Heide Kipp

Acteur

Heide Kipp is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Engelchen

1996 | Komedie, Romantiek, Drama

Duitsland 1996. Komedie van Helke Misselwitz. Met o.a. Susanne Lothar, Cesary Pazura, Sophie Rois, Herbert Fritsch en Kathrin Angerer.

Engelchen. Het is de bijnaam van Ramona, een vrouw die samen met haar zusje in een lippenstiftfabriek in Berlijn werkt. Tijdens haar eenzame bestaan gluurt ze door het raam veel naar een ontwricht gezin en maakt woordeloos contact met het verwaarloosde dochtertje. Haar leven verandert als ze op het station gekust wordt door Andrzej, een Poolse autoreparateur, die op het station illegaal sloffen sigaretten staat te verkopen. Na verloop van tijd zien ze elkaar vaker en lijkt een betere tijd aangebroken voor Ramona. Maar Andrzej blijkt getrouwd te zijn en Ramona´s zwangerschap eindigt in een miskraam. Indringende rol van Susanne Lothar als de enigszins contactgestoorde en neurotische Ramona, in een film die de kijker een trieste wereld in voert. Misschien mede door het documentairewerk dat Misselwitz eerder deed, oogt de film erg levensecht. (IdH/VPRO Gids)

Durchreise

1995 | Drama

Duitsland 1995. Drama van Peter Weck. Met o.a. Udo Samel, Simone Thomalla, Patrick Elias, Wolfgang Bahro en Burkhard Heyl.

In 1931 is het Max Salomon (Samel) gelukt om een florerend confectieatelier te laten draaien in Berlijn. Zijn trouwe medewerkers zijn: coupeur-ontwerper Helmut Naumann, bijgenaamd Naum[KA3]annchen (Bahro), eerste verkoper Ernst Fiedler (Heyl) en coupeuse Monika Helmholtz (Thomalla), een slagersdochter die als leerling begonnen was. Ook Siegfried Fraenkel (Elias), de neef van Richard Fraenkel, de steenrijke eigenaar van een keten van klokkenwinkels, hoort erbij. Siegfried begint als leerling, maar klimt snel op, al had hij liever willen studeren. Siegfried heeft het echter best naar zijn zin en merkt niet dat Monika een oogje op hem heeft. De zaken gaan goed, maar in 1933 komt er een grote donkere wolk boven de Solomons en de Fraenkels: de N[KA3]urnberger wetten maakt hen, omdat ze joods zijn, het normale leven geleidelijk onmogelijk, en de SA maakt, als die de kans krijgt, alles kapot met grove straatterreur. Max besluit naar zijn zwager in Holland te verhuizen en de firma over te doen aan Helmut, Monika, Siegfried en G[KA3]utschow (Rennhack). Siegfried hoopt van zijn oom het benodigde geld te kunnen lenen; dat lukt. Hij is ondertussen verliefd geworden op Dagmar (Riemann) met wie hij trouwt en negeert de avances van Monika. Algauw is Max terug uit Holland, want hij kon het er niet uithouden en ontdekt dat Monika geen medefirmante is. Hij haalt de anderen over dit alsnog te doen en voortaan heet de zaak: Naumann, Fraenkel & Helmholtz. Ondertussen worden de nazi`s steeds machtiger en Ernst Fiedler bereidt een coup voor om het bedrijf in handen te krijgen, maar de firmanten zijn hem te vlug af door Siegfried, die halfjoods is, officieel uit te sluiten van de directie. Max` vrouw Selma (MacDonald) overlijdt en Max laat zijn plannen om naar Amerika te emigreren varen. Naumann die homo is een vriend bij de SA heeft, wordt nerveus over Siegfried; de zaken van Richard Fraenkel worden onteigend, waarop hij zelfmoord pleegt. Met de hulp van voormalige leerling Werner B[KA3]ohm (Freihof), een neefje van Fiedler, kan Siegfried (het is dan al oorlog) nog tijdig het land verlaten voordat hij in een concentratiekamp terecht komt. Bij het afscheid van Monika dat bijna een nacht lang duurt, bekent zij haar onvoorwaardelijke liefde en als Siegfried het land uit is, blijkt zij zwanger. Max raadt haar aan te trouwen met haar hunkerende achterneef Fritz Wagner (Baasner) om zich in te dekken tegen de nazi`s. Siegfrieds vrouw, de koele Dagmar (en een echt rotwijf) heeft zich allang van hem laten scheiden en heeft verklaard dat hij niet de vader is van hun dochter. Monika bezorgt Max nieuwe papieren onder de naam Werner Baumann uit Keulen dat al bezet is door de geallieerden. Fiedler probeert Max en Monika te laten arresteren, maar dat mislukt omdat hij bij het oversteken van de straat tegen een auto van de Wehrmacht oploopt. Na de oorlog komt Siegfried uit Engeland terug, terwijl Max die als Baumann bij een nazi was ondergedoken, door de Russen op grond van een misverstand wordt gearresteerd. Hij ontsnapt aan gevangeneming door een welwillende Russische kolonel, die zelf joods is. De firma wordt door Monika`s initiatieven weer opgebouwd en komt snel tot bloei (1950-60), Max krijgt (later) een orde van verdienste van de (kersverse) bondsrepubliek en Siegfried hoort uitgerekend van Fiedler (die dezelfde orde ontvangen heeft, oh, ironie) dat hij een zoon heeft bij Monika. Siegfried sterft op kantoor aan een hartaanval als zijn dochter hem komt bezoeken; zijn zoon, die als leerling begonnen was, weet (nog) niet dat hij een zuster heeft. Een stuk Duitse geschiedenis ten tijde van het Duizendjarige Rijk (dat gelukkig maar twaalf jaar heeft geduurd, maar dat was nog veel te lang) en het Wirtschaftswunder tot en met het vallen van de Muur van Berlijn in de vorm van een pakkend drama met goede spelprestaties. Het overigens uitstekende scenario van de 75- jarige toneeldramaturg Curth Flatow die de modebranche goed gekend heeft, bevat raak dialoog, maar heeft net iets teveel goede Duitsers en te weinig schoften; de nazitijd is iets te rose voorgesteld (concentratiekampen worden eigenlijk niet vermeld) en verraadt zonder dat het hinderlijk is, iets teveel van zijn toneelachtergrond. Het camerawerk van Hartwig Strobel is goed. Wordt meestal in drie delen uitgezonden, waarbij deel 1 gaat over de periode 1931-33, deel 2 over 1934-44, en deel 3 1944-91. Het laatste deel had minder gehoeven en is nodeloos dramatisch, bij het sentimentele af. Ondanks de lengte - vijf uur - blijft er nogal wat aan de oppervlakte en worden bepaalde figuren te kort belicht, maar de hoofdpersonages komen goed uit de verf. Thomalla komt warm en sympathiek over. De titel slaat op een uitspraak van Max, dat iedereen slechts op doorreis is - helaas wel (misschien). Samel's rol is zeer indrukwekkend en bijna vijf jaar later speelde hij een vergelijkbare rol in de lange tv-film STURMZEIT, waarin hij minder sterk naar voren kwam en de kijker het merkwaardige gevoel gaf niet helemaal te passen.

