Jean Pommier

Acteur

Jean Pommier is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Le Libertin

2000 | Komedie, Historische film

Frankrijk 2000. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Fanny Ardant, Josiane Balasko, Michel Serrault, Arielle Dombasle en Christian Charmetant.

Ten tijde van de Verlichting in de 18de eeuw, die zich later zou vertakken in de idealen van de Franse Revolutie van 1789, wilde Denis Diderot (Perez) zijn encyclopedie uitbrengen. Toen de Franse koning ervan hoorde, werd hem geadviseerd de publicatie tegen te houden. De geschiedenis heeft ons geleerd dat de censuur niet mogelijk is geweest en het bannen van de uitgave evenmin. Niettemin was het schrijven en de productie een groot avontuur. Diderot werd gesteund door de baron d`Holbach (Lalande) en zijn frivole gemalin (Balasko), die hem en zijn vrouw (L[KA1]epine) en dochter Ang[KA1]elique (Giocante) op hun kasteel onderdak boden en in de ondergrondse kapel een zetterij en drukpersen hadden staan. De Verlichting bracht ook de vrijmoedige seks, waarvan Diderot, de baronesse en Ang[KA1]elique veelvuldig proefden, snoepten en zich uitleefden, terwijl Diderots vrouw kuis en wantrouwig was. Als de kunstenares Madame Therbouche (Ardant) komt om zijn portret te schilderen - ze had Voltaire al gedaan - is Diderot aan haar verkocht en heeft hij de allergrootste moeite om een artikel over het begrip moraal voor de encyclopedie te schrijven. De koning zendt de kardinaal (Serrault) naar het kasteel om te onderzoeken of er soms een illegale drukpers draait, maar de hoge geestelijke wordt bezig gehouden met een niet aflatende stroom van pittige biechten, die hem rode koontjes en oortjes bezorgen. Wie van fraai uitgedoste Franse kostuumkluchten houdt, kan zich vermaken, vooral met de eetpartijen, seks, het gefilosofeer, en nog meer seks. De hoofdrollen zijn uitstekend en Diderot (Perez) is hilarisch als hij in zijn nakie rond het kasteel rent. Balasko en Serrault hebben zich prachtig ingeleefd in hun rollen en geven onvergetelijke nummers weg. Het scenario is van regisseur Aghion, Eric-Emmanuel Schmitt naar het succesvolle toneelstuk Le Libertin van Schmitt uit 1996. Het camerawerk is van Jean- Marie Dreujou. Voor liefhebbers niet te versmaden, alleen de technomuziek van Bruno Coulais is dissonant en zal lang niet naar ieders smaak zijn.

Maigret: Madame Quatre et ses enfants

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Philippe Bérenger. Met o.a. Bruno Cremer, Marianne Basler, Claude Duparfait, Sacha Briquet en Christian Morin.

Als een jonge vrouw bij commissaris Vaimber aanklopt met een onsamenhangend verhaal over een mogelijke moord, laat hij haar een getuigenis afleggen. Niet wetend hoe te handelen gaat hij met het verhaal naar Maigret, die vervolgens besluit om zelf op onderzoek uit te gaan. Een onderzoek dat Maigret niet alleen in aanraking brengt met Madame Quatre en haar kinderen, maar dat hem ook op het spoor zet van een meervoudig moordenaar.

Nini

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Myriam Touzé. Met o.a. Laura Saglio, Diane Dassigny, Annick Blancheteau, Jacques Boudet en Paulette Dubost.

1969 in La Fert[KA1]e-Saint-Aubin. Het enige waarvoor jongens ge[KA3]interesseerd zijn in Nini (Saglio) is om haar te pesten. Met het lelijke, schele meisje wordt maar al te graag de draak gestoken. Enkel bij haar grootmoeder vindt ze troost. Op een dag gaat Nini naar Parijs om zich aan de ogen te laten opereren. Als ze terugkomt heeft ze een ware metamorfose ondergaan en is ze verloofd, althans volgens de regionale pers, met de bekende zanger Ricky Gordon (Tinivelli). In werkelijkheid heeft Nini de man enkel gekruist in de gang van de kliniek, maar ze besluit het spelletje mee te spelen. Pretentieloze tienerkomedie die de mythomanie en de massa-hysterie op de korrel neemt. Ontspannend, maar zonder veel persoonlijkheid gemaakt. Saglio is hartveroverend als het lelijke eendje dat uitgroeit tot een mooie zwaan. Touzé schreef zelf het scenario. Achter de camera stond Laurent Bares.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

Histoires d'hommes

1996 | Komedie

België/Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Langlois. Met o.a. Yves Robert, Bernadette Lafont, Christian Charmetant, Julien Lannoy en Bérénice Béjo.

Sinds de scheiding van zijn ouders wordt de vijftienjarige Beno[KA4]it (Lannoy) opgevoed door zijn moeder. Wanneer deze voor een tijdje naar het buitenland moet wordt de jongen opgevangen door zijn opa Henri (Robert), een reder van plezierboten. Van een feestje wil Henri gebruik maken om zijn nieuwe vriendin Juliette (Laffont) aan de familie voor te stellen. Dan duikt eensklaps Henri`s zoon Paul (Charmetant) op, die jarenlang niets van zich heeft laten horen. Hij is seropositief en hij verwijt de familie dat ze zijn homoseksualiteit nooit hebben aanvaard. Sterk familieportret dat handelt over ouderliefde, het ouder worden, homoseksualiteit en het generatieconflict. De film wordt vooral rechtgehouden door Robert die schittert in zijn rol. Langlois, Philippe Dussau en Emmanuelle Sardou schreven het scenario dat treffend werd ingeblikt door Dominique Brenguier.

Les démons de l'aube

1946 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1946. Oorlogsfilm van Yves Allégret. Met o.a. Simone Signoret, Jacqueline Pierreux, Georges Marchal, André Valmy en Dominique Nohain.

Een luitenant die zich met zijn commandogroep gereed maakt voor de invasie in Frankrijk, ontdekt opeens aan boord een verstekeling. Vroeger heeft deze eens geprobeerd hem te vermoorden. Nu is hun doel hetzelfde, maar de wederzijdse vijandschap blijft bestaan. Zij sterven tenslotte zij aan zij op het strand. Dit tragische oorlogsdrama heeft zeer sterke scènes en is, net als bijna heel het œuvre van deze jonge broer van Marc Allégret, een pessimistische film. De muziek van Honegger en de decors van Georges Wakhéwitch zijn zeer indrukwekkend. Scenario van Maurice Auberge en Jean Ferry. Ook bekend als Ames qui vivent.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean Pommier op televisie komt.

Reageer