Yvette Petit

Acteur

Yvette Petit is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Maigret: Madame Quatre et ses enfants

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Philippe Bérenger. Met o.a. Bruno Cremer, Marianne Basler, Claude Duparfait, Sacha Briquet en Christian Morin.

Als een jonge vrouw bij commissaris Vaimber aanklopt met een onsamenhangend verhaal over een mogelijke moord, laat hij haar een getuigenis afleggen. Niet wetend hoe te handelen gaat hij met het verhaal naar Maigret, die vervolgens besluit om zelf op onderzoek uit te gaan. Een onderzoek dat Maigret niet alleen in aanraking brengt met Madame Quatre en haar kinderen, maar dat hem ook op het spoor zet van een meervoudig moordenaar.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

L'amour conjugal

1995 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk 1995. Romantiek van Benoît Barbier. Met o.a. Sami Frey, Caroline Silhol, Pierre Richard, Mathieu Carrière en François Marthouret.

In 1629 raakt ridder Nathan Le Cerf (Frey) vrouw en kinderen kwijt door de builenpest. In de buurt van Toulouse sluit hij zich aan bij graaf Anchire (Carri[KA2]ere) om aan diens zijde tegen Italiaanse rijkjes en steden te vechten. Anchire is verslingerd aan het kaartspel, maar een slechte verliezer. Als hij een geringe som kwijtraakt, geeft hij Nathan opdracht zijn overwinnaar uit te dagen voor een duel en hem te doden, terwijl hij donders goed weet dat de Franse koning Lodewijk de Dertiende duelleren verboden heeft en wie er zich schuldig aan maakt, laat onthoofden. Nathan doet zijn werk (maar laat zijn slachtoffer met een verwonding echter lopen) en de verraderlijke edelman Anchire geeft hem aan, maar Nathan ontsnapt. Op zijn omzwervingen verbergt hij zich eerst bij een jeugdvriend (Richard) en leert daarna de op zwart zaad zittende jonkvrouwe Marthe De Lairac (Sihol) kennen. Tussen hen beiden ontwikkelt zich een hartstochtelijke liefdesrelatie. Nathan trouwt haar en bereidt zich voor op een zoete wraak (die hij ook neemt) op de adderachtige Anchire. Het regiedebuut van ex-cameraman en setfotograaf Barbier is geslaagd dankzij het uitstekend spel van de hoofdrollen (inclusief een verrassende Richard, die nu niet eens de nar uithangt), de fraaie opnamen van Eduardo Serra en de passende muziek van Sonia Wieder Atherton, waardoor je het trage tempo van de film op de koop toe neemt. Het scenario is van Pascal Quignard, die zijn eigen novelle Tous les matins du monde bewerkte. Gefilmd in Aveyron en Parijs.

Road To Ruin

1992 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/België/Verenigde Staten 1992. Romantiek van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Peter Weller, Carey Lowell, Michel Duchaussoy, Nathalie Auffret en Pierre Belot.

Geld, macht en vrouwen. Zakenman Weller heeft er geen gebrek aan. Het lijkt wel alsof alles wat hij aanraakt in goud verandert. Tijdens een vernissage ontmoet hij de sensuele Lowell. Tot zijn grote verbazing wijst zij hem af. Ze vindt hem een arrogante, onbeschaamde vervelende kerel. Uiteindelijk gaat ze toch ook voor de bijl door zijn verkoopstechniek... of is het zijn geld? Dat wil hij koste wat kost uitzoeken. Hij zet een leugentje op stapel dat echter uit de hand loopt. Flauwe, ongeloofwaardige romantische komedie die op het randje van het stupide balanceert. Weller en Lowell trachten er door hun spontaniteit nog iets van te redden, maar het scenario van Erik Anjou, naar een verhaal van Richard Gitelson en Eric Freiser, geeft hen weinig mogelijkheden. Gefilmd in Parijs door Jean-Yves Le Mener.

La reine blanche

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Bernard Giraudeau, Jean Carmet en Laure Moutoussamy.

Deneuve is getrouwd met loodgieter Bohringer. Ze drijven een eenvoudig winkeltje in sanitair in een gehucht dat aan een zeearm van de Loire is gelegen, niet ver van Nantes. Liefde van weleer, de wat onserieuze Giraudeau keert terug uit de Franse Antillen met zijn zwarte vrouw Moutoussamy en hun bonte kroost. Bohringer bouwt in zijn vrije tijd aan een praalwagen voor het komende carnaval met behulp van zijn zoon. De twee families gaan met elkaar om hoewel Bohringer en Giraudeau ooit elkaars rivalen waren. Bohringer wil niet dat Giraudeau's dochter Pultar op de praalwagen komt te staan en breekt hem daarom af. Deneuve schenkt echter aan Pultar haar witte jurk waarmee ze ooit in 1940 de 'witte koningin' van het carnaval werd. Weinig spectaculaire, trage, typische Franse, maar zeer sfeervolle familiekroniek met zeer integer spel over mensen en hun relaties, die goed weten waar hun plaats in het leven is. Scenario van de regisseur en mooie fotografie van Claude Lecomte. Gesitueerd in 1960.

Cin Cin

1991 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Italië/Verenigde Staten 1991. Romantiek van Gene Saks. Met o.a. Julie Andrews, Marcello Mastroianni, Jonathan Cecil, Ian Fitzgibbon en Jean-Pierre Castaldi.

Langdradige film met een vermoeide Mastroianni en Andrews. Hij speelt een Italiaanse civiele ingenieur die door zijn vrouw verlaten werd en zij een pedante Engelse die door haar echtgenoot, een dokter, in de steek gelaten werd. De twee besluiten pogingen te ondernemen om hun echtgenoten terug te krijgen. Mastroianni jammert over het verlies van zijn Amerikaanse vrouw, maar wil best iets met de koele Andrews beginnen. Zij is eerst afkerig van zijn avances en zijn gênante dronkenschap, maar begint gek genoeg zijn goede kwaliteiten te zien. Het spel is oppervlakkig en niet overtuigend, de dialoog is vlak en de romantische komedie komt nooit tot bloei. Kijkers zullen zich noch voor de personages noch voor de film interesseren. Scenario van Ronald Harwood. Camerawerk van Franco Di Giacomo. In Amerika uitgebracht als A FINE ROMANCE ingekort tot 83m. Dolby Stereo.

La discrète

1990 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1990. Drama van Christian Vincent. Met o.a. Fabrice Luchini, Judith Henry, Maurice Garrel, Marie Bunel en François Toumarkine.

Met dit subliem geschreven en vertolkte literaire juweeltje oogstte Christian Vincent twee Césars (Beste Debuutregie, Beste Scenario) en vele loftuitingen. Arrogante boekenwijsneus, boulevard-Casanova en schrijver Antoine (Luchini op zijn sardonische best) is door zijn vriendin aan de dijk gezet en hij zint op wraak. Ziedaar het voorstel van de perverse antiquaar en uitgever Jean (Garrel): Antoine zal een willekeurig meisje inpalmen, na de Daad direct en onverbiddelijk met haar breken en het parcours in een dagboek voor publicatie vastleggen. Prooi in dit zieke plan is de lieftallige studente Catherine (Henry). De laatste won de César voor Beste Nieuwe Actrice.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yvette Petit op televisie komt.

Reageer