Abschied von Agnes

1994 | Drama

Duitsland 1994. Drama van Michael Gwisdek. Met o.a. Michael Gwisdek, Sylvester Groth, Heide Kipp, Dennenesch Zoudé en Gerhard Straus-Joachimsthal.

Een tot mysanthroop geworden wetenschapper uit Oost-Berlijn vetrouwt alles wat hij meemaakt, voelt en denkt, toe aan een dagboek. Zijn ontboezemingen zijn gericht tot Agnes (uit de titel), die niemand minder is dan zijn geliefde moeder. Hij dicteert dit in een oude bandrecorder. Hij woont in een vervallen pand. Als de muur gevallen is, zoekt een zekere Stefan die vele jaren jonger is, onderdak bij hem.

Ich und Christine

1993 | Drama

Duitsland 1993. Drama van Peter Stripp. Met o.a. Götz George, Christiane Paul, Peter Fitz, Jutta Speidel en Maximilian Wigger.

Vrachtwagenchauffeur Bruno is rond de 50. Door een verkeersongevalletje leert hij radioverslaggeefster van een Berlijns popstation, Christine kennen; ze is rond de 30. Bruno wil niks van haar weten, vooral niet als ze een reportage over hem wil maken.

Die Narbe des Himmels

1992 | Drama

Duitsland 1992. Drama van Bernd Böhlich. Met o.a. Hannelore Elsner, Uwe Kockisch, Ulrike Krumbiegel, Isabelle Peter en Horst Schulze.

Het huwelijk van Josepha Klein (Elsner) was kleurloos en kinderloos. Of het nu haar schuld was of dat van haar man Heinrich (Kockisch), een goed gehonoreerde chefarts van een ziekenhuis, is in het midden gebleven - ze gingen uit elkaar, want Heinrich kon het niet meer harden. Hij wordt verliefd op haar jongere zus Eva (Krumbiegel), een aantrekkelijk, onstuimig jong ding met muzikaal talent. Voor de stijve, vernederde Josepha een uiterst bittere pil om te slikken en een nog veel groter dilemma als zij een nier aan Eva moet afstaan na een zwaar ongeluk. Het scenario van Ingrid Föhr en regisseur Böhlich is verstoken van vals sentiment, maar Elsner speelt de voor haar geknipte rol met verve en maakt dit zeer zeperige drama genietbaar. Het camerawerk is van Peter Ziesche en Frank Bredow.

