Suzanne Shepherd

Acteur

Suzanne Shepherd is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Vig

1998 | Drama, Misdaad, Actiefilm

Verenigde Staten 1998. Drama van Graham Theakston. Met o.a. Peter Falk, Lauren Holly, Timothy Hutton, Tyne Daly en Paul Lazar.

Vinnie (Falk) baat een bar uit en zorgt tegelijkertijd voor illegale weddenschappen als filiaalhouder van de lokale maffia. Hij wordt een dagje ouder en moet plaats maken voor een jonge opvolger die zijn zaak zal `overnemen`. De plaatselijke peetvader loost derhalve zijn neefje, een zwart schaap, genaamd Tony (Prinze, Jr.). Tot Vinnie`s bar behoort een vaste klant met een drankprobleem: gokker Frankie (Hutton), die te beroerd is om te werken. In plaats daarvan laat hij zijn vrouw Marybeth (Holly) pezen: overdag in de fabriek, 's avonds als serveerster. Het portret van een stukje zelfkant in een arbeidersbuurt in Boston, vrijwel uitsluitend bevolkt door negatieve personages met slechts één schitterende goede fee aan het firmant: Holly als de slovende Marybeth, bereid tot alles. Falk laat zien dat hij kan spelen, maar het cliché-scenario scenario van Paul Hapenny is saai en zonder actie, ondanks het snuiven van cocaïne en het lamlendige gedrag van Prinze, Jr. als de arrogante Tony, een rol die hij heel slecht speelt. Het camerawerk is van Sarah Cawley. De producenten hebben de film voor het videocircuit MONEY KINGS getiteld, maar het mocht niet baten; hij werd er niet beter door. Dolby.

On The Run

1998 | Komedie, Drama

Verenigde Staten/Portugal 1998. Komedie van Bruno De Almeida. Met o.a. Michael Imperioli, John Ventimiglia, Drena De Niro, Nick Sandow en Victor Argo.

Albert De Santis (Imperioli) is bediende in een reisagentschap in New York. Hij leidt een goed geregeld vrijgezellenleventje en daar is hij best gelukkig mee. Tot hij op een avond een telefoontje krijgt van een oude schoolmakker, Louie Salazar (Ventimiglia). De man is ontsnapt uit de gevangenis en vraagt Alberts hulp. Als modelburger stuurt hij er de politie op af, maar dan krijgt hij spijt, neemt een taxi en vindt Louie voordat de politie er is. Maar met zijn rustig leventje is het meteen gedaan. Met de uitbundige Louie leert de timiede Albert een New York kennen waarvan hij het bestaan niet eens vermoedde. New York en zijn bewoners bekeken door een cynische bril die bol staat van de zwarte humor. De film roept doorlopend herinneringen op aan AFTER HOURS wat niet moeilijk is daar dezelfde scenarist, Joseph Minion, ervoor verantwoordelijk was. Ditmaal baseerde hij zich op een verhaal van De Almeida en Jonathan Berman. De film is zeker even scherp en bitsig en Imperioli lijkt soms als twee druppels water op Griffin Dunne, maar daardoor mist de film originaliteit. Veel van de scènes roepen een 'déjà vu'-effect op. Drena De Niro, die we zien als het hoertje Rita, is de dochter van Robert. Sombere, groezelige fotografie van Igor Sunara. Dolby Digital.

Living Out Loud

1998 | Komedie, Drama, Romantiek

Verenigde Staten 1998. Komedie van Richard LaGravenese. Met o.a. Holly Hunter, Danny DeVito, Queen Latifah, Martin Donovan en Richard Schiff.

