Claudius Freyer

Acteur

Claudius Freyer is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Ein Starkes Team - Kollege Mörder

2003 | Misdaad

Duitsland 2003. Misdaad van Peter F. Bringmann. Met o.a. Maja Maranow, Florian Martens, Leonard Lansink, Jaecki Schwarz en Arnfried Lerche.

Een hero[KA3]inetransport van de politie op weg naar de verbrandingsoven, wordt overvallen. Het riekt naar een insiders- job. De daders zijn snel gepakt, maar die blijken bij de neus genomen te zijn. De hero[KA3]ine was n.l. vervangen door wit bakmeel. Iemand moet zich toegang verschaft hebben tot de kamer, waar de drugs bewaard werden. Nu moeten Verena (Maranow) en Otto (Martens) namens interne zaken de daders op het hoofdbureau in Berlijn zoeken. Weinig populair werk, want de collega`s beschouwen hen als nestbevuilers. Martin Hanke (Senst) van de afdeling inbraken wordt vlak erna vermoord. Men denkt onmiddellijk dat de dader de hero[KA3]inedief moet zijn, omdat Martin waarschijnlijk te veel wist. Ex-collega Jens Pohlmann (Graudus), een kankerpati[KA3]ent, wordt ook vermoord. Otto en Verena horen van zijn zus Claudia (Renneberg), die de vriendin was van Martin, dat Jens af en toe hero[KA3]ine kreeg van Martin om de hevige pijnen te verlichten. Claudia loert nu op een kans om Martin en Jens te wreken. Het recht in eigen hand nemen wordt haar bijna fataal, maar dankzij Otto en Verena loopt het goed af. De 24ste aflevering van het team met mannetjesputters is een wie- is-de-dader met dwaalsporen: is het rauwe collega Uwe Sakowski (Sarbacher), die droomt van een ranch in de USA of is het arrogante collega Laagemann (Hofschneider), die beweert geld in de lotto gewonnen te hebben? Is Inga Reise (Gusner) soms voor iemand door de knieën gegaan? Zij was de enige die toegang had tot de kamer waar de drugs bewaard werden. Het scenario van Birgit Grosz en Leo P. Ard is nogal routineus. Maranow en Martens zijn grandioos. Het camerawerk is van Michael Faust. Dolby, 16:9.

Der Verleger

2001 | Biografie

Duitsland 2001. Biografie van Bernd Böhlich. Met o.a. Heiner Lauterbach, Susanna Simon, Sylvester Groth, Anica Dobra en Jürgen Hentsch.

