Jean-Louis Negro

Componist

Jean-Louis Negro is componist.
Er zijn 7 films gevonden.

La justice de Marion : Les filles de Vincennes

1998 | Drama, Misdaad

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Mireille Darc, Féodor Atkine, François Dunoyer, Emilie Ohana en Loïc Corbery.

In een nachtclub wordt op de toiletten het lijk gevonden van een prostitu[KA1]ee, die stierf aan een overdosis. In de bar zit haar vriendin Charlotte (Serina), die haar de drugs bezorgde. Ze wordt onmiddellijk gearresteerd. Advocate Marion (Darc) is bereid de verdediging van het meisje op zich te nemen, zeker nu ze te weten komt dat Charlotte de zus is van Franck (Quiring), de vriend van haar dochter Zo[KA3]e (Ohana). Charlotte wordt veroordeeld tot een week gevangenisstraf. Indien ze belooft een ontwenningskuur te volgen mag ze dan vrij. Een klassiek verhaaltje dat we al tientallen keren gezien hebben. Darc is uitstekend zoals steeds, maar het materiaal dat ze in handen kreeg voor deze eerste aflevering van een nieuwe reeks, valt wat magertjes uit. De clichés stapelen zich op van scène tot scène. Onderhoudend, maar niet erg memorabel. Gabriel Aghion bedacht het personage en schreef het scenario samen met Renaud Bertrand. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

La balle au bond

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van Williams Crepin. Met o.a. Isabel Otero, Jacques Penot, Sophie De la Rochefoucauld, Antoine Cousin en Arthur Pestel.

De tien-jarige Patrice Martin (Cousin) is topscorer van zijn voetbalploeg in Douai. Maar hij heeft een probleem dat hij enkel deelt met het buurmeisje Aur[KA1]elia (Mertens). Sinds de geboorte van een tweeling is zijn moeder (Otero) in een depressie gesukkeld die ze tracht weg te spoelen met alcohol. Zijn vader is reeds meer als een maand weg van huis. Als zijn moeder de tweeling nog eens alleen achterlaat terwijl ze in de kroeg gaat drinken is de maat vol voor Aur[KA1]elia`s ouders. Ze brengen Patrice bij jeugdrechter Dumonteil (De la Rochefoucauld). Deze wordt getroffen door het verdriet van Patrice en besluit de nodige stappen te ondernemen. Knappe psychologische studie van een jongen die erg lijdt onder de drankzucht van zijn moeder van wie hij zielsveel houdt, maar die hij tegen zichzelf wil beschermen. De jonge Cousin speelt een prachtrol en zal moeiteloos elke kijker ontroeren. Toch valt de film nergens in goedkope sentimentaliteit, mede dankzij zijn gevoelig spel. Knap opgebouwd scenario van Alexis Salatko en Crepin, naar de roman L'injustice du destin; un juge des enfants raconte van Yvonne Bouanha, dat tevens de ondertitel is van de film. Achter de camera nam Michel Van Laer plaats. Stereo.

Le clone

1997 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1997. Sciencefiction van Fabio Conversi. Met o.a. Elie Semoun, Dieudonné Mbala, Smadi Wolfmann, Axelle Abbadie en Pierre Vernier.

Thomas (Semoun) heeft alle redenen om gelukkig te zijn. Hij is getrouwd met de oogverblindende Victoria (Wolfmann) en ze hebben een schat van een dochtertje. Victoria heeft echter een rivaal: het werk van haar man. Thomas wordt helemaal in beslag genomen door de ontwikkeling van een revolutionair computerprogramma dat de verlegenheid wegneemt. Op een avond ontdekt hij een virtueel personage: L[KA1]eo (Mbala), zijn alter- ego, die een volmaakt mens blijkt te zijn. Thomas zou nooit hebben kunnen bevroeden dat een fictieve mens eigen initiatief zou kunnen ontwikkelen, want Léo wil ten koste van alles aan het beeldscherm ontsnappen. De eerste speelfilm van Semoun en Mbala, specialisten in absurde sketches. De film is inderdaad ook te gek en deelt knipoogjes uit naar allerlei bekende genres en films. De rolprent mist echter het juitste ritme. Het duo heeft teveel verschillende vondsten uitgeprobeerd, waardoor het resultaat onsamenhangend is geworden en opgedeeld is in geslaagde en minder geslaagde grappen. Het scenario is van regisseur Conversi, Michel Hazanavicius en Alexandre Pesle. Fotografie is van Bruno de Keyser. De film duurt te lang.

Baby-sitter Blues

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Williams Crépin. Met o.a. Valérie Mairesse, Erwan Baynaud, Johanna Carvais, Caroline Loeb en Marie-Pierre Casey.