De veelzijdige Holly Hunter is in Living out loud even briljant als in The Piano (waarmee ze een Oscar won). Ze speelt de goed geconserveerde veertiger Judith, die kwaad is op haar rijke echtgenoot (Donovan) die haar laf heeft verlaten, en die onzeker en depressief is over haar toekomst. Judith gaat vaak naar de nachtclub waar Liz Bailey (Latifah) zingt, ontmoet de sjacheraar Pat (DeVito) die verliefd op Judith wordt, en fantaseert over ware liefde en geluk. In de woorden van scenarist en regisseur LaGravenese gaat Living out loud over 'mensen die hun plek in de wereld proberen te vinden'. LaGravenese vertelt hun verhaal op een manier die door critici vaak als 'vrouwelijk' gekenmerkt wordt. Maar Living Out Loud is zeker niet uitsluitend voor vrouwen. LaGravenese, bekend geworden als schrijver voor onder meer The Fisher King, heeft de gave te filmen alsof hij een roman schrijft, waarin fantasietjes en details misschien wel betekenisvoller zijn dan de plot. In een detailscène is, voor wie goed oplet, de puinhoop van de Bijlmerramp te zien, op Judith's tv gepresenteerd als een terroristische aanslag in Amerika.

Illuminata

1998 | Komedie, Historische film, Experimenteel

Verenigde Staten 1998. Komedie van John Turturro. Met o.a. John Turturro, Katherine Borowitz, Christopher Walken, Susan Sarandon en Bill Irwin.

Deze film is gesitueerd in 1905 en speelt zich af tussen de coulissen van het Newyorkse Astergourd Theatre. De opvoering van het stuk Cavalleria Rusticana moet onderbroken worden, omdat een van de jonge toneelspelers (Sussman) onwel is geworden. Vaste toneelschrijver Tuccio (Turturro) benut de gelegenheid om Cavalleria Rusticana met zijn eigen stuk Illuminata te vervangen, hoewel de schouwburgdirectrice, Miss Astergourd (D`Angelo) en artistiek leider Pallenchio (McCann), vinden dat het nog niet voltooid is, de auteur onbekend is en liever zien dat men met [KL]Nora[KLE] van Henrik Ibsen verder gaat. Bovendien zit de gevreesde toneelcriticus Bevalaqua (Walken) in de zaal. Tuccio wil echter indruk maken op hoofdrol Rachel (Borowitz) voor wie hij het geschreven heeft. De troep met Rachel voorop gelooft dat Tuccio`s stuk wel iets heeft en ze willen een kansje wagen. Rachel zegt tegen de directie Ibsen te zullen spelen als ze eerst Tuccio`s stuk mag opvoeren. Om te voorkomen dat Bevalaqua het stuk de grond inboort, is Marco (Irwin) vrijwilliger om de pompeuze criticus te verleiden. Astergourd en Pallenchio gaan akkoord, omdat ze onder druk staan en het publiek niet met lege handen naar huis kunnen laten gaan. Het doek gaat op, het stuk gaat in bedrijf en als het doek valt is het publiek enthousiast. Als regel dient het schouwtoneel als zinnebeeld voor de wereld en is het een beproefde manier om in toneelstukken en films een boodschap uit te dragen. De meeste filmers bezondigen zich er dan ook niet aan om gefilmd toneel op celluloid af te leveren. Ook Turturro had een filosofische boodschap kunnen afleveren in de vorm van een beminnelijke komedie, die handig gebruikt maakt van het spel op de planken en de werkelijkheid van het leven. Helaas heeft hij zich bediend van clich[KA1]es: de gekwelde schrijver die zijn schepping moet baren; de toneelcriticus die homo is, de hoofdrolspeelster die zich gedraagt als een prima ballerina enz. In de subplots heeft Turturro zich van allerlei seksuele escapades bediend om de monotonie te doorbreken: tussen Tuccia en de amorele Celimene (Sarandon), die een salon heeft, tussen de hoofdrollen (en de jonge bijrollon) en last but least tussen Bevalaqua en Marco. Omdat Turturro het mes aan twee kanten wil laten snijden, zowel in de fictieve wereld van het toneelstuk als in de realiteit van de schouwburg, is zijn film dubbelzinnig uitgevallen en hij belandt in alle mogelijke vallen, die nu eenmaal met deze aanpak gepaard gaan. Wellicht had Turturro in zijn tweede film (na MAC) als regisseur beter voor dan achter de camera kunnen blijven staan. Trouwens het is altijd uitkijken geblazen als een man zijn vrouw gaat regisseren: Turturro en Borowitz zijn in het werkelijke leven een echtpaar. Het scenario is van Brandon Cole en regisseur Turturro naar het toneelstuk van Cole. Het verzorgde camerawerk van Harris Savides heeft fraaie kleuren en zal de kijker niet onbevredigd achterlaten. Verwacht geen SHAKESPEARE IN LOVE.