Wie na afloop van WO II in Duitsland een vergunning kon krijgen om een blad of een krant uit te geven, had in feite een `licentie` om geld te drukken, want de leeshonger van de massa was niet te stillen. Toen Axel Springer, de zoon van een tamelijk onfortuinlijke Hamburgse uitgever, aan de Britse autoriteiten een licentie vroeg om een radiogids uit te geven, kreeg hij die, omdat hij zijn toevlucht niet nam tot doorzichtige smoezen, waaruit zou moeten blijken, dat hij `altijd` tegen de nazi`s geweest was en dat hij het `slachtoffer` van hun terreur was, maar heel eerlijk vertelde dat het hem gelukt was om onder het fascisme zijn snor te drukken. Toen men hem vroeg of hij soms toch geen mensen vervolgd had onder druk van het regime, luidde het antwoord: vrouwen, om ze te veroveren! Daarop kreeg Axel Springer toestemming om te beginnen met de radiogids [KL]H[KA3]or Zu[KLE] dat nog steeds tot de koplopers van de Duitse rtv-gidsen gerekend mag worden. Wat later vroeg hij de licentie om een krant uit te geven - die kreeg hij en zo verscheen het [KL]Hamburger Abendblatt[KLE]. Hij kreeg in 1950 de kans om [KL]Die Welt[KLE], een prestigieus weekblad dat hij voor de Engelsen drukte, over te nemen toen de Britten vonden dat het niet meer opportuun was voor hen als bezettingsmacht, om het uit te geven en daarmee opinie te vormen. De grootste coup van Springer was de uitgave van [KL]Bild[KLE], gemodelleerd door de Engelsen naar de [KL]Daily Mirror[KLE]. Tot op heden is het de grootste krant van Duitsland met een oplage die de Engelse [KL]Mirror[KLE] sterk overtreft. Axel toonde zich meer een tycoon dan een journalist en slaagde erin om in relatief korte tijd een groot media-imperium op te bouwen. Springer bemoeide zich altijd met de signatuur van zijn uitgaven, iets wat veel kwaad bloed zette bij zijn hoofdredacteuren, omdat hij hen zo verplichtte om zijn politieke opvattingen te ventileren. Axel had een vooruitziende blik: hij zag de geldsanering aankomen, maakte zich sterk voor de Duitse hereniging en bevorderde de verzoening met Isra[KA3]el en maakte zich sterk voor vergoedingen aan joden, inclusief forse schenkingen van hemzelf. Als mens was Axel een onverbeterlijke rokkenjager, een egotripper en een harteloze tiran, vooral voor zijn zoon Axel junior, die zelfmoord pleegde. Springers bemoeienis en kritiek op de Beweging van 68 bezorgde hem de reputatie reactionair te zijn omdat hij de `oude` waarden verdedigde. Het is natuurlijk onmogelijk om in een lange tv-film van drie uur het turbulente en interessante leven van Axel Caesar Springer (Lauterbach) accuraat weer te geven. Terwijl men in Lauterbach de ideale figuur gevonden heeft, concentreert het scenario van Paul Hengge, naar de biografie [KL]Der Fall Axel Springer[KLE] van Michael J[KA3]urgs en de bewerking tot draaiboek voor de film van regisseur B[KA3]ohlich zich op een periode van 35 jaar, zijn derde vrouw Luise (Simon), zijn vierde echtgenote Monika (Dobra), zijn jonge levensgezellin in de laatse jaren Angela (Martinek) en in mindere mate op Gisela (Blacher), zijn tweede gade en moeder van zijn zoon Axel junior (Schwering- Sohney). Als belangrijkste personen uit Springers directe omgeving worden opgevoerd Christian Kracht (Groth), die procuratie had om zaken af te wikkelen, Hans Zehrer (Hentsch) die jarenlang hoofdredacteur van [KL]Die Welt[KLE] was en Franz Radtke (Rudolph), een goede vriend van Springer. Stuk voor stuk competente spelers die de hoofdrol Lauterbach voortreffelijk ondersteunen. Lauterbach zet Springer neer als een bezeten personage, die heel monomaan kan zijn en tenslotte niet met zijn zoon overweg kon. Er werd gedraaid in Duitsland, op het eiland Sylt (waar Springer een huis had), in Moskou (omdat hij bij Nikita Chroetsjov de Duitse hereniging bepleitte) en op Patmos, waar Springer ging mediteren en dat tevens door moest gaan voor Isra[KA3]el (omdat Springer een gigantische schenking deed aan het Nationale Museum in Jerusalem en het filmen in Israël te riskant gevonden werd). Een boeiend stukje geschiedenis over opinievorming in Europa door middel van kranten en tijdschriften en slechts een tipje opgelicht van de sluier, die de persoonlijkheid van een machtig en mystiek mens bedekte. Springers karakter had veel onsympathieke kanten en hij verwisselde als mens met een weinig positieve balans het tijdelijke met het eeuwige. Wie heel erg geïnteresseerd in de geschiedenis van de Europese printmedia vindt deze lange tv- film niet genoeg. Wordt meestal uitgezonden in twee delen. Het camerawerk is van Eberhard Geick.

Abschied

1999 | Drama

Duitsland/Polen 1999. Drama van Jan Schütte. Met o.a. Josef Bierbichler, Elfriede Irrall, Jeanette Hain, Samuel Fintzi en Rena Zednikowa.

