Michael McMurtry

Acteur

Michael McMurtry is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

The Linda McCartney Story

2000 | Biografie, Muziek

Verenigde Staten/Canada 2000. Biografie van Armand Mastroianni. Met o.a. Elizabeth Mitchell, Gary Bakewell, David Lewis, Nicole Oliver en Tim Piper.

In deze film is voor elk wat wils. Oude en nieuwe fans van The Beatles worden bediend met een stukje Beatles-geschiedenis; voor romantische zielen is er een liefdesgeschiedenis, die dertig jaar heeft geduurd en tragisch is ge[KA3]eindigd - dat laatste voor de liefhebbers van smartlappen. Toch vormen deze elementen geen echt geheel, waardoor deze levensgeschiedenis vis noch vlees is. De eerste helft is waarschijnlijk het sterkst, omdat Linda (Mitchell) het voortouw neemt. We zien hoe zij als fotografe het popwereldje binnendringt, kennismaakt met Mick Jagger (Harrison) en hoogst waarschijnlijk met hem tussen de lakens is gedoken. Hoe Linda dan Jim Morrison (Grain) ontmoet en vervolgens The Fabulous Four. Ze flirt met Paul McCartney (Bakewell), die haar meeneemt in zijn Rolls. Na de nodige affaires met andere rockers, besluiten Paul en Linda een paar te vormen, maar zij wil in eerste instantie niet trouwen, als gevolg van een bittere ervaring. Aangeland op dit punt, zijn we de tweede helft ingegaan en is het Paul die domineert. The Beatles zijn uit elkaar en Paul voert een proces tegen John Lennon (Piper) vanwege rechten en muziek, dat hij wint - John Lennon wordt negatief afgeschilderd in deze film. Paul bepaalt dat Linda in zijn band Wings moet spelen, enz. Het is niet meer Linda, en dat is jammer. Dat is pas weer het geval als zij haar verloren strijd tegen de kanker gaat voeren, maar is zwakjes uit de verf gekomen. De rollen, hoe moeilijk ook, zijn goed en geloofwaardig ingevuld - dus aan het spel heeft het niet gelegen. Het scenario van Christine Berardo is gebaseerd op het boek Linda McCartney: The Biography van Danny Fields, die zijn huiswerk zeer behoorlijk heeft gedaan. Het is de formule die de film tenslotte toch nekt van positief naar negatief. Er wordt flink geblowd - een teken des tijds - maar de onvertogen woorden hasjies, shit of marihuana vallen nooit, een laf compromis met Amerikaanse tv-stations. Het camerawerk is van David Burr.

A Slight Case of Murder

1999 | Mysterie, Film noir, Komedie

Verenigde Staten 1999. Mysterie van Steven Schachter. Met o.a. William H. Macy, Adam Arkin, Felicity Huffman, James Cromwell en Julia Campbell.

Terry Thorpe (Macy) is een onderbetaalde filmcriticus in Hollywood. Het leven zou heel triest voor hem zijn, ware het niet dat hij over een rits van vriendinnen beschikte. Als hij bij Laura Penny is, ontstaat er een kibbelpartijtje, waarbij Laura uitglijdt over een ijsblokje dat op de vloer was gevallen. Ze komt ongelukkig terecht en is morsdood. Terry besluit dat het beter is niets met dit ongeluk te maken te hebben en wist alle sporen die hem met Laura in verbinding zouden kunnen brengen. Hij neemt de benen met een taxi. De chauffeur herkent hem als criticus en begint een heel gesprek over film. Edgarson (Cromwell) is een slonzige priv[KA1]e-detective, die door Laura`s jaloerse ex-man was ingehuurd om haar gangen na te gaan. Hij weet dat Terry onschuldig is, maar besluit hem toch met de foto`s, die hij heeft gemaakt van het stel, voor 35.000 dollar te chanteren. Daarop besluit Terry hem een koekje van eigen deeg te geven, maar de zaken worden ingewikkeld als smeris Stapelli (Arkin) in de zaak gaat wroeten. Gelukkig voor Terry dat Stapelli ambities koestert om scenarioschrijver te worden en daarbij de dienst uit het oog verliest. Stapelli nodigt Terry zelfs uit voor een etentje bij hem thuis en dan valt hij voor diens vrouw Patricia (Campbell), terwijl de zaken juist zo goed op dreef waren, en de verdenking op Edgarson gevallen was. Ondertussen vindt Terry`s vaste vriendin Kit (Huffman), dat al die zaken, waarin Terry verstrikt zit, danig beginnen te rieken. De ironische toon, in het scenario van regisseur Schachter en hoofdrol Macy naar de novelle [KL]A Travesty[KLE] van Donald E. Westlake, met commentaren naar Hollywoodfilms zijn verschrikkelijk leuk. Het spel, inclusief de moeilijke rol van Arkin, is over de gehele linie goed, het verhaal komt plausibel over en de opmerkingen van Macy in de camera over de netelige kwesties, waarin hij verwikkeld is, zijn heerlijk. Huffman is in werkelijkheid getrouwd met Macy, die zijn bekendheid dankt aan FARGO (1996) van Joel Coen. Voor cinefielen en mystery-liefhebbers niet te versmaden. Het camerawerk is van André Pienaar. Ook bekend als A TRAVESTY.

