid, emoties en wat humor geschreven verhaal over pre-puber die zich niet lekker in zijn vel voelt. Sober in beeld gebracht met knap spel van de jonge Santoul en van Célarié als zijn moeder die het moeilijk heeft te vatten wat de knaap precies bezielt.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

La Gazelle

1997 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 1997. Komedie van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Marie-France Pisier, Gérard Klein, Vanessa Guedj en Joachim Jung.

Het wordt tijd dat de immer opgewekte Marguerite (S[KA3]agebrecht) iets aan haar lijn gaat doen. Door het overgewicht waarmee ze worstelt dreigt ze zelfs haar baan bij de post te verliezen. Ze meldt zich in een kuuroord waar ze de rijke erfgename Tony (Pisier) ontmoet, een anorexiapatiënte. Tony is onder de indruk van Marguerite's zangcapaciteiten en schrijft haar in voor een auditie bij de opera. Sprankelende satire over de lichaamsgesteldheid. De een te dik, de ander te mager, maar twee schitterend ingevulde rollen. De dialogen zijn steengoed en volgen elkaar ritmisch op. Soms lijkt het wel alsof Sägebrechts mentor Percy Adlon de leiding heeft. Het goed in elkaar gestoken scenario is van Françoise Dorner en achter de camera stond Michael Epp. Stereo.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

L'empire du taureau

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Maurice Frydland. Met o.a. Michel Galabru, Anouk Ferjac, Emilie Delaunay, Laurence César en Lionel Astier.

C[KA1]esar (Galabru), een oudere boer, is verknocht aan zijn land dat al generaties lang familiebezit is. Hij weigert dan ook in te gaan op het voorstel van zijn zoon om de boerderij te verkopen. Hij zet al zijn hoop op zijn kleindochter Mimine (Delaunay), die, ook al is ze nog maar twaalf, duidelijk dezelfde liefde koestert voor het land en de dieren als haar grootvader. Sentimenteel boerendrama dat dank zij de overtuigende vertolkingen van Galabru en de jonge Delaunay geen moerassig tranendal wordt. Het gaat er allemaal erg emotioneel aan toe in dit scenario dat Jacques Forgeas en Alain Moreau puurden uit de roman van Catherine Paysan. Strikt voor de liefhebbers. Poëtische fotografie van Jean Monsigny.

Une famille formidable : De père en fils

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Daniel Gélin en Milene Vukotic.

Het overlijden van Juliens moeder komt als een schok aan in het leven van de Beaumonts. Julien en Audrey trekken tijdelijk in het huis van de moeder in, maar de broers en zusters van Julien kunnen de autoriteit van Audrey maar moeilijk aanvaarden. Om de vrede te handhaven sluit Julien terug vrede met Jacques en ze zullen weer samenwerken aan de [KL]Guide Beaumont[KLE]. De onverwachte verschijning van Jacques` vader, Edouard (Gélin) gaat gepaard met spanningen. Deze laatste aflevering van de populaire tv-reeks is kwalitatief weer beter dan de voorgaanden, vooral dank zij de schitterende prestatie van Gélin. Het einde is natuurlijk voorspelbaar in al zijn sentimentaliteit. Santoni schreef het scenario samen met Corinne Atlas en Claude Robin stond weer in voor de fotografie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Emilie Delaunay op televisie komt.

Reageer