Sylvie (Mairesse) staat alleen in voor de opvoeding van haar veertienjarige zoon Emilien (Baynaud). Samen met haar vriendin Marthe (Loeb) ontwerpt ze juwelen en de verkoop ervan stelt hen in staat om goed, maar niet overdreven, te leven. Als op een dag Emilien een computer vraagt moet hij van zijn moeder de helft zelf betalen. Emilien werpt het op een akkoordje met zijn schoolvriendin Marie-Martine (Carvais): hij neemt een deel van haar baby-sit-sessies over. Zo komt de jongen in contact met de meest vreemde ouders. De confrontatie van de jongen met deze ouders en hun kinderen vormt het interessantste onderdeel van deze alledaagse levensschets waarin zowel de dramatiek als de humor van elke dag wordt verwerkt. Zeker geen grote film, maar een leuke brok levensfilosofie gezien door de ogen van een opgroeiende tiener. De acteerprestaties zijn redelijk goed, vooral van de jonge Baynaud. Marie-Aude Murail schreef het scenario en Pascal Caubère stond achter de camera.

L'instit : Frères de sang

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Williams Crepin en Williams Crépin. Met o.a. Gérard Klein, Axel Moine, Yoann Denaive, Valérie Leboutte en Philippe Lefebvre.

Interim-leraar Victor Novak (Klein) bevindt zich in een schooltje in Valr[KA1]eas. Vijf leerlingen hebben zich verenigd in een clubje dat ze [KL]Chiricahuas[KLE] noemen, naar het stripverhaal [KL]Fr[KA2]eres de sang[KLE]. J[KA1]er[KA4]ome (Denaive) en Roland (Moine), wiens resp. moeder en vader sinds hun eigen scheiding bij elkaar wonen, zijn echte bloedbroeders geworden. Novak merkt op dat Thomas erg in zichzelf gekeerd is en tracht hem te helpen. Hij weet echter niet dat de jongen door zijn stiefbroer gepest wordt wegens gebrek aan moed. Thomas wil zich kost wat kost bewijzen. Onze gevoelige leraar gaat zich in zijn eigen jeugd verdiepen om de gevoelens van Thomas te begrijpen en hem uit de put te helpen. Weer een zeemzoeterige aflevering van dit tranendal dat speciaal gemaakt wordt om huismoeders zonder problemen toch ongelukkig te maken. Geschreven door Sylvie Simon en Robin Lancette, naar een verhaal van Patrick Mosconi. Fotografie van Dominique Bouilleret. Stereo.

Des nouvelles du bon Dieu

1996 | Komedie

Portugal/Zwitserland/Frankrijk 1996. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Marie Trintignant, Maria De Meideros, Jean Yanne, Michel Vuillermoz en Christian Charmetant.

Schrijver Alessandro Battavia is trouw aan de tragische held van zijn laatste roman en rijdt zich te pletter tegen een muur. Zijn lezers, zijn fans en het grote publiek zijn geschokt. De mening begint post te vatten dat hij de opstandige romanfiguur was in de reeks van een ander. Zijn weduwe Karenina (De Medeiros) is ontroostbaar en doet talloze zelfmoordpogingen, maar wordt bijna altijd gered door dezelfde brandweerman (Brillant). Taxichauffeuse Evangile (Trintignant) en haar broer Nord (Charmentant) horen van het nieuws en beginnen te denken dat ook zij romanfiguren zijn, die gemanipuleerd worden. Ze menen dat ze onkwetsbaar zijn en ongestraft hun gang kunnen gaan. Ze doen dat ook: ze rijden opzettelijk iemand aan en plegen een overval. Zij komen ook in opstand - net zoals Battavia - tegen hun schepper; ze denken dat die niemand minder is dan onze lieve heer, en wensen met hem in contact te komen. En waar kun je dit niet beter doen dan op een brug met zelfmoordenaars? Zo ontmoeten ze Karenina. Het debuut van Le Pêcheur, die 37 jaar is, is zeer beslist origineel. Het is de verfilming van zijn eigen roman, waarvoor hij met Artus De Penguern het scenario schreef. De rolprent, die eigenlijk heel bizar is, heeft een buitengewoon vlot tempo en wordt gesierd door uitstekende spelprestaties, vooral van Trintignant. Het camerawerk is van Gérard Simon. Een aanrader voor kijkers, die eens iets anders willen.

Cher Frangin

1989 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Gérard Mordillat. Met o.a. Luc Thuillier, Julie Jézéquel, Marius Colucci, Eric Denize en Philippe Caroit.

Vanwege de Algerijnse oorlog in 1959 wil Alain zijn militaire dienstplicht niet in Algerije vervullen. Hij vlucht. Eenmaal opgepakt moet hij voor de rechtbank verschijnen. Wegens gebrek aan manschappen voor het leger wordt hij toch bij een gevechtseenheid ingelijfd met alle risico's van dien. Mordillats persoonlijk getinte werk krijgt met deze ontnuchterende geschiedenis, waarin verontwaardiging doorklinkt en het slechte geweten van Frankrijk ten tijde van dit conflict tussen de regels door speelt, een vervolg. Een onverbloemde getuigenis, sterk geregisseerd, ondanks enkele onbeduidende zwakheden en langdradige stukken die op de rest geen nadelige invloed hebben.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Louis Negro op televisie komt.

Reageer