The Marriage Fool

1998 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1998. Komedie van Charles Matthau. Met o.a. Walter Matthau, Carol Burnett, John Stamos, Teri Polo en Steve Behal.

Frank Walsh (Walter Matthau) is na veertig jaar huwelijk weduwnaar geworden. Hij is zijn evenwicht kwijt en is maar al te blij als een relatie van zijn zoon Robert (Stamos) weer eens is misgelopen. Het vult de eenzaamheid op. Als Robert kennis krijgt aan Susan Prescot (Polo) vreest Frank voor een isolement en stelt hij alles in het werk om de opbloeiende romance naar de verdoemenis te helpen. Walter is best goed en Stamos geeft hem behoorlijk tegenspel, maar het gelijknamige toneelstuk van Richard Vetere, die ook het scenario voor de film schreef, is niet bijster origineel en wordt gekweld door lamme clichédialogen. Burnett speelt Florence, een vrouw die naar zich laat lonken door de oudere Frank. De regie van Charles Matthau die overigens sprekend op zijn vader lijkt, is niet erg indrukwekkend. Het camerawerk is van John J. Connor. Ook bekend als LOVE AFTER DEATH.

Eclipse

1994 | Drama, Experimenteel

Duitsland/Canada 1994. Drama van Jeremy Podeswa. Met o.a. Von Flores, John Gilbert, Pascale Montpetit, Manuel Aranguiz en Maria Del Mar.

De film begint met Brian (Gilbert), die midden in de veertig is en Henry (Flores), een mannelijke prostitu[KA1]e, oppikt. Na een nauwelijks bevredigende ontmoeting keert hij huiswaarts, waar hij eenmaal thuis de hulp in de huishouding Sylvie (Montpetit) pakt, omdat het woensdag is en zijn vrouw er niet is. Vervolgens zien we hoe Sylvie Engelse les geeft (ze draagt totaal iets anders, zodat je haar niet meteen herkent) en uit de kleren gaat voor haar leerling Gabriel (Aranguiz), een vluchteling uit Centraal-Amerika, die vervolgens met Sarah (Del Mar), de vrouw van de advocaat, die zijn vluchtelingenstatus behartigt, tussen de lakens glijdt; Sarah`s echtgenoot Norman (Ellwand) blijkt een voorkeur voor heren te hebben; en zo gaat het nog een tijdje door met totaal tien personen; de ontmoetingsplaatsen zijn wisselend en zo zien we o.a. nog dingen gebeuren in de studio van een kunstenaar en in het toilet van een nachtgelegenheid. Dit alles binnen een tweetal kaders: een middelbare scholier, Angelo (Ferguson) wil een video maken en de zonsverduistering vastleggen. Dat laatste zien we op de film, gedraaid in 1991 door Podeswa in Mexicaans Californi[KA3]e en moet als symbolisch beschouwd worden, omdat je er met het blote oog niet naar mag kijken en zo is het eigenlijk met de film. Er zullen kijkers zijn, die deze rolprent saai erotisch gedoe (in zwart-wit) vinden, terwijl er kijkers zijn die Podeswa beschouwen als een geesteskind van David Cronenberg en Atom Egoyan, die een nieuwe SEX, LIES AND VIDEOTAPE heeft gemaakt. Homo`s, biseksuelen en hetero`s komen aan hun trekken, maar (feministische) lesbische vrouwen komen niet voor - daarover kunnen (dus) protesten komen! Hoe het ook zij, de Canadese rolverdeling doet verschrikkelijk zijn best en het camerawerk van Miroslaw Baszak mag er zijn. Het scenario is van debuterend regisseur Podeswa. De tweede film van Podeswa THE FIVE SENSES liet vijf jaar op zich wachten en werd geselecteerd voor de Quinzaine des réalisateurs op het festival van Cannes. David Cronenberg was dat jaar voorzitter van de jury. Voor liefhebbers zijn er nog THE WAY WE ARE en THE CHAIN REACTION van andere regisseurs weliswaar. Ultra Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michael McMurtry op televisie komt.

Reageer