Lolita

1997 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1997. Drama van Adrian Lyne. Met o.a. Jeremy Irons, Melanie Griffith, Frank Langella, Dominique Swain en Suzanne Shepherd.

Geen filmdistributeur zag heil in deze tweede verfilming van Vladimir Nabokovs scandaleuze roman door Adrian Lyne (Fatal Attraction): uiteindelijk kreeg de film een televisiepremière. Maar het verhaal over de middelbare Humbert Humbert (Irons), die eind jaren veertig met zijn huisbazin trouwt om bij haar veertienjarige nimf van een dochter, Lolita, te kunnen zijn, wordt niet zozeer sexy als wel tragisch verbeeld. Vanwege Dominique Swains leeftijd (veertien) werd er tijdens de opnamen gewerkt met body doubles en kussens om echt fysiek contact tussen de piepjonge actrice en Irons te vermijden.

Bullet

1997 | Misdaad, Drama, Actiefilm

Verenigde Staten 1997. Misdaad van Julien Temple. Met o.a. Mickey Rourke, Frank Senger, Adrien Brody, John Enos en Fatmir Haskaj.

Deze film moet het hebben van de roem (wat niet altijd een goed idee blijkt te zijn) van Rourke in de rol van spitsboef Butch, een hero[KA3]ineverslaafde uit New York, die net weer op vrije voeten is. Hij wil zijn oude leven als gevreesde, maar gerespecteerde straatschuimer weer oppakken, maar hij is er te oud voor en blijkt niet meer over de vereiste slagkracht te beschikken. Kijkers, die van Rourke moeten gaan overgeven omdat hij een misselijk en verachtelijk personage speelt, moeten nog even wachten tot ze de rest van zijn mispoge - o.a. zijn broertjes Louis (Levine) en Ruby Brody) - leren kennen uit zijn joodse familie, die het antisemitisme provoceert. Je krijgt de indruk dat regisseur Temple niet goed wist wat hij met deze liederlijke, povere stof aan moest: er drama of er een absurde zwarte satire van maken. Klaarblijkelijk wist de studio er ook geen raad mee, want de film werd in 1994 gedraaid en lag tot 1997 op de plank. Hij kwam heel opportunistisch op de markt toen Shakur, die Tank speelt en van oorsprong een zeer populaire rap- muzikant is, doodgeschoten werd; Shakur's rol als de aartsvijand van Rourke is slechts marginaal. Verder bevat de film cameo's van Ray Mancini, een profbokser, die de ring verruilde voor een carrière voor de camera en popster New-Kids-on-the-Block Donnie Wahlberg, die zijn dagen verder als filmacteur wenst te slijten. Het scenario is van Bruce Rubenstein en het camerawerk is van Crescenzo Notarile.

The Jerky Boys

1995 | Komedie, Familiefilm

Verenigde Staten 1995. Komedie van James Melkonian. Met o.a. Johnny Brennan, Kamal Ahmed, Alan Arkin, Brad Sullivan en James Lorinz.

Een afschuwelijk slecht in elkaar geflanste klucht uit de Disney-gaarkeuken. Johnny Brennan en Kamal Ahmed, twee Newyorkse lolbroeken van de radio, bekend geworden door bandopnamen van hun irritante telefoongesprekken met nietsvermoedende medeburgers, stellen als acteurs helemaal niets voor. Ze strompelen met grove grollen als huurmoordenaars door het beeld. Het povere scenario van Brennan, Ahmed, James Melkonian en Rich Wilkes bevat meer gevloek dan grapjes. Wat doet een ster als Arkin in een gezelschap van zo laag allooi? Emilio Estevez en Tony Danza, die bekender zijn als acteur, waren de uitvoerende producenten van dit wanproduct. Het camerawerk is van Ueli Steiger. Panavision.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Suzanne Shepherd op televisie komt.

Reageer