Verbotene Liebe

1989 | Drama

DDDE 1989. Drama van Helmut Dziuba. Met o.a. Julia Brendler, Hans-Peter Dahm, Gudrun Ritter, Karin Gregorek en Rolf Dietrich.

Een vroegrijp meisje van dertien, die thuis niet zo uit de voeten kan, voelt zich aangetrokken tot haar achttienjarige buurjongen en gaat met hem naar bed. De twee families kunnen niet met elkaar overweg en als de affaire uitkomt, doet de vader van het meisje aangifte van het voorval, voornamelijk om de familie een hak te zetten. De jongen wordt veroordeeld wegens ontucht met een minderjarige en van school gestuurd, maar het meisje blijft van hem houden. Dziuba, die dikwijls overhoop lag met de censuur in de DDR had zijn scenario reeds in 1986 af, maar kreeg pas in 1989 toestemming om te gaan filmen. Hij schetst een haarscherp beeld van van de ziekelijke Duitse mentaliteit en het oneigenlijke gebruik van de wet om het 'rechtsgevoel' te bevredigen - of dit nu in de DDR gebeurde of in herenigd Duitsland doet weinig ter zake. Camerawerk van Helmut Bergmann.

Polizeiruf 110: Variante Tramper

1989 | Misdaad, Thriller

DDDE/Duitsland 1989. Misdaad van Gerald Hujer. Met o.a. Peter Borgelt, Andreas Schmidt-Schaller, Peer-Uwe Teska, Matthias Zahlbaum en Renate Blume-Reed.

Het scenario van Klaus J[KA3]orn bevat een al eerder behandeld thema in de reeks: het doorrijden na een ongeluk, waarbij het slachtoffer een klein meisje is. De dader Kai-Dieter Kutscher (Zahlbaum) wordt door zijn moeder Angela (Kipp) gedekt. Zijn vader, die gescheiden is van zijn moeder, speelt het vieze spelletje mee met diens tweede vrouw; een arme zwerver moet het gelag betalen. Het is aan Oberleutnant Grawe (Schmidt-Schaller), die inmiddels promotie gemaakt heeft, en Leutnant Felsch (Teska) om de zaak te klaren. Ze krijgen hulp van hun chef Hauptmann Fuchs (Borgelt), die in de achtergrond het onderzoek leidt. De kijker die van de meet af aan weet hoe de vork in de steel zit, moet de zaak uitzitten om te zien hoe de heren van de Vopo de oplossing vinden en zorgen dat er gerechtigheid geschiedt jegens het slachtoffertje en haar ouders. Deze aanpak is een beproefd recept in de serie. De DDR-kijker liet het met 41,4 procent (een officieel kijkdichtheidscijfer, dat ongetwijfeld geflatteerd is) behoorlijk afweten. Zijn gedachten gingen naar de komende warme zomer en het nog hetere najaar, waarin de Berlijnse muur na protestmarsen zou worden afgebroken. Aflevering 126.

Polizeiruf 110: Still wie die Nacht

1988 | Misdaad, Thriller

DDDE/Duitsland 1988. Misdaad van Hans Joachim Hildebrandt en Hans-Joachim Hildebrandt. Met o.a. Friedhelm Eberle, Karin Düwel, Andreas Schmidt-Schaller, Jürgen Zartmann en Gert Gütschow.

Hauptmann Reichenbach (Eberle) moet een serie woninginbraken ophelderen. Hij verzamelt met Leutnant Sabine Baumert (D[KA3]uwel) en Leutnant Grawe (Schmidt-Schaller) allerlei materiaal dat naar de dader moet leiden. Inderdaad is er een spoor en het voert naar een zekere Horst Plessow (Zartmann), die in een kuurplaats in Thüringen zijn brood verdient als pianoleraar. Hij is een krachtige vijftiger met originele ideeën, waardoor niemand van het speurderstrio hem kan vastpinnen, want Horst beschikt steeds weer over een alibi. Totdat de leden van de Vopo de trucendoos doorkrijgen en hem een val zetten. Het scenario van regisseur Hildebrandt is tamelijk ongeïnspireerd en de DDR-kijker liet het afweten. Nog een jaartje en dan zou de maatschappij grondig veranderen. De belangstelling voor deze serie zou daardoor danig tanen. De ARD die de nalatenschap overnam, liet de serie niet doodgaan. Er kwamen nieuwe afleveringen en toen men zo'n tien jaar later met de herhalingen van de oudjes begon, herleefde de belangstelling, zij het vanuit een totaal andere invalshoek. Het was geenszins nostalgie, maar eerder nieuwsgierigheid van nieuwe kijkers. Aflevering 119.