Als het veelgebezigde woord 'karakterstudie' ergens op slaat dan is het wel op de film Abschied - Brechts letzter Sommer. De film over de beroemde Oost-Duitse toneelschrijver Bertold Brecht leidt de aandacht nog een beetje naar de vele (ex)geliefden rond Brecht, en naar een bevriende dissident, maar uiteindelijk draait de film om Brecht. Om de stabiele plaatjes van zijn granieten, introspectieve kop. Dat wil zeggen de kop van Bierbichler (Winterschläfer), die de cultuuricoon volgens kenners perfect vertolkt. Schütte voorkomt teveel sentiment, en de film heeft baat bij het camerawerk van Edward Klosinski (Dekalog), maar kan niet-Brechtfans niet blijven boeien. (IdH/VPRO Gids)

Heiß und kalt

1997 | Thriller

Duitsland 1997. Thriller van Rolf von Sydow. Met o.a. Marijam Agischewa, Peter Sattmann, Patrick Winczewski, Ann-Kathrin Kramer en Saskia Valencia.

Nadat het de intrigante Sandra gelukt is om de minnaar van haar beste vriendin Judith in de gevangenis te krijgen; is ze nog niet tevreden en pleegt ze een tweede moordaanslag op Judith. Bij een hevige ruzie tussen Sandra en Judith's man Bernd valt hij van het balkon en raakt zwaar gewond. Judith is bereid om haar man te verzorgen en zodra Martin vrijkomt vindt ze haar geluk. Bernd zint echter op wraak en maakt plannen voor een moord...

Natascha - Wettlauf mit dem Tod

1996 | Drama, Familiefilm

Duitsland 1996. Drama van Bernd Böhlich. Met o.a. Julia Jäger, Florian Martens, Luise Helm, Hans Peter Hallwachs en Maja Maranow.

Natascha (Helm), het tien-jarige dochtertje van architect Justus B[KA3]ar (Martens) en zijn vrouw Nele (Jäger), klaagt over buikpijn. In de kliniek stelt men een Wilms-tumor vast, een kanker die enkel bij kinderen aangetroffen wordt en die de nieren aantast. Het meisje moet chemotherapie ondergaan. Op aanraden van een vriendin laten ze een tweede diagnose opstellen door Dr. Glowalla, een alternatieve arts, die door het syndicaat geweerd wordt. Hij is een tegenstander van een chemokuur en wil het lichaam zelf tot genezing activeren. Justus heeft vertrouwen in Glowella, maar Nele is niet zo zeker. Bovendien klaagt de arts van het ziekenhuis hen aan wegens het verzuim om hun dochter te laten verzorgen. De eeuwige strijd tussen de traditionele en de alternatieve geneeskunde, opgebouwd met een opeenvolgende reeks clichés. Een oplossing wordt niet gegeven en je weet zelfs niet welk kamp de makers gunstig gezind zijn. Het scenario van Knut Boeser werd geschreven op een niveau dat de film gezien kan worden door oudere kinderen. Het kind is dan ook het enige personage dat een goede acteerprestatie levert. Fotografie van Gero Steffen.

Polizeiruf 110: Jutta oder die Kinder von Damutz

1995 | Misdaad

Duitsland 1995. Misdaad van Bernd Böhlich. Met o.a. Katrin Saß, Dagmar Manzel, Heino Ferch, Hermann Beyer en Gudrun Ritter.

Kommissarin Tanja Vogt (Sa[KL29]) onderzoekt de moord op de kleine Roland, die na de inwijding van de brug in de Brandenburgse provincieplaats Damutz, is verdwenen en korte tijd later levenloos is teruggevonden. Zijn zusje Sabine, die heeft deelgenomen aan de speurtocht naar Roland, keert niet terug en nu zit Tanja met een moord en een vermist persoon. Zoals dikwijls het geval is bij dit soort zaken, neemt Tanja de familiekring onder de loep. Blijkt dat de moeder van Roland en Sabine, Jutta Prahl (Manzel), er een erg losse moraal op nahoudt en meerdere bewonderaars heeft, niet alleen haar vriend Uwe Rockstroh (Ferch). Waren de kinderen te veel of wisten zij iets wat niet goed voor hen was? Het scenario van Helmut Bez en regisseur Böhlich weerspiegelt het opkrabbelende Oost-Duitsland na ruim veertig jaar communistische dictatuur, waar de strijd om het bestaan en de aanpassing op de nieuwe situatie maar moeizaam op gang komt. Goed spel van de rolverdeling. Het camerawerk is van Martin Schlesinger. Aflevering 178.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claudius Freyer op televisie komt.

Reageer