Die Weihnachtsgans Auguste

1988 | Familiefilm

DDDE 1988. Familiefilm van Bodo Fürneisen. Met o.a. Dietrich Körner, Barbara Dittus, Käthe Reichel, Daniel Mewes en Peter Bause.

Peter L[KA3]owenhaupt (Mewes) is de zoon van een belangrijke zanger van de prestigieuze Semper Oper in Dresden. Peters vader Ludwig heeft de eretitel Kammers[KA3]anger. Vader Ludwig verheugt zich op de vetgemeste kerstgans, die tijdens de feestdagen op zijn bord zal komen. Peter krijgt echter medelijden met het dier en laat het vroegtijdig ontsnappen. En z[KA1]o kon het gebeuren dat er zaken misgingen tijdens [KL]Lohengrin[KLE], de opera van Richard Wagner, en dat er een gans rondwaggelde op het station van Dresden. Manfred Freitag en Joachim Nestler herschreven het verhaal van Friedrich Wolf en verplaatsten het in de `huidige` tijd van de DDR (die inmiddels geschiedenis is). Lotti Schawohl bewerkte het verhaal tot scenario en R[KA3]udiger Pelikan stond achter de camera. Verschrikkelijk (Oost-)Duits en echt niet veel aan.

Kindheit

1987 | Oorlogsfilm, Biografie

Duitsland 1987. Oorlogsfilm van Siegfried Kühn. Met o.a. Carmen-Maja Antoni, Fritz Marquardt, Heide Kipp, Angelika Böttiger en Martina Eitner.

Het min of meer autobiografische verhaal van regisseur K[KA3]uhn (gezien en gespeeld door Poser in de rol van een negen- jarige), die bij zijn liefhebbende oma (Antoni) opgroeit. De handeling vindt plaats in het laatste jaar van WO II en is gesitueerd in een provinciestadje in Selezi[KA3]e. De grootvader is als gevolg van een ongeluk (mede door de schuld van kleinzoon Poser) bedlegerig geworden en tenslotte overleden. Voordat het Rode Leger oprukt, komt er een rondtrekkend circus langs en grootmoeder raakt gefascineerd door artiest Marquardt; er ontspint zich een laatbloeiende romance. Zij trekt met het circus naar het Westen, terwijl haar kleinzoon enigszins geëmotioneerd achterblijft op de door haar in steek gelaten boerderij. Een kleine, sentimentele film. Camerawerk van Peter Ziesche.

Das Eismeer ruft

1984 | Avonturenfilm, Familiefilm

Servië en Montenegro/DDDE 1984. Avonturenfilm van Jörg Foth. Met o.a. Oliver Karsitz, Alexander Rohde, Viviane Schmidt, Thomas Gutzeit en Oliver Peuser.

De film, naar de roman van Alex Wedding, speelt in Praag in het jaar 1934. Vijf vrienden horen over de radio over het lot van een Russische ijsbreker, die in het drijfijs is blijven steken. Spontaan besluiten zij om de zeelui te redden. Zij vertrekken voor een expeditie naar Arctica, maar moeten al snel weer terugkeren. Vlak voordat ze weer in Praag aankomen, horen zij dat de zeelui gered zijn. Spannende film over het idealisme en de onmiddellijke bereidwilligheid van kinderen. Het belerende toontje en de enigszins lichte verheerlijking van het arbeidersparadijs zij de makers vergeven. Het scenario is van Petra Lataster-Czisch.

Solo Sunny

1980 | Drama, Muziek

DDDE/Duitsland 1980. Drama van Konrad Wolf. Met o.a. Renate Krößner, Alexander Lang, Dieter Montag, Klaus Brasch en Heide Kipp.

Sunny (Kr[KA3]o[KL29]ner), een fabrieksarbeidster die zich tot schlagerzangeres heeft opgewerkt, probeert haar leven zo zelfstandig mogelijk in te richten, maar dat gaat niet over rozen. Wolf - de bekendste filmmaker uit de DDR van toentertijd - richt zich voor het eerst op de hem omringende werkelijkheid na vele films te hebben gemaakt waarin WO II (1939-45) centraal stond. Een sympathiek portret met een opvallend lichte toon, dat Kr[KA3]o[KL29]ner de prijs voor de Beste Actrice opleverde in Berlijn (1980). Het scenario is van Wolfgang Koolhaase. Het camerawerk is van Eberhard Geick. Orwocolor, Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Heide Kipp op televisie komt.

Reageer